Destined desire | เล่ห์ร้าย ลายมังกร

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 ข้าชื่อ เฉิง [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 460
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    2 พ.ย. 61







คำเตือน

นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
เพราะมังกรที่นี่หล่อแซ่บ และแสบทรวงมากจริงๆ

ชื่อตัวละคร สถานที่ และสิ่งต่างๆ ในเรื่องถูกสมมติขึ้น
เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น
ไม่มีอยู่จริง ไม่อิงประวัติศาสตร์
แต่อิงแอบแนบชิด และมีความรักอยู่จริง อิ_อิ
อ่านให้สนุกนะคะ











บทที่ 1
ข้าชื่อ เฉิง

[2]












พรึบ!

ชายเสื้อคลุมสีดำสะบัดไปตามแขนของเจ้าตัวที่ดึงแขนพับเก็บเข้ามาไว้หน้า นัยน์ตาคมมองมนุษย์หนึ่งหญิง หนึ่งชาย ที่ต่างก็มองเขาด้วยสีหน้าไม่ต่างกันเท่าไรนัก

มนุษย์พวกนี้ขี้ตกใจเสียจริงๆ

ชายปริศนาคิดในใจพลางกระตุกยิ้มขึ้นเมื่อนึกจุดประสงค์ที่ตนให้คิมหันต์โทรตามลูกศิษย์ของเขามา ย้อนกลับไปที่เหตุการณ์ก่อนหน้านี้ เขาพบว่าตัวเองสามารถออกจากรูปสลักได้อย่างน่าอัศจรรย์ ทั้งที่ตลอดเวลาหลายร้อยปีที่ผ่านมา เจ้าตัวติดแหง็กอยู่ในหินสีนิลนั่นจนไม่ได้ยืดเส้นยืดสาย ไม่แปลกที่เขาจะคิดว่าหากติดนานไปถึงพันปี เขาอาจจะเป็นมังกรง่อยได้

ใช่...เขาคือเจ้ามังกรดำที่เคยอยู่ในรูปสลักล้ำค่าของคิมหันต์นั่นเอง

และทั้งหมดนี้คงต้องขอบคุณเจ้าของ เลือดที่ช่วยปลดปล่อยเขาให้เป็นอิสระ

มังกรดำหรี่ตามองหญิงสาวตรงหน้าอีกครั้งอย่างพิจารณา ไม่อยากจะเชื่อเท่าไรว่า เธอคนนี้จะเกิดในฤกษ์มังกร วันที่พระอาทิตย์ทรงกลดดังที่อาจารย์ผู้ผนึกเขาเอาไว้บอกกล่าวมาเมื่อหลายร้อยปีก่อน ที่จริงแล้วมันเป็นฤกษ์เดียวกับที่เขาถูก ลงโทษด้วยการผนึกไว้นี่แหละ

“อะ...อาจารย์คิม” เขมิกาพยายามรวบรวมสติสัมปชัญญะที่กระเจิดกระเจิงให้กลับมา ก่อนหันไปทางคนที่ตัวเองเรียกขานแล้วถามว่า “เขามีถ่ายหนังจีนกันที่บ้านอาจารย์เหรอคะ”

แม้สิ่งที่เธอเห็นเมื่อกี้มันจะดูเหลือเชื่อเกินไปสักหน่อย และเจ้าตัวยังไม่เคยเห็นเทคโนโลยีไหนทำให้เห็นเอฟเฟกต์สมจริงต่อหน้าต่อตาขนาดนั้น ทว่า เขมิกาก็ยังมองโลกในแง่ดี เอาน่า...บางทีเธออาจจะตาฝาดก็ได้

“เปล่า อาจารย์ก็เห็นเหมือนเธอนั่นแหละ เธอเห็นอะไรล่ะ” คนแก่กว่าเอียงหน้ามาปรึกษากับลูกศิษย์ทั้งที่สายตายังจับจ้องผู้ชายแปลกหน้าตาไม่กะพริบ

ไม่อาจเรียกเขาว่า ผู้บุกรุกได้ เพราะเป็นเจ้าของบ้านเองที่พาเขาเข้ามาด้วยความเต็มใจ

“ขิมเห็นว่าเขา เอ่อ...พระเอกหนังจีน เอ๊ย! เออนั่นแหละค่ะ เขาแบบว่า คือ...” เส้นเสียงคนพูดเกิดตีบตันขึ้นมา ปากแข็งเกินกว่าจะพูดประโยคให้ถูกอย่างที่ใจต้องการได้ อีกทั้งชายแปลกหน้าที่กำลังเอียงหน้าทิ้งสายตามองเธอกับอาจารย์นั่นก็เหมือนมีแรงกดดันอะไรบางอย่างส่งมา

“เขาออกมาจากควันสีดำคล้ายมังกร” คิมหันต์ช่วยต่อประโยคให้ลูกศิษย์

เขมิการีบพยักหน้าแรงๆ “ใช่ค่ะ!

“นี่แหละที่อาจารย์เรียกเธอมา ตอนแรกเขาก็เป็นมังกรสีดำ เขาสั่งให้อาจารย์ตามเธอกลับมาน่ะ”

“ไม่ต้องพูดเบาขนาดนั้นก็ได้ ต่อให้พวกเจ้าพูดในใจข้าก็ได้ยิน” มังกรหนุ่มยักคิ้วส่งมาให้หนึ่งอาจารย์ หนึ่งศิษย์ ที่ต่างพากันยืนตัวแข็งทื่อไม่กล้าขยับเขยื้อนไปไหน

“อาจารย์คะ เราควรวิ่งไหม” เขมิกาถามด้วยความลังเลและสูดหายใจเข้าลึก

“แต่เขาบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับเธอนะ”

“ง่ะ...งั้นเหรอคะ”

“ใช่! เพราะเจ้าเป็นคนปลดปล่อยข้าออกมา แล้วข้าก็ไม่ชอบติดค้างบุญคุณใครด้วย” เจ้ามังกรก้าวเข้ามาทางเขมิกาอีกหนึ่งก้าว เล่นเอาคนตัวเล็กกว่าถอยกรูด และพอนึกขึ้นได้จึงรีบเอื้อมมือไปดึงอาจารย์ให้มายืนด้วยกัน

“เขาพูดเรื่องอะไรคะ” เขมิกาหันไปถามคนที่น่าจะพึ่งพาได้มากที่สุดตอนนี้

“เขาบอกว่าเธอปล่อยเขาออกมาไง”

“ปล่อยจากไหนคะ”

“ผลงานศิลปะที่มีชีวิตอันสง่างาม อาจารย์คิดอยู่แล้วว่างานแกะสลักชิ้นนี้ต้องไม่ธรรมดา” คิมหันต์ผายมือไปด้านในบ้านทางห้องจัดแสดงของสะสมล้ำค่าของตัวเอง

“อาจารย์หมายถึง รูปสลักที่บาดมือขิมเหรอคะ”

“ใช่”

“เป็นไปไม่ได้”

“มันเป็นไปแล้ว ศิลปะที่มีชีวิตอยู่ตรงหน้าเราแล้ว เธอก็เห็นเหมือนที่อาจารย์เห็นไม่ใช่หรือไง”

“ค่ะ แต่นี่ไม่ใช่กำลังถ่ายหนัง...”

“นี่!

เสียงทุ้มตะโกนแทรกขึ้นเล่นเอาสองคนที่คุยกันสะดุ้งตกใจ หันขวับไปมองที่ตัวต้นเสียงเป็นตาเดียว แม้จะหวาดกลัวแต่คิมหันต์ก็รู้สึกปลาบปลื้มกับศิลปะชั้นเอกที่เขาเพิ่งได้มาสะสมอยู่เต็มอก ผิดกับเขมิกาที่เริ่มจะคิดว่าตัวเองกำลังฝันร้ายอยู่

ใบหน้าถมึงทึงของมังกรหนุ่มราวกับเขากำลังจะพ่นไฟใส่คนตรงหน้าอย่างนั้นแหละ พอรู้สึกเหมือนถูกลืมจึงเรียกร้องความสนใจ คิ้วเข้มขมวดมุ่น สีหน้ายุ่งเหยิงหลังจากยืนเมื่อยฟังอาจารย์กับลูกศิษย์นินทาเขาระยะเผาเกล็ด

“พวกเจ้าจะคุยกันอีกนานไหม ช่วยสนใจข้าหน่อย”

“นาย!” เขมิกายกมือขึ้นชี้หน้าอีกฝ่ายก่อนถามว่า “เป็นบ้าเหรอ”

“นี่เจ้า!” นัยน์ตาคมวาวโรจน์ขึ้น นัยอะไรบางอย่างที่แฝงมาส่งผลให้เขมิกาไม่สามารถบังคับร่างกายตัวเองได้ มือของเธอลดลงกลับมาอยู่ข้างลำตัว คราวนี้กลายเป็นฝ่ายตรงข้ามเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยพร้อมกดสายตามองต่ำ ไม่วายชี้หน้าเธอกลับบ้าง “กล้าดียังไงมาชี้หน้าข้า”

แล้วเขาล่ะกล้าดียังไง!

หญิงสาวทำได้แค่เถียงอยู่ในใจเท่านั้น

มังกรหนุ่มลดมือลงก่อนจะย่างสามขุมเข้ามาหาคนที่เขาสะกดเอาไว้ให้ขยับตัวไม่ได้ คิมหันต์ที่กำลังจะเข้าไปเขย่าตัวลูกศิษย์รีบถอยฉากไปด้วยความกลัวระคนตกใจ ทว่า ก็สายตายังมีประกายชื่นชมศิลปะที่มีชีวิตเหนือธรรมชาติของเขาอยู่

“เอาล่ะ ข้าไม่อยากจะถือสาพวกอายุสั้นอย่างเจ้านักหรอกนะ หน้าตาก็มนุษย์ๆ” มังกรหนุ่มยกมือขึ้นกอดอกขณะเดินวนรอบตัวเขมิกาด้วยจังหวะเนิบช้า สายตามองสำรวจว่าผู้หญิงแบบไหนกันแน่ที่สามารถปลดปล่อยเขาออกมาได้ เท่าที่ดูเธอก็ออกจะธรรมดาด้วยซ้ำ

ยัยมนุษย์นี่ครอบครองฤกษ์มังกรมาเกิดได้ยังไงเนี่ย ทำบุญด้วยอะไรถึงสามารถปลดปล่อยข้าได้...

“อื้อ!” เขมิกาพยายามจะขยับปากแต่ก็ทำไม่ได้ เธอทำได้เพียงกลอกตามองตามร่างสูงในชุดจีนโบราณสีดำขลับที่กำลังมองเธอคล้ายกับพิจารณาอะไรบางอย่างเท่านั้น

พรึบ!

มังกรดำสะบัดมืออีกครั้งจนชายผ้าสีดำพลิ้วไหวไปตามแรง

“ข้าคิดออกแล้ว!” มุมปากเจ้าเสน่ห์ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ “ข้าจะยอมนอนกับเจ้าเพื่อเป็นการทดแทนบุญคุณที่เจ้าปลดปล่อยข้าให้เป็นอิสระ”

หา?!

ดวงตาคู่หวานเบิกกว้างด้วยความตกใจ เขมิกามีคำพูดมากมายที่อยากจะสาดใส่อีกฝ่าย ทว่า ไม่รู้ทำไมเธอถึงบังคับร่างกายตัวเองไม่ได้เลยน่ะสิ

“เดี๋ยวๆ นี่มันเรื่องอะไรกันพ่อหนุ่ม” คิมหันต์รีบกลับมาเข้าอยู่ในวงสนทนา

“ลูกศิษย์เจ้ามีความดีความชอบ บุญคุณต้องตอบแทน แค้นต้องชำระ เพราะฉะนั้นข้าจึงยื่นข้อเสนอพิเศษให้ไง” คนพูดไหวไหล่นิดหน่อยก่อนสายตาจะไปสะดุดเข้ากับอะไรบางอย่างบนหัวของเขมิกา นัยน์ตาคมเปล่งประกายสดใสขึ้นมาทันที “ข้าขอ!

ที่จริงต้องเรียกว่า ถือวิสาสะเอาตามใจด้วยซ้ำ!

มือหนาเอื้อมไปดึงยางรัดผมที่มีตุ๊กตาหัวเป็ดน่ารักของเขมิกาจนคนถูกดึงเอนไปตามแรง พอได้ของที่ต้องการแล้วเขาก็เอาไปมัดผมตัวเองหน้าตาเฉย ปากก็พึมพำไปว่า

“ข้าอาจจะต้องตัดผมให้เข้ากับยุคสมัยสักหน่อย...”

หารู้ไม่ว่าผู้หญิงที่เขาแย่งของเธอไปแทบจะร้องไห้กลับบ้านอยู่รอมร่อ!

“ว่ายังไง ตกลงรับข้อเสนอของข้าหรือเปล่า” พอจัดการรวบมัดผมเผ้าตัวเองเรียบร้อยก็หันกลับมาเอียงหน้าถามความเห็นของผู้มีพระคุณ หากแต่... “อ้อ ข้าลืมไป”

พอนึกขึ้นมาได้เขาจึงยกมือขึ้นปัดกลางอากาศผ่านหน้าหญิงสาวไปทีหนึ่ง สายลมวูบไหวผ่านไปพร้อมกับมนตร์สะกดที่คลายออก เมื่อเป็นอิสระ เขมิกาจึงรีบขยับตัวถอยห่างจากตัวอันตรายไปเกาะแขนอาจารย์คิมเอาไว้มั่น

“อาจารย์ ช่วยขิมด้วย”

“เฮ้! ข้าไม่ได้จะทำร้ายเจ้าสักหน่อย ทำไมต้องมองด้วยสายตาแบบนั้นด้วย ไม่รู้หรือไงว่าข้าขึ้นชื่อเรื่องความสง่างามขนาดไหน อย่ามองข้าเหมือนเห็นกิ้งกือ นี่มังกร” เจ้าของประโยคสรรเสริญตัวเองส่งเสียงจิ๊จ๊ะรำคาญใจ เพราะไม่ชอบสายตาหวาดกลัวแบบที่กำลังได้รับเลยต้องทักท้วงขึ้น เขาล่ะเกลียดสายตาแบบนี้จริงๆ

“อะ...อาจารย์~

“นี่ เจ้าช่วยสอนลูกศิษย์หน่อย เวลามีใครขอบคุณหรือตอบแทนก็ควรจะรับไว้ อย่าให้เขาเสียหน้า” มังกรหนุ่มหันไปเล่นงานคิมหันต์แทน แม้ว่าดูจากสภาพภายนอกเขาจะเด็กกว่ามนุษย์ผู้นี้อยู่มาก หากแต่อายุเขากลับทิ้งห่างจากชายผู้นี้จนเกินจะนับ

“เขาไม่ได้เป็นบ้าแน่นะอาจารย์” เขมิกาเขย่าแขนคิมหันต์ยิกๆ

อีกฝ่ายส่ายหน้าตอบ “ไม่น่าจะ”

“งั้นก็อาจจะเป็นเราสองคนที่บ้าไหมอะอาจารย์”

“อาจารย์ก็ว่าไม่นะขิม”

สองคนพร้อมใจกันหันไปมองผู้ชายแปลกหน้าอีกครั้ง คนถูกมองเองก็เดินมาเผชิญหน้าด้วยพร้อมกลอกตามองคนซ้ายที คนขวาที

“เฮ้ ข้าชอบพวกเจ้าจัง” รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคายเผยให้เห็นฟันขาวสดใสเรียงตัวเป็นระเบียบ

“งดงาม เป็นรูปสลักที่สมบูรณ์แบบที่สุด” คิมหันต์รำพึงรำพันกับตัวเอง

“เจ้าชื่อคิม?” มังกรหนุ่มเลิกคิ้วขึ้น ชี้นิ้วถามคนเป็นอาจารย์ เจ้าตัวคนถูกถามพยักหน้าลงคล้ายโดนมนตร์สะกด ปลายนิ้วตรงหน้าเคลื่อนไปหาหญิงสาวอีกคนบ้าง “เจ้าชื่อขิม?”

คนถูกถามไม่ตอบ ได้แต่กะพริบตาปริบๆ ด้วยความลำบากใจ ในสมองเธอเต็มไปด้วยวิธีการที่จะพาตัวเองออกไปจากตรงนี้ แต่ขาดันแข็งไปหมด

“เอาล่ะ! นามอันไพเราะของข้าคือ เฉิง แต่ข้าชอบให้เรียกเฉิงเฉิงนะ ฟังแล้วเหมือนอายุลดลงไปพันปี สมัยนี้ใครๆ ก็มีชื่อสองพยางค์ใช่ไหมล่ะ” แหม...ทันสมัยเสียด้วยสิ เจ้าตัวยกมือขึ้นกอดอกแล้วยืดตัวขึ้นด้วยความภูมิใจ “ระหว่างที่ข้ายังกลับขึ้นสวรรค์ไม่ได้และต้องรอตอบแทนบุญคุณ ชีวิตในโลกมนุษย์ของข้าคงต้องพึ่งพวกเจ้าแล้วล่ะนะ”

 รอยยิ้มยิงฟันที่เจ้าตัวคิดว่าทรงเสน่ห์ของตัวเองนั้นกลับทำให้สองคนตรงหน้าหวาดหวั่นหนักเข้าไปใหญ่ ไม่ใช่ว่าหลังจากนี้เขาจะทำให้ชีวิตธรรมดาของหนึ่งศิษย์ หนึ่งอาจารย์ ต้องยุ่งเหยิงหรอกหรือไง...











- โปรดติดตามตอนต่อไป -



Animated GIF


จ้ะเฉิง...
จ้ะ! อิเฉิงงงงงงงงงงง 555555555
พวกแก นิยายเรื่องนี้มิได้มีสาระอันหนักหน่วงเลยนะ
อย่าไปสนใจชื่อเรื่องที่เหมือนจะเคร่งเครียด 555555
ฝากติดตามกันต่อด้วยนะคะ
ขอบคุณทุกเมนต์ทุกแรงใจเลยค่า แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ <3


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

224 ความคิดเห็น

  1. #217 Rich99 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 15:43

    555พูดในแบบที่ ตนคิด เอาแต่ใจล่ะ

    #217
    0
  2. #210 Melon Tong Luka Sweet (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 18:42

    พี่เฉิงงงงงงงไม่ต้องมายิ้มมมม

    #210
    0
  3. #206 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 01:17
    มังกรผู้หลงตัวเอง55555
    #206
    0
  4. #192 Venitah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 01:39
    เกลียดมันอ่ะ 55555 เกลียดความทันสมัย ความพูดเองเออเอง >.<
    #192
    0
  5. #189 Noo_Rung (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 23:46
    นี่มังกรนะไม่ใช่มังกือ 555+ ลั่นเลย

    #พี่เฉิงคนมั่น
    #189
    0
  6. #187 sakaodeoaun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 23:36
    อยากจะเห้ออออความมั่นหน้าของอีมังกรตัวนี้จังอีเฉิงเฉิง
    #187
    0
  7. #184 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 23:13
    อ่ะจ้า พูดเองเออเองไปอี๊กกกก
    #184
    0
  8. #183 ZYLVES (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 22:19
    เรียกเฉิงเฉิงแล้วน่ารักขึ้นเยอะเลย^^
    #183
    0
  9. #182 ZYLVES (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 22:18
    ต่อจากนี้ไป ความวุ่นวายจะบังเกิดมั้ยเนี่ย55555
    #182
    0
  10. #181 love-seongwoo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 21:56
    เจ้ามังกือช่างอินเทรนด์ยิ่งนัก
    #181
    0
  11. #180 Hongfuu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 15:40

    รอออออ
    #180
    0
  12. #179 ZYLVES (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 00:06
    ไรท์จ๋าาาาา
    #179
    1
    • #179-1 CHERMADA(จากตอนที่ 3)
      2 พฤศจิกายน 2561 / 00:08
      เขียนไม่ทัน 55555 เดี๋ยวๆ ๆ ๆ อ้ากกก ><
      #179-1
  13. #178 mielovekie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 19:38

    รอค่าาาา
    #178
    0
  14. #177 Venitah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 23:17
    รอค่าาา
    #177
    0
  15. #176 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:51
    เพ่ซออออออออออ
    #176
    0
  16. #175 hello every body!! (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:31

    มังกรรขยุ้มหัวใจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจ

    #175
    0
  17. #174 hello every body!! (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:31

    มังกรรขยุ้มหัวใจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจ

    #174
    0
  18. #173 hello every body!! (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:31
    มังกรรขยุ้มหัวใจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจ
    #173
    0
  19. #172 hello every body!! (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:31
    มังกรรขยุ้มหัวใจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจ
    #172
    0
  20. #171 hello every body!! (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:30

    มังกรรขยุ้มหัวใจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจ

    #171
    0
  21. #170 hello every body!! (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:30
    มังกรรขยุ้มหัวใจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจ
    #170
    0
  22. #169 hello every body!! (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:30
    มังกรรขยุ้มหัวใจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจ
    #169
    0
  23. #168 hello every body!! (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:30
    มังกรรขยุ้มหัวใจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจ
    #168
    0
  24. #167 hello every body!! (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:30

    มังกรรขยุ้มหัวใจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจ

    #167
    0
  25. #166 hello every body!! (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:30

    มังกรรขยุ้มหัวใจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจ

    #166
    0