ด้วยรักดุจหทัย

ตอนที่ 8 : น้อยพระทัย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,607
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    13 ม.ค. 61




        ไฟในเตาผิงปะทุดัง ราชารังสิภากรทรงเปลี่ยนมาประทับยังพระเก้าอี้โยกหน้าเตาผิง ไกวพระองค์เบา ๆ ขณะสีพระพักตร์เคร่ง

        พี่ทำเพื่อลูกของเรา เธอเข้าใจใช่ไหม

        ทรงรำลึกถึงพระชายาองค์ก่อน เวลาสุขสันต์ช่างสั้นนัก เธอจากไปทิ้งไว้แต่รอยรักคือเจ้าหญิงธิษณามตี การสูญเสียพระชายาผู้เป็นที่รักยังความโทมนัสใหญ่หลวง ชั้นแรกทรงเก็บพระองค์ พระธิดาพระองค์น้อยอยู่ในความดูแลของพระอภิบาล ดวงหน้าลูกน้อยถอดจากมารดาดั่งสาเหตุสำคัญ

          รมณีย์ ฝากลูกฉันด้วย ดูแลให้ดี

        ทรงมีพระราชบัญชาต่อคุณหญิงรมณีย์ จากความโทมนัสอาดูรก่อความห่างเหินระหว่างสายพระโลหิตหากใยรักไม่ขาดเสียทีเดียว

        วิธีเยียวยาพระหทัยคือทรงงานหนักยิ่งขึ้น เป็นเช่นนั้นเนิ่นนานจึงมีสายพระเนตรมองผู้อื่น องค์ราชินี...พระชายาคู่พระทัยปัจจุบันเข้าอกเข้าใจพระองค์เป็นอย่างดี ดีเสียจนทรงรู้สึกกังวลในบางครั้งโดยเฉพาะเรื่องเกี่ยวกับพระธิดาพระองค์โต

        เจ้าหญิงธิษณามตีอาจไม่เป็นเสี้ยนหนามราชบัลลังก์ของเจ้าชายปิยังกูรหากใครจะประกันความผาสุกยามขาดพระบิดาเช่นพระองค์ โอรสธิดามากมายมีพระธิดาพระองค์โตกำพร้าเพียงผู้เดียว ถ้าไม่ทรงรีบจัดการส่งลูกให้ถึงฝั่งด้วยพระหัตถ์คงจะทรงกังวลพระทัยเรื่อยไป

        วรองค์ผอมทรงยืนไขว้พระหัตถ์เบื้องพระปฤษฎางค์พลางทอดพระเนตรผ่านพระบัญชร ท้องฟ้าโปร่งคละเคล้าหลากสีสัน หมู่สนสูงขาวโพลนเพราะหิมะ ฤดูกาลได้ผันเปลี่ยนเป็นวัฏจักรปีแล้วปีเล่าเมื่อทรงพินิจเจ้าหญิงธิษณามตีอีกครั้ง พระธิดาองค์น้อยก็ได้เจริญเติบโตขึ้นเป็นสาวสะพรั่ง

        พระดำริคราวนี้ถือเป็นโอกาสหนึ่ง ใครจะว่าพระองค์ส่งลูกถวายพานให้ใครเขาเลือกชมก็ตามที พระองค์ถือว่าทรงทำเพื่อ ลูก เพียงอย่างเดียวเท่านั้น วาระใดเล่าจะเหมาะเท่านี้ หากสิ่งที่ทรงหวังเป็นจริงก็ใช่เพราะทรงยกพระธิดาให้ด้วยพระองค์เอง แต่เพราะพระธิดาคนงามเป็นผู้เหมาะสมจนได้รับเลือกต่างหาก!

 

        ตั้งแต่เจ้าหญิงธิษณามตีเสด็จเข้าโต๊ะเสวยและจะต้องเข้าเฝ้าองค์ราชาในวาระถัดมา คุณหญิงรมณีย์ก็ไม่เป็นอันอยู่สุขเพราะเป็นกังวลห่วง ทูลกระหม่อมแก้วหล่อนบีบมือแน่นระหว่างเดินกลับไปมาก่อนจะหยุดเพื่อ ควักยาดมขึ้นรมใต้จมูก

        โอยอยากจะเป็นลม

        ก็ใช่ซิคะ คุณรมณีย์เดินวนไปวนมาอย่างนี้ไม่เป็นลมยังไงไหว

        นางพระกำนัลจอมทะเล้นที่รอรับเสด็จเจ้าหญิงอยู่ใกล้กันกล่าวเสริม คุณพระพี่เลี้ยงค้อนควัก

        ก็ฉันเป็นห่วงทูลกระหม่อมนี่จ๊ะ ใครเขาจะเหมือนพวกหล่อนวัน ๆ หัวร่อต่อกระซิกคุยกันเรื่องราชองครักษ์

        คนถูกดุยิ้มเรี่ยราดโทษฐานที่เป็นเรื่องจริงหากยังมีใจเถียงข้าง ๆ คู ๆ

        ก็แค่เวลาว่างเท่านั้นล่ะค่ะ พวกเราหาเรื่องคุยให้อารมณ์ดีไว้เพราะไม่อยากเป็นเหมือนคุณรมณีย์เร็วเกินไปไงล่ะคะ

        คุณหญิงรมณีย์ทำความเข้าใจกับคำ เป็นเหมือนคุณรมณีย์ อยู่พักก็ค่อยกรีดเสียงในลำคอเพราะถ้ามากกว่านั้นคงจะผิดธรรมเนียมอันดีงาม

        แม่พวกนี้ ว่าฉันแก่งั้นรึ

        นางพระกำนัลทำตาใสตอบเสียงเรียบร้อยที่ทำให้คุณพระพี่เลี้ยงทำเสียงขึ้นจมูกหมั่นไส้

        โอ๊ยไม่กล้าหรอกค่ะ คุณรมณีย์อย่าคิดเองสิคะ ไม่มีใครพูดอย่างนั้นสักหน่อย

        การโต้เถียงเรื่อง ใครว่าคุณพระพี่เลี้ยงแก่คงมีอันยืดเยื้อก็พอดีกับคุณหญิงรมณีย์เห็นวรองค์บางทรงพระดำเนินกึ่งทรงวิ่งเข้ามาใกล้

        “รมณีย์

        ทันทีที่อ้อมแขนพระอภิบาลเปิดกว้างรอรับ เจ้าหญิงธิษณามตีก็ทรงโผเข้าซุกซบทรงพระกันแสงกับอกอุ่นที่ทรงพักพิงอิงแอบมาแต่พระเยาว์

        ทูลกระหม่อมแก้ว

        อกใจพระพี่เลี้ยงรมณีย์ไหวสั่นไปทั้งสิ้นด้วยความห่วงใย จะทูลถามก็เห็นว่ายังไม่เหมาะได้แต่ลูบพระขนองปลอบอันเป็นกิริยาที่ทำให้เจ้าหญิงทรงหยุดกันแสงได้ทุกครั้งไป หากครานี้เจ้าหญิงทรงน้อยพระทัยพระบิดารุนแรงจึงไม่ทรงหยุดง่าย

        พระวรกายสั่นเทาในอ้อมกอดก่อทุกข์ให้แก่พระพี่เลี้ยงอย่างยิ่ง หล่อนพยายามปลอบเจ้าหญิงครู่ใหญ่พระองค์จึงทรงดีขึ้น

        ฉันอยากขึ้นไปบนหอระฆัง

        ทรงเงยพระพักตร์ขึ้นรับสั่งทั้งอัสสุชลคลอนัยน์เนตร คุณหญิงรมณีย์หันมาสั่งนางพระกำนัลด้วยเสียงอันเบาแล้วจึงทูลเชิญเสด็จเจ้าหญิงอย่างไม่คิดขัดพระประสงค์

 

        ปีกซ้ายขวาปราสาทฤดูหนาวนั้นประกอบด้วยหอคอยก่อด้วยหินทึบสูงเหนือตัวปราสาท สุดทางแห่งที่ประทับส่วนพระองค์มีบันไดวนเล็กแคบที่เจ้าหญิงธิษณามตีทรงพระดำเนินขึ้นได้อย่างคล่องแคล่วเพราะโปรดที่จะเสด็จขึ้นไปชมทัศนียภาพมุมสูง

        พระหัตถ์ขาวกระชับกระโปรงสองข้างยกขึ้นโดยมีพระพี่เลี้ยงช่วยยกชายสูงขึ้นพ้นบันไดป้องกันไม่ให้ทรงสะดุด นานทีเดียวกว่าจะเสด็จถึงหอเปิดโล่งที่แขวนระฆังใหญ่ไว้กึ่งกลาง กล่าวว่าในอดีตใช้บอกเวลาแทนนาฬิกา

        เมื่อทรงหยุดยืนชิดกำแพงสูงแค่บั้นพระองค์ เจ้าหญิงธิษณามตีทรงสูดพระอัสสาสะยาวรับเอาความเย็นจัดแห่งเหมันต์ไว้เต็มพระปับผาสะ ดวงพักตร์ขาวเปื้อนคราบอัสสุชลเห็นจาง ๆ เบือนกลับมา

        ฉันต้องไปแคว้นโปษัณเพื่อเข้าพิธีเลือกคู่

        เพคะ?”

        พระพี่เลี้ยงได้ยินข่าวนี้มาบ้าง ไม่ทันนึกว่าทูลกระหม่อมแก้วของหล่อนจะ...โอ มิน่าถึงทรงเสียพระทัยนัก

        จ้ะ รมณีย์ฟังไม่ผิดหรอก เป็นพระราชบัญชาเชียวนะ

        ปลายพระสุรเสียงขื่น พระบิดาจะทรงหวังดีด้วยประการใดก็ตามหากเมื่อทรงทั้งปฏิเสธและวิงวอนน่าจะทรงฟังพระองค์บ้าง

        พระพี่เลี้ยงรมณีย์นิ่งไป พระอัธยาศัยราชารังสิภากรค่อนข้างจะทรงดุนิ่งและไม่แสดงพระอารมณ์ชัดเจนไม่ว่าเรื่องใด ไม่ทรงแสดงความสนิทเสน่หาในโอรสธิดาต่อหน้าธารกำนัลแต่ความเป็น พ่อ ไม่น่าทรงคิดร้ายต่อ ลูก

        พระทัยเย็นก่อนเถิดเพคะ

        ให้ฉันใจเย็น?” ปลายสุรเสียงเจือสะอื้น พระหัตถ์บีบขอบกำแพงแน่น สูงขึ้นไปบนท้องฟ้านกตัวน้อยบินร่อนเป็นอิสระ แม้แต่นกยังทำทุกอย่างได้ตามปรารถนา พระองค์สิ... ฉันมีแต่รมณีย์ก็พอแล้วนี่จ๊ะ

        อย่ารับสั่งอย่างนั้น ถวายเอ็ด หันมารับถ้วยพระสุธารสชาจากนางพระกำนัล เสวยสักหน่อยนะเพคะ บนนี้หนาวถ้าไม่ทำพระวรกายอุ่นไว้จะทรงประชวร

        ก็คงดีนะ ทรงรับมาถือไว้โดยไม่ทรงจิบ กระแสรับสั่งเหม่อลอย นั่นอาจเป็นทางหลีกเลี่ยงเดียวก็ได้

        ถ้ารับสั่งอย่างนี้อีกหม่อมฉันจะถวายผางจริง ๆ ถวายเอ็ดจริงจังแล้วจึงเริ่มปลอบ ทรงคิดว่าเสด็จประพาสเสียสิเพคะ

        แต่จุดประสงค์คืออะไรเรารู้ดีอยู่นี่รมณีย์

        อย่าทรงคิดสิเพคะ ความคิดนี่ล่ะเพคะร้ายกาจที่สุด ถ้าทรงคิดดีก็ดีกับพระองค์เอง คิดร้ายเมื่อไหร่มีแต่ไม่สบายพระทัยและทรงพระประชวรในที่สุด

        แววพระเนตรเจ้าหญิงธิษณามตีเต็มตื้น

        มีแต่รมณย์ที่รักและดีกับฉัน

        ไม่หรอกเพคะ ยังทรงมีประชาชนชาวเมธัสทั้งแผ่นดินและสำคัญที่สุดคือองค์ราชา ทรงรักพระองค์มากนะเพคะ

        รักหรือ น้ำพระเนตรปริ่มขึ้นมาอีกจนต้องแหงนพระพักตร์สูงเพื่อให้ไหลกลับเข้าไป ทอดพระเนตรจากบนนี้จะเห็นว่าตัวปราสาทโดดเดี่ยวอยู่กลางป่าสน ไกลออกไปถึงจะเห็นจุดเล็ก ๆ ซึ่งก็คือบ้านของราษฎร ตรงนี้ยังไม่ทรงรู้สึกโดดเดี่ยวนัก เมื่อเสด็จออกจากเมธัสแล้วสิคงจะหนักหนาเหมือนถูกผลักไส ครานี้เพิ่งเริ่มต้น ต่อไปมิต้องแบกพระพักตร์ไปให้เขาดูทั่วทุกแคว้นรอวันถูกเลือกเรื่อยไปหรอกหรือ

        ฉันเชื่ออย่างนั้นเสมอ เพราะการ เชื่อ ทำให้ทรงมีกำลังพระทัยและความหวัง แต่วันนี้ฉันไม่มั่นใจอีกแล้ว

        รับสั่งไปใช่ว่าไม่ต้องเสด็จ ทรงตกพระโอษฐ์แล้วอีกเดี๋ยวคงมีพระบรมราชโองการ โลกของพระองค์มีแต่แคว้นเมธัสไม่เคยทรงคิดถึงแผ่นดินอื่นแต่ก็ทรงศึกษามาพอสมควรทั้งจากตำราและจากข่าวคราวเหตุการณ์สำคัญ ทรงนึกถึงแคว้นโปษัณจากนั้นค่อยเลยไปถึงราชาวัณณุวรรธน์

        อีตาราชาองค์นี้พระพักตร์คงจะแย่มาก ๆ ไม่ก็พระนิสัยเสียถึงไม่มีใครอยากอยู่ใกล้จนต้องหาคู่ด้วยวิธีนี้รมณีย์ว่าไหม



โปรดติดตามตอนต่อไป...



A FC K a .

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,147 ความคิดเห็น

  1. #538 nuntapun (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 16:49
    แค่คำว่า "รัก" จากพ่อ
    #538
    0
  2. #188 rod_usawadee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2553 / 14:00
    เอ้า นางเอกเสด็จแล้ว อิอิ
    #188
    0
  3. #187 panpan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2553 / 00:18
    ตามมาส่งกำลังใจอีกเรื่องนะค่ะ^____________^
    #187
    0
  4. #184 jikopl (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2553 / 12:29
    คนนี้ของคู่พี่อ่ะจิ๊
    แล้วคู่น้องล่ะ ยังไม่มา หรือยังไม่เกิด
    ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
    #184
    0
  5. #182 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2553 / 10:56
    อาวววววววววววววววววววววววล่ะ เตรียมเจอชายในฝันได้ วะหะห้า



    ปล.เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆสัปดาห์ละตอน เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #182
    0
  6. #181 ranoo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2553 / 08:11
    มาอัพเร็ว ๆ นะคะ สนุกมาก รออยู่ค่ะ
    #181
    0
  7. #180 pray_One_By_One (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2553 / 01:19
    พ่อรักลูก

    เป็นคำที่สั้นๆ ง่ายๆ แต่ก็เป็นคำที่ลูกทุกคนอยากได้ยิน

    แอบซึ้งนิดนุง

    อิอิอิ
    #180
    0
  8. #179 Mashi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2553 / 00:02
    อัพต่อด่วนๆๆๆๆๆๆได้มั้ยคะไรท์เตอร์



    อยากรู้แล้วว่าจะป็นยังๆง



    สู้ๆค่ะ
    #179
    0
  9. #177 digital_lady (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2553 / 15:59
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดด
    #177
    0
  10. #176 rinchie (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2553 / 13:48
    เย้ๆ ในที่สุดก็มาอัพแล้ว

    มาต่อเร็วๆ น้าค้า
    #176
    0
  11. #175 kredkaew (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2553 / 13:15
    เนื้อคู่กันจริง จริ๊งงงง     คนนึงถึงขนาดเก็บเอาไปฝัน  อีกคนก็จามไม่หยุด  5555

    #175
    0
  12. #173 pray_One_By_One (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2553 / 01:43
    เอ...................

    ใครนินทากันนะ

    อิอิอิ
    #173
    0
  13. #172 Mashi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2553 / 00:38
    เย้ๆๆๆ อัพต่อด่วนเลยค่า ติดตามอยุ่
    #172
    0