<เรียงราวชาวประชา, 3> - จ้าวดวงใจนายกุมภัณฑ์

ตอนที่ 9 : ตอนที่๘ คู่หมั้นที่น่าสะพรึงกลัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 109
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 ต.ค. 59

ตลอดชีวิตที่ผ่านมาเฮียคุคิดว่าเขาจะไม่มีวันกลัวใคร

แต่วันนี้เฮียคุคิดผิด

“คุณหนูคะ คุณหนู เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ!!” ไอโกะที่หน้าซีดเผือดวิ่งเข้ามาในห้องนอนของเขาด้วยท่าทีร้อนรนชนิดเหงื่อตกมาทั้งตัว เฮียคุในร่างคิโยมิที่กำลังร่ายหมัดมวยหันกลับไป แปลกใจเล็กน้อยกับท่าทีตะลึงลานราวกับไฟไหม้บ้านของสาวใช้ประจำตัว  

“มีอะไรเหรอไอโกะ?”

“มีคนมาพบคุณหนูค่ะ”

“แล้วทำไมต้องตกใจอย่างนั้นด้วยเล่า?” เฮียคุขมวดคิ้วมุ่น การมีคนมาพบกลายเป็นเรื่องปกติไปซะแล้ว ก็แน่ล่ะว่าตอนนี้เขามาอยู่ในร่างของคิโยมิคนสวย ซึ่งในความโชคร้ายก็มีความโชคดีอยู่ไม่น้อย พวกผู้ชายที่มารุมล้อมเขามักจะหาของมามอบให้เสมอ เฮียคุเองที่ยังหาทางกลับเข้าร่างไม่ได้และไม่รู้จะไปไหนจึงเอาเรื่องความสุขสบายมากล่อมใจตัวเองให้สงบขึ้น ไม่อาละวาดอย่างที่อยากทำตั้งแต่แรก

“ก็คนๆ นั้นเป็นท่านไดซึเกะนี่คะ”

“ไดซึเกะ?”

“คุณหนูไม่กลัวเหรอคะ?”

“กลัวทำไม? มีอะไรให้กลัว?” เฮียคุขมวดคิ้วเป็นปมเมื่อเห็นอากัปกิริยาตื่นตระหนกของไอโกะ คนอย่างเขามีหรือต้องกลัวใคร ตั้งแต่เกิดมาเฮียคุก็อยู่ในองค์กรเพชฌฆาตร้อยปรลัย มีฝีมือการต่อสู้จัดเป็นลำดับต้นๆ ขององค์กร วิชาหมัดมวยของเขาไม่เคยเป็นสองรองใคร คิดจะจัดการใครแค่ระเบิดกำลังภายในพวกนั้นก็กลัวกันขี้หดตดหายแล้ว ไดซึเกะอะไรนั่นมันจะใหญ่มาจากไหนกัน

“แต่ปกติคุณหนูกลัวท่านไดซึเกะมากนะคะ”

“ก็ตอนนี้ข้าไม่กลัวแล้วไง”

“สรุปจะออกไปจริงๆ เหรอคะ?”

“ก็บอกแล้วไงว่าไปจริง ข้าไม่ใช่คิโยมิคนเก่าที่จะก้มหน้ายอมรับชะตากรรมให้ผู้คนกลั่นแกล้งรังแกเหมือนที่เคยเป็นมาอีกต่อไป” เฮียคุฟาดฝ่ามือลงกับโต๊ะข้างๆ ด้วยท่าทางหนักแน่นมั่นใจ

ที่เฮียคุคิดผิดก็เพราะเฮียคุหนักแน่นมั่นใจ

......................................................................................................................................................

ไดซึเกะเป็นผู้ชายอายุราวๆ ห้าสิบปี

เขาไว้หนวดเครารุงรัง หัวล้านจนเห็นหน้าผากเงาวิบวับ รูปร่างอ้วนประมาณร้อยกิโลกรัมกับท่าทีสกปรกซกมกทำให้เฮียคุถึงกับกลืนน้ำลายทันทีที่ได้พบเห็น ยิ่งสายตากะลิ้มกะเหลี่ยที่มันมองมายังร่างสูงโปร่งยิ่งทำให้เฮียคุอยากจะวิ่งออกไปเดี๋ยวนี้

“นั่งลงสิลูก”

“คะ?”

“นั่งลงข้างๆ ท่านไดซึเกะสิลูก” คุณท่านจิบชาด้วยท่าทีเชื่องช้าแล้วหันมาทางเฮียคุที่แต่งตัวสวยยืนรออยู่บริเวณหน้าประตู เฮียคุดูทรงแล้วไม่ค่อยถูกชะตาไดซึเกะเท่าไร นอกจากเขาจะรูปร่างหน้าตาน่ากลัวแล้ว ยังทำตัวน่าเกลียดอีกด้วย เฮียคุที่เติบโตมาจากเพชฌฆาตร้อยปรลัยที่ไม่เคร่งเรื่องมารยาท ยังอดตำหนิไดซึเกะในใจไม่ได้ว่ามารยาทบนโต๊ะอาหารต่ำทรามเป็นอย่างยิ่ง นั่นก็เพราะคำว่าไม่มีมารยาทที่ออกจากปากเฮียคุย่อมหมายถึงไม่มีมารยาทจริงๆ ไดซึเกะกินข้าวแบบมูมมามจนหกเลอะเทอะเต็มโต๊ะแล้วยังโกยกลับไปเข้าปากใหม่ พอพูดไปเศษอาหารในปากถ้าไม่อยู่ที่ฟันก็กระเด็นออกมาที่พื้น สายตาของไดซึเกะก็หื่นกามราวกับอยากบดขยี้พรหมจรรย์ของร่างสูงโปร่งตรงที่พื้น เฮียคุสูดหายใจเข้าปอดแล้วทำใจนั่งลงข้างๆ ไดซึเกะด้วยสีหน้าที่พยายามเรียบนิ่งอย่างสุดซึ้ง ความสกปรกของไดซึเกะออกมาทางกลิ่นกายและกลิ่นปาก เฮียคุรู้สึกวิงเวียนจนแทบเป็นลมไปกับกลิ่นที่คลุ้งเข้าจมูก ในขณะที่คุณหญิงกับคุณหนูใหญ่แสยะยิ้มสะใจที่หาทางแกล้งฝ่ายตรงข้ามสำเร็จ คิดจะมาหักแขนลูกสาวนางอย่างวันนั้น ก็จะต้องโดนเอาคืนแบบวันนี้ หญิงสาวทั้งสองคิดกันประสาคนที่ไม่เคยโทษใครนอกจากโทษตัวเองว่าเป็นฝ่ายหาเรื่องรังแกชาวบ้านก่อนแท้ๆ

“เอาวะ มันมาได้  มันก็ไปได้วะ”

นับเป็นประโยคปลอบใจตัวเองที่น่าจะดีที่สุดในสถานการณ์นี้ เฮียคุส่งสายตาซังกะตายไปทางไอโกะเป็นเชิงตัดพ้อ เหตุใดนางไม่พูดเตือนรายละเอียดมากกว่านี้เขาจะได้หาข้ออ้างอย่างป่วยไข้ไม่สบายหรืออะไรก็ได้ที่ไม่ต้องออกมารับแขก แต่จะบ่นตอนนี้ก็ดูจะไม่ทันแล้ว

“คิโยมิ ตักข้าวเพิ่มให้ข้าหน่อยสิ”

“เอ่อ...”

“มีหน้าที่ตักก็ตักไปสิ นั่งเงียบอยู่ได้” คุณหญิงพูดกดดัน ด้านเฮียคุก็หันไปทางคุณท่านเป็นเชิงขอความช่วยเหลือให้พูดอะไรให้บ้าง

“ตักให้ท่านไดซึเกะไปเถอะลูก” คนเป็นพ่อเองก็พอเข้าใจอารมณ์ของลูกสาว คงไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากปรนนิบัติรับใช้คนอัปลักษณ์ที่พฤตกรรมซกมกสกปรก แต่ในเมื่อถูกบังคับก็ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้นอกจากปล่อยเลยตามเลย “เขาเป็นคู่หมั้นของลูกนะ”

พรวด!!

เฮียคุที่กำลังดื่มน้ำถึงกับพ่นน้ำออกมากระจายเต็มโต๊ะ เหงื่อกาฬแตกเต็มหน้าเต็มตา เฮียคุทำงานเกี่ยวกับความเป็นความตาย เคยเจอเรื่องเลวร้ายในชีวิตมนุษย์มาก็มาก แต่ไม่เคยเจอเรื่องอะไรจะเลวร้ายขนาดนี้ จริงอยู่ที่การคลุมถุงชนไม่ใช่เรื่องแปลกในสภาพแวดล้อมที่เขาอาศัยอยู่ แต่การคลุมถุงชนกับคนอย่างไดซึเกะนับว่าโหดเหี้ยมต่อจิตใจผู้หญิงคนหนึ่งมากเกินไป

“เมื่อกี้ท่านว่าอะไรนะท่านพ่อ!?” เฮียคุตะโกนลั่นอย่างหมดความอดทน ทุกคนบนโต๊ะยังเงียบตะลึงไปเพราะคิดไม่ถึงว่าเฮียคุจะพ่นน้ำออกมากลางโต๊ะ คุณท่านหลบสายตาทุกคนแล้วพูดพึมพำกับตัวเอง ซึ่งเฮียคุเองก็เบิกตากว้างขึ้นไปอีกจนแทบจะเป็นไข่ห่าน

“ท่านไดซึเกะเป็นคู่หมั้นของลูกไง”

“ใช่แล้ว ข้ารักเจ้านะคิโยมิ”

“ไม่ พวกท่านล้อข้าเล่น”

“ข้าไม่ได้ล้อเล่น เรื่องนี้เจ้าก็รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?”

“ข้ารู้... แต่ข้าไม่...” พูดได้เท่านั้นความดันของเฮียคุก็ต่ำทรุดลงถึงจุดวิกฤต ร่างสูงโปร่งหงายตึงลงไปกับพื้น ใครหลายต่อหลายคนรีบมุงเข้ามาดูด้วยความห่วงใย ภาพที่เฮียคุมองเห็นเริ่มมืดลงทีละนิดๆ พร้อมกับเรี่ยวแรงที่ลดน้อยถอยลงเรื่อยๆ

โดยไม่รู้ตัว สายตาของเฮียคุหันไปทางไอโกะ

“คุณหนูเป็นอะไรไปคะ?”

เสียงของนางหวานใส ทำให้เฮียคุชื่นใจได้เสมอ 

......................................................................................................................................................

ทุกครั้งที่เฮียคุเป็นลมก็จะได้ไอโกะคอยเอาผ้าเย็นๆ มาชุบน้ำเช็ดตัวให้ฟื้นสติ เฮียคุจำสัมผัสนุ่มนวลของนางได้ มันเป็นสัมผัสที่เฮียคุไม่เคยได้จากใครที่ไหน ครั้งนี้อาจจะต่างจากครั้งที่ผ่านมาเพราะการสลบของเขาเกิดจากความตกใจจริงๆ การรับสัมผัสอ่อนโยนจึงทำให้เขารู้สึกดีขึ้นมาก

“ไอโกะ...”

“มีอะไรคะคุณหนู?”

“มันไปหรือยัง?”

“ถ้าหมายถึงท่านไดซึเกะก็ไปแล้วค่ะ” ไอโกะนั่งลงด้านข้างแล้วกุมมือเฮียคุให้กำลังใจปลอบให้เฮียคุขวัญมา “ข้าก็อุตส่าห์เตือนคุณหนูแล้วว่าอย่าไป คุณหนูก็ไม่ยอมเชื่อข้า ดึงดันว่าจะไม่กลัวๆ เป็นไงล่ะคะเจอท่านไดซึเกะเข้าไปแบบนี้กลัวหรือยัง?

“เห้อ ข้าขอโทษแล้วกันที่ไม่เชื่อ” อดีตหนุ่มหล่อแทบอยากจะร้องไห้ออกมากับสถานการณ์ที่ตัวเองอยู่ เขาเคยคิดว่าในเมื่อทำอะไรไม่ได้พักอยู่ในร่างนี้สักหลายวันก็ดี แต่ถ้าเขาถูกบีบบังคับให้เป็นคู่หมั้นของคนอย่างไดซึเกะแล้วเห็นทีต้องรีบแก้ปัญหาให้ทันควัน “แต่ท่านพ่อนี่ก็เหลือเกินจริงๆ”

“ทำไมล่ะคะ?”

“ก็ให้ข้าหมั้นหมายกับไดซึเกะน่ะสิ เป็นพ่อประสาอะไรหมั้นลูกในไส้ตัวเองกับผู้ชายแบบนั้น ถ้าพ่อเจ้าหมั้นเจ้ากับไดซึเกะบ้างเจ้าจะโกรธไหมล่ะ?” เฮียคุโวยออกมาตามความรู้สึก ถ้าเลือกได้คงไม่มีใครในโลกอยากได้คู่ครองสกปรกน่าเกลียด ไอโกะยิ้มแหยให้เจ้านาย

“คุณหนูก็อย่าโกรธคุณท่านเลยค่ะ ข้าว่าคุณท่านก็คงไม่อยากทำอย่างนั้นเหมือนกัน”

“ไม่อยากทำแล้วทำไปทำไมล่ะ?”

“ตระกูลของท่านไดซึเกะเป็นขุนนางคนสนิทของพระราชานะสิคะ” ไอโกะอธิบายให้ฟังถึงอิทธิพลที่คับเมืองของไดซึเกะซึ่งเป็นเหตุให้คุณท่านต้องยอมยกลูกสาวให้หมั้นหมายตามความต้องการของไดซึเกะ “ความจริงคุณหนูก็รู้อยู่แล้วนี่คะ ไม่เห็นน่าถามเลย”

“ข้า... ข้าก็ถามไปอย่างนั้นแหละ อย่าใส่ใจเลย” เฮียคุกุมขมับเครียด เวลาผ่านมาหลายวันแล้วเขายังหาทางออกให้ชีวิตตัวเองไม่ได้เลย นั่นก็เพราะปัญหาที่เขาเจอประหลาดเกินไป คงไม่มีใครในโลกฟื้นขึ้นมาอยู่ในร่างคนอื่นอย่างเขาแน่ “แล้วเจ้าพอรู้ไหมว่าข้าต้องแต่งงานวันไหน?”

“ความจริงคุณท่านก็ยื้อไว้แล้วนะคะ แต่คงได้อีกไม่นานค่ะ”

“อีกไม่นานเหรอ?” เฮียคุคิดอย่างวิตกกังวล เขาจะทำอย่างไรดีถ้าถูกบังคับให้แต่งงานกับคนหื่นกามอย่างไดซึเกะ เขาจะหนีก็ไม่รู้จะหนีไปไหน จะสู้ก็ไม่รู้จะสู้อย่างไร ในสถานการณ์ที่เขาเป็นฝ่ายเสียเปรียบทุกกรณีไม่ว่าจะขยับไปทางไหนอย่างไรก็ตาม  

และเมื่อคิดอะไรไม่ออกไปมากกว่านี้ สิ่งที่เฮียคุคิดก็คือจะดื่มเหล้า

“เอาสาเกมา”

เหล้าถูกยกมาให้ถึงที่ตามคำสั่ง เฮียคุจับซดเพียวๆ หลายอึกโดยไม่สนว่ารสชาติจะบาดคออย่างไรประสาคนอารมณ์เสียที่ติดเหล้า ไอโกะเองก็อยู่เคียงข้างพร้อมพยายามให้กำลังใจเจ้านายของตนเท่าที่จะทำได้ แม้ส่วนลึกจะรู้ดีว่าตนเองก็ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้เลยก็ตาม

“ถึงคุณหนูจะแต่งงานไป ข้าก็จะขอตามไปรับใช้คุณหนูนะคะ”

“ขอบใจมากนะไอโกะ” เฮียคุรู้สึกตื้นตันในน้ำใจของผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่เขาคุยด้วย หญิงสาวแม้จะดูใสซื่อแต่ก็มีจิตใจหนักแน่นที่จะภักดีต่อเขา มันเป็นความรักที่บริสุทธิ์ใจที่เฮียคุสัมผัสได้ มือเรียวของนางมีไออุ่นให้เขาเสมอ เฮียคุเผลอเอื้อมมือไปบีบมือนางไว้แทนคำขอบคุณ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

137 ความคิดเห็น

  1. #54 หิมะกลางทะเลทราย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 00:09
    ไดซึเกะต้องยกให้พี่สาวมัน คู่ควร
    #54
    0
  2. #53 หิมะกลางทะเลทราย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 00:09
    ไดซึเกะต้องยกให้พี่สาวมัน คู่ควร
    #53
    0
  3. #52 หิมะกลางทะเลทราย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 00:08
    ไดซึเกะต้องยกให้พี่สาวมัน คู่ควร
    #52
    0
  4. #35 ลูกชุบ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 10:05
    กลัวแทนเฮีย
    #35
    0
  5. #14 *lจ้าxญิJกุxลาUน้ำแข็J* (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2559 / 07:38
    555 เฮียคุที่ว่าแน่ยังแพ้ ไดสุเกะ
    #14
    1
    • #14-1 albaflorecitych(จากตอนที่ 9)
      8 สิงหาคม 2559 / 23:33
      เป็นกำลังใจให้เฮียคุด้วยนะค้าาาาา
      #14-1