ด้วยรักดุจหทัย

ตอนที่ 14 : ไตร่ตรอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,069
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    25 ม.ค. 61

A FC K a .


        “เจ้าฟ้าหญิงธิษณามตี พระธิดาพระองค์ใหญ่ในองค์ราชารังสิภากรกษัตริย์แคว้นเมธัส แคว้นนี้พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูงสลับหุบเขามีอาณาเขตติดต่อกับแคว้นธันยา เขตเหนือสุดอากาศค่อนข้างเย็นตลอดปี ในฤดูหนาวหนาวจัด สินค้าขึ้นชื่อได้แก่ผ้าไหมแพรพรรณ”

ภายในงาน นอกจากเจ้าหญิงโฉมงามแล้วราชาวัณณุวรรธน์มีพระราชานุญาตให้ขุนนางรวมถึงบุตรภริยาเข้าร่วมเป็นการเพิ่มสีสัน พวกผู้หญิงเตรียมตัดชุดใหม่ตั้งแต่ทราบข่าว ฝ่ายชายรอวันร่วมงานเลี้ยงหมายจะเฝ้าสังเกตความเป็นไปได้ว่าเจ้าหญิงพระองค์ใดสามารถมัดพระทัยกษัตริย์หนุ่มผู้ไม่เคยทรงมีความรัก

เหล่าเสนาบดีที่วันนี้แต่งกายเต็มยศยืนจับกลุ่มอยู่มุมหนึ่ง พร้อมหน้าราวกับกำลังประชุมคณะเสนาบดีนอกสถานที่ ในมือถือแก้วเหล้าชั้นดี สายตาจับจ้องไปยังปลายสุดท้องพระโรงฝั่งตรงข้ามเป็นจุดเดียว ข้อมูลจากปากเจ้าคุณต่างประเทศยังคงลื่นไหลไม่ติดขัดเหมือนทุกครั้งที่กล่าวถึงพระประวัติเจ้าหญิงพระองค์อื่น

        “เท่าที่ทราบ ทรงเป็นพระธิดาของพระราชินีองค์ก่อน ส่วนราชินีพระองค์ปัจจุบันทรงมีพระโอรส อย่างนี้เห็นทีภายภาคหน้าพระอนุชาคงขึ้นสืบราชบัลลังก์ พระพี่นางต่างพระมารดาอย่างเจ้าหญิงธิษณามตีคงไม่มีพระราชอำนาจในพระหัตถ์”

        ฝ่ายกลาโหมกล่าวขึ้นบ้างตามความเห็นของทหารที่มักนึกถึงอำนาจการปกครองเป็นหลัก สาเหตุที่เจ้าหญิงจากแคว้นเมธัสตกเป็นหัวข้อสนทนามากเป็นพิเศษเพราะองค์ราชาทรงลีลาศด้วยหลายเพลงราวกับไม่มีพระประสงค์จะเปลี่ยนคู่...เป็นที่น่าจับตา

        “ทุกอย่างเป็นเพียงการคาดเดา” เจ้าคุณมหาดไทยออกความเห็น “ภายในแคว้นเมธัสอาจแน่นเหนียวกว่าที่เราคิด ถึงไม่มีพระราชอำนาจเต็มแต่ถ้าองค์ราชาในอนาคตทรงเกรงพระทัยก็ถือได้ว่าน่าสนใจ แคว้นธันยาคั่นกลางระหว่างเรากับเมธัส ถ้ารวมกับเมธัส ธันยาก็จะประมาทเราไม่ได้เพราะโดนขนาบทั้งสองด้าน”

        ทุกเหตุผลล้วนมีแต่ผลประโยชน์ราวกับนี่ไม่ใช่งานเลือกคู่อภิเษกที่ควรใช้ หัวใจ เป็นที่ตั้ง

        “ท่านจะระแวงธันยาทำไมในเมื่อทูลหม่อมฟ้าหญิงประทับอยู่ทั้งคน” เจ้าคุณเกษตรกล่าวยิ้ม ๆ ยกมือขึ้นลูบหางคิ้วดกยาวอันเป็นท่าประจำ “อีกอย่างการที่องค์ราชาทรงลีลาศกับเจ้าหญิงพระองค์ไหนนานเป็นพิเศษอาจไม่ได้หมายความว่าทรงพอพระทัยที่สุดก็เป็นได้”

        ข้อนี้มีความเป็นไปได้เช่นกันในเมื่อตลอดมาราชาวัณณุวรรธน์ไม่เคยใส่พระทัยในอิสตรีแต่ทุกครั้งทรงออกงานก็สามารถรักษาพระจริยวัตรงดงามไว้ ทรงมีพระราชปฏิสันถารเป็นกันเองอย่างเท่าเทียม...ตามพิธี โดยไม่เคยมีการสานต่อ

        “ถ้ายังงั้นข้าว่าเจ้าหญิงดาราวลัยเข้าทีที่สุด” เจ้าคุณคลังกล่าวอย่างมั่นใจ สายตาคู่สนทนาทุกคู่เลื่อนมาสบผู้พูดอย่างรอฟังเหตุผล “แคว้นเราอุดมสมบูรณ์พร้อมทุกสิ่งขาดก็แต่รัตนชาติ แคว้นนพรัตน์มั่งคั่งมากในด้านนี้ พวกท่านคิดสิว่าเจ้าหญิงดาราวลัยจะทรงมีทรัพย์ส่วนพระองค์มากเท่าใด”

        เจ้าคุณคนอื่น ๆ หันหน้ายิ้มใส่อากาศคนละทิศทางอย่างเห็นขันเจ้าคุณคลังที่อย่างไรก็ไม่พ้นบวกลบผลประโยชน์เป็นสิ่งแรก

 

        เจ้าหญิงธิษณามตีหาได้ทรงทราบว่าพระองค์ได้ตกเป็นหนึ่งใน ตัวเก็ง ของค่ำคืนนี้ ทันทีที่ผละจากราชาวัณณุวรรธน์สำเร็จ ทรงปลีกพระองค์ไกลห่าง ถ้อยรับสั่งสัพยอกเกี่ยวกับผ้าม่านทำให้ไม่เสด็จเฉียดใกล้ผ้าม่านอีกเป็นครั้งที่สอง

        ด้วยพระนิสัยโปรดการท่องเที่ยว ช่างสังเกตและชื่นชมโลกกว้างไม่นานก็ทรงปัดข้อขุ่นพระทัยทิ้ง เคลื่อนพระวรกายห่างจากจุดที่องค์ราชาประทับมากที่สุดเพื่อสำรวจตรวจตราท้องพระโรงโอ่อ่าแคว้นโปษัณโดยละเอียดด้วยสายพระเนตรชื่นชม

        พระตำหนักพระราชวังแคว้นเมธัสงดงามยิ่งเท่ากับทางด้านโปษัณที่แลดูงดงามอีกแบบหนึ่งด้วยรูปแบบเฉพาะของตน ภูมิอากาศทางเมธัสหนาวเสียส่วนมากปราสาทราชวังจึงเน้นความคงทนแข็งแรงปิดทึบกันลมแทบทั้งหมดไม่เหมือนที่นี่ ในความใหญ่โตโอ่อ่ากลับดูโปร่ง พระบัญชรสูงกรุกระจกสามารถดูรู้ว่าเปิดใช้อยู่ตลอดเพื่อรับอากาศแสนสบายภายนอก ลวดลายสลักตามเสาเป็นลวดลายแปลกตาหรือหากเคยเห็นบ้างความชดช้อยและตวัดลายยังต่างอยู่ดี

        วรองค์อ้อนแอ้นในฉลองพระองค์สีแดงเฉิดฉายตกเป็นเป้าสายตาไม่ว่าเสด็จทางไหนแม้องค์ราชาจะทรงเปลี่ยนคู่เต้นแล้วถึงสามครั้งหลังจากนั้น พระดำริที่จะทรงทำความรู้จักเจ้าหญิงพระองค์อื่นจางหายกลายเป็นความเบื่อหน่ายอยากเร่งเวลาให้ถึงเที่ยงคืนโดยเร็ว ไม่โปรดเลย...ทำไมต้องมองพระองค์ด้วยสายตาอย่างนั้น

        สายตา...ริษยา

 

        ทรงเห็น...ราชาวัณณุวรรธน์ทรงเห็นพร้อมกับเรียนรู้จิตใจผู้หญิง หลายคนภายในเวลาอันสั้น วรองค์สูงสง่าเคลื่อนไหวตามจังหวะเพลงได้อย่างพลิ้วไหวเป็นธรรมชาติทั้งที่ไม่โปรดการเต้นรำเท่าใดนัก ทรงลีลาศได้ดีเพราะรับเป็นครูและคู่เต้นให้แก่พระน้องนาง แรก ๆ ถูกเหยียบพระบาทจนช้ำกว่าจะดีขึ้นต้องใช้เวลาแรมเดือน พระหัตถ์หนึ่งกระชับพระหัตถ์เจ้าหญิงคู่เต้น อีกข้างโอบบั้นพระองค์ ได้ยินสุรเสียงใสดังอยู่ใกล้พระกรรณไม่ขาดหวังชวนคุยและเอาพระทัยในคราวเดียว ทรงฟังบ้างไม่ฟังบ้างหากสามารถรับสั่งตอบได้ถูกต้องทุกทีไป ข้อนี้เจ้าชายหรรษธรรับสั่งสัพยอกบ่อย ๆ ว่า

          “เจ้าพี่ทรงฝึกยังไงบอกเคล็ดลับกระหม่อมบ้างสิพระเจ้าค่ะเผื่อไว้ใช้ในห้องประชุม”

        งานคืนนี้ทรงประจักษ์อย่างหนึ่ง เจ้าหญิงทุกพระองค์เต็มใจเสด็จมาร่วมงาน สายพระเนตรเจ้าหญิงแลตรงมายังพระองค์เพียงผู้เดียว รอคอยให้พระองค์เลือก...ไม่ใช่เพื่อลีลาศ แต่เพื่อตำแหน่งสำคัญ ผู้หญิงสวยเดิมก็น่ามองอยู่แล้วเมื่อตั้งใจแต่งกายเต็มที่ยิ่งละลานตา พระหทัยราชาวัณณุวรรธน์ไหวไปตามประสาบุรุษพอสมควรเมื่อแรกทอดพระเนตร พอได้ทรงคุยความรู้สึกนั้นจึงลดถอยลงกลายเป็นทรงเฉยและค่อนข้างเบื่อในที่สุด

        ถ้าเราเป็นเพียงผู้ชายธรรมดาจะมีใครสนใจไหม?

        เกิดข้อสงสัยขึ้นอย่างปัจจุบันทันด่วนแล้วนาทีถัดจากนั้นวงพักตร์งามติดแง่งอนค่อยลอยขึ้นปรากฏ

          “หม่อมฉันมาตามหน้าที่ มีพระบรมราชโองการอย่างไรก็ทำไปตามนั้น ถือโอกาสนี้เปิดหูเปิดตาด้วยในตัว ขอบพระทัยฝ่าบาทมากเพคะทำให้หม่อมฉันได้มีโอกาสดี ๆ เช่นนี้”

        ดื้อดึง ถือดี และกระทบกระเทียบรวมอยู่ในประโยคยาว ๆ นั่นครบถ้วน ฉลองพระองค์สีแดงเลือดนกแวบผ่านหางพระเนตร ราชาวัณณุวรรธน์ทรงเห็นเป็นครั้งที่สองถึงสายพระเนตรเจ้าหญิงหลายพระองค์จับจ้องทางเจ้าหญิงธิษณามตีเป็นพิเศษ...ในทางที่ไม่ดี

        หากสายตาริษยาลุกไหม้เป็นไฟได้ ท้องพระโรงคงวอดวายหมดอิจฉาริษยา ความรู้สึกอันไร้สาระ งานอย่างนี้ครั้งเดียวก็เกินพอ ราชาวัณณุวรรธน์ทรงคิด

 

        หนึ่งค่ำคืนไม่ยาวนานเลยเมื่ออยู่ท่ามกลางงานเลี้ยงสนุกสนาน ท้องพระโรงงดงามประดับประดาด้วยมวลดอกไม้แลคล้ายสวนสวรรค์ บทเพลงหวานหูที่เจ้าหญิงธิษณามตีทรงพยายามสังเกตเครื่องดนตรีว่ามีชนิดไหนบ้าง เหมือนหรือต่างกับที่เมธัสอย่างไร เครื่องดื่มรสดี ทุกอย่างลงตัวชวนเบิกบานพระทัย คงดีมากทีเดียวหากละมารยาทเสียได้แล้วหลบเร้นออกสู่อุทยานด้านนอกเพื่อชมความงามใต้แสงจันทร์

        ราชาวัณณุวรรธน์ไม่ได้ทรงเฉียดพระองค์มากรายใกล้อีกเป็นครั้งที่สอง เจ้าหญิงธิษณามตีเองทรงทำเป็นลืมเช่นกันว่า ณ ที่แห่งนี้ใครมีอำนาจสูงสุดหากบ่อยครั้งทรงแอบชำเลืองไปยังกลางท้องพระโรงพร้อมกับทรงเหนื่อยแทนวรองค์สูงใหญ่ที่ยังคงเต้นรำโดยเปลี่ยนคู่ทุกครั้งที่เปลี่ยนเพลงราวกับตั้งใจเต้นรำกับเจ้าหญิงทุกพระองค์เป็นการรักษาน้ำใจ

        คนอย่างนี้น่ากลัว...เจ้าหญิงธิษณามตีทรงสรุป อาจเพราะทรงเคยคุ้นกับพระราชาธิบดีดังเช่นพระบิดาที่ทรงใช้สิทธิ์ขาดเต็มอุ้งพระหัตถ์แทบตลอดเวลา สิ่งไหนโปรดไม่โปรดก็แสดงออกอย่างโจ่งแจ้งไม่มีการรักษามารยาทแย้มสรวลกลบความเหนื่อยล้าหรือความในพระทัยเหมือนเช่นราชาวัณณุวรรธน์กำลังทรงทำ ทรงนึกสงสัยพระชายาในอนาคต พระพักตร์ปั้นแต่งได้แนบเนียนเสียขนาดนั้นพระชายาจะทราบได้อย่างไรว่าอยู่ในพระอารมณ์ไหน

        ทรงวิเคราะห์เรื่อยไปโดยไม่ทรงรู้สึกพระองค์เลยว่าเข้าพระทัยได้อย่างไรถึงความอ่อนล้าขององค์ราชาต่างแคว้น

 

        สำหรับชายชาติทหารผู้ไม่ครั่นคร้ามยามศึก เมื่อต้องอยู่ในงานเลี้ยงท่ามกลางเจ้าหญิงทรงพระสิริโฉมขนาดว่าทรงลีลาศสลับกับพักเป็นครั้งคราวพระกำลังกลับถดถอยรวดเร็ว

        ราชาวัณณุวรรธน์เสด็จมายังกลุ่มเสนาบดี ทั้งหมดอายุมากกว่าพระองค์ แววตาของผู้อาวุโสกว่าส่วนใหญ่แสดงออกถึงความคาดหวังแกมขัน อย่างหลังนี่ถึงพยายามไม่แสดงออกแต่ทรงทันเห็นจนได้ถึงกับทรงพาลพาโลสุรเสียงขุ่น

        “จบงานนี้แล้วอย่าได้เสนอความคิดอะไรอีก”

        ทรุดพระวรกายประทับพระเก้าอี้ใกล้พระองค์โดยไม่สนพระทัยว่าใช่ตำแหน่งของพระองค์หรือไม่

        “กระหม่อม” เจ้าคุณมหาดไทยแก่กว่าเพื่อนกล้าตอบถ้อยรับสั่ง โค้งตัวอย่างต่ำกราบทูลว่า “หากฝ่าบาทจะทรงเลือกพระชายาให้ได้ในคืนนี้”

        แคว้นโปษัณคงสุขสงบเกินไปคณะเสนาบดีจึงหันมาเคี่ยวเข็ญองค์ราชาให้อภิเษกเพื่อมีรัชทายาทโดยเร็ว ราชาวัณณุวรรธน์ไม่ได้ทรงกริ้ว พระบิดาทรงสอนเสมอว่าการเป็นกษัตริย์นั้นใช่ว่าจะมีสิทธิ์ขาดสั่งทุกอย่างแต่ผู้เดียวเพราะถ้าเป็นเช่นนั้นคงไม่จำเป็นต้องมีเหล่าขุนนางไว้คอยช่วยราชการ หน้าที่สำคัญคือแลกวาดสายตาให้ถ้วนทั่วแผ่นดินเพื่อแก้ไขทุกข์สุขของราษฎร ฟังข้อเสนอของผู้ภักดีก่อนพิจารณาอย่างรอบคอยและเป็นผู้ตัดสินใจในท้ายสุด

        อำนาจสูงสุดรองจากพระองค์คือเจ้าชายหรรษธร ต่างคนต่างครองตัวโดดเดี่ยวไม่มีแม้วี่แววต้องพระทัยเจ้าหญิงหรือบุตรีขุนนางคนไหน เป็นธรรมดาที่จะนึกเกรงกันถึงเรื่องรัชทายาทสืบบัลลังก์ในเมื่อไม่มีใครรู้ว่าวันนี้กับพรุ่งนี้จะมีสิ่งใดเปลี่ยนแปลงกะทันหันหรือไม่ ถ้าเผื่อราชาผู้ครองแคว้นและพระอนุชาเสด็จสู่สวรรคาลัยทั้งคู่บ้านเมืองคงระส่ำระสายแย่งชิงอำนาจแน่นอน

        แต่...

        “คืนเดียวนะเจ้าคุณ” ทรงค้านสุรเสียงเพลียกึ่งขัน “ตอนฉันเลือกซื้ออาวุธชุดใหม่ยังพิจารณาเป็นสัปดาห์ นี่คนจะมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันฉันจะทราบได้ยังไงว่าตัดสินใจถูกต้องในเวลาสั้น ๆ แค่นี้”

        ก็จะเลือกทำไม...คณะเสนาบดีเกือบโพล่งออกไปพร้อมกันอย่างนี้ ในเมื่อทรงสามารถมีพระชายาพร้อมกันกี่พระองค์ก็ได้ ตำแหน่งราชินีไว้หลังจากทำความรู้จักพระชายาให้ดีกว่านี้ค่อยทรงแต่งตั้งยังได้ ชะตาชีวิตของเจ้าหญิงจะมีสักกี่พระองค์ได้เป็นพระชายากษัตริย์ผู้ครองแคว้น อำนาจของแคว้นโปษัณไม่ด้อยกว่าแคว้นใดใกล้เคียง ถ้าองค์ราชามีพระประสงค์เชื่อว่าเจ้าหญิงที่ต่างเต็มพระทัยมาเพื่อให้ทรงเลือกย่อมยินดี

        ไม่รู้จะต่อถ้อยรับสั่งอย่างไรจึงพากันเงียบซึ่งเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง ความตั้งพระทัยของราชาวัณณุวรรธน์ที่ไม่เคยทรงมีทั้งความรักและคนที่ทรงปรารถนาตรงข้ามกับความคิดเหล่าเสนาบดีราวหน้ามือกับหลังมือ พระองค์มีพระขนิษฐาอยู่พระองค์เดียวทรงรักทรงห่วงนักหนากว่าจะยอมมอบน้องน้อยให้เจ้าชายต่างแคว้นดูแล หญิงน้อยหรือเจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์คงออกฤทธิ์น่าดูทีเดียวหากถูกจับเข้าร่วมงานเลือกคู่ เพราะทรงสนิทกับพระขนิษฐามากนี่เองจึงเข้าพระทัยว่าผู้หญิงจริงจังกับเรื่องหัวใจมากเพียงใด

เจ้าหญิงทุกพระองค์ในที่นี้เสด็จมาด้วยความเต็มพระทัย บางพระองค์คงยอมได้ในทุกฐานะหากพระองค์มีพระประสงค์ แต่สำหรับพระองค์ที่ยังไม่ทรงกระจ่างนักในความรู้สึกที่เรียกว่ารักฉันหญิงชายก็ตั้งพระทัยมั่นว่าหากเลือกจะเป็นการเลือกอย่างจริงจัง ไม่มีพระดำริทิ้งขว้างผู้ที่ทรงเลือกเด็ดขาด หาก...

         ใครล่ะ...คนที่พระองค์ปรารถนา






โปรดติดตามตอนต่อไป...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,147 ความคิดเห็น

  1. #633 aoistar (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2553 / 14:10
    อย่าแม้แต่จะคิดนะท่านองค์รักษ์ แค่คิดก็ผิดแล้ว เหอะๆ
    #633
    0
  2. #404 อิง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2553 / 15:37
    องครักษ์เป็นเกย์อ่ะ

    แอบหึงพระราชาแหง ๆ

    #404
    0
  3. #362 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 14:39
    อ้าวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆพี่โภคิน ขอเตือนๆๆอย่าดีกว่าเดี๋ยวจะเจ็บหนัก 555+
    #362
    0
  4. #346 penci! (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2553 / 09:49
     อร๊ายยยย
    #346
    0
  5. #345 Buay (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2553 / 22:47
    โภคินสนใจเจ้าหญิงแล้วแน่ๆ
    #345
    0
  6. #344 Chii_Elda (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2553 / 20:02

    เง้อ อย่าบอกนะ ตาองค์รักษ์จะตกหลุมรักด้วยคน

    #344
    0
  7. #343 biggermim (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2553 / 16:25
    และแล้วก้อ.... 555 ชอบ ชอบ เจ้าหญิงต้องสู้ๆน่ะคร้า อย่ายอมแพ้เจ้าชายเนเด็ดขาด
    ต้องจัดการรวบตึงให้เหมือนที่เค้ารวบตัวเองะเอ้อ มิมเอาใจช่วยคร้า
    #343
    0
  8. #342 mosk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2553 / 13:57
    อ่า
    น่าสงสารโภคินอ่ะ
    #342
    0
  9. #341 รอรอ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2553 / 12:18
    เข้ามา ทุก ชั่วโมงเลยค่ะ
    #341
    0
  10. #340 mai-fang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2553 / 10:16
    เจ้าชายกะเจ้าหญิงจะรักกันยังไงคะ อยากรู้..อยากรู้
    #340
    0
  11. #339 พิริสา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2553 / 03:08
    โฮ้ว....แว็บเดียวองค์ชายกลายเป็นพระชายาไปซะแล้ว

    อัพๆๆๆนะคะพี่อัคนี
    #339
    0
  12. #338 mosk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2553 / 23:38


    มาอัพต่อไวๆน้า

    #338
    0
  13. #337 Jiko (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2553 / 22:04

    กี๊ซซซซซซ
    แค่คืนเดียวกลายเป็นพระชายาแล้วหรา อ๊ายยยยย

    #337
    0
  14. #332 mai-fang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2553 / 11:02
    ชอบม๊ากค่า...เป็นกำลังใจให้นะคะ จะเฝ้าติดตามมิให้ขาดตกบกพร่องเลยค่ะ จุ๊บๆ
    #332
    0
  15. #331 Chii_Elda (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2553 / 21:55
    555
    เต็ม ๆ เลย
    #331
    0
  16. #330 ??bb (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2553 / 19:40
    อร๊าย จะติดตามตอนต่อไปนะคะ
    #330
    0
  17. #329 penpen02 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2553 / 18:28
    รออ่านอยู่นะคะมาอัพเร็วๆน้า...
    #329
    0
  18. #328 ยัยหนูปลาย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2553 / 16:39

    ช็อคสิคับพี่น้อง
    ก็ตัวเองเล่นหนีจนแทบจะมุดเข้าไปในผ้าม่านแล้วยังโดนเลือกอีกเนอะ

    #328
    0
  19. #327 mosk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2553 / 15:38
    เข้ามารออ่านเช้ากลางวันเย็นก่อนนอน
    ^ ^
    #327
    0
  20. #326 พิริสา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2553 / 14:40
    ถูกต้องค่ะ

    ยังติดตามอ่านอยู่เรื่อยๆๆ
    #326
    0
  21. #325 - J u b - (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2553 / 12:55
    ยังอัพต่อเรื่อยๆ ก็ยังรออ่านอยู่เรื่อยๆ เช่นกันค่ะ ^^



    แล้วอย่างงี้เจ้าหญิงจะต้องอยู่ที่โปษัณต่อรึเปล่าอะคะ
    #325
    0