ด้วยรักดุจหทัย

ตอนที่ 5 : เทียบเชิญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,994
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    7 ม.ค. 61



          พระพี่เลี้ยงรมณีย์คงกลัวเอิกเกริกจึงพานางพระกำนัลติดตามมาถึงป่าสนเพียงสองคน และคาดว่าถ้าไม่พบเจ้าหญิงธิษณามตีคงกลายเป็น เรื่องใหญ่ ให้ทหารได้กระจายกำลังกันออกตามหา

          จากป่าสนลัดเลาะออกมาครู่ใหญ่จึงพบลานหินเก่าแก่บางส่วนจับคราบเขียวคล้ำ เจ้าฟ้าหญิงธิษณามตีทรงพระดำเนินนำอย่างไม่ทรงอิดออดเหมือนทุกที ในพระหทัยคอยกังวลแต่

          ทูลหม่อมพ่อจะมีรับสั่งว่าอย่างไร

          จึงไม่ทันทรงสังเกตอาการตัวสั่นงันงกของผู้ตามเสด็จกระทั่งทรงได้ยินเสียงฟันกระทบกันดังกึกกักน่ากลัวฟันจะร่วงหมดปาก ทรงเบือนพระพักตร์มารับสั่งถามพระสุรเสียงขัน

          ได้สัมผัสหิมะแรก จะโชคดีทั้งสามคนเทียวนะ

          โอย นางพระกำนัลแข่งกันโอดโอย โชคดีแบบนี้ไม่ไหวเพคะ หม่อมฉันจะแข็ง

          ทูลตอบพลางลูบเนื้อตัวเปียกชื้น สายพระเนตรเจ้าฟ้าหญิงทรงจับจ้องชุดกระโปรงติดกัน กลางแจ้งในวันหิมะตกต่อให้ชินกับอากาศหนาวอย่างไรก็ควรสวมเสื้อผ้าหนาเข้าไว้

          ทำไมถึงไม่สวมเสื้อหนากว่านี้

          ชาวเมธัสชินต่ออากาศหนาวและภายในพระราชฐานอุณหภูมิอบอุ่นกว่าด้านนอกด้วยระบบทำความร้อนซึ่งมีมาแต่โบราณ ต้นฤดูหนาวจึงแค่ให้ความรู้สึกเย็นจัดกระทั่งหิมะตกหนานั่นล่ะจึงได้ออกปากว่าหนาว

          รีบเสด็จเถอะเพคะ ใกล้เวลาเสวยพระกระยาหารเต็มที

          พระพี่เลี้ยงทูลเร่งปากคอสั่น เมื่อสาว ๆ ยังพอทน แก่ลงนี่ซิถึงรู้สึกว่าอากาศหนาวมันช่างทารุณต่อร่างกายจนเหลือทน

         

          เส้นทางเสด็จกลับง่ายดายเพราะคราวแรกต้องทรงลัดเลาะหลบหลีกจากสายตานางพระกำนัลและทหาร ลึกเข้ามาถึงกำแพงรอบในจึงเห็นตัว ปราสาทฤดูหนาว ชัดเจน

          ปราสาทแห่งนี้สร้างมากว่าแปดสิบปี ตั้งอยู่บนพื้นที่เหนือสุดของแคว้น ตัวปราสาทสีขาวสลับทองและเทาอ่อนบริเวณเสาหินกลมแกะสลักงดงามก่อเป็นตึกทึบเพื่อป้องกันลมหนาว ราชาแคว้นเมธัสทุกพระองค์ทรงปฏิบัติสืบทอดต่อกันมาคือจะเสด็จแปรพระราชฐานมายังปราสาทแห่งนี้ทุกช่วงฤดูหนาวเพื่อเสด็จเยี่ยมราษฎรพื้นที่ใกล้เคียงเพื่อบำบัดทุกข์บำรุงสุขผู้ประสบภัยหนาวทั้งทางด้านการขาดแคลนอาหารและเจ็บไข้

          เจ้าหญิงธิษณามตีเสด็จขึ้นบันไดทางด้านซ้ายตรงสู่ที่ประทับด้วยพระอิริยาบถอ่อนเนือย การตามเสด็จทุกหนแห่งใช่ว่าจะได้ทรงทำสิ่งใดเพิ่มมากขึ้นกว่ายามประทับที่พระราชวังหลวง พระบิดาทรงออกพระโอษฐ์เสมอว่าหน้าที่ของผู้หญิงคือเป็นเมียและแม่อย่าได้ยุ่งเกี่ยวกับกิจการงานเมืองซึ่งควรเป็นภาระของผู้ชาย ฟังดูดีแต่ขุ่นพระทัยทุกทีที่มีพระดำริถึง เมื่อไม่ให้ทำงานจึงเที่ยวเสด็จตามแต่พระทัยไปเรื่อย

          พระอาการเงียบผิดเคยอยู่ในสายตาพระพี่เลี้ยงโดยตลอด คุณรมณีย์เองค่อนข้างกลัดกลุ้มแทนนาย คิดไปต่าง ๆ นานาถึงพระบัญชาองค์ราชา แล้วก็เกิดหวั่นใจว่าหรือทรงกริ้วพระธิดาถึงกับรับสั่งหาเพื่อจะทรงตำหนิ

          โถทูลกระหม่อมแก้วเท่านี้ก็อาภัพมากแล้วอย่าให้มีเรื่องใดเกิดขึ้นอีกเลย

         

          ที่ประทับส่วนพระองค์เป็นเอกเทศห่างจากที่ประทับองค์ราชาราชินีและเจ้าฟ้าชายปิยังกูร พระอนุชาต่างพระมารดา เจ้าหญิงธิษณามตีเสด็จเข้าห้องพระบรรทมซึ่งตกแต่งด้วยสีเหลืองนวลสลับขาว พระแท่นสี่เสาแหวกพระวิสูตรรวบไว้ด้วยเชือกสีทอง คนโทแก้วบนตั่งเตี้ยข้างพระแท่นปักดอกไม้หลากสีละล้วนด้วยชนิดที่งอกงามดีในสภาพอากาศเย็นจัด

          สรงก่อนให้สบายพระวรกายค่อยเข้าโต๊ะเสวยนะเพคะ

          พระพี่เลี้ยงทูลเสนอ เจ้าหญิงธิษณามตีส่ายพระเศียร

          ไม่ทันมังจ๊ะรมณีย์ ล้างหน้าเสียหน่อยก็พอ

          รับสั่งอย่างนี้แสดงว่านอกจากไม่สรงและคงจะทรงฉลองพระองค์เดิม คุณรมณีย์นิ่วหน้า บ่นแกมทูลขอร้อง

          พอมีเวลาอีกนิดนี่เพคะ หม่อมฉันว่าน่าจะเปลี่ยนฉลองพระองค์...

          รมณีย์ กระแสรับสั่งลงพระสุรเสียงหนัก ชุดฉันนี่เลอะเทอะนักหรือ ปัดชายเสียหน่อยก็ใช้ได้กระมัง

          ทรงดื้ออย่างนี้ล่ะน้า

          ร่างผอมกระวีกระวาดสั่งนางพระกำนัลยกอ่างน้ำพร้อมผ้าซับพระพักตร์ และจัดแจงช่วยกันแปรงทำความสะอาดชายกระโปรงระหว่างเจ้าหญิงทรงสรงพระพักตร์

          ขอบใจจ้ะ

          วรองค์บางทรงยืน สีพระพักตร์ขรึมแสดงถึงข้อขัดข้องพระทัย พระพี่เลี้ยงรมณีย์ส่งตาไล่คนอื่นออกจากห้อง ย่อตัวลงบีบพระหัตถ์

          คงไม่มีอะไรหรอกเพคะอย่าทรงกังวลเลย

          ทูลปลอบทั้งก็รู้ดีแก่ใจ นับแต่องค์ราชาอภิเษกราชินีพระองค์ใหม่ เจ้าหญิงพระธิดาทรงอยู่ในความดูแลของนาง ความสนิทสนมระหว่าง พ่อลูก ลอยหายทีละน้อย แทบนับครั้งได้กระมังที่องค์ราชามีรับสั่งเฉพาะพระองค์กับพระธิดาจึงเป็นธรรมดาที่เจ้าหญิงธิษณามตีจะทรงหวั่นไหวไม่แน่พระทัย

          นัยน์เนตรงามฉายรอยครุ่นคิดอยู่พักก่อนค่อยสว่างใสเป็นปกติดังเดิมพร้อมกับรอยแย้มสรวล โน้มพระวรกายกอดรัดพระพี่เลี้ยงผู้หนึ่งเสมือนมารดาคนที่สองก่อนเสด็จพระองค์ตรงสีพระพักตร์แจ่มกระจ่างราวกับไม่ทรงมีเรื่องติดค้างพระทัยโดยไม่อาจทรงทราบว่าข้อที่ทรงกังวลกับ ความจริง ข้างหน้านั้นเป็นคนละเรื่องกันอย่างสิ้นเชิง

         

          ห้องเสวยของปราสาทฤดูหนาวเล็กกว่าที่พระราชวังหลวงสักครึ่งหนึ่งหากแต่ความงดงามหาได้ย่อหย่อนกว่ากันสักมากน้อย ผนังกระจกทั้งบานอยู่ตรงข้ามทวารเข้าออกมองเห็นป่าสนสุดสายพระเนตรถูกพร่างพรมด้วยปุยหิมะสีขาวอันเป็นภาพสวยงามและให้แช่มชื่นพระทัยยิ่ง โต๊ะเสวยขนาดพอเหมาะกับห้องปูทับด้วยผ้าสีครีมขลิบทอง อัจกลับแก้วชูกิ่งรับก้านเทียนเหนือกึ่งกลางโต๊ะส่องประกายวับแวม

          เจ้าหญิงธิษณามตีหมุนพระวรกาย ยอบพระองค์ต่ำเมื่อราชารังสิภากรและราชินีจุฑามาสเสด็จถึงห้องเสวยพร้อมด้วยเจ้าฟ้าชายปิยังกูร

          พี่หญิงไม่สบายหรือคะ

          เจ้าชายพระองค์ผอมเก้งก้างพระฉวีขาวจัดตัดดวงเนตรนิลขลับพระชนมายุสิบสองพรรษารับสั่งถามอย่างทรงช่างสังเกต เจ้าหญิงธิษณามตีทรงรอองค์ราชาองค์ราชินีประทับเรียบร้อยก่อนจึงประทับลงตรงข้ามพระอนุชา รับสั่งตอบด้วยกระแสรับสั่งถามกลับ

          ทำไมชายคิดว่าพี่ไม่สบาย

          ก็พระพักตร์พี่หญิงไม่แจ่มใสเหมือนเคยนี่คะ

          ข้อตั้งสังเกตก่อพระสุรเสียงสรวลเปี่ยมท้นเสน่หาจากพระมารดาและพระบิดาที่เจ้าหญิงธิษณามตีแทบทรงลืมเสียแล้วว่าครั้งสุดท้ายที่ ทูลหม่อมพ่อ ทรงแสดงทีท่าเช่นนี้ต่อพระองค์คือเมื่อไหร่

          นั่นซิ หญิงใหญ่สีหน้าไม่ค่อยดีเลย กระแสรับสั่งองค์ราชินีอ่อนหวานเป็นนิจหากก็ฟังห่างเหินเรื่อยมา ท้ายรับสั่งทรงหันไปกราบทูลองค์ราชา หม่อมฉันว่าให้หมอหลวงมาตรวจหน่อยดีกว่านะเพคะ

          สายพระเนตรราชารังสิภากรเลื่อนมาทอดพระเนตรพระธิดาอย่างจริงจังก็ครั้งนี้

          หญิงไม่ค่อยถูกกับหมอ ถ้อยรับสั่งแสดงถึงความเอาพระทัยใส่ตื้นเต็มพระหทัยเจ้าหญิงพระธิดา แต่ให้หมอตรวจดูจะดีกว่า อากาศเย็นเร็วกว่าทุกปีอาจทำให้ร่างกายรับไม่ไหว

          ขอบพระทัยเพคะแต่หญิง...

          ก็หมอมักวินิจฉัยพระโรคจากเบาเป็นหนักทุกครั้งและนั่นหมายถึงยาสารพัดขนานซึ่งล้วนแต่ขมติดพระชิวหาพานเสวยพระกระยาหารฝืดเฝื่อนหมดทุกอย่าง

          พนักงานชาวที่ยกพระกระยาหารเข้ามาถ้อยรับสั่งจึงหยุดลง ราชารังสิภากรทรงเข้มงวดมารยาทบนโต๊ะอาหาร ไม่โปรดให้พูดคุยระหว่างเสวย เจ้าหญิงธิษณามตีทรงลืมข้อสงสัยก่อนเสด็จมาถึงเพราะทรงคิดแต่จะรีบเสด็จหนีกลับเข้าที่ประทับถึงตอนนั้นหมอหลวงขอเข้าเฝ้าตรวจพระอาการคงจะทรงบ่ายเบี่ยงได้ไม่ยาก

          ดังนั้นเมื่อเสวยเสร็จเจ้าหญิงธิษณามตีจึงรีบทูลลาและคงจะเสด็จพระองค์ปลิวกลับห้องหากไม่เพราะพระบิดาทรงขัดขึ้น

          เดี๋ยวหญิง อยู่คุยกับพ่อก่อน

          วรองค์บางจึงทรงหยุด ยอบพระองค์ให้องค์ราชินีเสด็จจูงพระกรเจ้าชายปิยังกูรผ่านไปราวกับทรงทราบมาก่อนว่าองค์ราชามีพระราชประสงค์จะรับสั่งกับพระองค์เพียงลำพัง

          ปีนี้อากาศหนาวเร็ว

          ดวงพักตร์ประดับรอยย่นตามวัยแหงนขึ้นนิด ๆ ไขว้พระหัตถ์ไว้เบื้องพระปฤษฎางค์ เจ้าหญิงธิษณามตีทรงเข้าพระทัยว่าพระบิดาทรงเปรยจึงทรงฟังเงียบ ก้าวพระบาทตามผ่านห้องต่าง ๆ มายังห้องพระสำราญอบอุ่นด้วยเตาผิงและหมู่พระเก้าอี้สีแดงปักลวดลาย สีร้อนแรงช่วยให้ความรู้สึกอบอุ่นได้ดีในฤดูหนาว วรองค์ผอมทว่าแข็งแรงทรุดพระองค์ประทับบนพระเก้าอี้ใกล้พระบัญชรสูง เจ้าหญิงธิษณามตีประทับนั่งพับเพียบบนพื้นพรมหนา

          นั่งข้างบนซิลูก

          เพราะถ้อยรับสั่งอ่อนโยนกระมัง เจ้าหญิงธิษณามตีจึงทรงรู้สึกอยากกลับเป็นเจ้าหญิงพระองค์น้อยที่ชอบประทับบนพื้น  เพื่อเกยพระเศียรหนุนพระเพลาพระบิดา ทรงคิดและทรงทำทันที ไออุ่นจากพระวรกายไหลบ่าเข้ามาในพระหทัยและยิ่งท่วมท้นเมื่อพระหัตถ์หนักลูบไล้พระเกศาแผ่วเบา

          โตแล้วยังทำเหมือนเด็กชอบซุกซนไปทั่ว

          ถ้อยรับสั่งแสดงว่าไม่มีสิ่งใดลอดพ้นจากพระเนตรพระกรรณก่อพระสุรเสียงอุทาน ดวงพักตร์งามผงกขึ้น

          ทูลหม่อมพ่อทรงทราบ

          ทราบซิ ลูกทำอะไรพ่อจะไม่รู้ได้ยังไง แววพระเนตรลึกล้ำไหววูบนิดหนึ่ง ชอบท่องเที่ยวนักคราวนี้พ่อจะให้เจ้าสมใจธิษณามตี

          คะ?”

          ทรงอุทานหลากพระทัย เบิกพระเนตรกว้างตื่นเต้น ราชารังสิภากรทอดพระเนตรพระธิดาแล้วแย้มพระสรวล โยกพระเศียรเล็ก

          แคว้นโปษัณจะจัดงานเลี้ยงใหญ่และได้ส่งสาส์นมาเชิญแคว้นเรา พ่อจะให้ลูกไปเป็นตัวแทนอยู่ที่ลูกกล้าเดินทางคนเดียวหรือไม่เท่านั้น



A FC K a .
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,147 ความคิดเห็น

  1. #537 nuntapun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 16:40
    เวลาเหมาะ พ่อกลัวลูกจะลำบากเมื่อขาดพ่อ ความรักที่บริสุทธิ์
    #537
    0
  2. #174 kaokorn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2553 / 11:18
    รักคนเขียน.....เร็วฮะ 5555+
    อ๊ะ อ๊ะ ย้อเย่น อิอิ
    #174
    0
  3. #169 digital_lady (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2553 / 20:34
    ขนาดมาเข้าฝันเลยนะนี่
    #169
    0
  4. #168 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2553 / 15:04
    เห็นไหมล่ะชายในฝันชัดๆ วะหะห้า
    #168
    0
  5. #167 bonggee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2553 / 13:46
    ซะงั้นเลย สงสัยปากคอเราะร้ายนะอีตาราชาเนี่ย
    #167
    0
  6. #166 rod_usawadee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2553 / 13:24
    เก็บเอไปฝัน ระวังนะ เวลาเจอตัวจริง จะเก็บเอาไปเพ้อ อิอิ
    ยิ่งเกลียด จะยิ่งได้ ว่ามะ อิอิ
    #166
    0
  7. #164 420432 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2553 / 18:31
    รักแบบอินฟินิตี้เลยค่ะ ถ้ามาพร้อมตอนใหม่ 100 %
    ^________________^
    #164
    0
  8. #162 kredkaew (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2553 / 13:47
    หมู่นี้ขาดแคลนความรักเหรอคุณอัค    เรียกร้องจังเลย   อ่ะขอมาก็จัดให้

    รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก

    รักคนแต่งม๊าก มากกกกกกก

    ส่งตรงถึงหัวใจคนแต่งเลย
    อิ อิ
    #162
    0
  9. #161 digital_lady (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2553 / 21:43
    ไม่ต้องบอกว่ารักหรอกก

    แต่รักมานานแล้ว

    อิอิ
    #161
    0
  10. #159 Mashi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 23:32
    อัพด่วนค่าไรท์เตอร์ รออ่านอยู่ค่ะ



    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #159
    0
  11. #158 star_dust (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 22:06
     รักมากมายค่ะ ^^
    #158
    0
  12. #156 แนน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 16:12
    ผาสุก นะคะ ไม่ใช่ผาสุข
    #156
    0
  13. #155 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 12:57
    ทำไมไม่คุยกันดีๆน้าพ่อลูกคู่นี้ ว่ามะยัยหนูปลาย



    รักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    รักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    รักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    รักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    รักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



    แฮ่กๆๆๆๆๆ พอหรือยังคะ
    #155
    0
  14. #154 rod_usawadee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 12:57

    เป็นลูกกษัตรย์ ตรัสแล้วไม่คืนคำ
    ตกหลุมพรางเสด็จพ่อ จังโครมเบ้อเร่อ อย่าโทษใครเลยนะ
    มันก็ไม่แน่ว่าทางโน้นจะเลือกเราหรือเปล่า อย่าเพิ่งเป็นกังวลไปเลยนะ เพคะ
    แต่จริงๆแล้ว ได้รับเลือกแน่ๆ อิอิ

    #154
    0
  15. #152 bonggee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 12:12
    โอ้ละหนอ สงสารทั้งพ่อทั้งลูกเลย
    #152
    0
  16. #151 hoo_me (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 10:18
    รีบมาอัพเร็วๆนะคะ รักคนเขียนจ้า....
    #151
    0
  17. #150 420432 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2553 / 22:14

    มาอัพไวไวนะคะ จะรอตอนใหม่ค่ะ 
    ^____________^

    #150
    0
  18. #149 jazz4946 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2553 / 22:05
    คุณเศษเเก้ว รักมากเลยนะค่ะนั่น
    คุณม่อนก็รักไรเตอร์เหมือนกันค่ะ
    #149
    0
  19. #148 kredkaew (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2553 / 20:56

    รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก
    รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก
    รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก
    รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก

    รักคนเขียนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    กลับมาอัพต่อเร็วๆ น้า  อิ อิ

    #148
    0
  20. #147 jazz4946 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2553 / 20:02
    คนเป็นพ่ออะนะ ยังไงก็ต้องการให้ลูกของตัวเองมีสิ่งประกันความมั่นคงในชีวิต
    แล้วนางเอกของเราก็จะต้องทำให้ทุกคนประจักษ์ได้ว่าเหมาะสมกับตำแหน่งยิ่ง
    จริงอะเปล่า
    #147
    0
  21. #132 jazz4946 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2553 / 10:59

    น่าสงสารเน๊อะ

    #132
    0
  22. #130 Mashi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2553 / 17:30
    น่าสงสารนางเอกตั้งแต่เริ่มเรื่องเลยค่ะไรท์เตอร์



    มารอตอนต่อไปนะคะ
    #130
    0
  23. #129 pray_One_By_One (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2553 / 08:46

    ใช่เลยค่ะคุณคนธรรมพ์ตัวจิ๋ว

    น่าฉงฉานนนนนนน

    #129
    0
  24. #128 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2553 / 15:01
    น่าฉงฉานนนนน TTTT TTTT
    #128
    0
  25. #126 kredkaew (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2553 / 22:22
    กล่าวเช่นนั้นได้อย่างไรเพคะ ท่านหญิง   ภายหลังต้องทรงกลืนคำตรัสแล้วนะ

    เสด็จพ่อกระทำการเช่นนั้นเพราะเห็นว่าเป็นสิ่งดีที่พ่อคนหนึ่งจะทำให้ลูกสาวได้คู่ครองที่ดี

    แล้วอย่างเสด็จพ่อตรัส  องค์ราชาวัณณุวรรธน์ อาจไม่ทรงเลือกพระองค์ก็ได้  หรือกลัวเสียเกียรติที่ไม่ได้รับเลือก

    ก็เสด็จไปแล้วก็แอบอยู่ในงานไม่ต้องให้องค์ราชาทรงทอดเนตรเห็นก็ได้นี่   แต่เออย่างไรก็ต้องเข้าเฝ้านี่เนอะ

    เพราะพระองค์เป็นตัวแทนของแคว้น   เฮ่อ! หนักพระทัยแทน

    แต่เอาเถอะ   คู่กันแล้วก็ย่อมไม่แคล้วกันใช่มั้ยคุณอัค  อิ อิ
    #126
    0