[Fic The Avengers] Little Steve Rogers!

ตอนที่ 10 : Chapter9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 102
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    10 ก.ค. 62

ตั้งแต่เด็กสตีฟฝันอยากมีพี่ชายสักคน จะได้ไปทำกิจกรรมอะไรสนุกๆแบบที่เขาเคยเห็นเด็กห้องข้างๆทำ ไม่ว่าจะเป็นไปปีนเขา ตกปลา ปิกนิกหรือแม้กระทั่งไปดูหนัง บัคกี้เคยเสนอตัวว่าจะเป็นพี่ชายให้เขาแต่สตีฟคิดว่าไม่ค่อยเหมาะสักเท่าไหร่ บัคกี้อาจจะตัวโตกว่าเขาก็จริงพาเขาไปเที่ยวเล่นด้วยกัน นอนดูดาวบนหลังคาอพาร์ตเม้นด้วยกัน แต่ยังไงพวกเขาก็อายุเท่ากัน วุฒิภาวะพอๆกัน และที่สำคัญก็คือ...

" นายหน่ะเหมาะจะเป็นเพื่อนรักที่สุดของฉันมากกว่า "

ปีเตอร์ พาร์คเกอร์ อาจจะไม่ได้ดูเหมือนพี่ชายในอุดมคติของสตีฟสักเท่าไหร่ ช่วงแรกๆปีเตอร์ดูระแวงอะไรสักอย่างและมักจะเรียกชื่อเขาผิดเป็น แคป หรือคำที่ดูคล้ายๆกับคำว่า กัปตัน แต่สุดท้ายพวกเขาก็สนิทกันจนได้ แถมเขายังได้รับอนุญาตให้เรียกปีเตอร์ว่า พีท ด้วยอีกต่างหาก แฮปปี้จัดห้องพักให้พวกเขาอยู่ชั้นเดียวกันเพื่อความสะดวก ทั้งสำหรับเด็กทั้งสองและตัวเขาเองที่จะจับตาดูไม่ให้ไปก่อเรื่องวุ่นวายหรือใครมายุ่งวุ่นวายอะไรกับทั้งคู่ มื้อเย็นวันนั้นเป็นสปาเก็ตตี้ไมโครเวฟเพราะกว่าปีเตอร์จะกลับมาถึงสตาร์คทาวเวอร์หลังจากกลับบ้านไปจัดของใช้ส่วนตัวก็เกือบสองทุ่มครึ่งแล้ว ให้เดาน่าจะเพราะว่าต้องตอบร้อยแปดพันเก้าคำถามของป้าเมย์ให้ครบแน่ๆ ปีเตอร์โกหก--  ไม่เชิงโกหก แค่พูดไม่หมดเท่านั้นเองว่าเขามาค้างที่ตาร์คทาวเวอร์เพื่อทำภารกิจดูแลหัวหน้าทีมอเวนเจอร์ที่โดนเวทมนตร์จนกลายเป็นเด็กไปอีกครั้ง เท่านั้นเองจริงๆนะ

สปาเก็ตตี้จากเตาไมโครเวฟไม่ได้เลวร้ายอะไร หลังจากทานอาหารกันเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แฮปปี้ก็ปล่อยให้สตีฟและปีเตอร์ไปนั่งดูทีวีกัน โปรแกรมหนังของวันนี้คือเรื่องStar Wars ซึ่งสไปเดอร์แมนเคยดูมันไปหลายรอบแล้วแต่จะให้ดูซ้ำอีกสักรอบก็คงจะไม่เป็นไร ชายร่างท้วมหายออกไปในช่วงแรกที่หนังเริ่มและกลับมาอีกครั้งตอนที่ภาพยนตร์จบลง เป็นสัญญาณเตือนว่าได้เวลาไปนอนแล้วของทั้งคู่ ก่อนที่จะแยกย้ายกันเข้านอน แฮปปี้ก็แจกแจงรายละเอียดตารางกิจกรรมวันรุ่งขึ้น

" พรุ่งนี้เราจะออกไปรับเคตซี่ที่บ้านของเธอแล้วไปเล่นที่สวนสาธารณะกัน หลังจากนั้นอาจจะไปหาไอศครีมทานไม่ก็fish and chips ฉันมีร้านแนะนำนะถ้าเธออยากจะกินแต่ไม่อยากก็ไม่เป็นไร "

" ผมอยากกินครับ! เคตซี่เองก็คงชอบเหมือนกัน "

" เยี่ยม งั้นก็ไม่มีอะไรแล้ว ราตรีสวัสดิ์นะสตีฟ ราตรีสวัสดิ์ปีเตอร์ "

" ราตรีสวัสดิ์เช่นกันครับแฮปปี้ "

ว่าแล้วทั้งสามก็แยกย้ายกันไป อันที่จริงคนที่เข้านอนจริงๆคงมีเพียงแค่สตีฟคนเดียวเพราะแฮปปี้ต้องเมลหาเจ้านายตัวเองเพื่อรายงานความเป็นไปในวันนี้ ส่วนปีเตอร์เขายังมีการบ้านวันหยุดยาวที่ควรจะรีบๆทำให้เสร็จๆก่อนที่งานอื่นจะทับถมจนกองเป็นภูเขา

---------------------------------------------------------------------------------

เช้าวันนี้สตีฟตื่นตั้งแต่หกโมงครึ่ง เร็วกว่าปกติไปเกือบครึ่งชั่วโมง รีบล้างหน้าแปรงฟัน วิ่งผ่านน้ำ คว้าชุดตัวเก่งที่สุดในตู้เสื้อผ้าออกมาเตรียมพร้อมที่จะออกไปข้างนอกในวันนี้ แฮปปี้ยืนรออยู่แล้วที่บริเวณโซนห้องครัว เขาอยู่ในชุดสูทตัวใหม่ ในมือถือแก้วกาแฟที่ส่งกลิ่นหอมฉุยออกมา สตีฟจำกลิ่นนี้ได้ มันเป็นกลิ่นของกาแฟแบบที่ธอร์ชอบดื่ม บนเคาท์เตอร์ห้องครัวมีแผงไข่ไก่กับขนมปังแถวและแฮมวางเอาไว้ ใกล้ๆกันมีเครื่องปรุงอยู่อีกจำนวนหนึ่ง เช้านี้แฮปปี้จะทำไข่เบเนดิกต์สูตรแม่ของเขาแต่ไม่ค่อยมั่นใจว่าจะถูกใจเด็กชายหรือเปล่า

" อรุณสวัสดิ์ฮะแฮปปี้! เมื่อคืนคุณหลับสบายดีไหม? "

" สบายดี แล้วเธอหล่ะพร้อมที่จะไปข้างนอกยัง หื้ม? "

" พร้อมเสมอครับ! "

สตีฟตอบพร้อมยกมือทำวันธยาหัตคล้ายกับทหาร แฮปปี้หัวเราะเบาๆก่อนจะวางแก้วกาแฟในมือลงจังหวะเดียวกับที่ปีเตอร์เดินออกมาจากห้องของเขา ผมสีน้ำตาลนั่นฟูฟ่องดูไม่เป็นทรงสักเท่าไหร่ เด็กหนุ่มยีมันอีกรอบขณะเอ่ยทักทายสตีฟ กูสเดินออกมาจากใต้โต๊ะกาแฟกลางห้องนั่งเล่น บิดขี้เกียจอย่างเกียจคร้านแล้วออกเดินตรงมาสำรวจแขกผู้เข้ามาอยู่อาศัยใหม่ สตีฟไม่มั่นใจว่าเมื่อคืนมันหายไปไหนมา บางทีอาจจะออกไปเที่ยวเล่นตามประสาแมวหล่ะมั้ง ปีเตอร์ก้มลงไปลูบหัวเจ้าเหมียวเล่นก่อนจะต้องกระโดดโหยงหลบกรงเล็บเล็กๆนั่น

ก็แน่หล่ะ แมวที่ไหนมันเป็นมิตรกับแมงมุมกัน....

" คุณสตีฟคะ มีสายจากเจ้านายค่ะ "

" โทนี่หรอ!? เขาถึงอิตาลีแล้วงั้นหรอ!? "

ใช้เวลาสักพักในการโอนสายมาที่โทรศัพท์บ้านประจำชั้น สตีฟได้เป็นคนคุยก่อนคนแรก เด็กชายร้องทักออกไปแต่เสียงที่ตอบกลับมานั้นกลับกลายเป็นเสียงลมปะทะกับเสียงแหวกอากาศของอะไรบางอย่างแทน

" ไงที่รัก หลับสบายดีไหม? ที่นั่นคงจะเพิ่งเช้าสินะ ทางนี้เกือบบ่ายโมงแล้วหล่ะ "

" สบายดีครับ! ที่นั่นอากาศดีไหม? คุณได้นอนพักเพียงพอไหม? ถ้าคุณนอนน้อยกว่า6ชั่วโมง เพพเพอร์รู้เข้าคุณจะโดนดุเอานะ..... "

มีเสียงที่คล้ายกับระเบิดดังสนั่นลอดเข้ามาตามสายจนสตีฟต้องเอามือถือออกห่างจากหูของตน โทนี่สบถออกมายาวเหยียดอย่างลืมตัว เขาสั่งการให้ชุดเกราะยิงจรวดโต้กลับ และสั่งการให้ฟรายเดย์ล็อคพิกัจเป้าหมาย

" นั่นเสียงอะไรหน่ะครับ? เกิดอะไรขึ้น!? "

" เออ...อันที่จริงแล้ว ฉันโทรหาจากในชุดเกราะหน่ะ พอดีบังเอิญเจอรังไฮดร้าเล็กๆเข้า เลยขอจัดการกันหน่อย "

สตีฟยังไม่ทันจะถามว่าไฮดร้าคือตัวอะไร ปีเตอร์ก็พูดขัดขึ้นมาเสียก่อน

" สุดยอดไปเลยคุณสตาร์ค!!!! นั่นคุณโทรมาจากชุดไอร่อนแมนจริงๆหรอ!? "

" นั่นปีเตอร์เหรอ?หวังว่าเธอจะไม่ลืมภารกิจที่ฉันมอบหมายให้ไปทำนะ "

" วางใจผมได้เลยครับ "

" ดีๆ...เหวอ-- 5''5$*(*:!*:(/#/:+',(6)+??=β®}%...£\% ไอ้**** เวรแล้วไง "

มีเสียงระเบิดดังแทรกเข้ามาอีกครั้งหนึ่ง แต่คราวนี้เหมือนจะมีเสียงสัญญาณเตือนภัยของชุดเกราะดังขึ้นเพิ่มเข้ามา โทนี่สบถอีกครั้ง สตีฟทำสีหน้าเลิกลั่ก...เขาไม่เคยได้ยินใครสบถคำหยาบออกมามากขนาดนี้มาก่อน แฮปปี้แอบถอนหายใจอยู่ทางด้านหลัง ให้ตายสิเจ้านายของเขา ดันพลั้งปากสอนอะไรเด็กวัย5ขวบครึ่งออกไปเนี่ย ปีเตอร์ได้แต่ยิ้มแห้งอยู่ข้างๆ...เขาขอไม่ออกความเห็นดีกว่า หลังจากนั้นโทนี่ก็ทิ้งให้ร่างเล็กผมบลอนด์ถือสายรอเขาจัดการธุระ เสียงปะทะกันดังออกมาเรื่อยๆจนในที่สุดก็มีเสียงของสายลับสาวดังขึ้นขอให้โทนี่เลิกคุยโทรศัพท์ระหว่างทำงานสักที

" งั้นค่อยคุยกันก็แล้วกันนะ เล่นกับเคตซี่ให้สนุกหล่ะแล้วอย่าอยู่นอกสายตาของปีเตอร์หรือแฮปปี้ "

ย้ำเรื่องสำคัญเป็นรอบที่สองก่อนจะวางสายไป ตอนแรกคนในทีมอเวนเจอร์ก็สงสัยเหมือนกันว่าทำไมจู่ๆสตีฟถึงได้ไปสนิทกับลูกสาวของแอนท์แมนได้ เด็กชายจึงเล่าให้ฟังถึงเรื่องที่เกิดขึ้นที่สนามเด็กเล่นในวันนั้นให้คนอื่นๆฟังและยังเล่าด้วยอีกว่าพวกเขาสัญญากันแล้วว่าจะแวะมาเล่นด้วยกันอีกในอาทิตย์หน้า ตอนแรกโทนี่ก็ไม่ได้อยากจะอนุญาตหรอกนะแต่พอมาคิดๆดูแล้ว หากเขายอมเป็นธุระจัดการช่วยดูแลลูกสาวให้สก๊อต บางทีอ่ะนะ บางที เขาอาจจะได้ล้วง-- ข้อมูลเทคโนโลยีชุดแอนท์แมนที่แฮงค์ พิม หวงนักหวงหนามาบ้าง สักนิดหน่อยก็ยังดี เห้ๆ อย่ามองกันแบบนั้นสิ คนเราหน่ะต้องหากำไรให้ชีวิตบ้าง ไม่งั้นชาตินี้ก็ขาดทุนตายกันพอดี

---------------------------------------------------------------------------------------------------

พวกเขาไปรับเคตซี่ตอนช่วงสาย เด็กหญิงอยู่ในชุดเสื้อยืดกับกางเกงขาสามส่วนสวมทับด้วยกระโปรงบาน กระเป๋าใบน้อยสีม่วงสะพายอยู่บนบ่าเตรียมพร้อมออกไปเล่นเต็มที สก๊อต แลงค์ยืนอยู่ข้างๆ เขายิ้มด้วยความตื่นเต้นจนออกนอกหน้าอย่างเห็นได้ชัด แน่นอนว่าโทนี่เล่าให้เขาฟังหมดแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับกัปตันอเมริกา เด็กชายวิ่งเข้าไปหาเด็กหญิงวัย10ปีก่อน เอ่ยทักทายตามประสาเด็กๆก่อนจะหันไปทางสก๊อตแล้วเริ่มแนะนำตัวตามมารยาท

" ยินดีที่ได้รู้จักนะสตีฟ ฉัน สก๊อต แลงค์ พ่อของเคตซี่...ว้าว เธอตัวเล็กกว่าที่คาดเอาไว้เยอะเลย แบบว่า...อ่ะนะ ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลยจริงๆนะเนี่ย อย่างกับฝันไป แบบว่าตรงหน้าฉันคือ เธอ! จริงๆ! "

สก๊อตไม่ยอมปล่อยมือจากมือของสตีฟ ชายหนุ่มพูดอะไรบางอย่างที่ร่างเล็กไม่เข้าใจสักนิดแถมยังคงเขย่ามือเขาไม่เลิกอีกด้วย

" หนูว่าพ่อพูดอะไรแปลกๆนะ พ่อจะทำให้สตีฟเค้ากลัว...ไปกันเถอะสตีฟ วันนี้เราจะเล่นอะไรดีหล่ะ "

" ไม่รู้สิ วิ่งไล่จับดีไหม? "

" เดี๋ยวหอบหืดนายก็กำเริบหรอก เอาเป็นอย่างอื่นที่มันสบายๆหน่อยดีกว่านะ "

แฮปปี้มองตามเด็กทั้งสองเดินขึ้นรถไปก่อนจะเข้าไปทักทายสก๊อตและให้คำสัญญาว่าจะคอยดูพวกเขาทั้งสองให้เป็นอย่างดี ทันทีที่ขึ้นไปบนรถเก๋งคันหรู ปีเตอร์ก็แนะนำตัวเองให้เด็กๆได้รู้จัก เคตซี่พยักหน้ารับแล้วแนะนำตัวอย่างฉะฉาน ก่อนจะกลับไปให้ความสนใจกับหัวข้อสนทนาระหว่างเธอกับสตีฟเรื่องเกมที่จะเล่นในวันนี้แทน

รถสีดำมันวาวขับลัดเลาะไปตามเส้นทางจราจรในมหานครนิวยอร์คตรงเข้าสู่สวนสาธารณะขนาดใหญ่ของเมือง แฮปปี้ปล่อยเด็กๆลงตรงบริเวณทางเข้าของสวน ส่วนตนจะขับวนหาที่จอดรถให้ได้ก่อนถึงจะตามไป ทั้งสามคนตกลงที่จะไปนั่งอยู่บริเวณใต้ร่มไม้จุดหนึ่งริมสระน้ำใหญ่ ปูเสื่อปิกนิกที่เอาติดมาด้วยให้เรียบร้อยก่อนจะขึ้นไปนั่งกันบนนั้น ในตอนแรกสตีฟอยากจะไปเล่นวิ่งไล่จับแต่ทั้งเคตซี่และปีเตอร์ลงความเห็นว่าทำแบบนั้นแล้วเด็กชายอาจจะป่วยเอาได้ เด็กหญิงจึงเสนอให้เล่นอะไรง่ายๆแบบการเล่นสุดคลาสสิก อย่างสวมบทบาทเล่นพ่อแม่ลูกอะไรแบบนั้นแทน แหม...เด็กผู้หญิงก็คือเด็กผู้หญิงวันยังค่ำ แต่บทบาทที่เคตซี่กำหนดนั้น มันกลับดูแปลกๆไปนิดๆนะ

" งั้นฉันจะเล่นเป็นนักผจญภัยฮีโร่ที่กำลังตามล่าตัวอาชญากรเอเลี่ยน! ส่วนสตีฟนายรับบทเป็นผู้ช่วยของฉันนะ! "

สตีฟพยักหน้ารับแทนคำตอบ

" ส่วนนี่จะเป็น อืม....อาชญากรเอเลี่ยนก็แล้วกันนะ! เป็นจอมวายร้ายแห่งจักรวาล! "

" อุ๊บ... "

ปีเตอร์รีบกลั้นขำแทบไม่ทันเมื่อเห็นเคตซี่ชี้ไปยังหนึ่งในตุ๊กตาที่เธอพกมาด้วย มันเป็นตุ๊กตาน้องหมาสีขาวน่าตาดูเป็นมิตร ดวงตาลูกปักดำของมันเป็นประกายแวววาวใสซื่อเกินกว่าจะเป็นตัวร้าย เด็กหญิงได้ยินเสียงหลุดขำนั่น เธอกอดอกไม่ค่อยพอใจพร้อมให้เหตุผลว่าเอเลี่ยนอาจจะแฝงตัวอยู่ปะปนกับมนุษย์ในรูปแบบของสัตว์เลี้ยงก็ได้ เผลอๆบางทีแมวเองก็อาจจะเป็นเอเลี่ยนแฝงตัวมาจากต่างดาว จู่ๆสตีฟก็นึกถึงกูสอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ คงจะตลกน่าดูหากเจ้าแมวนั่นเป็นเอเลี่ยนจริงๆ แฮปปี้กลับมาหลังจากหาที่จอดรถเสร็จแล้ว เขานั่งลงที่ม้านั่งไม่ไกลกันมากนัก พร้อมกับหนังสือพิมพ์ฉบับวันนี้ในมือ ปีเตอร์โวยวายเรื่องบทบาทที่เขาได้เล่นเพราะเคตซี่ดันกำหนดให้เขาเล่นเป็นสัตว์เลี้ยงเฉย นี่สไปเดอร์แมนนะ! ทำไมเขาต้องมาเล่นอะไรแบบนี้กันหล่ะเนี่ย!? ไม่เอาหน่าพีทท่องไว้...นี่คือภารกิจจากคุณสตาร์คเชียวนะ ตั้งใจหน่อย สุดท้ายเด็กหนุ่มก็ฝืนปั้นยิ้มเล่นกับเหล่าเด็กๆต่อไปโดยที่ไม่รู้สึกตัวเลยว่ามีสายตาสองคู่กำลังจับจ้องพวกเขาอยู่จากรถตู้ที่จอดอยู่อีกฝั่งหนึ่งของถนน

" แน่ใจนะว่าคือเด็กนั่น "

" แน่นอน...สายข่าวของเราไม่เคยผิดพลาด เราต้องเอาตัวเด็กนั่นมา "

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

อะไรใครมาเอาตัวใครไปอะไรนะ? 555555555 ไรท์มีเรื่องจะสารภาพ คือไรท์เริ่มโดนความขี้เกียจครอบงำแล้วอ่ะ อาจจะเริ่มอัพช้าลงนะ ไม่รู้สิ จริงๆมันก็แล้วแต่อารมณ์ไรท์ เอาเป็นว่าเจอกันตอนหน้าก็แล้วกัน ไรท์สัญญาว่าจะไม่ดองนาน//ไหว้ย่อรอบทิศ

ปล.ตอนนี้ไรท์ว่ามันมีบางจุดแปลกๆ และไรท์เปลี่ยนสไตล์การเขียน การบรรยายด้วยนิดหน่อย ถ้าไม่ชอบยังไงก็เม้นบอกไว้ได้นะ ไรท์จะได้เอาไปปรับปรุงตัว //รักรีดเดอร์ทุกคน จุ๊บๆ >3<)/ 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #19 animenight (@animenight) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 07:32
    แงงงงงงง มีพีชอยู่ไม่เป็นไรหรอกมั้ง(?)
    #19
    0
  2. #18 zomweeri (@zomweeri) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 12:39
    อย่าทำแคป
    #18
    0
  3. #17 เสี่ยวยาหลี (@chaleehigh) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 11:09
    แงงงง แคประวังตัวเองด้วยนะะะะ
    #17
    0