ด้วยรักดุจหทัย

ตอนที่ 22 : นับถอยหลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,735
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    18 ก.พ. 61

.A FC K a..


...อีกสิบวัน...

หมายกำหนดการราชาภิเษกสมรสถูกถวายให้เจ้าหญิงธิษณามตีทอดพระเนตรในเช้าตรู่วันหนึ่ง เป็นพระราชพิธียิ่งใหญ่เต็มพิธีการแสดงถึงการถวายพระเกียรติเกินกว่าทรงคาดไว้แต่แรก ราชสำนักโปษัณทำให้ทรงประหลาดพระทัยอย่างยิ่งในความรวดเร็วของการเตรียมการราวกับตระเตรียมล่วงหน้ามานานปีเมื่อถึงเวลาจึงสามารถเนรมิตให้มีขึ้นได้ในเวลาอันสั้น

รายละเอียดในพระราชสาส์นประทับครั่งตราพระราชวงศ์โปษัณยังคงวางอยู่บนโต๊ะทรงพระอักษรในห้องเล็กไม่ห่างจากห้องพระบรรทม ห้องนี้เดิมเคยใช้ประโยชน์ใดไม่แน่พระทัยนัก ทราบแต่แรกเสด็จเข้ามาก็ถูกพระทัยในความน่ารักของสิ่งละอันพันละน้อยอันได้แก่ตุ๊กตากระเบื้องเล็กใหญ่ เป็นรูปคนบ้างสัตว์บ้าง จำลองได้เหมือนของจริงเสียจนพระองค์ทรงทึ่งรับสั่งถามนางพระกำนัลถึงความเป็นมาตุ๊กตาแต่ละตัว

“เป็นของเล่นของทูลกระหม่อมครั้งทรงพระเยาว์เพคะ”

นางพระกำนัลที่เวลานี้กลมกลืนไม่แบ่งแยกระหว่างฝ่ายโปษัณและเมธัสคนอื่น ๆ พลอยเงี่ยหูฟัง ทูลกระหม่อมของคนทูลเล่าคงหมายรวมทีเดียวสามพระองค์ได้แก่ราชาวัณณุวรรธน์ เจ้าชายหรรษธร และเจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์

มิน่าบางชิ้นถึงมีรอยกระเทาะและส่วนใหญ่เป็นตุ๊กตาทหารกับม้า...เจ้าหญิงธิษณามตีทรงนึกหลังทอดพระเนตรรอบห้อง ตุ๊กตากระเบื้องถูกจัดเรียงไว้ในตู้กระจกอย่างสวยงาม บางส่วนวางไว้บนโต๊ะจับหันหน้าเข้าหากันทิ้งร่องรอยอดีตไว้เต็มเปี่ยม

ปัจจุบันไม่ค่อยได้เปิดใช้งานนักคงเพราะพระองค์หนึ่งทรงเป็นถึงกษัตริย์ผู้ครองแคว้น อีกพระองค์ถึงไม่ยิ่งใหญ่เท่าหากแต่ก็ทรงงานมากไม่มีเวลาสนใจสิ่งเล็กน้อย

เนื่องจากห้องนี้มีพระบัญชรกระจกรายรอบแสงส่องเข้ามาได้มาก เจ้าหญิงธิษณามตีจึงทรงถือวิสาสะยึดไว้เป็นห้องพระสำราญกึ่งห้องทรงพระอักษร เวลาทรงเหงามักนำหนังสือติดพระหัตถ์เสด็จเข้ามาทรงอ่าน

นัยน์เนตรสีลูกหว้าสุกหยุดอยู่ที่พระราชสาส์น เสนาบดีวังเป็นผู้นำถวายด้วยตนเองพร้อมทูลรายละเอียดคร่าว ๆ จึงทรงทราบเพียงกำหนดวันเพราะยังไม่ทรงคิดเปิดอ่าน ที่สนพระทัยคือลายพระหัตถ์อีกฉบับต่างหาก ตราประจำราชวงศ์เมธัสเด่นชัดอยู่ด้านหน้า ทรงอ่านทวนถึงห้าครึ่งเพื่อให้แน่พระทัยว่าไม่ทรงอ่านสิ่งใดตกหล่น

ไม่เสด็จ...พระบิดาทรงแสดงความยินดีด้วยอักษรรำพันมากมาย ในเวลาที่ยังทรงปรับพระองค์ปรับพระทัยไม่ทันทรงหวังจะได้เข้าเฝ้าอีกสักครั้งแต่ในตอนท้ายกลับมีข้อความว่า

ปีนี้หนาวกว่าปีก่อนราษฎรเดือดร้อนอย่างมาก พ่อต้องอยู่ดูแลทุกข์สุข จะทิ้งไว้ให้คนอื่นจัดการก็ไม่วางใจ หวังว่าหญิงคงเข้าใจพ่อ ในวันงานพ่อสั่งให้เจ้าคุณต่างประเทศไปแทน เขาจะนำของขวัญจากพ่อให้แก่หญิง ขอให้หญิงมีความสุข

นิสัยหญิงเป็นอย่างไรนั้นถึงพ่อไม่อุ้มชูใกล้ชิดก็พอรู้จึงอยากเตือนว่าจงรู้จักอ่อนน้อมเอาใจราชาวัณณุวรรธน์ให้มากอย่าดื้อดึงถือว่าตัวเองแน่พระองค์จึงทรงเลือก อ่อนหวานกับพระองค์ให้มาก หนักนิดเบาหน่อยอย่าได้นำมาเป็นอารมณ์ทำให้กริ้ว เท่านี้หญิงจะได้รับพระกรุณามีอำนาจเหนือใคร

คำตรัสสอนยาวเต็มหน้ากระดาษด้วยลายพระหัตถ์เส้นหนักสม่ำเสมอแสดงถึงพระนิสัยมั่นคงจริงจัง ทรงเข้าพระทัย...เพียงแต่ทรงหวังเท่านั้นเองว่าทูลหม่อมพ่อจะเสด็จมาอวยด้วยพระองค์เอง ทั้ง ๆ มีรับสั่งทั้งยังแสดงว่ารักพระองค์หากแต่ไม่เสด็จร่วมงาน ทรงรู้สึกเหมือนถูกปล่อยเกาะอย่างไรอย่างนั้น

       “ทูลกระหม่อมเพคะ”

       ฝ่ามือเย็นเฉียบทาบเหนือหลังพระบาท เจ้าหญิงธิษณามตีทรงสะดุ้ง จมอยู่ในพระดำริไม่ทันทรงสังเกตว่าพระพี่เลี้ยงเข้ามาเมื่อไหร่

       “รมณีย์ เข้ามาเงียบ ๆ ฉันตกใจหมด วายุล่ะจ๊ะยังไม่ตื่นหรือ”

       ถ้าตื่น วายุมักป้วนเปี้ยนใกล้พระองค์ไม่ห่าง เด็กช่างอ้อนนักทำให้นางพระกำนัลเอ็นดูปนหมั่นไส้ถ้วนหน้า นี่ได้เวลานอนกลางวันจึงไม่มีเสียงเอะอะ

       “เพคะ ทูลกระหม่อมดูไม่สบายพระทัยเลยนะเพคะ”

พระพี่เลี้ยงมองดูด้วยความเป็นห่วง เจ้าหญิงของนางช่างต่างกับเจ้าหญิงพระองค์อื่น แทนที่จะโสมนัสตื่นเต้นกับพระราชพิธียิ่งใหญ่อันใกล้กลับทรงกลัดกลุ้มครุ่นคิด

“เปล่านี่จ๊ะ” ทรงเลี่ยง เสวยพระสุธารสชากุหลาบ กลิ่นหอมอวลขึ้นพระนาสิก ทางแคว้นเมธัสมีชากุหลาบอย่างนี้เหมือนกันแต่น่าแปลกที่ให้รสชาติและกลิ่นแตกต่าง อาจเพราะวิธีทำรวมถึงกุหลาบพันธุ์ที่นำมาใช้ก็เป็นได้ “ฉันเพียงแค่ตื่นเต้น รมณีย์ไม่ต้องห่วงนะ”

“ทูลกระหม่อม” ลากเสียงยาวอ่อนโยน “หม่อมฉันถวายการเลี้ยงดูมาทำไมจะไม่รู้พระทัย ฟังหม่อมฉันสักหน่อยเถอะเพคะ”

หัวใจของพระพี่เลี้ยงเปรียบได้กับแม่รักลูกในไส้ เจ้าหญิงของนางเจริญพระชันษาแต่ตัว ประสบการณ์นั้นน้อยนัก ส่วนความรักไม่เคยประจักษ์มาก่อน คงสับสนหวาดกลัว การอภิเษกสมรสของเจ้านายนั้น เจ้าชายอาจมีสิทธิ์เลือกมากกว่า ส่วนเจ้าหญิงน้อยเหลือเกินจะได้เลือกคู่ด้วยพระองค์เอง ถ้ายังทรงแง่งอนไม่ปรับพระองค์ นางเกรงชีวิตสมรสข้างหน้าจะไม่ราบรื่น

“จ้ะ ๆ” รับสั่งเอาใจ “ว่าไปสิจ๊ะ”

“ผู้หญิง ต่อให้เป็นชาวบ้านหรือเจ้าฟ้าสักวันต้องแต่งงานทั้งนั้น แต่ละคนอาจมีเหตุผลในการแต่งงานต่าง ๆ กัน หม่อมฉันเข้าใจว่าทรงเป็นกังวล แต่เมื่อองค์ราชาทรงเลือกฝ่าบาท หม่อมฉันคิดว่านี่เป็นเพราะทรงเล็งเห็นคุณค่าในตัวฝ่าบาท ยอมรับและมีความสุขกับสิ่งที่ได้รับเถอะเพคะ หม่อมฉันอยากเห็นฝ่าบาททรงพระเกษมสำราญมากกว่าทรงอมทุกข์ตลอดไป”

อมทุกข์ไหมทรงตอบได้ว่าไม่ใช่ เพียงแต่การเปลี่ยนแปลงอันรวดเร็วยังเกินกว่าทรงตั้งรับได้ หรืออาจโสมนัสเสียแต่แรกถ้าคำตอบของราชาวัณณุวรรธน์เป็นอย่างอื่น

ความรักอยู่แห่งไหน...ทำไมไม่ทรงได้ยินจากพระโอษฐ์สักคำ

เวลาอาจสั้นไป แค่รับสั่งว่าพอพระทัยพระองค์สักนิดก็ได้ แต่นี่กลับรับสั่งอย่างเย็นชา...ไร้หัวใจ

“องค์ราชาทรงใส่พระทัยฝ่าบาทมากนะเพคะ เห็นไหมว่าทรงจัดการทุกอย่างแม้แต่เรื่องฉลองพระองค์ อย่าพระทัยแข็งนักสิเพคะ หม่อมฉันเห็นแล้วใจคอไม่ดี”

เจ้าหญิงธิษณามตีกลั้นสรวลสีหน้าเหมือนคนใกล้เป็นลมของพระพี่เลี้ยง ก็จริงที่ราชาวัณณุวรรธน์ทรงพระกรุณาพระองค์หลายอย่าง มีรับสั่งให้จัดที่ประทับใหม่ แม้อยู่ในปีกเดิมแต่ขยายบริเวณส่วนพระองค์มากขึ้น กระทั่งฉลองพระองค์ที่เดิมทรงมีแต่ชนิดเนื้อผ้าหนาเหมาะแก่อากาศหนาวจัด ยังมีพระบัญชาให้ฝ่ายภูษามาลาตัดถวายใหม่หมดให้เหมาะกับอากาศทางโปษัณ ทั้งนี้รวมถึงฉลองพระองค์ใช้สำหรับงานพระราชพิธีด้วย

เป็นพระกรุณา เป็นความอาทร อาจเพราะสงสารเวทนาแต่...ไม่รัก

แล้วแต่งงานกับเราทำไม

ข้อนี้ติดพระทัย เมื่อไม่ออกพระโอษฐ์จะทรงทึกทักเองได้หรือว่าทรงเสน่หาพระองค์

นอกจากไม่รับสั่งถึงความรู้สึกส่วนนี้ เวลาพบพักตร์ยังตรัสกับวายุมากกว่าพระองค์เสียอีก เวลาเสวยทุกมื้อคือเวลาได้เข้าเฝ้า นอกนั้นองค์ราชาทรงงานตลอด แว่วว่าช่วงนี้เกิดปัญหาขึ้นอย่างหนึ่ง เพราะไม่มีพระประสงค์ก้าวก่ายจึงไม่มีรับสั่งถามใครว่าปัญหานั้นคืออะไร

“ทูลกระหม่อม” พระพี่เลี้ยงทูลเรียก เหลือบสายตามองหมายกำหนดการ “ทรงอ่านหมายกำหนดการหรือยังเพคะ”

“ยังจ้ะ” ตรัสตอบตามตรง “ฉันมัวแต่อ่านลายพระหัตถ์ทูลหม่อมพ่อ เสียดายเสด็จมาไม่ได้”

นี่เองสาเหตุสีพระพักตร์หมองเศร้า พระพี่เลี้ยงลูบพระบาท ทูลเตือนเสียงอ่อน

“ฝ่าบาทไม่ใช่เจ้าหญิงเล็ก ๆ อีกแล้วนะเพคะ อีกไม่กี่วันจะเป็นถึงพระชายาองค์ราชา อยู่ที่นี่จะเกษมสำราญหรือโทมนัสก็ขึ้นอยู่กับองค์ราชาทรงพระกรุณา เชื่อหม่อมฉันนะเพคะ”

คงทรงปฏิเสธอีกไม่ได้ พระชนม์ชีพต่อจากนี้ขึ้นอยู่กับราชาวัณณุวรรธน์เท่านั้น เจ้าหญิงธิษณามตีทอดพระเนตรพระธำมรงค์พระราชทาน ทรงยอมรับก็ได้...แต่พระองค์มีเงื่อนไขเช่นกัน

“ขอบใจนะรมณีย์ ฉันเข้าใจทุกอย่างแล้ว”

ขยับพระองค์ทำท่าจะเสด็จออกผลุนผลัน คนอายุมากอย่างพระพี่เลี้ยงลุกตามเสด็จแทบไม่ทัน

“จะเสด็จไหนเพคะ”

“เข้าเฝ้าจ้ะ ฉันจะเข้าเฝ้าองค์ราชา”

ทรงพระกรุณาพระองค์ไม่น้อย หวังว่าคงจะ กรุณา ตามคำขอของพระองค์อีกสักครั้ง

วรองค์อ้อนแอ้นเสด็จรวดเร็ว ลืมหมายกำหนดการบนโต๊ะทรงพระอักษรสนิท ถ้าเพียงแต่ทรงอ่านสักนิดจะทรงทราบว่า แท้จริงแล้วงานอีกสิบวันข้างหน้าคือพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสพร้อมสถาปนาพระองค์เป็นพระราชินีไม่ใช่เพียงพระชายาอย่างทรงเข้าพระทัย 




โปรดติดตามตอนต่อไป...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,147 ความคิดเห็น

  1. #640 aoistar (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2553 / 22:26
    มีภัยร้าย 2 ด้านเลย
    #640
    0
  2. #516 Chii_Elda (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 20:08

    ของขวัญเป็นม้าเลยอะ

    อยากได้บ้างอะ

    #516
    0
  3. #512 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 16:49
    เจ้าหญิงต้องให้ของขวัญตอบแทนบ้างแล้วล่ะ อิอิ
    #512
    0
  4. #463 ลิงจ๋อจอมซน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2553 / 19:47
    น่ารักอ้ะ :))

    แต่สงสัยจังโภคินนี้เป็นชาววายหรอ? 555
    #463
    0
  5. #462 canim (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2553 / 12:39

    องครักษ์ไม่น่าเป็นเลยนะ
    เค้าแค่อาจจะหวงเจ้าชาย แต่ไม่ได้หีง มั้ง 
    เหอๆๆ เสียดายค่าา

    #462
    0
  6. #461 puppashown (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2553 / 04:23
    ตัวร้าย
    โผล่มาอีกตัวแล้ว
    #461
    0
  7. #460 rinchie (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 23:32
    ขอให้น่ารักแบบนี้ไปนานๆ

    อย่าให้มีอะไรเกิดขึ้นเลย เฮ้อ ลุ้น
    #460
    0
  8. #459 natty ^^ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 23:23
    เพิ่งเข้ามาอ่านเรื่องนี้หลังจากที่ พยาบาทหวาม จบ สนุกไม่แพ้กันเลยนะค่ะ



    ภาษาสวยมากๆๆๆ แปลกดีราชองค์รักษ์ เป็นตุ๊ด อิอิอิ
    #459
    0
  9. #458 biggermim (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 21:47
    555 เหมือนยังกะว่าเค้ายกให้เรางั้นแหละ โฮะ โฮะ โฮะ นั่งยิ้มเป็นวรรคเป็นเวรเลยอ่ะเรา
    ทำงายได้เน๊อะก้อคนมันแฮปปี้นี่น่า อยากเห็นคนเค้าร๊ากกกกันคร้า
    #458
    0
  10. #456 ยัยหนูปลาย (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 18:15
    อ๊ายๆ
    น่ารักที่สุด
    #456
    0
  11. #455 พิริสา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 17:39
     องค์วัณณุวัธน์ น่ารักขึ้นทุกวัน
    #455
    0
  12. #454 εїз Ju_Jool3..? (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 17:15

    ตอนนี้แต่งได้น่ารักจังเลย ^____^

    #454
    0
  13. #453 ไม้ฝาง (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 17:07
    น่ารักๆๆ
    #453
    0