<สงครามปีศาจ, 3> - สุสานฝังดอกไม้แดง

ตอนที่ 15 : ตอนที่๑๑ กำลังสำคัญของบ้านเมือง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 เม.ย. 61

“องค์จักรพรรดิ...”

“ลูกอีบ้าหนีไป?”

“เป็นความผิดของหม่อมฉัน ความจริงเรื่องนี้”

“แล้วแบบนี้ข้าจะทำยังไง?” ทายาทราชสีห์ถึงกับแทบคลั่ง ทหารหลายนายก้มลงคุกเข่าอยู่ตรงหน้าด้วยท่าทีที่เรียกได้ว่ายอมรับในความบกพร่อง ลิควิดกัดริมฝีปากไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมา “เจ้าสั่งประหารลูกอีบ้า แล้วยกเลิกการประหาร แต่มันก็หนีไปก่อน ทั้งคอนโทรเลอร์ก็จับเด็กคนเดียวไม่ได้?”

“มันสาดพิษใส่แล้วไปพร้อมกับเอกสารราชการด้วยพระเจ้าข้า”

“ชั่วเหมือนแม่!!

โอโร่ตวาดกร้าว

“ใช่พระเจ้าข้า ชั่วเหมือนแม่ ชั่วกว่าแม่ด้วย”

“งั้นจะไปยกเลิกทำไม? เจ้าบีบคอมันตายตรงนั้นได้ไม่ใช่เหรอ?

“หม่อมฉันนึกไม่ถึงว่ามันจะแหกคุกหนีไปได้ เว้นแต่มันจะถอดรหัสลับหนีไป” ลิควิดพูดตัวสั่น กลัวจักรพรรดิจะโมโหไปมากกว่านี้ ความจริงคุกนั้นถือว่ารัดกุมมาก เรื่องใช้กำลังพังหนีเป็นไปไม่ได้เลย การแก้โจทย์ปัญหาที่ยากขนาดนั้น แม้แต่นักวิชาการยังกุมขมับ แต่ไรอันกลับแก้ได้อย่างรวดเร็ว

“แม่มันฆ่าแม่ข้า แล้วนี่ข้ายังต้องรอมันฆ่าข้าด้วยสินะ”

“มันทำไม่ได้หรอกพระเจ้าข้า ท่านเป็นถึงองค์จักรพรรดิ บารมีของ...”

พูดมาถึงประโยคนี้ ทหารก็แอบมองหน้ากัน โอโร่กัดฟันกรอด

“พวกเจ้าออกไปให้หมด”

“พระเจ้าข้า”

ทุกคนลุกขึ้นเดินออกไป เหลือเพียงโอโร่กับผู้คุมกฎที่กุมอำนาจการเมืองการปกครองทั้งหมดของไฮโดรเมด้า ลิควิดรู้ว่าเมื่ออยู่กันสองคน โอโร่ต้องการให้เขาลุกขึ้นสนทนากันดังเดิมมากกว่าจะนั่งลงที่พื้น ร่างล่ำสันจึงลุกขึ้นเต็มความสูง แต่ยังไม่สบตาอีกฝ่าย เฉไฉมองไปทางอื่น

“เจ้าคิดว่ามันทำอะไรข้าไม่ได้จริงหรือ?”

“หม่อมฉัน... ข้าคิดว่าไม่ได้”

“เพราะอะไร?”

“เพราะท่านเป็นองค์จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่งไฮโดรเมด้า ภูตอุดมการณ์เลือกท่านมาแล้ว ย่อมต้องปกป้องท่านให้ปลอดภัย ท่านคิดดูสิ คนเป็นล้านอยากนั่งบัลลังก์หลวง แต่ก็ไม่มีใครได้ ข้าก็ไม่ได้ ตำแหน่งนี้ต้องเป็นท่าน แล้วแบบนี้คนชั้นต่ำอย่างมันจะอาจเอื้อมมาทำร้ายท่านได้ยังไง?

“นั่นสินะ ภูตอุดมการณ์เลือกข้ามา”

“ใช่แล้ว อีกอย่าง ท่านเป็นลูกท่านคลาวิค”

“แล้วทำไม?

“คนทั้งแผ่นดินจงรักภักดีต่อพระบิดา”

“ใช่ คนทั้งแผ่นดินจงรักภักดีแค่กับพระบิดา”

“องค์จักรพรรดิ ท่านอย่าคิดมากเลย มันอาจไม่เลวร้ายก็ได้ ลูกอีบ้าไปที่ไหนคนก็เกลียด มันอยู่ได้ไม่นานหรอก ที่มันอยู่มาจนสิบหกปี ก็เพราะบารมีท่านคุ้มหัว ลองออกจากไฮโดรเมด้า ต่างชาติคงพร้อมใจกันฆ่ามันทิ้ง ดีไม่ดีไม่เกินสามวัน หัวมันจะลอยน้ำกลับมาก็ได้”

โอโร่แค่นหัวเราะคราหนึ่ง

“ตอนนี้เราทำได้แค่ให้ภูตอุดมการณ์สัดน้ำท่วมเรือมัน?”

“ข้าสั่งปิดน่านน้ำ”

“ทันหรือ?”

“ข้า...” ลิควิดไปไม่ถูก ถ้าตอบให้จักรพรรดิสบายใจก็ต้องตอบว่าทัน แต่ถ้าให้ตอบความจริงก็คงไม่ทันแน่ๆ เรือลำนั้นเดินทางเร็วมาก ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน จะปิดหมดก็กระทบวงกว้าง อีกทั้งเขาประมาทไรอันไม่ได้อีกต่อไป การถอดรหัสคุกหลวงได้แสดงให้เห็นว่าเด็กหนุ่มฉลาดมาก

ลิควิดอาจต้องยอมรับว่าไรอันฉลาด

ไม่ใช่เพิ่งมาฉลาด ไรอันฉลาดมานานแล้ว ฉลาดกว่าที่ใครจะคิด เพราะไม่มีใครคิดหรือคิดจะยอมรับว่าไรอันฉลาด ในเมื่อแม่เป็นอีบ้าฆาตกร มันก็ต้องเป็นอย่างนั้น ทั้งที่ผลการเรียนก็มีให้เห็นมาตลอดว่าไรอันสอบได้ที่หนึ่งแทบทุกวิชาด้วยคะแนนสูงลิ่วกินขาดเด็กทุกคนในรุ่น

พลันลิควิดก็นึกถึงคำพูดของเคลวิน

......................................................................................................................................................

“ลูกอีบ้าก็คือไรอัน”

“หาไม่ ข้าขอชี้แจงในเรื่องที่ท่านยังไม่เข้าใจ ลูกอีบ้าก็คือลูกอีบ้า ไรอันก็คือไรอัน ไรอันคือเด็กดี เด็กฉลาด เด็กขยัน เด็กที่ไม่เหมือนใคร เด็กที่จะเป็นกำลังสำคัญของบ้านเมือง” เคลวินมีรอยยิ้มชื่นชมเมื่อนึกถึงความสามารถของน้องชาย ต่างจากลิควิดที่ส่ายหน้าจนหัวแทบหลุดจากคอ

“ใช่ มันจะเป็นกำลังสำคัญของบ้านเมือง... บ้านเมืองชาวต่างชาติ บ้านเมืองศัตรู!”

“ท่านมั่นใจได้อย่างไรว่าเขาจะเป็นคนอย่างนั้น?”

“แม่มันเป็นฆาตกร มันฆ่าพระมารดา ฆ่าประชาชน”

“นั่นเป็นความผิดของมาลาดา”

“เชื้อไม่ทิ้งแถวหรอกท่านออรัม ท่านอย่ามองโลกในแง่ดีเกินไปนักเลย หยุดจินตนาการของท่านเอาไว้ตรงนั้นเถอะ ลูกอีบ้ามันก็เป็นลูกอีบ้าอยู่วันยันค่ำ ไม่มีวันได้ดีกว่านั้นไปได้ เด็กคนนี้หน้าตาร้ายจะตาย โตขึ้นมาก็ต้องเป็นฆาตกร การที่มันฉลาดเป็นเครื่องบ่งบอกว่ามันจะน่ากลัว” ลิควิดตะคอกเสียงเหี้ยม

“มาลาดาอาจฆ่าพระมารดา ฆ่าประชาชน แต่นับว่าเป็นการฆ่าคนอื่น นาดีนที่ฆ่าได้แม้แต่แม่ พี่ ลูก นับว่าเป็นการฆ่าคนในครอบครัว แล้วยังฆ่าได้ทุกคนเพื่อผลประโยชน์และความสะใจถือว่าเลวกว่ามาก พระบิดายังเป็นคนดีได้เลย” เคลวินยกตัวอย่าง เพราะถ้าเทียบกันแล้ว มนุษย์ที่จะชั่วช้ากับนาดีนคงหามีไม่

“นั่นมันพระบิดา!”

“แต่สถานการณ์มันก็เหมือนกัน”

“พระบิดาเป็นหนึ่งในล้านล้านล้านล้าน เป็นหนึ่งเดียว อย่าได้เอาลูกอีบ้ามาเทียบพระบิดา!”

“ท่านไม่เคยเข้าใจ”

......................................................................................................................................................

ลิควิดยังไม่เข้าใจ

“กลับไปเถอะ ข้าอยากอยู่คนเดียว” ร่างสูงใหญ่เอนกายลงบนบัลลังก์ มองไปที่รูปถ่ายของพ่อ ในนั้นเป็นชายหนุ่มผิวคล้ำเกรียมแดด ผมสีน้ำเงิน ตาสีน้ำเงินเข้ม อยู่ในชุดเก่าขาด เต็มไปด้วยคราบฝุ่นจากการทำงานหนัก ผู้คุมกฎเองก็อดไม่ได้ที่จะมองไปยังรูปนั้น โอโร่ย้ำ “กลับไป”

ลิควิดออกไป

จักรพรรดิอยู่คนเดียว

......................................................................................................................................................

ไรอันนั่งอยู่บนเรือ

คลื่นลมซัดเข้ามา เขานึกชังทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นไฮโดรเมด้า แต่ออกมาก็ไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหน เด็กหนุ่มทราบว่าคนทั้งโลกล้วนเกลียดเขากับแม่ ไปไหนก็อาจถูกฆ่าได้ ครั้นจะปลอมตัวแต่ถ้าโดนปล่อยข่าวให้คนเห็นหน้าตาขึ้นมาก็คงหนียาก ดวงตาสีเมล็ดลำไยมองเอกสารราชการแผ่นดินที่วางไว้

เขาต้องใช้มันซื้อชีวิตใหม่

ไรอันตั้งใจจะขายชาติ

เท่าที่อ่านประวัติศาสตร์หรือฟังคนเล่ากันมา โลกมีอยู่สี่อาณาจักร

ไฮโดรเมด้านั้นอยู่ไม่ได้แล้ว ไม่มีใครรัก ผู้มีอำนาจจะฆ่า ทุกคนสามารถยืนดูเขาถูกประหาร แม้แต่คนที่เคยบอกว่ารักเขาเหมือนน้องชายยังไม่คิดจะช่วย ถ้าให้กลับไปไม่พ้นโทษตาย ทั้งคดีเก่าคดีใหม่ ที่ด่าโคตรเหง้าจักรพรรดิกับพระบิดาไป คราวนี้ต้องโดนทรมานก่อนตายแน่

เลอนาตกอยู่ใต้การปกครองของชายอัปลักษณ์ จับคนไปโกนหัวกรีดหน้า คนที่อยู่ที่นั่นไม่ต่างจากนรกที่โดนกดขี่ข่มเหง จับคนค้ามนุษย์ นำไปเป็นทาสบ้าง โสเภณีบ้าง ตัดอวัยวะขายบ้าง แย่กว่านั้นคือเอาไปทดลองพิษ และฆ่าด้วยวิธีวิปริต แค่เขาเหยียบเข้าไปอาจจะโดนตัดไตก็เป็นได้

ยูโธเปียมีจักรพรรดินีหน้าโง่ สติปัญญาต่ำ งอมืองอเท้า ทำอะไรไม่เป็น อยู่สุขสบาย ใครหิวตายช่างมัน แต่ถูกยกย่องเหมือนเทพเจ้า เข้าไปก็ต้องนับถือมัน ไรอันเกลียดคนแบบนั้น เขาไม่คิดจะนับถือใครคนไหน ทุกคนบนโลกมันก็เลวเหมือนกันหมด คือเกลียดชังกันได้ด้วยคำพูดของคนอื่น

กอรี่กอรี่แม้จะโหดร้าย ไร้เหตุผล อารมณ์รุนแรง แต่จะทำอะไรก็สบายใจกว่า อย่างน้อยเข้าไปคงไม่ต้องโดนจับกรีดหน้าให้ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาอัปลักษณ์ แล้วก็ไม่ได้ต้องยกย่องจักรพรรดินียักษ์มากเกินไป ถ้าเป็นใหญ่สามารถใช้อำนาจได้เต็มที่กว่า เพราะฉะนั้นมันน่าจะน่าอยู่กว่าที่อื่น

ไรอันจะไปกอรี่กอรี่

ไรอันจะขายชาติให้กอรี่กอรี่

คิดพลางหันเรือไปตามทิศทางที่ตั้งใจ

คิดพลางหันเรือไปขายชาติตามทิศทางที่ตั้งใจ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

146 ความคิดเห็น