Destined desire | เล่ห์ร้าย ลายมังกร

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 ข้าชื่อ เฉิง [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 487
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    2 พ.ย. 61

  

คำเตือน

นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
เพราะมังกรที่นี่หล่อแซ่บ และแสบทรวงมากจริงๆ

ชื่อตัวละคร สถานที่ และสิ่งต่างๆ ในเรื่องถูกสมมติขึ้น
เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น
ไม่มีอยู่จริง ไม่อิงประวัติศาสตร์
แต่อิงแอบแนบชิด และมีความรักอยู่จริง อิ_อิ
อ่านให้สนุกนะคะ











บทที่ 1
ข้าชื่อ เฉิง

[1]












เรือนไทยประยุกต์หลังใหญ่ตั้งตระหง่านท่ามกลางร่มเงาของต้นไม้ สายลมยามเย็นที่พัดผ่านขับให้บรรยากาศเคล้าเสียงดนตรีไทยจากตัวบ้านดูน่าขนลุกอยู่ไม่น้อย แต่นั่นไม่ใช่สำหรับเขมิกาที่เกิดและโตที่นี่ บ้านหลังนี้ตกทอดมาจากต้นตระกูลฝั่งพ่อของเธอ จนปัจจุบันได้รับการรีโนเวตใหม่ยกหลัง พร้อมเปิดบ้านสอนดนตรีไทยอันเป็นศิลปะตกทอดมาจากรุ่นสู่รุ่น แถมยังพ่วงด้วยดนตรีสากลที่พี่ชายของเธอถนัดอีกด้วย

และหากเขมิกาไม่มีพี่ชายอย่าง สิปปวิชญ์แล้วล่ะก็ เธอคิดว่าเจตนารมณ์ที่อยากจะสืบสานงานดนตรีของครอบครัวอาจจะมีอายุสั้นกุดและหยุดลงแค่รุ่นพ่อแม่ของเธอเท่านั้น หญิงสาวเกิดมารักศิลปะก็จริงอยู่ ทว่า ความชอบและพรสวรรค์ติดตัวดันนอกคอกออกไปทางการวาดรูปเสียมากกว่า และนี่คือสาเหตุที่ทำให้ตอนนี้เธอเป็นนักศึกษาของคณะมัณฑนศิลป์นั่นเอง  

“กลับมาแล้วเหรอ” เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นน้องสาวตัวแสบกึ่งนั่งกึ่งนอนแผ่อยู่บนโซฟาภายในโถงนั่งเล่นชั้นบนของบ้าน

คนถูกทักรีบดีดตัวขึ้นมานั่งด้วยท่วงท่าเรียบร้อยให้สมกับเป็นกุลสตรีแทบจะทันทีที่พี่ชายเดินเข้ามา ทีแรกเธอไม่ทันสังเกตหรอกว่าเป็นสิปปวิชญ์ หากแต่หางตาเห็นแว็บๆ ว่ามีคนเดินมาเลยนึกว่า อาจจะเป็นพ่อหรือไม่ก็แม่ที่ชอบดุเธอเรื่องการวางตัว

“อ้าว พี่ซอเองเหรอ” ลมหายใจบ่งบอกความโล่งอกถูกผ่อนออกมาทันที ก่อนตามด้วยรอยยิ้มอ้อนๆ พร้อมกับคำถามว่า “หิวจัง มีอะไรให้กินบ้างคะ”

ชายหนุ่มหรี่ตามองยัยตัวแสบของบ้านนิดหน่อย พลันความช่างสังเกตก็ชักพาให้เหลือบไปเห็นปลาสเตอร์ยาที่ปลายนิ้วชี้ข้างหนึ่งของน้องสาว เพราะความเป็นห่วงเลยอดถามไม่ได้

“นิ้วไปโดนอะไรมา วาดรูปมากไปจนเลือดออกเหรอ”

เขมิกายู่หน้าใส่คนถาม “เปล่าค่ะ โดนเกล็ดมังกรบาดเอาน่ะสิ”

“เกล็ดมังกร?” สิปปวิชญ์ทวนคำเสียงสูง นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มฉายแววประหลาดใจอยู่ในที

หญิงสาวที่เริ่มกลับมานั่งผ่อนคลายอีกครั้งพยักหน้าหงึกหงัก “อาจารย์คิมแกประมูลรูปสลักมังกรมาค่ะ ขิมก็ว่ามันดูไม่มีตรงไหนจะบาดได้เลยนะ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ซวยชะมัด”

“ซุ่มซ่ามเสียมากกว่า” คนตัวสูงออกปากแซวเพราะรู้นิสัยน้องสาวของตัวเองดีอยู่แล้ว เล่นเอาคนฟังหน้ายับยู่ยี่ราวกับผ้าไม่ได้รีดเข้าไปใหญ่

ทว่า ยังไม่ทันที่ผู้เป็นน้องจะทันได้พูดอะไร เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน ความสนใจทั้งหมดของเขมิกาพุ่งมายังเครื่องมือสื่อสารที่กำลังส่งเสียงอยู่ภายในกระเป๋าผ้ากึ่งย่ามขนาดใหญ่ประจำตัว เธอล้วงมือเข้าไปควานหาต้นตอของเสียงก่อนจะดึงมันออกมา

อาจารย์คิมเหรอ...

เรียวคิ้วสวยได้รูปย่นเข้าหากันเล็กน้อยเมื่ออ่านชื่อเจ้าของสายเรียกเข้า หากแต่เธอก็รีบกดรับเพราะไม่อยากให้อาจารย์ที่ปรึกษาต้องถือสายรอนานๆ แม้จะแปลกใจอยู่ว่า เธอกับเพื่อนเพิ่งจะแยกกับอาจารย์ก่อนหน้านี้ไม่นาน แล้วอาจารย์มีเรื่องด่วนอะไรจนถึงกับต้องโทรเข้ามาก็ตาม

“ค่ะอาจารย์”

[ยัยขิม! กะ...กะ...กะ...เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!] น้ำเสียงตื่นตกใจและติดๆ ขัดๆ ดังมาตามสาย เขมิกานึกออกเลยว่า ตอนนี้อาจารย์คิมของเธอจะทำหน้ายังไงอยู่ คงไม่ต่างจากตอนที่งานวาดซึ่งใกล้จะเสร็จของแก โดนแมวที่มหาวิทยาลัยกระโดดชนแก้วน้ำล้างพู่กันหกใส่หรอก ตอนนั้นเธออยู่ในเหตุการณ์ด้วยเหมือนกัน อาจารย์คิมถึงกับหลั่งน้ำตาออกมาเลยล่ะ

“ใจเย็นๆ นะคะอาจารย์ เกิดอะไรขึ้นคะ”

[มะ...มะ...มังกร! มังกรดำ]

คีย์เวิร์ดนั้นทำให้คนฟังนึกออกอยู่อย่างเดียว

“รูปสลักของอาจารย์หล่นแตกเหรอคะ”

[ไม่ใช่ แต่...ขะ...เขาอยากเจอขิม ขิมรีบมาบ้านอาจารย์เลยนะ กะ...ก่อนที่อาจารย์จะตาย]

ตายอย่างนั้นเหรอ?!

“เดี๋ยวค่ะอาจารย์! นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ”

[รีบมาขิม ระ...รีบมา] เสียงของคิมหันต์สั่นรุนแรงคล้ายกับตกใจอะไรบางอย่าง และไม่ทันที่เขมิกาจะได้ถามอะไรต่อสายก็ถูกตัดไป

ความร้อนรนระคนตกใจทำให้หญิงสาวรีบกระเด้งตัวลุกขึ้นจากโซฟาที่นั่งอยู่ พร้อมตั้งท่าจะเดินออกไป เจ้าตัวคงลืมสนิทว่าพี่ชายเธอยังอยู่ในห้องนี้ด้วย เพราะแบบนั้นอีกคนถึงได้คว้าแขนของน้องสาวเอาไว้เสียก่อนที่เธอจะเดินเลยเขาไป

“จะไปไหนขิม”

“ขิมว่าต้องเกิดเรื่องกับอาจารย์คิมแน่เลยค่ะ ขิมจะรีบไปดูแกสักหน่อย ฝากพี่ซอบอกพ่อกับแม่ด้วยนะ” พูดจบแล้วเจ้าตัวก็แกะมือพี่ชายออก ก่อนเดินตัวปลิวออกจากบ้านมาทันทีทั้งที่เพิ่งจะกลับมานั่งพักไม่ทันหายเหนื่อยแท้ๆ

เรือนไทยของเขมิกาอยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมากนัก ส่วนบ้านของอาจารย์คิมก็เรียกว่าแทบจะติดกับมหาวิทยาลัยเลยก็ว่าได้ เพราะแบบนั้นเธอเลยใช้เวลาบนรถแท็กซี่ไม่นานเท่าไรในการเดินทางมาถึงที่หมาย บ้านของคิมหันต์เป็นทั้งที่พักอาศัยและสถานจัดแสดงของสะสมและผลงานของเขาเองด้วย อีกทั้งยังเป็นแหล่งสุมหัวรวมตัวกันของเขมิกากับเพื่อนที่เรียกได้ว่า นาทีนี้ไม่มีใครสนิทกับอาจารย์คิมเท่าพวกเธอแล้ว

พอลงจากรถเสร็จหญิงสาวก็รีบตรงดิ่งเข้าไปรัวกดกริ่งที่ประตูรั้วจนมือเป็นระวิง ไม่นานนักร่างของผู้ชายที่เธอคุ้นตาก็รีบกุลีกุจอมาเปิดประตูให้ลูกศิษย์คนสนิท

“ยัยขิม...แฮ่ก!” เสียงหอบหายใจหนักและใบหน้าซีดเผือดจากการตกใจอะไรบางอย่างของเจ้าบ้าน ทำให้เขมิกาขมวดคิ้วแปลกใจ ลางสังหรณ์แปลกๆ ว่าเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นเข้าเล่นงานเธอทันที แม้จะสบายใจไปหนึ่งเปราะแล้วว่าอาจารย์ของเธอยังมีชีวิตอยู่

“เกิดอะไรขึ้นคะอาจารย์ ค่อยๆ พูดนะคะ”

“คือ...มะ...มังกร...” คิมหันต์พูดได้เท่านั้นก็หยุดพักหายใจยาว

“หรือว่ามีโจรบุกมาขโมยรูปสลักคะ!” น้ำเสียงของเขมิกาเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนกทันทีที่นึกถึงความเป็นไปได้อีกหนึ่งอย่างออก เพราะหลังออกจากงานประมูล เธอกับเพื่อนเพิ่งมาส่งอาจารย์พร้อมรูปสลักที่บ้านก่อนกลับเองกับมือ

“ไม่ใช่ แต่ว่า...มี...มะ...มังกร”

“คะ?”

“มะ...มังกร มันคือศิลปะ ศิลปะที่มีชีวิต!

หน้าตาเพ้อฝันสุดโต่งของคนตรงหน้าทำให้เขมิกายิ่งนิ่วหน้าไม่เข้าใจหนักขึ้น เธอพยายามจับต้นชนปลายเรื่องที่คิมหันต์บอกกล่าวทางโทรศัพท์ และสิ่งที่เพิ่งได้ยินเมื่อครู่ หากแต่ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น มิหนำซ้ำยังพานให้เจ้าตัวถึงกับยกมือขึ้นมาเกาหัวงงงัน อุตส่าห์รีบออกมา แต่ไม่รู้ว่าเพราะอาจารย์คิมของเธอเข้าใจยาก หรือเป็นเพราะเธอไม่เข้าใจเขากันแน่  

คิมหันต์พยายามสงบสติอารมณ์ของตัวเองด้วยการสูดหายใจเข้าลึกเต็มปอด แม้เรื่องเหลือเชื่อที่เขาเพิ่งประสบพบเจอมาจะกระตุ้นให้หัวใจเขาเต้นตึกตักอย่างกับรัวกลองก็ตาม ครั้นพอรวบรวมสติให้เข้าที่เข้าทางได้พอประมาณแล้ว คนแก่กว่าจึงพยักหน้าให้ลูกศิษย์พร้อมคำเชิญ

“ไป รีบตามอาจารย์เข้าไปข้างในเถอะ...มังกร มังกรมีชีวิต!

นี่หรือว่า...อาจารย์ของเธอจะหลงเจ้าผลงานแกะสลักชิ้นใหม่ที่เพิ่งได้มาจนเพี้ยนไปแล้วนะ

เขมิกาถอนหายใจพรืดก่อนรีบย่ำเท้าเดินตามอาจารย์ที่ปรึกษาเข้ามาภายในตัวบ้าน และไม่ทันต้องเดินไปที่ห้องจัดแสดงที่เธอเพิ่งจะมาเยือนเลย เพราะความตกใจของมันเธอเริ่มจากนาทีที่ร่างท้วมของเจ้าบ้านหลบฉากให้เธอเมื่อพ้นกรอบประตูเข้ามาแล้ว

ดวงตากลมโตเบิกค้างด้วยความตกตะลึงเมื่อทันเห็นว่า กลุ่มควันสีดำเป็นเส้นสายทอดยาวคดเคี้ยวอัดรวมกันกลายเป็นชายผู้หนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่มุมห้องด้วยท่วงท่าสง่าผ่าเผยราวกับราชา เขาเป็นเจ้าของโครงหน้าได้รูป จมูกโด่งเป็นสัน เส้นคิ้วเฉียงได้องศาพอดีราวกับรูปวาด เส้นผมสีดำขลับยาวลู่ลงไปตามแผ่นหลังกว้าง ผิวขาวจัดตัดกับริมฝีปากสีสดและชุดผ้าคลุมสีดำสนิทไร้ลวดลาย

เจ้าของการปรากฏตัวที่ผิดธรรมชาติเคลื่อนนัยน์ตาคมมาสบตากับเขมิกาที่ยืนช็อกตัวแข็งทื่อไปกับสิ่งที่เห็น เขาแกล้งกระแอมขึ้นเล็กน้อย ยกมือขึ้นปาดเก็บเส้นผมที่ปรกหน้าให้เข้าที่ ก่อนมุมปากจะกระตุกยิ้มร้ายกาจ “ก็รู้ตัวว่าหล่อ แต่ไม่ต้องจ้องข้านานอย่างนั้นก็ได้ ยัยมนุษย์”

“ย่ะ...ยัยขิม เห็นไหม ศิลปะที่มีชีวิต!” เสียงของคิมหันต์ดังขึ้น ทว่า ลูกศิษย์ของเขาคล้ายจะหูดับไปชั่วขณะ

ชายหนุ่มปริศนาในชุดคลุมสีดำลุกขึ้นยืนแล้วบิดขี้เกียจแบบพอเป็นพิธี ก่อนจะผายสองมือออกข้างตัวเพื่อสูดรับอากาศเข้าปอดให้เต็มที่

“นี่สิ! ความอิสระที่ข้ารอคอย ฮ่าๆ ๆ” 











- โปรดติดตามตอนต่อไป -



Animated GIF


เจ้ามังกือตัวป่วนมาแล้วววววววว
อ่านจบแล้วอย่าลืมส่งฟีดแบ็กให้เค้าบ้างน้า
ขอบคุณทุกคอมเมนต์และทุกการติดตามเลยนะคะ
เจอกันตอนหน้าน้าาา <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

224 ความคิดเห็น

  1. #216 Rich99 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 15:35

    มังกร หล่อออกมาได้ยังไง

    #216
    0
  2. #209 Melon Tong Luka Sweet (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 18:39

    มังกรรรรรรรรรรรรน้อย​

    #209
    0
  3. #205 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 01:08
    มีความหลงตัวเอง
    #205
    0
  4. #101 Janee_Jutamas (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 07:01
    มังกรตัวแสบบบบบบ
    #101
    0
  5. #100 love-seongwoo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 06:20
    นี่เป็นมังกรที่มาพร้อมความหลงตัวเองใช่มั้ย55555
    #100
    0
  6. #99 Venitah (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 01:16
    ตัวป่วนมาแล้ววววว
    #99
    0
  7. #98 Creamwa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 01:15
    แสบเหลือเกินพ่อมังกือ
    #98
    0
  8. #97 ZYLVES (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 23:49
    \(^O^)/
    #97
    0
  9. #96 sakaodeoaun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 23:36
    5555 มังกรอะไรวะหลงตัวเองจังเล้ยยยยย
    #96
    0
  10. #95 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 23:33
    ไรท์สะกดชื่อจริงกะคำแปลของ(ว่าที่)สามีเราในอนาคตให้หน่อยได้ไหม?
    อยากสีพี่ซอออออออออออออซะแหละสิ
    #95
    4
    • #95-1 CHERMADA(จากตอนที่ 2)
      30 ตุลาคม 2561 / 23:36
      อ้อ ขออภัยค่า เดี๋ยวค่อยแอบไปเติม 55555
      อ่านว่า สิบ-ปะ-วิด จ้า ><
      สิปปวิชญ์ หมายถึง เชี่ยวชาญในศิลปะ ค่ะ
      #95-1
    • #95-3 CHERMADA(จากตอนที่ 2)
      30 ตุลาคม 2561 / 23:46
      อะไรกัน นางออกมาพูดไม่กี่ประโยคเอง ใจเย็นนน 555555555555
      #95-3
  11. #94 mielovekie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 21:26

    ริค่าาา
    #94
    1
    • #94-1 mielovekie(จากตอนที่ 2)
      30 ตุลาคม 2561 / 21:28
      รออออ*
      #94-1
  12. #93 Venitah (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 10:59
    รอนะค้าาาา
    #93
    0
  13. #91 sakaodeoaun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 21:52

    มาเหอะนะ
    #91
    0
  14. #88 ลูกอมรสกล้วย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 20:12
    รออออออ
    #88
    0
  15. #87 ZYLVES (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 20:11
    รอนะคะ
    #87
    0
  16. #86 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 20:07
    รอมังกืออออออ
    #86
    0