ด้วยรักดุจหทัย

ตอนที่ 28 : ห่วงใย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,581
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    14 มี.ค. 61




สิ่งแรกกระทบสายพระเนตรเจ้าหญิงธิษณามตีขณะได้พระสติทีละน้อยทำให้พระองค์ร้อนวูบ ดวงพักตร์แดงราวลูกตำลึงสุกกับสัมผัสอ่อนหวานเหนือเรียวโอษฐ์ก็แทบหลอมละลายพระวรกาย

ทรงถูก...จูบ!

พระพักตร์คมคายของผู้ประทานจูบใกล้เกินกว่าทรงเห็นถึงรายละเอียดหากน่าแปลกที่ทรงทราบ

ราชาวัณณุวรรธน์...ว่าที่พระสวามี

นับแต่พระเยาว์ ทรงห่างเหินอ้อมอกพระบิดา แทบทรงจำไม่ได้เสียด้วยซ้ำว่าราชารังสิภากรเคยประทานจูบพระปรางพระองค์สักครั้งหรือไม่ ถ้าไม่ ราชาวัณณุวรรธน์ถือเป็น ผู้ชาย คนแรกที่ทำกับพระองค์ถึงอย่างนี้

พระวรกายเหนือพระแท่นแน่นิ่งเป็นท่อนไม้ไปแล้วตั้งแต่วินาทีแรกทรงทราบว่ากำลังถูกทำอะไร พระเนตรหลับปี๋เกินความตั้งพระทัยจะแกล้งหลับไม่ให้อีกพระองค์ทราบว่าทรงเห็นเพื่อให้ได้เขินมากไปกว่าที่เป็น หากคงเพราะลมหายพระทัยกระชั้นทั้งยังร้อนระอุขึ้นเรื่อย ๆ ก็เป็นได้ที่ทำให้ผู้ทรงขโมยจูบรู้สึกพระองค์รีบหยัดพระวรกายขึ้นประทับตรงกึ่งสะดุ้งราวทรงกลัวถูกจับได้

สองดวงหทัยเต้นโครมคราม นานนักหนากว่าราชาวัณณุวรรธน์จะแสร้งทำพระพักตร์เฉย แตะพระปรางอย่างทะนุถนอม ตรัสเรียก

“ธิษณามตี” สุรเสียงเรียกทอดอ่อนกว่าวันอื่น “เมื่อไหร่จะทรงตื่น หม่อมฉันรอจะพาไปทรงม้า”

ทรงยกเรื่องสนุกล่อเหมือนรับสั่งกับเด็ก เจ้าหญิงธิษณามตีที่พระพักตร์แดงถึงไหนต่อไหนลืมพระเนตรขึ้นค้อนขวับให้อีกพระองค์ทรงพระสรวล

“ฟื้นเสียที ทรงเป็นอย่างไรบ้าง”

เจ้าหญิงธิษณามตีทอดพระเนตรรอบพระองค์แก้เกี้ยวทั้งเพื่อทบทวนเหตุการณ์ก่อนหมดพระสติ

“ไม่เป็นไรเพคะ หม่อมฉันเป็นอะไร จำได้แค่ว่ากำลังอาบน้ำแล้วง่วงมากเท่านั้นเอง”

“ง่วงอะไรถึงยังงั้น” ทรงดุพร้อมทรงสงสัย พระอาการผิดปกติเกินไป แต่แพทย์หลวงกลับหาสาเหตุไม่พบ...น่าแปลก “ทรงหมดสติในห้องสรงจึงจมน้ำ ทำไมไม่ให้ใครคอยดูแล”

       หม่อมฉันเป็นห่วง...อีกครั้งแล้วที่ไม่กล้ารับสั่งตรง ๆ

       ความอ่อนเพลียยังคงทรงอิทธิพลอยู่ไม่น้อย เจ้าหญิงธิษณามตีพยายามยันพระองค์ขึ้นประทับเผื่อจะทรงรู้สึกดีขึ้นบ้าง ราชาวัณณุวรรธน์รีบขยับพระเขนย ประคองวรองค์แน่งน้อยหากด้วยพระกำลังมากทำให้เหมือนทรงอุ้มขึ้นในคราวเดียว

       เจ้าหญิงธิษณามตีพึมพำขอบพระทัยสุรเสียงแผ่ว ผินพักตร์หนีอย่างเก้อเขินด้วยเพิ่งรู้พระองค์ว่าอยู่ในฉลองพระองค์อย่างไหน

       ความตกใจ ห่วงใยพระอาการมากกว่าอย่างอื่นทำให้นางพระกำนัลรีบแต่งพระองค์ด้วยฉลองพระองค์ผ้าฝ้ายสีขาวยาวตลอดพระองค์ที่โปรดสวมเวลาเข้าบรรทม ชุดมิดชิดสายตาดีทว่าไม่หนาพอหากถูกสัมผัสใกล้ชิดอย่างเช่นองค์ราชาทรงทำ

       พระพี่เลี้ยงนางพระกำนัลเป็นใจพากันออกจากห้องพักฟื้นเพื่อให้สองพระองค์ประทับตามลำพัง บรรยากาศหวานไหวหรือก็ช่างเอื้ออำนวย เมื่อเห็นผู้ที่ทรงห่วงอาการดีขึ้นมากก็ค่อยคลายพระทัยหาก...ไม่ทั้งหมด

       ขณะเจ้าหญิงธิษณามตีทรงหันพักตร์หนีอย่างไม่กล้าสบเนตร ราชาวัณณุวรรธน์กลับทอดพระเนตรว่าที่พระชายานิ่งตรึกตรอง พระอนุชาและราชองครักษ์ประจำพระองค์คงกำลังทำการสืบสวนตรวจสอบหาต้นตออุบัติเหตุทำให้เจ้าหญิงทรงจมน้ำ เหตุการณ์อย่างนี้ไม่เคยเกิดขึ้นในราชสำนักมาก่อน ทรงห่วงเสียแทบจะย้ายพระองค์เองบรรทมในห้องนี้หรือไม่ก็พาเจ้าหญิงบรรทมเสียในห้องบรรทมของพระองค์

       ...ไม่ได้ทั้งสองอย่าง...

       ระหว่างสองพระองค์หากยังเป็นเพียง ว่าที่ พระชายาและสวามี การประทับร่วมกันย่อมส่งผลเสียต่อพระเกียรติยศเจ้าหญิงธิษณามตี

       ทำอย่างไรดีเล่าหนอ...

       “ฝ่าบาท”

กระแสรับสั่งจริงจังเสียจนผู้ทรงถูกเรียกเบือนพระพักตร์กลับมา สายพระเนตรที่อย่างไรก็ไม่อ่อนหวานเท่าที่ควรคราวนี้ทำให้ดวงหทัยเจ้าหญิงธิษณามตีแกว่งไหวแล้วสั่นสะท้านเมื่อราชาวัณณุวรรธน์ทรงกำพระหัตถ์ด้วยหัตถ์อุ่นกึ่งร้อน

“พรุ่งนี้...แต่งงานกันเถอะ”




++++++++++++
อร๊ายยย ฝ่าบาททรงมีความพระรีบ 555+
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,147 ความคิดเห็น

  1. #1138 fsn (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 01:41
    โอ้ย น่ารักโฮกๆ เลยคะ ห่วงว่าที่อย่างแรง
    #1,138
    0
  2. #597 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2553 / 16:31
    ผลจากความยุ่งของงาน ตอบ comment คราวนี้เลยไม่มีเราเลย TT TT
    #597
    0