ด้วยรักดุจหทัย

ตอนที่ 20 : หัวอกเดียวกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,487
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    10 ก.พ. 61

.A FC K a




        เมื่อพระดำริสวนทาง ต่างฝ่ายจึงต่างเสด็จคนละทิศไม่เหมือนคู่ที่กำลังจะครองคู่ในเร็ววันนี้ เจ้าหญิงธิษณามตีทรงพระดำเนินพระพักตร์ตูมกลับมายังที่ประทับ พระพี่เลี้ยงรมณีย์เห็นพระอาการก็พอเดาออก

        “กริ้วอะไรมาเพคะ”

        ทุกอย่าง! ทั้งองค์ราชาและพระองค์เอง

        ถ้าเพียงแต่พระองค์จะไม่ทรงคาดหวังในคำตอบหรือทำพระทัยเย็นให้ได้มากกว่านี้อาจจะเจรจากับราชาวัณณุวรรธน์ได้ความขึ้น

        “วายุ!

เสียงนางพระกำนัลเอ็ดเด็กน้อยดังจากอีกห้องหนึ่งตามด้วยเสียงโครมครามและร้องไห้จ้า เจ้าหญิงธิษณามตีตกพระทัย สาวพระบาทแกมวิ่งโดยมีพระพี่เลี้ยงตามเสด็จด้วยอาการร้อนรน

ห้องเล็กนั้นปูพรมหนาสีฉูดฉาด อัจกลับแก้วกลางห้องสะท้อนวับราวขบขันเด็กชายตัวเล็กจอมซนที่ดิ้นรนอยู่ใต้ผ้าคลุม ใกล้ร่างนั้นแจกันรวมถึงข้าวของเคยประดับสวยงามอยู่บนโต๊ะกลิ้งระเนระนาดบางแห่งเปียกชื้นเป็นวงใหญ่ เสียงร้องไห้ดังไม่หยุด นางพระกำนัลผู้ดูแลหน้าซีดเมื่อเห็นเจ้าหญิงเสด็จเข้ามา

“เกิดอะไรขึ้น”

ทรงถาม เสด็จเข้าช่วยเลิกผ้าคลุมสีเข้มออกพ้น ไม่ทราบจะทรงขำหรือสงสารดีเมื่อเห็นหนูน้อยหน้าเปื้อนน้ำตาอ้าปากแผดเสียงลั่นรีบคลานเดียะขึ้นนั่งพระเพลาอ้อนให้ปลอบ พระพี่เลี้ยงตกใจไม่แพ้กันตรงเข้าพลิกแขนขาสำรวจร่างกาย

“ไม่มีแผลนี่เพคะ”

“ไม่มีหรอกค่ะคุณ” นางพระกำนัลช่วยเฉลย “วายุเล่นซน เห็นแจกันบนโต๊ะหรือจะเล่นผ้าคลุมโต๊ะก็ไม่ทราบค่ะ ดิฉันหันมาอีกทีคว้าผ้าหมับข้าวของร่วงลงมาหมดดีว่าไม่หล่นใส่หัว”

“ซนเหลือเกินจริง ๆ” พระพี่เลี้ยงบ่นน้ำเสียงระอากึ่งเอ็นดู “อยู่ไม่ทันไรทำเรื่องตั้งมาก ส่งกลับไปที่เมธัสไม่ดีหรือเพคะ”

เหมือนวายุเข้าใจ มือน้อยยึดฉลองพระองค์เจ้าหญิงธิษณามตีแน่น เสียงร้องไห้เกือบเงียบสนิทกระซิกขึ้นอีกครั้ง

“ไม่ดีจ้ะ” ท่าทางวายุคงรู้ว่าที่ไหนปลอดภัยสำหรับเขาจึงอ้อนพระองค์เต็มที่ “ไกลหูไกลตา ฉันไม่รู้ว่าเขาเลี้ยงดูกันยังไง เป็นห่วงแย่”

“โธ่ทูลกระหม่อม”

มีเด็กเกะกะจะมีเวลาประทับตามลำพังกับองค์ราชาสักเท่าไหร่ ยิ่งคิดยิ่งกลุ้มตามประสาพระอภิบาลที่ห่วงกังวลในเจ้าหญิงของนางทุกเรื่อง

“เด็กก็ต้องซนอย่างนี้แหละ เอาล่ะเก็บของให้เรียบร้อย ไปวายุไปหาขนมทานกัน”

ทรงอุ้มวายุเสด็จออก พระพี่เลี้ยงรีบสั่งความ

“รีบจัดการเข้านะจ๊ะ ทูลกระหม่อม...ทูลกระหม่อมเพคะ” ใกล้ถึงเวลาเสวยเครื่องว่าง คุณท้าวฝ่ายโปษัณชี้แจงไว้ครบถึงกำหนดเวลาในแต่ละวัน เจ้าหญิงพระชายายังประทับในพระราชวังหลวงไม่มีพระบัญชาเปลี่ยนแปลง ห้องเสวยจึงเป็นห้องเดียวกับองค์ราชา “เสด็จเถอะเพคะ ตัวยุ่งนี่เดี๋ยวหม่อมฉันดูแลเอง”

ยังอีกเกือบยี่สิบนาทีกว่าจะได้เวลา แต่เพิ่งทะเลาะไม่ทันไรต้องพบพักตร์อีก ทำไมถึงต้องร่วมโต๊ะเสวยเพียงลำพังด้วยเล่า

“ให้วายุไปกับฉันน่ะดีแล้ว จริงมั้ยจ๊ะ”

ถ้อยรับสั่งหลังทรงถามวายุ เด็กน้อยยิ้มหวาน

“จริง ๆ ไปกับหม่อม”

“เห็นไหมจ๊ะ รมณีย์ไม่ต้องห่วงนะ โภคินก็อยู่ ถ้าวายุซนมาก ๆ คงปราบกันได้”

อย่างหลังนี่แย่ที่สุด พระพี่เลี้ยงไม่ถูกชะตากับองครักษ์หนุ่มนักแต่ยังบอกไม่ถูกว่าเพราะอะไร

“ทรงดื้อ”

“ไม่ดื้อ”

วายุเถียงเสียงแจ๋ว เจ้าหญิงธิษณาตีทรงพระสรวล มีวายุอยู่ข้างพระองค์ทำให้คลายความขุ่นพระทัยได้มากในเวลาอันรวดเร็ว

“ไม่ได้หมายถึงเราพ่อตัวยุ่ง!

“ยุ่ง ๆ”

“ฉันไปดีกว่า” ทรงตัดบท “ขืนอยู่นานรมณีย์เถียงแพ้วายุแน่เลย”

 

“ทำไมเพคะ ทำไมจึงทรงเลือกหม่อมฉัน”

ราชาวัณณุวรรธน์เสด็จกลับไปกลับมาที่ริมระเบียง ไม่ทันรู้พระองค์ว่าใครอีกคนยืนมองพระองค์อยู่นาน รอยยิ้มแต้มประดับดวงหน้าคนดังกล่าว มองจนแน่ใจว่าราชาผู้ยิ่งใหญ่คงทำสิ่งเดิมซ้ำเหมือนพระดำริไม่ตกอยู่เช่นนั้นหากไม่ถูกขัดจึงรับสั่งเรียก

“เจ้าพี่”

“หรรษธร” พักตร์ยุ่งเงยขึ้น กระแสรับสั่งถามคาดโทษ “กลับมาได้แล้วหรือ”

“พระเจ้าค่ะ เพิ่งถึงเดี๋ยวนี้ก็รีบตรงมาเข้าเฝ้าเจ้าพี่ก่อน ประทับเสียบ้างดีไหมพระเจ้าค่ะกระหม่อมเห็นเสด็จวนเป็นหนูติดจั่นระวังจะทรงเมื่อย”

“ไม่ต้องทำเป็นห่วงพี่”

รับสั่งยังงั้นแต่ยอมประทับลงโดยดี เจ้าชายหรรษธรในฉลองพระองค์สีเข้มเปื้อนฝุ่นหลายแห่งแสดงถึงเพิ่งเสด็จกลับมาถึงจริงประทับลงบ้าง บนโต๊ะกลมหินอ่อนสีชมพูตั้งขวดน้ำจัณฑ์พร้อมแก้วเนื้อดีมีน้ำจัณฑ์ติดก้นแก้วเรียกรอยฉงน

“ทรงดื่มแต่วัน? กลุ้มพระทัยอะไรหรือพระเจ้าค่ะ เมื่อคืนเพิ่งทรงเลือกพระชายา กระหม่อมคิดว่าจะ....”

“ก็เพราะเรื่องนี้”

รับสั่งสุรเสียงขุ่น แล้วเสวยน้ำจัณฑ์อีกอึกใหญ่ พระพักตร์ก่ำด้วยฤทธิ์เมรัยบูดบึ้งเหมือนถูกขัดพระทัย

“ทำไมพระเจ้าค่ะ”

“ผู้หญิง” ทรงลงพระสุรเสียงหนักหงุดหงิด “ทำเหมือนพี่บังคับ ร่ำร้องแต่จะกลับบ้าน”

...พระเชษฐากลัดกลุ้มพระทัยเพราะเจ้าหญิงพระชายา...

เมื่อคืนองค์กามเทพคงแสดงฤทธาร่ายมนต์บางอย่างใส่พระเชษฐาเป็นแน่ จากไม่เคยสนพระทัยสิ่งใดนอกจากงานขณะนี้กลับทรงหมกพระองค์เสวยน้ำจัณฑ์รำพันเหมือนน้อยพระทัย

“กลับบ้าน? ตามหมายกำหนดการแล้วเจ้าหญิงพระชายาต้องเสด็จกลับแคว้นก่อนนี่พระเจ้าค่ะ ทำไมต้องทรงทำยังงั้น”

ผู้ถูกเลือกมีหมายกำหนดการเสด็จกลับแคว้นเช่นเดียวกับเจ้าหญิงพระองค์อื่นเพื่อเตรียมพระองค์ ทางด้านโปษัณก็เริ่มตระเตรียมงานในระหว่างนี้ จากนั้นสำนักพระราชวังจะร่างประกาศขึ้นทูลเกล้าให้ทรงลงพระนาม ข่าวการแต่งตั้งพระชายาจะมีขึ้นพร้อมพระราชสาส์นส่งถึงราชาต่างแคว้นเหมือนการสู่ขอตามธรรมเนียมราฎรทั่วไป เพียงแต่เมื่อทรงเป็นถึงองค์ราชาจะไม่เสด็จด้วยพระองค์เอง เจ้าหญิงพระชายาต้องเสด็จกลับมาอีกครั้งพร้อมกองเกียรติยศจากโปษัณ เมื่อการตระเตรียมเรียบร้อยตามฤกษ์ พระราชพิธีโปรดเกล้าแต่งตั้งพระชายาจึงมีขึ้น

ราชาวัณณุวรรธน์ผินพระองค์หนีโดยเร็ว เจ้าชายหรรษธรทรงทำความเข้าใจอยู่ครู่ค่อยตรัสถามกลั้วพระสรวล

“อย่าบอกนะพระเจ้าค่ะว่าทรงกักเจ้าหญิงไว้”

พระพักตร์เข้มขององค์ราชาแดงจัด...รับสั่งแล้วจะคืนคำได้อย่างไร

 

ราชองครักษ์โภคินเปลี่ยนเครื่องแต่งกายใหม่ไม่นานนักแล้วรีบกลับมารอรับเสด็จ เจ้าหญิงธิษณามตีแย้มสรวลรับทันทีที่เห็นหน้า

จากแคว้นเมธัสอันหนาวเหน็บ ชั่วคืนผ่านฐานะพระองค์เปลี่ยนแปรเป็นพระชายาในองค์ราชาแคว้นโปษัณ เมื่อก่อนทรงปรารถนาเห็นโลกกว้างหากแต่วันนี้ทรงคิดถึง บ้านจับพระทัยอย่างคนที่รู้สึกว่าการเดินทางไกลไม่ใช่ชั่วประเดี๋ยวอีกต่อไปแต่อาจเป็น...ตลอดกาล

...เสด็จไหนไม่ได้ทั้งนั้น ต่อไปนี้ที่นี่คือบ้านของฝ่าบาท เข้าพระทัยตามนี้ไว้ด้วย...

กระแสรับสั่งร้ายกาจนั่นเหมือนเครื่องพันธนาการแน่นหนา แรกเสด็จทรงคิดแค่ จะได้เที่ยว ผู้ตามเสด็จมีเท่าจำเป็น จำนวนน้อยนิดยามต้องประทับถาวรทำให้รู้สึกโดดเดี่ยวท่ามกลางคนแปลกหน้า

“ฉวย ๆ”

วายุทิ้งน้ำหนักตัวไปข้างหน้า ยื่นสุดแขนเพื่อคว้าตราประดับยศบนอกเสื้อองครักษ์ประจำพระองค์ มือน้อยกางหราทำท่าเตรียมขยุ้มดึงถ้าคว้าไว้ได้ ราชองครักษ์โภคินไม่ยิ้มแต่ไม่ถึงกับบึ้งตึง ทูลว่า

“ปล่อยลงเดินเองเถอะพระเจ้าค่ะจะได้แข็งแรง”

“เธอมีพี่น้องไหม”

ทรงปล่อยลงตามคำแนะนำ รู้สึกคุ้นเคยพอจะทรงถามไถ่ อย่างน้อยนอกจากคนของพระองค์ องครักษ์โภคินเป็นอีกคนหนึ่งที่ทรงไว้วางพระทัยเพราะหากไม่ได้องครักษ์ผู้นี้พระองค์อาจสังเวยพระชนม์ชีพไว้ก้นบึงบัว

“ไม่มีพระเจ้าค่ะ กระหม่อมเป็นเด็กกำพร้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อแม่เป็นใคร”

เหมือนเรา...ทรงนึกถึงพระองค์เองแล้วทรงสงสัย ระหว่างคนเคยมีแล้วสูญเสีย กับคนไม่เคยมี อย่างไหนเจ็บปวดกว่า

“ฉันเสียใจด้วย”

“อย่าเสียพระทัยเพราะกระหม่อมเลยพระเจ้าค่ะ” ทูลตอบพลางชะงักฝีเท้าเป็นระยะระวังไมชนเจ้าตัวเล็กจอมวุ่นที่วิ่งซนรอบเขาและเจ้าหญิง บางคราวหันมาดึงกางเกงแล้วหัวเราะเอิ๊กอ๊ากชอบใจ “กระหม่อมนึกไม่ออกว่าการมีพ่อแม่เป็นยังไงเลยไม่เคยเสียใจน่ะพระเจ้าค่ะ”

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,147 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 19 ธันวาคม 2553 / 11:26
    ตกใจพี่โภของเราเป็นเกย์
    #854
    0
  2. #639 aoistar (@pharahoo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2553 / 21:36
    อ้าววววว นายโภคินเป็นเกย์หรอเนี่ย
    #639
    0
  3. #511 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 16:40
    อะ.........



    พี่โภคินเป็นแอบเหรอ



    - -"
    #511
    0
  4. #457 biggermim (@biggermim) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 21:41
    อูว ความน่ากลัวอยู่ใกล้จนน่าใจหาย เดาใจนายโภเค้าไม่ถูกเลยอ่ะว่าเค้าคิดรัยอยู่กันแน่ ฮึม อึมครึมแท้
    #457
    0
  5. #452 MoOk (@wandeedee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 13:46
    อ้ายยยยยย   หึงแรงงงงง
    #452
    0
  6. #450 weelyone (@weewan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2553 / 19:09
    ตายแล้วโภคินเปนเกย์แน่ๆๆๆๆเลยยังงี้องค์หญิงจะสู้ไหวเหรอเร็วมาอัพเค้าลุ้นนะเนี่ย เปนกำลังใจให้นะค่ะ
    #450
    0
  7. #449 แก้วใส (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2553 / 03:00
    โห ตอนแรกนึกว่าโภคินจะชองเจ้าหญิงซะอีก ที่ไหนได้ อิอิ
    #449
    0
  8. #448 stella (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2553 / 21:53
    สมมติฐานเป็นจริง



    ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่า



    พี่อัคใจร้าย ไม่ให้องค์ราชากับโภคินหรอก



    เก็บไว้ให้เจ้าหญิงดีกว่า 555
    #448
    0
  9. #447 กวางน้อย (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2553 / 20:10
    โภคินเป็นเกย์หรือนี่



    ไม่ดีมั้ง



    หักมุมกันซึ่งๆหน้า
    #447
    0
  10. #446 Zeren_za (@zeren_za) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2553 / 18:07

    ตกลงว่านี่โภคินแอบรักพระราชา!!!!! O_O!!!!! ตอนแรกนึกว่าแอบรักเจ้าหญิงซะอีก
    ผิดคาด หักมุมสุดๆๆๆๆๆ!!!!!!

    #446
    0
  11. #445 ยัยหนูปลาย (@pray_One_By_One) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2553 / 14:03
    จะเปนลม
    พี่อัคนีเราหักมุมอีกแระ
    #445
    0
  12. #444 พิริสา (@pirisa_linn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2553 / 12:54
    เฮ โภคินเปลี่ยนไป๋

    แอบเหรอเนี่ย ว๊ายยย
    #444
    0
  13. #443 eeeyen (@eeeyen) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2553 / 12:10
    ตอนแรกคิดว่าโภคินชอบเจ้าหญิง ไหงหักมุมกลายเป็นโภคินแอบจิตไปเสียนี่เอิ๊กกกกกกกก เป็นลม.....
    #443
    0
  14. #442 เศษแก้ว (@kredkaew) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2553 / 11:48

    ชะอุ้ย!   ม่วงกระจายมาถึงนี่ด้วยหรือเนี่ย  ตอนแรกคิดว่าโภคินจะหลงรักเจ้าหญิงพระชายาซะอีก

    ไหงออกมาแนวนี้ซะได้ล่ะเนี่ย   เอิ้ก!   ชักกังวลแทนองค์หญิงแล้วสิ

    #442
    0
  15. #441 pink-ribbon (@ribbonly) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2553 / 10:30
     โภคินนี่น่ากลัวชะมัด
    #441
    0
  16. #440 ติดหนึบ (@haruprae) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2553 / 09:02
    เอ่อ...........ตอนแรกแอบชอบโภคินนะ ทำไมอ่านไปๆท่าทางจะกลายเป็น ชายรักชาย ซะแล้วหล่ะเนี่ย
    #440
    0
  17. #439 รมย์ชลี(กีรณา) (@nubill) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2553 / 07:08

    เรื่องนี้ไม่มีนางร้าย....แต่มีนายร้าย ฮา!!!!

    #439
    0
  18. #438 เบลล์ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2553 / 06:30
    กรี๊ด โภคินเป็นอีแอบ
    #438
    0
  19. #437 พิปูน (@potchaman) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2553 / 04:25
    โอ๊ะโอ  โภคินฮามาก อะ แอบตัวจริง
    #437
    0
  20. #436 ฟ้าหม่นเดียวดาย (@jeab51) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2553 / 03:09
    องค์ราชาน่ารัก
    #436
    0
  21. #435 weelyone (@weewan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2553 / 14:27
    องค์หญิงเขินแต่เค้าค้าง มาอัพต่อนะค่ะรอนะนะ เปนกำลังใจนะค่ะ
    #435
    0
  22. #434 Chii_Elda (@digital_lady) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2553 / 20:48

    องค์ราชา อะไรก็เก่ง แต่เรื่องนี้ ไม่เก่าเอาซะเลย อิอิ

    #434
    0
  23. #433 แก้วใส (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2553 / 17:28
    น่ารักจัง อิอิ
    #433
    0
  24. #432 ]b'ditxJV' (@tharay_m) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2553 / 22:24
    ดูท่าแล้วโภคิน เปร่งๆนะมีอะไรแอบแฝง(คล้ายแอบชั่ว)
    #432
    0
  25. #431 biggermim (@biggermim) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2553 / 10:19
    555 จร้าเขินจร้า งั้นของเขินด้วยคนน่ะคร้า หุหุหุ
    #431
    0