ด้วยรักดุจหทัย

ตอนที่ 6 : เครื่องมือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,334
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 ม.ค. 61



        ทรงหย่อนเบ็ดพร้อมเหยื่อโอชะซึ่งได้ผลทันที เจ้าหญิงธิษณามตีทรงแย้มพระโอษฐ์โสมนัสกอดบั้นพระองค์พระบิดาแน่น เสด็จพระองค์เดียวหรือจะทรงกลัวขอให้ได้เสด็จตามแต่พระทัยและยิ่งเสด็จไกลถึงต่างแคว้น

        กล้าสิเพคะ ขอบพระทัยเพคะทูลหม่อมพ่อ หญิงจะทำหน้าที่ของหญิงให้ดีที่สุด

        รอยแย้มพระโอษฐ์ราชารังสิภากรประดับแต้มนิด ๆ สมพระทัย กระแสรับสั่งต่อมาเป็นปกติออกเป็นงานเป็นการด้วยซ้ำ

        ดี พ่อจะถือว่าหญิงรับปากพ่อแล้ว

        ถ้อยรับสั่งนี้ทีเดียวสะกิดพระทัยถึงพระองค์จะถูกจำกัดให้เรียนรู้เฉพาะ เรื่องของผู้หญิง และนอกนั้นมักเสด็จท่อม ๆ ไปทั่วเท่าที่จะเสด็จได้ก็ใช่ว่าจะไม่ทันพระบิดาเสียทีเดียว เจ้าหญิงธิษณามตีขยับประทับพระองค์ตรง แววพระเนตรสดใสปะปนด้วยรอยฉงน

        ต้องมี อะไรแอบแฝง

        แต่อะไรอย่างนั้นคือเรื่องใดเล่า

        ทูลหม่อมพ่อเพคะ

        ...ฉลาด...

        องค์ราชาทรงชมในพระทัยเมื่อสบแววคลางแคลงในดวงเนตรพระธิดา เท่านั้นก็พอทรงทราบ พระธิดาน่าจะติดใจ แต่ไหวตัวตอนนี้เป็นการเปล่าประโยชน์เพราะเมื่อครู่ใครเล่าตกปากรับคำมั่นเหมาะว่าจะเสด็จแทนพระองค์

        ว่าอย่างไร สัญญากับพ่อแล้วจะบิดพลิ้วไม่ได้นะธิษณามตี

        เจ้าหญิงธิษณามตีนึกเสียพระทัย เมื่อครู่ไม่น่าเผลอตกพระโอษฐ์ พระบิดาทรงย้ำสัญญาบ่อยครั้งน่าจะมี อะไร แน่แล้ว

        เพคะ หญิงไม่กล้าทำอย่างนั้นแน่ เพียงแต่หญิงสงสัยบางอย่าง

        ว่ามาซิ

        แคว้นโปษัณจัดงานเลี้ยงเฉลิมฉลองเนื่องในโอกาสใดหรือเพคะ

        ราชารังสิภากรทรงนิ่งพักหนึ่ง แววพระเนตรทอดมองพระธิดาอ่อนโยนลงกว่าเดิม เสียดายมิใช่โอรสหาไม่เมธัสคงมีมกุฏราชกุมารฉลาดหลักแหลมรู้เท่าทันพระองค์หมดสิ้น ทรงลูบพระเกศายาว ปิดบังวันนี้ วันหน้าย่อมต้องรู้สู้ให้ทราบแต่เนิ่นเพื่อเตรียมตัวจะดีกว่า

 

        ไม่เพคะ!” เจ้าหญิงธิษณามตีทรงตกตะลึงเมื่อทรงทราบความจริง ทรงสะดุ้งยืนขึ้นทันควันและประทับลงทันทีอีกเช่นกันเมื่อทรงรำลึกได้ว่าเสียกิริยาอันควร สุรเสียงขอพระราชทานอภัยสั่นไหวเพราะแรงกริ้วกึ่งน้อยพระทัย สูดพระอัสสาสะเข้าลึกทีหนึ่งถึงมีกำลังพระทัยรับสั่งต่อ หญิงไม่ไป ไม่ไปเด็ดขาด

        คำสัญญาบิดพลิ้วได้หรือธิษณามตี

        ถูกทวงคำสัญญาเข้าเจ้าหญิงทรงนิ่งเม้มพระโอษฐ์แน่นแสนพยศหากพอสบพระเนตรดุจึงทรงอ่อนลง กระแสรับสั่งอ้อน

        อย่าให้หญิงไปเลยนะเพคะ แล้ว... ลังเลพระทัยนิดหนึ่ง แล้วหญิงสัญญาว่าจะอยู่แต่ในวัง จะไม่ทำสิ่งใด ๆ ขัดเคืองพระราชหฤทัยทูลหม่อมพ่อ

        ลูกโตเกินกว่าจะงอแง ถือเสียว่าไปทำงานแทนพ่อซิอีกอย่างลูกก็ได้เที่ยวอย่างที่ชอบด้วยไม่ดีหรือ

        ได้เที่ยว....ดี

        แต่จุดมุ่งหมายงานเลี้ยงของแคว้นโปษัณนั่นสิแย่แย่ที่สุด!

        โอรสธิดาในองค์ราชามีจำนวนไม่น้อยแต่จะหาธิดาคนใดพระชนมายุมากพอเข้าร่วมงานเลี้ยงเลือกคู่ไม่มีนอกจากพระองค์เพียงผู้เดียว และอีกเหตุผลหนึ่ง พระองค์ทรงทราบ ใครเล่าจะทรงศักดิ์พอเป็นหนึ่งในผู้เข้ารับเลือกสำหรับราชาต่างแคว้นมากกว่าพระธิดาในองค์ราชาและราชินีเช่นพระองค์เอง

        หญิงขอปฏิเสธงานนี้เพคะ เหตุผลไหน ๆ คงอ่อนทั้งสิ้น ทางเดียวคือดื้อแพ่งเข้าไว้เผื่อทูลหม่อมพ่ออ่อนพระทัย หญิงไม่ใช่สินค้า ทูลหม่อมพ่ออย่าให้หญิงต้องลดเกียรติเดินทางไปให้เขาเลือกถึงที่เลยนะเพคะ   พูดอะไรอย่างนั้น ราชารังสิภากรแทบอ่อนพระทัยเข้าจริง ๆ พ่อทำเพราะหวังดี ถ้าเจ้าได้รับเลือกตำแหน่งราชินีจะไปไหนเสีย อีกอย่าง พ่อซิที่เป็นฝ่ายกรุณาให้ใคร ๆ ได้ยลโฉมเจ้าฟ้าหญิงของเมธัส พ่อเชื่อในตัวลูกนะธิษณามตีว่าลูกของพ่อไม่เป็นรองใคร

        อย่าทรงโกหกล่อหลอกหญิง เกือบหลุดพระโอษฐ์ทูลอย่างนี้

        ถ้าพระมารดายังอยู่คงช่วยทูลทัดทานได้ แต่เมื่อต้องช่วยเหลือพระองค์เองขณะพระทัยใกล้สลายเพราะพระบิดาไม่ทรงยอมอ่อนข้อก็แทบหมดพระกำลังรับสั่ง

        ทูลหม่อมพ่อ ทรงคราง ถ้าทรงเชื่อมั่นในตัวหญิงจริง อย่าให้หญิงไปสิเพคะ แคว้นเรายิ่งใหญ่มาได้โดยไม่พึ่งพาใคร ทำไมหญิงจะต้องลดตัวลงไปเป็นตัวเลือกให้เขาหัวเราะเยาะ แค่คิดว่าต้องทำเหมือนยกตัวเองใส่พานให้เขาพิจารณาหญิงก็ว่าแย่แล้ว เกิดราชาวัณณุวรรธน์ทรงเลือกทั้งหมดเป็นชายาไม่ยิ่งแย่ใหญ่หรือ หญิงไม่ยอมนะเพคะ

        นั่นเป็นเรื่องปกติ

        เรื่องปกติของราชสำนักและ...ผู้ชาย แต่ไม่ใช่สำหรับพระองค์นี่ จะมีไหมความรักที่มีเพียงสองคน รักเพียงหนึ่งชั่วนิรันดร์

        ทูลหม่อมพ่อจะเสือกไสหญิงให้ได้ใช่ไหมเพคะ     

        น้ำพระเนตรเริ่มไหล อัดอั้นพระทัย ราชารังสิภากรทรงทอดถอนพระทัยใหญ่ จะทรงอธิบายมากความก็หาใช้พระนิสัย พระอาการฟูมฟายน้ำตาเริ่มเป็นที่ขัดพระเนตร พระสุรเสียงจึงเริ่มแข็ง

        อย่าทำให้พ่อหนักใจ พ่อเป็นใครเจ้าเป็นใคร รับปากส่งเดชได้หรือธิษณามตี นี่เป็นคำสั่งห้ามบิดพลิ้วเด็ดขาด นัยน์เนตรพระธิดาเบิกกว้างฉายแววตัดพ้อ องค์ราชาทรงเมินรับสั่งพระสุรเสียงเคร่ง เจ้าเป็นหญิงถึงอย่างไรก็ต้องแต่งสักวัน และบางทีราชาวัณณุวรรธน์อาจไม่เลือกเจ้า แต่นี่แน่ะธิษณามตี พ่อจะสอนเจ้าสักอย่าง เป็นหญิงจะสุขสบายได้ก็เพราะสามี เจ้าจงทำทุกอย่างให้ราชาวัณณุวรรธน์พอพระทัยและเลือกเจ้า เจ้าจะได้สบาย พ่อคงหายห่วงและแคว้นเมธัสของเราจะได้ไม่ต้องหวาดระแวงศึกจากแคว้นธันยาและแคว้นโปษัณที่ดองกันอีกต่อไป

        เหตุผลคณานับจากพระบิดาเสียดแทงพระหทัย เจ้าหญิงทรงแย้มพระโอษฐ์ทั้งอัสสุชลปริ่มพระเนตร สุรเสียงตัดพ้อสั่นเครือ ทรงยืนโงนเงนพลางสะอื้น รับสั่งก่อนทรงวิ่งกลับที่ประทับ     

        ที่แท้ก็ทรงเห็นหญิงเป็นเครื่องประกันความมั่นคงระหว่างแคว้น ทูลหม่อมพ่อพระทัยร้าย!”


โปรดติดตามตอนต่อไป...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,147 ความคิดเห็น

  1. #1132 fsn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 01:39
    องค์ราชาพระเอกคงได้เจอการต่อต้านนะคะเนี้ย
    #1,132
    0
  2. #206 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2553 / 17:11
    พี่ขาเปลี่ยจากผู้เฒ่าในหนังจีน เป็นสาวน้อยน่ารักแสนซนในหนังจีนแทนได้ไหมคะ ง่ายกว่า 555+
    #206
    0
  3. #134 ปูเป้ (@elarlin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2553 / 11:48

    ซุ่มเงียบมานาน...
    แล้วเหตุฉะไหนเล่า ที่ข้าน้อยจักพลาดได้

    #134
    0
  4. #131 mona (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2553 / 05:55
    จักรวรรดิหัวใจ ออกเป็นหนังสื่อหรือยังค่ะอยากอ่านมากเลยค่ะ
    #131
    0