<เรียงราวชาวประชา, 3> - จ้าวดวงใจนายกุมภัณฑ์

ตอนที่ 5 : ตอนที่๔ ข้อดีในข้อเสีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 121
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    15 ก.ย. 59

“ให้ตายเถอะ”

ร่างสูงโปร่งงอตัวด้วยความเจ็บปวด ฤทธิ์สุราบีบท้องให้เจ็บปวด เฮียคุเอามือทุบพื้นแรงๆ บรรเทาความหงุดหงิด มาอยู่ในร่างของผู้หญิงก็แย่พอแล้ว เขายังต้องมาทรมานกับการดื่มสุราไม่ได้อีกหรือ

“คุณหนูเป็นไรคะ?”

“เจ็บ...”

“เดี๋ยวข้าช่วย”

“ไม่ต้อง!” เฮียคุตระหนักในศักดิ์ศรีความเป็นชาย ลูกผู้ชายอย่างเขามีหรือจะยอมรับความช่วยเหลือจากใครง่ายๆ เฮียคุดันตัวเองขึ้นมาจากพื้นแล้วกัดฟันกรอดในความยากลำบากจนหน้าดำหน้าแดง ไอโกะเห็นคุณหนูของตนทุกข์ทรมานก็สงสารเป็นกำลัง

ไอโกะคิดหนัก ใจจริงอยากจะวิ่งไปบอกคุณท่านแต่ก็มาติดที่ถ้าคุณท่านทราบว่าคิโยมิดื่มสาเกลงไปไหเต็มๆ แบบนี้จะโดนต่อว่าเพราะกุลสตรีหรือควรจะดื่มสุรามากผิดมนุษย์โดยเฉพาะสตรีอ่อนแออย่างคิโยมิ จึงต้องย่ำอยู่ที่เดิมทั้งที่รู้สึกร้อนเหมือนยืนอยู่บนกองเพลิงก็ไม่ปาน

“อ่อก” เฮียคุไอค่อกแค่ก เขาเจ็บเหลือเกินกับอาการที่เป็นอยู่ เขาเริ่มควานหาน้ำมาดื่มบรรเทาอาการเจ็บปวด เฮียคุส่ายศีรษะไปมากับสภาพของตัวเองในตอนนี้

สภาพของร่างที่เขาอาศัยอยู่ในตอนนี้!!

“คุณหนูคะ ให้ข้าช่วยเถอะค่ะ”

“บอกว่าไม่ต้องไง ข้าจัดการเองได้”

“แต่ว่า...”

“ข้าทำเองได้ ค่อกๆ”

“ให้ข้าช่วยเถอะนะคะ”

“อย่ามาวุ่นวายกับข้ามากได้ไหม? ข้ารำคาญ!!” เฮียคุโวยวายใส่อย่างอารมณ์เสีย ถึงเขาจะค่อนข้างถูกชะตาสาวน้อยร่างเล็กนางนี้ก็เถอะ แต่มาวุ่นวายมากๆ ก็น่ารำคาญเหมือนกัน ไอโกะฟังเท่านี้ก็ตกใจจนน้ำตาไหล คิดไม่ถึงว่าคุณหนูที่ตนเฝ้าพะเน้าพะนอมาตั้งแต่เป็นเด็กๆ ด้วยกันจะพูดแบบนี้

“ข้าทำอะไรผิดไปหรือคะคุณหนู?”

“ไม่ได้ผิด... โว๊ย... อย่าร้องไห้สิ”

แม้จะไม่ได้เจอผู้หญิงมาก ถึงอย่างไรเฮียคุก็เป็นสุภาพบุรุษคนหนึ่ง การทำให้สตรีร้องไห้ย่อมไม่ใช่วิสัย พอเห็นไอโกะร้องไห้จนตาแดงความเห็นใจก็เข้ามาโดยบังคับไม่ได้ เรื่องปลอบคนเขาหรือจะเคยทำ เพื่อนในองค์กรเพชฌฆาตร้อยปรลัยก็มีแต่โหดๆ กันทั้งนั้น แต่ในเมื่อสถานการณ์มันบังคับ เขาคงต้องลองดู

“ฮือๆ คุณหนูต่อว่าข้า”

“ข้าไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น อย่าร้องไห้สิ... อย่าร้องไห้”

“คุณหนูรำคาญข้า” ไอโกะร้องไห้จนบ่าสั่น ท่าทางเหมือนลูกนกตกน้ำที่ตัวสั่นสะท้านไปหมด เฮียคุกุมขมับ ผู้หญิงขี้น้อยใจอย่างนี้นี่เอง โอกาซังถึงย้ำนักย้ำหนาว่าอย่าเผลอใจให้สตรี เพราะถ้าพลั้งเผลอแม้เพียงครั้งเดียวแล้ว ชีวิตของบุรุษอาจเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล

“ข้าไม่ได้รำคาญ”

“เมื่อกี้คุณหนูยังว่าข้าอยู่เลย”

“ข้าอาจจะพูดแต่ข้าไม่ได้คิดอย่างนั้น สาบานได้” นับเป็นการปลอบคนที่ยากลำบากสำหรับเฮียคุ ชีวิตของเขาวนเวียนอยู่กับการฆ่าคน อาจมีบ้างที่ต้องพูดคุยกับเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายแต่มันก็ไม่ใช่บ่อยๆ ดังนั้นการปลอบขวัญผู้หญิงจึงเป็นงานหินสำหรับเฮียคุ ครั้นจะไม่ทำก็ไม่ได้ ทั้งนี้ไม่ใช่เพราะเหตุใด เขาแค่ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่าไม่อยากเห็นสตรีนางนี้หลั่งน้ำตาจนตาแดงก่ำ

“จริงๆ นะคะ?”

“เออ ข้าไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนั้นน่า”

“แล้ว... แล้วคุณหนูหายเจ็บแล้วเหรอคะ?” ไอโกะหน้าตาสดใสขึ้นมาทันที เฮียคุเผลอมองดวงตากลมๆ นั้นไปครู่หนึ่ง มันช่างใสบริสุทธิ์เหมือนเด็กเล็กๆ ไหนจะรอยยิ้มกับปากจิ้มลิ้มนั่นอีก มองแล้วก็เพลินตาดีเหมือนกัน เฮียคุคิดดังนั้นก็รีบหยุดตัวเองและเรียกสติกลับคืนมา

......................................................................................................................................................

เพชฌฆาตร้อยปรลัยต้องไม่หวั่นไหวกับอิสตรี...

“คุณหนูคะ?”

“อ่อ... ช้าหายแล้วล่ะ”

“คุณหนูต้องการอะไรไหมคะ?” ไอโกะถามด้วยรอยยิ้มสว่างไสว เฮียคุนึกในใจ สตรีนางนี้แม้ไม่ได้งดงามโดดเด่น แต่เวลายิ้มแล้วเป็นเสน่ห์อย่างยิ่ง

“ข้าอยากได้สาเกอีกไห”

อาจเรียกได้ว่าเจ็บแล้วไม่จำ...

เฮียคุแม้จะดื่มจนเจ็บท้องตัวงอ แต่คนติดสุราอย่างเขาหรือจะยอมหยุดด้วยเหตุผลแค่ว่าป่วย ต่อให้ดื่มจนตับหลุดออกมานอกช่องท้อง มีหวังว่าเฮียคุยังจะดื่มต่อไปจนขาดใจตาย ไอโกะเองก็คร้านจะขัดใจเพราะตนเป็นแค่คนใช้ จะขัดใจนายคงไม่ใช่เรื่องที่ฉลาดนัก

สาเกขวดใหม่ถูกอุ้มเข้ามาในห้องนอนของคิโยมิ

“อย่าให้คุณท่านรู้นะคะ ไม่งั้นเราสองคนคงโดนดุแน่”

“คุณท่านนี่ใครเหรอ?”

“คุณท่านก็พ่อของคุณหนูไงคะ”

“อ่อๆ” เฮียคุที่กรึ่มๆ พยักหน้าตาม ชีวิตในเพชฌฆาตร้อยปรลัยไม่ได้ถูกสอนให้เป็นคนฉลาดนัก ทั้งยังมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นในอัตราที่ต่ำมากด้วยจึงเป็นเหตุผลให้เฮียคุค่อนข้างเชื่องช้าในด้านนี้ ไอโกะเองเอะใจกับพฤติกรรมของคุณหนูคิโยมิแต่ก็เก็บไว้ในใจโดยไม่พูดมาก

“คุณหนูนึกยังไงถึงมาดื่มสาเกคะเนี่ย?”

“วันนี้ข้าอยากดื่ม ข้าก็ดื่ม ก็เท่านั้น” เฮียคุดื่มเหล้าช้าลง ประกอบกับร่างกายเริ่มเข้าที่เข้าทาง เป็นผลให้ความอยากขย้อนออกมาน้อยลงตามลำดับ รสชาติของสาเกกล่อมให้เขามีความสุขและอยากดื่มอยู่อย่างนั้นทั้งวัน ไอโกะมองร่างสูงโปร่งอย่างหวาดๆ วันนี้คิโยมิดื่มเหล้าเก่งกว่าชายชาตรีหลายคนซะอีก

“แต่มันเยอะมากเลยนะคะ”

“เยอะกว่านี้สามเท่าข้าก็เคยดื่มมาแล้วน่า เจ้าอย่ามาห่วงเรื่องไม่เป็นเรื่องแค่นี้เลย ข้าขอดื่มอย่างสงบๆ แป๊บเดียวเอง” ความเมากรึ่มทำให้เฮียคุหลุดปากพูดออกไปอีกครั้ง แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องจริงแท้ เฮียคุติดสุราและต้องดื่มทุกวันที่มีเวลาว่าง ถ้าจะหาคนมาแข่งดื่มกับเขามีหวังได้พ่ายแพ้กลับไปทุกคน เขาฝึกฝนมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กๆ จนโตก็ไม่คิดจะเลิก ทั้งนี้เพราะได้คิวจูซานเป็นคนแนะนำให้ลองดื่ม แต่ผลคือเฮียคุไม่เมาง่ายๆ แล้วยังเสพติดจริงจัง และในปัจจุบันเขาก็ดื่มเก่งกว่าจนคิวจูซานแข่งดื่มกับเขาไม่ได้

“ถ้ามีอะไรให้ข้ารับใช้บอกได้เสมอนะคะ”

“พรุ่งนี้ไปซื้อมาตุนให้ข้าด้วย”

“คะ?”

“นั่นแหละ ฝากไปซื้อมาเติมให้ด้วย คุณท่านจะได้ไม่สงสัย” เฮียคุตอบขณะที่ตัวเองยังไม่หยุดดื่ม “แล้วพรุ่งนี้ก็หามาให้ข้าดื่มเยอะๆ ด้วย”

“ได้ค่ะ แต่ตอนนี้ก็มืดแล้วนะคะ คุณหนูจะนอนหรือยังคะ?”

“ถ้าดึกแล้วนอนเลยก็ได้...  มั้ง” ร่างสูงโปร่งวางสุราแล้วเอนตัวลงนอนด้วยความเหน็ดเหนื่อย ฟูกที่นี่นอนแล้วนุ่มสบายหลังต่างจากในองค์กรที่เป็นเพียงไม้กระด้างๆ นอนแล้วปวดเมื่อย นี่จึงนับเป็นเรื่องดีๆ เรื่องแรกที่เฮียคุค้นพบตั้งแต่มาอยู่ในร่างกายนี้

“งั้นก็หลับฝันดีนะคะคุณหนู” หญิงสาวว่าพลางเอื้อมมือไปปิดตะเกียงแล้วล้มตัวนอนข้างๆ เตียง เฮียคุเห็นดังนั้นก็สะดุ้ง เขาไม่เคยนอนใกล้กับผู้หญิงอย่างนี้มาก่อน ปกตินอนก็นอนคนเดียวเงียบๆ ในห้องพักผ่อน พอมีคนให้มานอนด้วยแล้วมันก็รู้สึกไม่คุ้นชิน

“เจ้านอนที่นี่เหรอ?”

“คุณหนูกลัวความมืดไม่ใช่เหรอคะ?”

“อ่า... ใช่ แต่ข้าคิดว่าข้าควรเลิกกลัวแล้วน่ะ”

“แน่ใจนะคะ?”

“เออน่า ข้าแน่ใจ” เฮียคุนอนพลิกตัวบนเตียงนุ่ม เขาคิดถึงเรื่องมากมายที่เกิดขึ้นด้วยความสับสน ถึงการมาอยู่ในร่างของหญิงจะทำให้เจอแต่อะไรแย่ๆ แต่การได้อยู่อย่างสุขสบายแบบนี้มันก็ดีไม่น้อย อย่างไรเสียการหาทางกลับร่างตัวเองก็นับเป็นเรื่องที่เขาคิดใคร่ครวญเป็นอันดับหนึ่ง

ใช่ ต่อให้มาอยู่ในร่างจักรพรรดินีของอาณาจักร แต่เฮียคุก็ยังอยากเป็นบุรุษมากกว่า เขารักในการเป็นเพชฌฆาตออกไล่ล่าปราบปรามคนชั่วที่กฎหมายบ้านเมืองเอาผิดอะไรไม่ได้

แต่เขาจะกลับไปอย่างไรกันล่ะ

เฮียคุไม่เข้าใจว่าเรื่องเช่นนี้เกิดกับตัวเองได้อย่างไร

ผู้หญิงกับคนแก่ที่เจออาจจะเป็นตัวล่อให้เขามาติดกับ เหล้าพิษนั้นทำให้เขาอ่อนแรงและไม่สามารถต่อสู้กับใครได้ คนที่รู้ว่าเขาหลงใหลในฤทธิ์สุราก็มีแต่พวกพ้องในเพชฌฆาตร้อยปรลัย

หรือจะมีใครในนั้นมุ่งร้ายต่อเขา?

พิจารณาจากข้อเท็จจริงดูแล้วมันก็มีความเป็นไปได้สูง ฝีมือของเฮียคุโดดเด่นจนน่าอิจฉา อย่างว่า กระทั่งรุ่นพี่รุ่นพ่อก็ต้องเกรงกำลังภายในของเฮียคุหมดจนดูเหมือนตำแหน่งประมุขขององค์กรจะเป็นของเขา ชายหนุ่มอาจโดนคนที่ริษยาตนกลั่นแกล้งก็เป็นได้

ถ้าเกลียดเขานัก เหตุใดไม่ฆ่าเขาไปเลยล่ะ?

นี่ก็เป็นอีกประเด็นที่น่าคิด ถ้ามันต้องการแค่จะเขี่ยเขาให้พ้นทาง เหตุใดจึงไม่สังหารให้จบๆ ไป จะทำให้เขามาอยู่ในร่างของคุณหนูอย่างสุขสบายทำไม หรือว่ามันฆ่าเขาแล้ววิญญาณเขาลอยมาสิงในร่างนี้เอง เรื่องนี้ก็คิดไม่ตกอีก เขาจะต้องสืบสาวหาสาเหตุที่แท้จริงให้ได้

แต่เขาจะสืบอย่างไรล่ะ เฮียคุกุมขมับเครียด ไม่คิดไม่ฝันว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับตัวเอง 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

137 ความคิดเห็น

  1. #128 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2560 / 16:38
    ชอบๆๆๆๆ แต่แอบรำคนใช้นิดๆ ตอนแรก ตอนที่ร้องไห้อะ
    #128
    2
    • #128-1 albaflorecitych(จากตอนที่ 5)
      24 พฤศจิกายน 2560 / 23:39
      ไอโกะเป็นผู้หญิงเซนซิทีฟค่ะ ทั้งชีวิตมีแต่คุณหนู แต่ไอโกะจะทำให้ใจที่มโหดของเฮียคุอ่อนโยนขึ้นและเข้าใจผู้หญิง
      #128-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #47 หิมะกลางทะเลทราย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 22:50
    ร่างกุอยู่ไหน กุอยากกลับร่าง ช่วยกุด้วย
    #47
    1
    • #47-1 albaflorecitych(จากตอนที่ 5)
      27 ตุลาคม 2559 / 22:50
      ช่วยติดตามกันด้วยนะคะ
      #47-1
  3. #31 ลูกชุบ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 10:03
    ฮาความคิดเฮีย
    #31
    0
  4. #8 *lจ้าxญิJกุxลาUน้ำแข็J* (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 14:57
    ติดเหล้าจริงๆจังๆมาก
    #8
    1
    • #8-1 albaflorecitych(จากตอนที่ 5)
      25 กรกฎาคม 2559 / 00:06
      เพิ่งมาค่ะ พอแต่งเทพสุราเสร็จก็มาทันทีเลย เรื่องนี้ถึงชีวิตคิโยมิจะดราม่า แต่พอเฮียคุของเราเข้าไปสิงแล้วจะเน้นโหดเถื่อนหื่นฮา เรื่องนี้ไม่เครียดค่ะ พระเอกติดเหล้าเหมือนคนเขียน ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #8-1