ด้วยรักดุจหทัย

ตอนที่ 16 : มอบหมาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,521
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    29 ม.ค. 61

A FC K a 



        “ทูลกระหม่อม...งานเลี้ยงเป็นอย่างไรบ้างสนุกไหมเพคะ”

        พระพี่เลี้ยงหยุดอาการชะเง้อคอยอยู่ที่เขตสิ้นสุดรอยต่อระหว่างฝ่ายหน้ากับฝ่ายใน ทูลถาม เจ้าหญิงธิษณามตีไม่ทรงตอบ พระโอษฐ์เม้มแน่น สีพระพักตร์เหมือนกำลังพระดำริถึงบางสิ่งอย่างหนัก ท้าวนางผู้นำเสด็จยอบตัวลงทูลลาแล้วเหลือบสายตายิ้มเป็นนัยมายังคุณหญิงรมณีย์

        พระอภิบาลเจ้าฟ้าหญิงแคว้นเมธัสนับแต่ยังพระเยาว์ชะงักอย่างคนคุ้นเคยกับความเปลี่ยนแปลงภายในราชสำนักดี แววตาของคุณท้าวต่างแคว้นส่งความหมายให้ฉุกคิด งานพระราชทานเลี้ยงอันมีจุดประสงค์เพื่อองค์ราชาวัณณุวรรธน์ทรงเลือกพระชายาสิ้นสุดลง โปษัณคงได้ชื่นชมพระบารมีพระชายาเร็ววันนี้ ก่อนเจ้าหญิงธิษณามตีเสด็จถึงคิดจะสืบข่าวจากพวกสาว ๆ โปษัณก็หามีใครเฉียดใกล้มาให้ถามคำตอบยังมืดมนอยู่ถึงนาทีนี้

        ผู้ถูกเลือก...ใคร?

        ทำไมสีพระพักตร์ทูลกระหม่อมเหมือนไม่สบายพระทัย ข่าวว่าราชาวัณณุวรรธน์ทรงสง่างามยิ่ง เป็นไปได้ว่าทรงตกหลุมรักเสียแล้วและพลาดหวังเพราะผู้ถูกเลือกเป็นเจ้าหญิงพระองค์อื่น หรือไม่...

        “ทูลกระหม่อม” กระแสเสียงกระตือรือร้น ฉวยพระหัตถ์ ทูลถามรัว “องค์ราชาทรงเลือกใครเป็นพระชายาเพคะ”

        พระโอษฐ์อิ่มเม้มแน่นยิ่งขึ้น เสด็จเข้าที่ประทับเร็วเกือบเป็นทรงวิ่งทำให้พระพี่เลี้ยงถึงกับซอยเท้าตาม อ้าปากหอบ ห้องส่วนพระองค์ชั่วคราวสว่างวับแวมด้วยแสงมลังเมลืองของเทียนชั้นดีปักอยู่บนเชิงเทียนติดผนังเว้นระยะไว้อย่างพอดี เสี้ยวพระพักตร์งามใต้แสงเทียนผุดผาดราวภาพวาดหากเป็นภาพวาดสวย ๆ ที่ขึงขังเครียดเคร่งจนเกินไป

        ดวงเนตรสีลูกหว้าจับเฉพาะพื้นพรมสีสดแสดงว่าคงเพิ่งเปลี่ยนใหม่สำหรับการนี้ราวกับมันน่าสนใจเสียนัก คุณพระพี่เลี้ยงเกรงพระทัยกึ่งห่วงใย ในความเงียบงันเหมือนจะทรงบอก...เราไม่สบายใจเลย

        บานพระฉายเหนือโต๊ะพระสำอางสวยงามแม้ไม่ชดช้อยอ่อนหวานเท่าบานพระฉายในห้องพระสำอาง ณ แคว้นเมธัสยังคงมีสิ่งหนึ่งเหมือนกันคือความเที่ยงแท้ยามสะท้อนเงา

        เจ้าหญิงธิษณามตีสบพระเนตรองค์เองก่อนสบตาพระพี่เลี้ยงที่แทบจะโอบกอดพระองค์ไว้เพื่อปลอบโยนทั้ง ๆ ไม่ทราบสาเหตุใดทั้งสิ้น ทรงคลายพระโอษฐ์...นิดเดียวเพราะไม่อาจมีมากกว่านั้นได้

        “รมณีย์ว่ายังไงนะจ๊ะ”

        “เอ้อ...” คุกเข่าลงแทบพระบาท ลูบข้อพระบาทด้วยสัมผัสเบารักระคนเทิดทูน “เสด็จมาเหนื่อย ๆ สรงแล้วเข้าบรรทมเถอะเพคะ หม่อมฉันเตรียมน้ำไว้ให้แล้ว”

        “ไม่อยากรู้แล้วหรือ”

        “อยากเพคะ” ตอบตามตรง “แต่ถ้ายังไม่อยากทรงเล่าก็อย่าเลยเพคะ ประทานอภัยให้หม่อมฉันด้วยที่...”

        พระหัตถ์นวลแนะบ่าพระพี่เลี้ยง ส่ายพระพักตร์นิดหนึ่งเชิงให้อีกฝ่ายหยุดขอโทษ

        “รมณีย์คือคนสำคัญของฉัน เวลาหัวเราะรมณีย์ก็หัวเราะไปกับฉัน ร้องไห้ก็ได้บ่ารมณีย์ซับไว้”

คุณพระพี่เลี้ยงน้ำตาซึม นี่กำลังทรงบอกใช่ไหมว่าถามเถอะ ทรงเต็มพระทัยตอบทุกข้อซักถาม เจ้าหญิงธิษณามตีถอนพระทัย ความรู้สึกหนัก ๆ เบาลงเมื่อได้ประทับใกล้พระอภิบาล ทรงมององค์เองในพระฉายอีกครั้งขณะยื่นพระหัตถ์ซ้ายให้พระพี่เลี้ยงเห็นเต็มตา

พระธำมรงค์ยอดเพชรสีฟ้าเกือบขาววะวาววับขนาดพอดีกับพระอนามิกาอย่างน่าอัศจรรย์นั้น พระพี่เลี้ยงผู้ถวายงานใกล้ชิด ทำทุกอย่างถวายเจ้าหญิงยิ่งแม่ทำให้ลูกรู้ได้ทันที...ไม่ใช่ของทูลกระหม่อม ราคาของมันน้อยกว่าพระธำมรงค์บางองค์ของเจ้าหญิงหาก ค่าและความหมาย ฉายสะท้อนบอกความสำคัญ

ก่อนเสด็จออกงานพระราชทานเลี้ยงไม่ได้สวมพระธำรงค์สักวงเพราะไม่โปรด เสด็จกลับมาอีกครั้งบนพระอนามิกามีพระธำรงค์น้ำงามประดับ คงมีความหมายอื่นไปไม่ได้นอกเสียจาก

“ทูลกระหม่อม” ก้มลงปาดน้ำตาเอ่อท้น “ทูลกระหม่อม...นี่องค์ราชาทรง...”

เจ้าหญิงธิษณามตีทรงพยักพระพักตร์ยืนยันความเข้าใจ

พระองค์ทรงถูกเลือก...ทุกอย่างรวดเร็ว...เหมือนฝัน ยังไม่ทราบด้วยซ้ำว่ากำลังทรงรู้สึกหรือควรทรงรู้สึกอะไรอย่างไร

 

แสงทองอันอบอุ่นของรุ่งอรุณวันใหม่ทอลอดพระวิสูตรโปร่งสีงาช้างให้ความสว่างแก่ห้องบรรทมราชาวัณณุวรรธน์ องครักษ์โภคิน...องครักษ์ประจำพระองค์คนล่าสุด เพิ่งเข้ารับหน้าที่เมื่อครึ่งปีก่อนรูดพระวิสูตรรอบแท่นบรรทมรวบผูกไว้ด้วยเชือกพันเกลียวสีทอง

ราชาวัณณุวรรธน์ตื่นบรรทมอยู่ก่อนเพราะแทบไม่ได้บรรทมทั้งคืนขยับลุก พระวรกายผึ่งผายในเงาสลัวเป็นสีทองแดงองอาจดั่งนักรบผู้เกรียงไกร

“ยังเช้ามากนะพระเจ้าค่ะบรรทมต่ออีกนิดก็ได้ พิธีกราบบังคมทูลลายังอีกหลายชั่วโมง”

งานพระราชทานเลี้ยงสิ้นสุดลงในเวลาเที่ยงคืน หลังงานเลิกองค์ราชาไม่เสด็จกลับในทันที ยังคงมีพระราชปฏิสันถารกับเหล่าเจ้าหญิงโฉมงามอีกกว่าครึ่งชั่วโมง เมื่อกลับสู่ที่ประทับองครักษ์โภคินผู้เป็นเวรเมื่อคืนถึงเช้านี้เห็นแสงไฟสว่างไสวถึงเกือบรุ่งสาง ไม่แน่ว่าหลังดับชวาลาได้บรรทมบ้างหรือไม่ ไหนเช้านี้ยังมีพิธีสำคัญอีกองครักษ์หนุ่มเกรงว่าพระวรกายจะทานไม่ไหว

“เพิ่งตื่นทำไมจะไล่ให้เข้านอน”

กระแสรับสั่งขุ่นนิด ๆ องครักษ์โภคินไม่กล้ากราบทูลเซ้าซี้ต่อ ยกอ่างแก้วถวายให้สรงพระพักตร์ ความสว่างไสวช่วงเหมันตฤดูระคนด้วยหมอกจาง ทอดพระเนตรออกไปจึงทรงเห็นทัศนียภาพคลุมด้วยละอองสีขาวจางราวกับอยู่ในความฝัน อากาศเริ่มเย็นลงทุกทีแต่สำหรับ ใครบางคน ที่นี่คงแค่เย็น ๆ

ราชาวัณณุวรรธน์หรือแม้แต่เจ้าชายหรรษธรไม่โปรดให้มีนางพระกำนัลรับใช้ใกล้ชิดในที่ประทับห้อมล้อมด้วยมหาดเล็กและเหล่าราชองครักษ์ทั้งหมด ผู้หญิงถูกแยกออกอย่างเด็ดขาดรับผิดชอบงานละเอียดลออจุกจิกตั้งแต่เครื่องเสวย ซักอบฉลองพระองค์ ไปจนถึงงานฝีมือที่พวกผู้ชายพยายามทำเพียงใดก็ไม่อาจดูดีได้เท่านางพระกำนัลฝีมือแย่ที่สุด นางพระกำนัลส่วนใหญ่เป็นข้าเดิมในพระราชชนนีที่สิ้นและเจ้าหญิงพระน้องนาง ปัจจุบันทำงานในหน้าที่ของตนอย่างห่างเหินเจ้านายแต่ต่อไปพวกผู้หญิงคงมีเรื่องสนุกให้ทำมากมายเพราะมีพระดำริให้อยู่ในพระราชอำนาจเจ้าหญิงพระชายาทั้งหมด

ห้องสรงในพระราชวังหลวงเป็นห้องเดียวกับห้องบรรทม กั้นอาณาเขตไว้ด้วยประตูไม้หนาหนัก ภายในกว้างเกือบครึ่งหนึ่งของห้องบรรทม ปูพื้นด้วยหินธรรมชาติสีขาวเทาดำและเหลือง ราชองครักษ์โภคินรับหน้าที่ทั้งหมดเตรียมน้ำอุ่นพอเหมาะไว้เรียบร้อย ช่วยถอดฉลองพระองค์ พระวรกายแกร่งกำยำด้วยมัดกล้ามเสด็จลงอ่างสรงกว้างจนดูคล้ายสระ ทอดพระองค์พิงขอบอิงพระเศียรและหลับพระเนตรปล่อยให้ราชองครักษ์ช่วยขัดถูพระวรกายอันเป็นหน้าที่ที่นาน ๆ ทีจะต้องทำเพราะโดยปกติโปรดทำกิจส่วนพระองค์เองเว้นแต่ทรงเหนื่อยหรือกังวลจนอยากทอดพระองค์เฉย ๆ ในกระแสน้ำอุ่น

“เธอเป็นองครักษ์ให้ฉันนานเท่าไหร่แล้ว”

ทรงถามทั้งหลับพระเนตร องครักษ์โภคินที่มัวแต่ขัดพระฉวีอย่างตั้งใจแทบสะดุ้ง

“ครึ่งปีพระเจ้าค่ะ”

“อืม...ถ้าฉันมอบหมายหน้าที่ใหม่ให้ เธอจะว่าอย่างไร”

คงโปรดจะชวนคุยมากกว่าเพราะหากเป็นพระบัญชาไม่มีใครขัดได้ ยิ่งสำหรับทหาร การขัดคำสั่งจะต้องได้รับโทษมากกว่าปกติ

“กระหม่อมจะทำหน้าที่อย่างดีที่สุดพระเจ้าค่ะ”

“งั้นหรือ”

ทรงลืมพระเนตร ภาพที่ทรงเห็นในมุมแหงนเงยสะท้อนใบหน้าชายหนุ่มวัยยี่สิบเศษผิวเข้มคมขำเครื่องหน้าแม้ไม่สะดุดตาแต่จัดว่าดูดีเสียแต่รอยแผลเป็นบริเวณหางคิ้วซ้ายทำให้ดูดุดันกว่าควรเป็น

“พระเจ้าค่ะ” แล้วกราบทูลเมื่อเห็นทรงจ้องรอยแผลเป็นที่หางคิ้วนิ่ง “กระหม่อมไม่เคยลืมคำถวายสัตย์ปฏิญาณ”

รอยแผลนี้เป็นพยาน มันได้มาจากการซ้อมรบในวันเข้ารับหน้าที่องครักษ์ได้เพียงเดือนเศษ วันนั้นราชาวัณณุวรรธน์มีพระบัญชาให้แบ่งกองกำลังออกเป็นสองฝ่าย รบอย่างจริงจังเหมือนทำสงคราม ฝ่ายรับหน้าศัตรูผู้รุกรานตีประชิดบีบเข้าเกือบถึงจอมทัพ ราชาวัณณุวรรธน์ทรงเห็นศรธนูพุ่งตรงมายังพระองค์ก่อนราชองครักษ์โภคินชักม้าเข้าขวางถูกศรดอกนั้นพุ่งเฉี่ยวหางคิ้วเป็นบาดแผลลึก นายทหารผู้ยิงธนูถูกนำตัวเข้าคุกทันทีเพื่อรอการสอบสวนในข้อหาพยายามลอบปลงพระชนม์ ภายหลังสอบสวนจึงทราบว่าตั้งใจยิงธงจอมทัพเพื่อแสดงฝีมือเท่านั้นแต่วิธีศรพลาดทำให้เกิดเหตุขึ้นเป็นอันพ้นข้อหา

ราชองครักษ์โภคินจับไข้เพราะพิษบาดแผลอยู่สองวันก่อนทำงานในหน้าที่ตามปกติโดยไม่ปริปากขอพระราชทานความดีความชอบใด ๆ

“จะให้กระหม่อมทำอะไรหรือพระเจ้าค่ะ”

แม้มีพระบัญชาให้ไปตายก็จะทำโดยไม่ลังเล ราชาวัณณุวรรธน์ทรงเห็นความมุ่งมั่นในแววตาองครักษ์หนุ่มยิ่งย้ำว่ามีพระดำริถูกต้องแล้ว

         “เป็นองครักษ์ประจำพระองค์พระชายา”



โปรดติดตามตอนต่อไป... 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,147 ความคิดเห็น

  1. #634 aoistar (@pharahoo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2553 / 14:45
    เหตุผลไรอ่ะ อยากรู้ๆ
    #634
    0
  2. #412 Chii_Elda (@digital_lady) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 10:27

    ตอบแทนคุณที่ช่วยไว้หรือเปล่านะ

    #412
    0
  3. #398 biggermim (@biggermim) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2553 / 17:19
    เอ่อ แบบว่าโภคินจ๊ะ มิมคิดรัยผิดไปมั้ยเอ่ย
    อย่านะ อย่าบอกเชียวว่า โภคินเป็นอย่างนั้นอ่ะ ม่ายนะ
    เฮ้อช้าน โภคินอกหักแน่ล่ะ แต่ยังม่ารุ้ว่าหักกะคนไหนอ่ะดิ โอะโยะโย๋ว
    #398
    0
  4. #396 Mashi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2553 / 07:47
    หน้าแดงซะด้วย แผนสูงจังนะเจ้าชายมีกักตัวซะด้วย ^^
    #396
    0
  5. #395 MoOk (@wandeedee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2553 / 00:06
    เอ่อ  ใครช่วยบอกให้มั่นใจที

    ว่าพ่อหนุ่มสุดหล่อ

    ไม่ได้เป็นเกย์!!
    #395
    0
  6. #394 rinchie (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2553 / 21:22
    ที่บอกว่าสายตาแปลกๆ เวลามองเจ้าหญิงเนี่ย

    ผิดคาดนะคะเนี่ย

    ฮ่าาาา

    #394
    0
  7. #392 hoo_me (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2553 / 16:26
    โอ้ว..หรือว่า.. องค์รักษ์เราแอบคิดไม่ดีกับองค์ราชาเนี่ย.. ที่อยากมาอยู่ใกล้ชิดเพราะคิดการใหญ่หรือป่าวน๊า...

    รีบมาอัพเร็วๆนะคะ
    #392
    0
  8. #390 ที่ตักดิน (@bonggee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2553 / 14:32
    ซะงั้นเลยท่านองครักษ์
    #390
    0
  9. #389 penci! (@2bgalz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2553 / 12:42
     กี๊ด  คุณองครักษ์นี่ชักทำตัวตุ่ยๆเข้าไปทุกทีๆ
    #389
    0
  10. #388 mosk (@mosk) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2553 / 11:45
    เอ่อ...
    โภคิน = ="
    ตอนแรกนึกว่าชอบเจ้าหญิง...
    แต่ตอนนี้เริ่มมีอีกแนวโน้ม...
    อิจฉาเจ้าหญิงหรือปล่าว...
    =[]=
    #388
    0
  11. #386 Jiko (@jikopl) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2553 / 09:50

    ท่านราชองค์รักษ์เบื่ยงเบนไปทางไหนค่ะเนี่ย หืมมมม

    #386
    0
  12. #383 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2553 / 08:30
    เออ....พี่โภคิน



    พี่คงไม่...................



    ปล. ^^a พี่อัคนี อย่าเว้นช่วงนานนะคนธรรมพ์ตัวจิ๋วเป็นพวกคิดมาก วะหะห้า
    #383
    0
  13. #380 Jiko (@jikopl) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2553 / 18:41
    กักขัง หน่วงเหนี่ยวด้วยความรักกกกกกกก
    อ๊าย น่ารักที่สุด
    #380
    0
  14. #379 BORAN (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2553 / 16:58
    ทรงกักตัวเลยเหรอเพคะ



    อิอิ แถมหน้าแดงด้วย ^_^
    #379
    0
  15. #378 รอรอ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2553 / 14:22
    up เร็ว ๆ ค่า รออยู่
    #378
    0
  16. #377 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2553 / 11:11
    อุ๊ย!!~



    หน้าแดง -////- แต่แดงเพราะอะไร อายแหงๆเลย



    555+
    #377
    0
  17. #376 rinchie (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 23:02
    แม้ฟอร์มจัด ปากแข็ง ไม่รู้ใจตัว

    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ



    หนูวายุน่ารักจิง
    #376
    0
  18. #375 พิริสา (@pirisa_linn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 19:16
     ว๊ายยแอบชอบเค้ากะบอกมาเหอะ
    #375
    0
  19. #374 Mashi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 19:13
    ติดตามอย่างใจจดใจจ่อค่ะ รีบอัพด่วนๆๆๆๆ
    #374
    0
  20. #373 อเล็กซานเดอร์ (@nstk) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 18:39
    กลัวหนี้ว่างั้น  เลยไม่ให้กลับ
    #373
    0
  21. #370 mai-fang (@mai-fang) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 16:01
    ตามอยู่...ตามอยู่ อย่างไรต่อไปนี่... ลุ้นพะยะค่ะ
    #370
    0
  22. #369 penci! (@2bgalz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 15:49
    เหมือนจะเริ่มไม่ชอบองครักษ์ด้วยเหมือนกัน ><
    #369
    0