[ตีพิมพ์] ◄ TRICK ON YOU ► ยั่วรัก หลอกร้าย ป่วนนายตัวดี

ตอนที่ 1 : [100%] - Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,092
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    30 ต.ค. 60



PROLOGUE


...

It's not about who you've been with

Its about who you end up with

Sometimes the heart doesn't know what it wants

Until it finds "what it needs"

 

ไม่สำคัญว่าคุณเคยคบใครมาก่อน

สำคัญที่คุณหยุดอยู่กับใครต่างหาก

บางครั้งหัวใจก็ไม่รู้ว่ามันต้องการอะไร 

จนกระทั่งมันได้ค้นพบบางสิ่งที่ทำให้รู้ว่า

“นี่แหละคือสิ่งที่หัวใจค้นหามานานแล้ว”

...

 


“ฮือๆ ๆ ๆ ๆ ฮ้าาาา! บ้าที่สุด!”

ฉันนั่งคร่ำครวญอยู่หน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้งภายในคอนโดมิเนียมสุดหรูของตัวเองมานานเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ส่วนจุดเริ่มต้นน่ะเหรอ… มันก็หลังจากที่แม่บังเกิดเกล้าขู่ว่าจะตัดหางฉันปล่อยวัดน่ะสิ! บ้าที่สุดเลยใช่ไหมล่ะ ฉันก็แค่เรียนจบแล้วแต่ยังไม่มีงานทำเท่านั้นเอง

เอ่อ…ความจริงก็มีนะ แต่ว่าตำแหน่งพีอาร์สุดเลิศเลอเพอร์เฟกต์ประจำโรงแรมชื่อดังของฉันต้องลอยวับหายไปกับสายลมเพราะฉันดันไปตบหน้าลูกค้าเข้า แหม ก็มันยอมไม่ได้นี่! บังอาจมากล่าวหาว่าฉันจะแย่งสามีของหล่อน เฮอะ! ผู้ชายแก่คราวพ่อ หุ่นอาเสี่ยลงพุง ทำตัวเป็นตาเฒ่าหัวงูแบบนั้น ไม่ใช่สเปคของฉันหรอกนะจะบอกให้ ฉันก็แค่ยอมเสียเวลาคุยเป็นเพื่อนระหว่างที่เขารอหล่อนเข้าห้องน้ำก็เท่านั้น ผู้ชายของหล่อนนั่นแหละที่มาชวนฉันคุยก่อน แล้วฉันผิดด้วยหรือไงที่คุยกับลูกค้าของโรงแรมไปตามหน้าที่ ไม่ได้คิดอะไรอกุศลอย่างที่หล่อนกล่าวหาเลยจริงๆ ถ้าทำหยิ่งไม่คุยนี่สิน่าจะผิดจรรยาบรรณวิชาชีพนักประชาสัมพันธ์เสียมากกว่า

เฮอะ! เรื่องมันก็ผ่านมาเกือบเดือนแล้ว ช่างมันเถอะ

ตอนนี้มาช่วยฉันคิดดีกว่า ว่าจะทำไงต่อไปกับชีวิตดี เมื่อคุณแม่ที่รักยื่นคำขาดไม่ให้กลับบ้านจนกว่าจะฉันมีการมีงานทำที่มั่นคงเป็นหลักเป็นแหล่ง ไม่ใช่ทำตัวไร้จุดหมายไปวันๆ อย่างที่เป็นอยู่ ที่สำคัญคือ ท่านจะให้เงินของเดือนหน้าเป็นเดือนสุดท้าย ซึ่งความโชคร้ายที่ตามมาก็คือ ฉันได้ขอเบิกเงินล่วงหน้ามาเมื่อวันที่ตกงานและมันก็กำลังจะหมดในอีกไม่กี่วัน!!! ฮือออออ ฉันต้องตายแน่ๆ เลยอะ

อ๊ะ! จริงสินะ ฉันยังไม่ได้แนะนำตัวกับทุกคนเลยนี่นา ฉันชื่อ…

ติ๊ง!

สมหญิงใจร้าย: “นี่ สมชายกินแมว…เมี้ยว! ขอโทษทีนะที่ไม่ได้รับโทรศัพท์ ลืมไว้ในรถน่ะ เพิ่งกลับขึ้นรถมาเมื่อกี้ มีธุระอะไรเหรอ”

ฉันเหลือบมองไปยังสมาร์ตโฟนของตัวเองที่เปรอะเปื้อนไปด้วยหยดน้ำตาก็เห็นว่าเสียงแจ้งเตือนจากโปรแกรมแชตที่ดังขึ้นมานั้นมาจากผู้ช่วยดูแลชีวิตของฉันนั่นเอง ฉันรีบใช้หลังมือปาดน้ำตาแบบลวกๆ แล้วคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความตอบกลับไปอย่างไม่รอช้า

ฉัน: “เวลาฉันเดือดร้อนนี่ลืมโทรศัพท์เหมือนรู้งานเลยนะ แกนี่มันใจร้ายสมชื่อเลยจริงๆ น้ำตาฉันจะไหลเป็นสายเลือดแล้วเนี่ย ฮืออออ”

สมหญิงใจร้าย: “ร้องไห้อยู่เหรอ งี่เง่าอะไรอีกล่ะ”

ฉัน: “ไม่ได้งี่เง่า แต่กำลังจะเป็นบ้า โฮกกกก”

สมหญิงใจร้าย: “อืม ให้ฉันพาไปโรงพยาบาลบ้าดีไหม”

ฉัน: “ไม่เอา!”

สมหญิงใจร้าย: “แล้วจะเอาอะไร เงินเหรอ”

อุ๊ย! รู้ใจฉันจริงๆ เลยนะเนี่ยยย รักตายเลยแบบนี้ ฮิๆ

ฉัน: “แบบว่า…คือแบบว่ายืมเงินหน่อยดิ! งุงิ (>.<)”

สมหญิงใจร้าย: “ไปยืมพ่อเธอสิ”

ฉัน: “ใจร้าย! ถ้าพ่อให้จะมาขอแกทำไมวะ”

สมหญิงใจร้าย: “แล้วแม่ล่ะ”

ฉัน: “แม่ยิ่งไม่ให้ใหญ่เลย แถมยื่นคำขาดว่าห้ามกลับบ้านจนกว่าจะมีงานทำ หาเงินใช้เองได้ แล้วที่สำคัญนะ แม่จะไม่ให้เงินฉันอีกแล้ว ฮืออออออ เดือดร้อนมากเลยนะเนี่ย”

สมหญิงใจร้าย: “เหรอ”

ฉัน: “เออ เอามายืมหน่อย”

สมหญิงใจร้าย: “คนที่ใช้เงินเก่งอย่างเธอ จะเอาที่ไหนมาใช้คืนให้ฉัน”

ฉัน: “เออน่า เดี๋ยวมันก็มีเอง รอฉันหางานทำให้ได้ก่อนสิ”

สมหญิงใจร้าย: “เธอก็รอใช้เงินตอนมีงานทำสิ”

ฉัน: “อย่าเพิ่งกวนตีนได้ไหม ฉันกำลังซีเรียสนะยะ!”

สมหญิงใจร้าย: “อ้าวเหรอ งั้นก็หางานทำให้ได้ก่อนสิ ฉันจะให้ยืมก็ต่อเมื่อเธอทำให้ฉันเชื่อได้ว่าเธอมีปัญญาใช้หนี้”

ฉัน: “มาทำตัวงกอะไรตอนนี้เนี่ย ถ้างานมันหาง่ายๆ หรือมีให้ทำตอนนี้ ฉันก็ทำไปแล้วล่ะ”

สมหญิงใจร้าย: “จริงเหรอ ไม่ใช่เพราะเธอเรียกเงินเดือนสูงลิบลิ่วเกินตัวเกินความสามารถ เลยไม่มีใครรับเข้าทำงานหรอกเหรอ ไหนจะเหวี่ยงใส่คนสัมภาษณ์อีก เลือกงานเลือกเงินแบบเธอ ชาตินี้คงจะได้ทำหรอกนะงานน่ะ”

เกลียดคนรู้ทัน รู้ดีไปหมดทุกอย่างอย่างมันจริงๆ เลยเชียว ฮึ่ยยยย ค่าครองชีพเดี๋ยวนี้มันย้อนแย้งกับรายได้จะตาย แล้วจะให้ฉันทำไงล่ะ ถ้าไม่พยายามเรียกให้มันคุ้มน่ะ อีกอย่างฉันก็มั่นใจว่าตัวเองมีความสามารถมากไม่แพ้ใครหรอก ชิ!

 

ฉัน: “ก็รายจ่ายฉันมันเยอะ รายได้ก็ต้องให้สมดุลกันหน่อยสิ”

สมหญิงใจร้าย: “รายจ่ายไร้สาระและไม่จำเป็นต้องจ่ายน่ะเหรอ”

 

ฉัน: “สำหรับฉัน ทุกอย่างคือจำเป็น! ตกลงจะให้ยืมเงินไหมเนี่ย ไม่ให้ก็ไม่ต้องมาพูดกันเลยนะ”

สมหญิงใจร้าย: “อยากคุยด้วยตายล่ะ เอาแต่ยืมเงินๆ เอางี้…ฉันมีงานให้เธอทำ งานง่ายๆ ได้เงินง่ายๆ เหมาะกับคนมั่นหน้าอย่างเธอที่สุด”

โอ๊ะโอ...

ฉันทำตาลุกวาวทันทีขณะรัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์ที่หน้าจอโทรศัพท์ด้วยความตื่นเต้น

ฉัน: “งานอะไรวะ มีด้วยเหรอไอ้งานง่ายๆ ได้เงินง่ายๆ น่ะ”

สมหญิงใจร้าย: “ไม่มีหรอก แต่ถึงมันจะยากก็คงไม่ยากเกินความสามารถของเธอหรอกมั้ง”

น่าสงสัยแฮะ…

ทำไมฉันรู้สึกว่าสมหญิงใจร้ายกำลังจะให้ฉันไปทำเรื่องไม่ดีเลยล่ะ หน้ามันยิ่งไม่ค่อยเหมือนคนดีอยู่ด้วย จะให้ขายยาบ้าหรือเปล่าเนี่ย ไม่นะ! เห็นแบบนี้แต่ฉันก็รู้ว่าอะไรดีอะไรชั่วนะจะบอกให้

สมหญิงใจร้าย: “ว่าไง สมชายกินแมว อย่าคิดนานสิ ฉันมีงานต้องทำต่อนะ นี่เหมือนฉันจะให้เงินเธอใช้ฟรีๆ เลยด้วยซ้ำ เพราะงานมันก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไร ฉันไม่บอกพ่อแม่เธอหรอกรับรอง”

ฉันอ่านข้อความล่าสุดที่คู่สนทนาส่งมาอย่างชั่งใจ ไอ้ประโยคสุดท้ายนั่นแหละน่ากลัว ไม่บอกพ่อแม่ของฉันเสียด้วย ต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ เลย ว่าแต่สมหญิงใจร้ายไม่น่าจะใจร้ายกับฉันจริงๆ หรอกมั้ง อาจจะไม่ใช่เรื่องไม่ดีก็ได้…

เอาวะ! ไหนๆ ก็จะไม่มีเงินใช้แล้ว ลองดูหน่อยก็แล้วกัน งานเดิน เงินมา ฉันคงประทังชีวิตตัวเองให้อยู่รอดบนโลกใบกลมๆ อันโหดร้ายต่อไปได้สักระยะ จนกว่าจะมีงานการที่แน่นอนทำล่ะนะ

ฉัน: “เออๆ ไหนว่ามาซิ งานอะไร…”

 

วันต่อมา…

Read N Drink

ฉันเหลือบมองป้ายชื่อร้านกาแฟสไตล์เก๋ไก๋อีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่ามาไม่ผิด จริงๆ ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยมาหรอก ที่นี่เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงแข่งกับร้านค้าสะดวกซื้อเลยแหละ สมัยเรียนฉันเคยมานั่งทำรายงานกับเพื่อนสองสามครั้ง จริงๆ ตอนร้านเปิดวันแรกฉันก็มา แล้วก็ใช้เป็นจุดพบปะเพื่อนเก่าเพื่อมาสังสรรค์ก็หลายครั้งอยู่ อาหารและเครื่องดื่มอร่อยใช้ได้เลยล่ะ เหมาะสำหรับฉันมากโดยเฉพาะพวกเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพสูตรเด็ดของทางร้าน แต่ช่างพวกรายละเอียดที่ไม่จำเป็นนั่นไปก่อนเถอะ สาเหตุที่วันนี้ฉันต้องมาที่นี่อีกครั้งและอาจจะมาบ่อยขึ้นในช่วงนี้ก็สืบเนื่องมาจากบทสนทนาทางโปรแกรมแชตของฉันกับ ‘สมหญิงใจร้าย’ เมื่อวานนี้นั่นแหละ

‘งานง่ายๆ’

เฮอะ! ง่ายๆ ของมันน่ะ ชักจะเริ่มไม่ง่ายแล้วแหละฉันว่า เพราะเท่าที่อ่านรายละเอียด ‘สิ่ง’ ที่ฉันจะต้องเจอ ดูจะรับมือยากยังไงพิกล แต่ถึงกระนั้น ‘เจ้านาง’ คนนี้ก็ไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆ หรอก ฉันจะต้องทำงานนี้ให้สำเร็จ

เพื่อเงิน!!! ท่องไว้ว่าเพื่อเงิน เจ้านางทำได้ค่ะ!

จริงสิ เมื่อวานฉันก็มัวแต่คุยกับสมหญิงจนลืมเรื่องแนะนำตัวต่อเลย แต่ตอนนี้คุณคงรู้ชื่อฉันแล้วใช่ไหม ส่วนไอ้สมชายกินแมวอะไรนั่นมันแค่ฉายาที่ตั้งขึ้นอย่างรู้กันของฉันกับสมหญิงเท่านั้นแหละ เอาเป็นว่ารู้จักกันแล้วเนอะ เรื่องอื่นเอาไว้ฉันว่างแล้วจะบอกนะ

เพราะตอนนี้มี ‘ผู้ชาย’ คนหนึ่งที่ฉันต้องทำความรู้จัก…

เราเคยเจอกันแค่ไม่เคยคุยกัน เขาคงไม่ได้จดจำฉันเหมือนที่ฉันไม่ได้จำเขานั่นแหละ แหม มาร้านนี้หลายครั้งมันก็ต้องมีบ้างที่เจอ แต่ออกตัวไว้ก่อนเลยว่าถ้าไม่ใช่เพราะความจำเป็นที่จะต้องใช้เงินแล้วล่ะก็ ฉันไม่มีทางทำข้อตกลงบ้าๆ กับสมหญิงใจร้ายเด็ดขาด!

งานนี้เห็นทีฉันคงต้องลองงัดวิชา ‘มารยาพันล้านเล่มเกวียน’ ออกมาใช้ เพื่อเอาชนะใจนาย ‘พันเก้า’ ดูสักตั้งสองตั้งแล้วแหละ

“เจ้านางสู้ๆ ฮึบ!” ฉันพูดด้วยเสียงหนักแน่นเพื่อให้กำลังใจตัวเองก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าสะพายข้างเพื่อเปิดอ่านบทสนทนาของฉันกับสมหญิงใจร้ายอีกครั้ง เป็นการย้ำเตือนว่าฉันมาทำอะไรที่นี่…

สมหญิงใจร้าย: “ทำให้มันรักเธอ จนรักผู้หญิงคนไหนอีกไม่ได้ แล้วก็ทิ้งมันซะ”

นี่มันเป็นการกระทำที่ไร้ซึ่งคุณธรรมความดียิ่งกว่าให้ฉันไปปล้นเงินขอทานอีกนะเนี่ย!

กรี๊ด! ขอทำใจอีกรอบประเดี๋ยว :(










- TO BE CONTINUED -

mamind GIFmamind GIF

Talk with writer

เฮลลลลโล่ววววววว อิตอิสมี 5555555555
สวัสดีค่ะ มายเอง คนเดียวกับไอติมเย็นนะ
เรื่องนี้เขียนไว้ตั้งแต่ยังไม่เปลี่ยนนามปากกา 5555
ใครที่เคยตามตอนนั้นไม่ต้องตกใจค่า ตอนนี้เปลี่ยนเป็น เฌอมาดา แล้ว
วันนี้เค้ากลับมารีไรต์เรื่องนี้ พร้อมกับชื่อเรื่องใหม่ 
TRICK ON YOU <3
ส่วนเจ้านางก็ยังเป็นเจ้านางค่ะ
เพิ่มเติมคือความแสบและแซ่บแน่นอนน
แต่ก่อนนางยังร้ายไม่พอใช่ไหม 55555
ฝากติดตามและส่งฟีดแบ็กด้วยน้าาา จุ๊บๆ

เม้าท์มอยและติดตามข่าวสารได้ที่เพจเลยจ้า
ตามไปได้เลยย









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,126 ความคิดเห็น

  1. #1125 หว๋าย.... (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 19:18
    #1,125
    0
  2. #1104 sapraew (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 01:02
    5555นางเอกมั่นหน้ามากกนะ

    #ชอบ
    #1,104
    0
  3. #1038 GwanGii Shika (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 02:17
    ในที่สุด ก็ถึงเวลาอันสมควรในการอ่านเรื่องนี้ซักที แฮะๆๆๆ
    Fav.ไวนานล่ะ อิอิ

    อ่านบทนำของเจ้านาง แล้วย้อนมองดูตัวเอง ฮ่าๆๆๆๆ
    ก็ทุกอย่างมันจำเป็นจริงๆนี่!!TT^TT ชีวิตเธอถึงคราวซวยล่ะ ....

    สู้ๆนะคะ ติดตามเรื่องแรกเลย ไม่รู้ไปมุดอยู่ไหนมา!!
    แล้วมาโผล่ที่นี่ได้ยังไง .... งงตัวเอง
    #1,038
    0
  4. #800 ★A y ά m i★ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 21:49
    งานโหดมากกกกกกกค่ะ! 555555
    #800
    0
  5. #741 คงงั้นมั้งนะ... (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 01:31
    ฮาตรง "สำหรับฉัน ทุกอย่างคือจำเป็น!" ค่ะ 55555
    ไม่เข้าใจทำไมขำ แต่คือ... ก็มันจริงอ่ะ 5555555555 /หัวอกเดียวกันไปดิ ><

    ปล. แอดไว้นานแล้วเพิ่งเข้ามาอ่านเน้อ ^[]^"
    #741
    0
  6. #361 SMAIL R' (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2557 / 12:29
    พันเก้าน่าสงสาร
    #361
    0
  7. #221 WHXZQ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2557 / 01:00
    สงสารพันเก้า .___.
    #221
    0
  8. #220 WHXZQ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2557 / 01:00
    สงสารพันเก้า .___.
    #220
    0
  9. #219 WHXZQ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2557 / 01:00
    สงสารพันเก้า .___.
    #219
    0
  10. #218 WHXZQ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2557 / 01:00
    สงสารพันเก้า .___.
    #218
    0
  11. #217 WHXZQ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2557 / 01:00
    สงสารพันเก้า .___.
    #217
    0
  12. #205 TANH_ZEPIA (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 22:10
    มาอ่านเรื่องนี้ต่อหลังจากที่อ่านมาสเตอร์ภามหมดสต็อกไปเมื่อวาน
    พันเก้าาาาา เรามาหานายละนะ ครุคริ
    เปิดบทมานี่เห็นคาแรกเตอร์เจ้านางชัดมาก
    ถึงขั้นกล้าตบหน้าลูกค้า นางไม่ธรรมดาค่ะ
    น่าลุ้นว่าพอจับมาเจอพันเก้านี่จะเป็นยังไง
    พันเก้าก็ดูกวนๆ ใช่เล่นอยู่ หุหุ

    เออ แต่อ่านบทแชตแล้วก็เห็นด้วยการสมหญิงใจร้ายรัวๆ นะ
    คนอย่างเจ้านางนี่ไม่ควรให้ยืมตังค์
    มีความเสี่ยงสูงมากกว่าจะไม่ได้คืน = =;
    ดีแล้วที่ตอกกลับไปแบบนั้น ฮ่าๆ ให้นางรู้ซะมั่ง

    ว่าแต่ว่า นี่มันงานประเภทไหนกัน
    ทำไมใจร้ายกับมาสเตอร์พันเก้าอย่างนี้ง่ะ
    พันเก้าไปทำอะไรให้สมหญิงไม่พอใจรึเปล่า
    ดูเผินๆ เหมือนเป็นงานที่ไม่ต้องลงแรง
    แต่เอาเข้าจริง นี่มันยากกว่างานใช้แรงงานแบบยัยอลิชาอีก โฮว

     
    ประโยคแปลกๆ
    การกระทำที่ซึ่งไร้ซึ่งคุณธรรม = การกระทำที่ไร้ซึ่งคุณธรรม

    #205
    0
  13. #69 ชมพู ชมพู ชมพู (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2557 / 11:26
    ชอบนามแฝงอ่ะ >0<
    #69
    0
  14. #18 60second (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 13:46
    โอ้ยทำไมฮาชื่อ
    สมหญิงใจร้าย
    สมชายกินแมว
    55555555555
    #18
    0
  15. #15 MINE(DUCKKY) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2557 / 06:45
    5555
    เจ้านาง คือสมชายกินแมว
    ฮาแปป
    #15
    0
  16. #13 SiriyakornMuangchan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2557 / 22:35
    งานไรเนี่ยย ใจร้าย 55555555555555
    #13
    0
  17. #7 fate heria ^o^ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 14:50
    น่าติดตามมากคุ่ >.<
    #7
    0
  18. #6 chanok- (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 19:19
    ทำให้รักแล้วจากไป
    ใจร้ายยยย T T
    #6
    0
  19. #5 แพนด้าดอง . (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 09:47
    ไม่ได้อ่านตั้งนาน
    พัฒนาขึ้นตั้งเยอะเลยแน่ะ 555555555
    #5
    0
  20. #4 Lächeln (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 08:03
    ติดตามทั้งคู่จ้าาาา
    #4
    0