ด้วยรักดุจหทัย

ตอนที่ 13 : คู่ลีลาศ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,346
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    22 ม.ค. 61

A FC K a .

        เจ้าหญิงธิษณามตีทรงเผลอกำผ้าม่านแน่นขณะเบือนพระพักตร์ก่ำกลับมาสบพระเนตรรู้เท่าทันของกษัตริย์หนุ่ม

        ถวายบังคมเพคะ ทรงรีบคลายพระหัตถ์ วรองค์อ้อนแอ้นในฉลองพระองค์สีแดงเลือดนกยอบพระองค์ลงพลางก้มพระพักตร์หลบสายพระเนตรระยับอย่างขบขันมิคลาย หม่อมฉันเพียงแต่...

        คงหาครั้งไหนขายพระพักตร์มากกว่านี้มิได้ด้วยทรงคิดว่าหลบพ้น เจ้าหญิงโฉมงามเสด็จประทับพร้อมกันในงานพระราชทานเลี้ยงดุจเดียวกับดวงดาราดารดาษฟ้าราชาวัณณุวรรธน์ไม่น่าทันทอดพระเนตรเห็น พระพี่เลี้ยงทีเดียวรบเร้าให้ทรงชุดนี้

          พระฉวีขาวพอทรงชุดสีแดงเลือดนกจะยิ่งผุดผาดนะเพคะ ทีนี้ล่ะองค์ราชาไม่ทอดพระเนตรทูลกระหม่อมแก้วของหม่อมฉันให้รู้ไป

        ทรงยอมทำตามไปอย่างนั้นเองเพื่อมิให้พระพี่เลี้ยงล่วงรู้แผนการในพระทัยที่จะหลบเลี่ยงพระพักตร์ราชาผู้ครองแคว้นโปษัณตราบกระทั่งจบสิ้นงาน ผลจึงออกมาในรูปนี้

        เพียงแต่?”

        องค์ราชาทรงทวนรับสั่ง พระขนงเข้มหนายกสูงเชิงสงสัย ยื่นพระหัตถ์รอให้ทรงวางพระหัตถ์ลงตามการเชื้อเชิญให้ทรงลีลาศ

        เสียงกรุ๋งกริ๋งของแก้วเนื้อดี เสียงดนตรีบรรเลงเพลงแล้วเพลงเล่ามิให้งานเงียบเหงา รวมถึงเสียงพูดคุยเจือหัวเราะราวกับหยุดลงในวินาทีที่เจ้าหญิงธิษณามตีจำพระทัยวางพระหัตถ์ลงในอุ้งหัตถ์ใหญ่ซึ่งเป็นปฏิกิริยาเดียวกันกับทุกคราวองค์ราชาทรงเปลี่ยนคู่

        ไม่มีอะไรเพคะ

        ทรงคิดไม่ทันจะให้ตรัสตอบอย่างไรได้ รอยแย้มสรวลขันเชิงรู้เท่าทันเหมือนเมื่อครู่จุดขึ้นใหม่ทำให้ขัดพระทัยอยู่ลึก ๆ ที่ทรงถูก จับได้ไล่ทัน

        “อย่างนั้นหรือ หม่อมฉันคิดว่าพอพระทัย อะไร ที่โปษัณเสียอีก

        อะไร ขององค์ราชาก็ไม่รู้ หากเพราะคำนั้นทีเดียวจุดรอยระเรื่อเข้มเหนือพระปรางนวล เพลงเก่าจบลงเนื่องจากทรงลีลาศท้ายเพลงเมื่อครู่ เจ้าหญิงธิษณามตีเกือบถอนพระปัสสาสะที่พระราชภาระอันยิ่งใหญ่จะจบสิ้นลงเสียที วรองค์บางหยุดชะงัก เตรียมถวายบังคมและองค์ราชาทรงเลือกเจ้าหญิงพระองค์ถัดไป

        พระหัตถ์ใหญ่หาได้ยอมปล่อยดั่งทรงคิดทั้งยังตรัสถามชวนคุย

        การเดินทางเป็นอย่างไรบ้างสะดวกสบายดีหรือไม่พระเจ้าค่ะ

        ทรงถูกแกล้งแน่ ๆ เลย เจ้าหญิงธิษณามตีทรงคิด มิเช่นนั้นจะทรงยื้อไว้ทำไม องค์ราชาคงเห็นพระองค์เป็นตัวตลกที่กำลังมุดผ้าม่านคอยหลบเลี่ยงทางนั้นทางนี้ไปทั่วท้องพระโรง ดูพระเนตรเป็นไรวิบวับขบขันเสียขนาดนั้น

        ขายหน้าจริงเชียว!

        “ราบรื่นดีเพคะ เห็นได้ชัดว่าแคว้นเมธัสและโปษัณมีสัมพันธไมตรีอันดีต่อกัน” ไม่เช่นนั้นชาวโปษัณคงไม่เฝ้ารอรับเสด็จด้วยสีหน้ายิ้มแย้มทั้งยังเตรียมของทูลเกล้าฯ ถวายมากมาย “ราษฎรที่อาศัยอยู่ชายแดนทั้งสองติดต่อค้าขายกันเป็นอันดี

        ประกายพึงพอพระทัยฉายวาบในดวงเนตรองค์ราชา

        หากฝ่าบาทเป็นเจ้าชาย หม่อมฉันคงต้องระวังให้จงหนัก

        ทำไมเพคะ

        พอทรงถูกชวนคุยก็ทรงลืมอาการขวยเขินและขัดพระทัยเมื่อครู่สนิท เคลื่อนไหวพระองค์ตามจังหวะนำของวรองค์สูงใหญ่โดยไม่รู้พระองค์

        ทรงช่างสังเกตและลึกซึ้งมาก หม่อมฉันคิดว่าผู้หญิงสนใจแต่เรื่องสวย ๆ งาม ๆ ชมทิวทัศน์เพียงอย่างเดียว

        กระแสรับสั่งหมายถึงผู้หญิงทั่วไปรวมถึงเจ้าหญิงที่ทรงลีลาศและปฏิสันถารด้วย แต่ละพระองค์ล้วนรับสั่งถึงงานรื่นเริง ผ้าไหมแพรพรรณไปจนถึงเครื่องประดับ หากแต่เจ้าหญิงธิษณามตีทรงเข้าพระทัยว่าถูกกระทบกระเทียบพระศอจึงแข็ง เชิดพระพักตร์รับสั่งโต้ตอบ

        หญิงหรือชายก็คนเหมือนกันนี่เพคะ เพียงแต่ต่างเพศต่างหน้าที่ และบางครั้งที่เป็นเช่นนั้นเพราะผู้หญิงถูกจำกัดสิทธิ์โดยผู้กำหนดเหล่านั้นล้วนเป็นชายทั้งสิ้น

        พระชนกพระองค์หนึ่งล่ะที่มักมีรับสั่งติดพระโอษฐ์ว่า

        กิจการงานเมืองไม่ใช่เรื่องของผู้หญิง เรียนรู้และรอทำหน้าที่เมียและแม่ที่ดีอย่างเดียวก็พอ

        ไม่ยุติธรรม ทรงอยากรู้นักหากผู้หญิงมีสิทธิ์เท่าเทียมชาย บุรุษทั้งหลายจะทำหน้าอย่างไรในวันที่เห็นผู้หญิงทำได้ดีกว่าเพราะทรงเชื่อเสมอ ข้อจำกัดของเพศหาได้เกี่ยวข้องกับสติปัญญาความสามารถ คนเราหากมุ่งมั่นทำสิ่งใดด้วยใจจริงแล้วย่อมสำเร็จบรรลุผล

        หากพวกผู้หญิงได้ยินเข้าคงพากันยกย่องฝ่าบาทให้เป็นผู้นำ

        ราชาวัณณุวรรธน์รับสั่ง พระปรางก่ำคราวนี้คงเพราะกริ้วมากกว่าทรงขัดเขิน เป็นเจ้าหญิงที่แปลกเสียจริง คู่ลีลาศเงียบสุรเสียงเอาดื้อ ๆ ไม่รับสั่งฉอเลาะเอาพระทัยเหมือนเจ้าหญิงพระองค์อื่น ถึงไม่ค่อยอ่อนหวาน รับสั่งดื้อดึงบ้างหากกลับทำให้โปรดจะรับสั่งด้วยมากกว่าเจ้าหญิงพระองค์อื่นจึงทรงยอมอ่อนให้

        กริ้วหม่อมฉันหรือ

        ผู้ถูกถามทรงรู้สึกพระองค์ รับสั่งขอพระราชทานอภัย ด้วยฐานะอย่างพระองค์มิควรแสดงพระกิริยาเช่นเมื่อครู่กับผู้ครองแคว้น เพราะหัวข้อสนทนาเมื่อครู่ทีเดียวกวนพระอารมณ์ให้ขุ่น นี่คงเป็นเหตุผลหนึ่งทำให้ไม่ปรารถนาจะอภิเษก ทรงกลัวว่าพระสวามีจะมิต่างจากพระชนกที่เห็นผู้หญิงเป็นผู้ตามอยู่ต่ำใต้ด้อยกว่าร่ำไป

        นัยน์เนตรสีลูกหว้าสบพระเนตรคมจัด ก่อเกิดคำถามขึ้นโดยไม่ทันห้ามพระทัย

        ...ราชาวัณณุวรรธน์เล่าเป็นดังนั้นหรือไม่...

        ทำไมจึงทรงพาเด็กมาด้วย

        ถ้อยรับสั่งถามอย่างติดพระทัยเรียกพระอาการขัดเขินกลับมาใหม่ รอยสัมผัสโอบรอบวรองค์ดึงให้พ้นจากอันตรายหาเคยมีผู้ใดบังอาจทำเช่นนั้นได้ โทษของการแตะต้องเจ้านายฝ่ายในรุนแรง ทรงอยู่ในความดูแลประคบประหงมของพระพี่เลี้ยง ห่างเหินพระชนกและไม่สนิทพระอนุชาต่างพระมารดานักจึงแทบถือได้ว่าราชาวัณณุวรรธน์เป็นบุรุษคนแรกที่ใกล้ชิดพระองค์ถึงเพียงนั้น

        พระอาการตกประหม่าขึ้นมาอย่างปัจจุบันทันด่วนเป็นที่แปลกพระทัยหากแล้วเมื่อองค์ราชาเริ่มเข้าพระทัยจึงแย้มพระโอษฐ์เอ็นดู

        หม่อมฉันพบเขาที่หมู่บ้านหนึ่งระหว่างทาง อยู่กันสองแม่ลูกแต่เมื่อหม่อมฉันไปถึงแม่ของเด็กคนนั้นเพิ่งเสียชีวิตคิดว่าปล่อยทิ้งไว้ไม่รู้ชะตากรรมจะเป็นอย่างไรถึงมีเพื่อนบ้านเอ็นดูก็คงหาใครรับเลี้ยงอย่างจริงจังได้ยากจึงรับมาอุปการะ

        โปรดเด็กเล็ก ๆ หรือ

        เพลงที่สามบรรเลงด้วยจังหวะเร็วเริงร่าสายตาหลายคู่หันเหความสนใจมา ณ จุดเดียวที่ท้ายท้องพระโรงซึ่งเจ้าหญิงธิษณามตีทรงลีลาศอยู่ในอ้อมพระกรองค์ราชาพลางรับสั่งโต้ตอบราวกับมีเรื่องทรงคุยกันไม่หมดสิ้นด้วยความอิจฉา

        ไม่เชิงเพคะ เพียงแต่วายุ หม่อมฉันตั้งชื่อให้เขาว่าวายุ ทรงเล่าถวาย เขาเป็นเด็กกำพร้า...เหมือนหม่อมฉัน

        พระหัตถ์ใหญ่บีบแน่นขึ้นจังหวะหนึ่ง เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตนั้นทรงโทมนัสยิ่งหากก็ยังทรงมีพระราชมารดาอีกพระองค์กระทั่งเมื่อไม่นานนี้ รอยเศร้าหมองบนดวงพักตร์งามไม่ใช่สิ่งที่ทรงปรารถนา ถ้อยรับสั่งถัดมาจึงเปลี่ยนเรื่องอีกครั้ง

        นอกจากผ้าม่าน โปรดสิ่งใดในโปษัณอีก

        กระแสรับสั่งถามเชิงสัพยอก เจ้าหญิงธิษณามตีเสียพระทัยนิดหน่อย หากทรงลืมพระพักตร์เข้มงวดพระชนกได้สักชั่วขณะอาจจะทรงแกล้งลีลาศผิด ๆ ถูก ๆ เหยียบพระบาทอีกพระองค์ให้สาพระทัย

          เป็นเจ้าหญิงต้องรู้จักวางตัว อดทน ไม่เอาแต่อารมณ์

        แล้วคนเป็นราชาไม่มีกฏเกณฑ์บ้างหรือถึงโปรดแกล้งยั่วคนอื่นนัก

        หลายอย่างเพคะ

        เช่น?”

        “กราบทูลไม่ถูกหรอกเพคะ หม่อมฉันชอบท่องเที่ยว อยากเห็นโลกกว้างที่ไม่ใช่จำกัดอยู่แต่ในแคว้นเมธัส

        ผู้คนล่ะ

        ถ้อยรับสั่งถามชักแปลกหากก็วางพักตร์เฉย กราบทูลตอบราวกับไม่รู้เรื่องราว

        น่ารักมากเพคะ ชาวโปษัณให้การต้อนรับที่ดี หม่อมฉันประทับใจมาก

        เหมือนยังไม่ใช่คำตอบที่ต้องการ องค์ราชาจึงทรงตั้งคำถามใหม่ให้ตรงประเด็นยิ่งขึ้น

        ทำไมจึงตัดสินพระทัยมาร่วมงาน

        ฟังเผิน ๆ อาจเหมือนถ้อยรับสั่งถามทั่วไปหากในพระทัยเจ้าหญิงธิษณามตีไม่ เผิน ๆ ด้วยกับอีกพระองค์ นัยน์เนตรสีลูกหว้าลุกวาบ นี่คงจะทรงนึกว่าพระองค์อยากเสด็จเข้าร่วมคัดเลือกเป็นพระชายาตัวซีดตัวสั่น ลับหลังอาจทรงพระสรวลเยาะกับเหล่าคนสนิทในความกระตือรือร้นของแคว้นต่าง ๆ ที่ตอบรับ

        ดีแล้วที่ทรงถาม หม่อมฉันจะตอบให้ทรงทราบไว้!

        “หม่อมฉันมาตามหน้าที่ สีพระพักตร์องค์ราชาก่ำขึ้นทันตา...สะพระทัย มีพระบรมราชโองการอย่างไรก็ทำไปตามนั้น ถือโอกาสนี้เปิดหูเปิดตาด้วยในตัว ขอบพระทัยฝ่าบาทมากเพคะทำให้หม่อมฉันได้มีโอกาสดี ๆ เช่นนี้

        เพลงจบลง วรองค์สูงสง่าหยุด คลายพระหัตถ์ค้อมพระเศียรให้คู่ลีลาศขณะเจ้าหญิงธิษณามตีถอนสายบัวรับแช่มช้า สีพระพักตร์ราชาวัณณุวรรธน์ขึงเรียบ แววพระเนตรนิ่งลึกมิแสดงพระอารมณ์

        ดูเหมือนจะมีบางอย่างทำให้ไม่ทรงพระสำราญนัก สุรเสียงขึ้งกึ่งคาดคั้น ทรงถูกบังคับมาหรือ

        หามิได้เพคะ หน้าที่คือหน้าที่สิ่งนี้ติดตัวมาตั้งแต่หม่อมฉันเกิด

        ถ้อยกราบทูลลดเลี้ยวกระนั้นยังแปลได้ว่าไม่เต็มใจเข้าร่วมงานอยู่ดี น้ำเสียงกระทบกระเทียบก็อีกราวกับพระองค์ขู่บังคับให้ตอบรับการเลือกคู่ อย่างนี้สิเล่าถึงเลี่ยงหลบแต่ต้น ราชาวัณณุวรรธน์สูดลมหายพระทัยลดไอร้อนใต้พระอุระ จะว่าทรงกริ้วก็ไม่เชิง ขัดพระทัยก็ไม่ใช่ ทราบแต่ไม่ถูกพระกรรณกับสิ่งที่ทรงได้ยินเมื่อครู่

        ชวนลีลาศอยู่นานอาจจะทรงเหนื่อย เจ้าหญิงธิษณามตีโล่งพระอุระ รับสั่งอย่างนี้แสดงว่าคงจะทรงเปลี่ยนคู่ลีลาศ ดี! ไม่เช่นนั้นคงทรงชวนคุยแล้วจบด้วยทะเลาะไม่รู้จบ ขอให้ทรงพระสำราญกับงานเลี้ยง

        ขอบพระทัยและขอให้ทรงพระเจริญเพคะ พรุ่งนี้คงจะทรงยุ่ง เนื่องจากเป็นพิธีถวายบังคมลาพร้อมกันทั้งหมดตามหมายกำหนดการ หม่อมฉันขอถวายบังคมลาตรงนี้

        รอยแย้มสรวลองค์ราชาจุดขึ้นมุมพระโอษฐ์แวบหนึ่งโดยไม่รับสั่งสิ่งใดกระทั่งเจ้าหญิงธิษณามตีเสด็จเลี่ยงไปอีกทางโดยที่สายพระเนตรคมปลาบตามติดไม่ลดละ

        กุหลาบงามย่อมหนามแหลมฉันใด เจ้าหญิงธิษณามตีก็ฉันนั้น!

        วรองค์อ้อนแอ้นกลืนหายคงไว้แต่ดวงพักตร์งามโดดเด่นด้วยนัยน์เนตรสีม่วงเข้มและพระวาจาคมคายติดพระทัย

        “ดี! หม่อมฉันชอบม้าพยศ ฝ่าบาทก็เหมือนม้าประเภทนั้นนั่นล่ะ


โปรดติดตามตอนต่อไป...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,147 ความคิดเห็น

  1. #1128 rod_usawadee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 12:09
    แค่นี้ก็เรียกว่า พยศหรือเพคะ 555555
    #1,128
    0
  2. #687 windyChain (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2553 / 19:04
    โอ้ย!!!!!!! เขิลแทนเจ้าหญิงจัง

    ______________________________________________________________

    Ps. เรื่องนี้ สนุกมากมาย สู้ๆนะคุณผู้แต่ง >
    #687
    0
  3. #632 pharahoo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2553 / 13:54

    โอ้ววววว เลือกแล้วววว

    #632
    0
  4. #361 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 14:24
    เลือกเลยเหรอเนี่ย



    โอ้ว!! แจ๋ว อิอิ
    #361
    0
  5. #333 weewan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2553 / 14:02
    ว้าวองค์หญิงงานเข้าแล้ว อิ อิ อิ  สนุก จ้ามาอัพไวๆๆๆนะรอจ้า
    #333
    0
  6. #322 pirisa_linn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2553 / 08:02
    เจ้าหญิงงานเข้าแล้ว
    #322
    0
  7. #321 !!bb (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2553 / 07:32
    มาอัพไวๆน้า เป็นการรอนิยายที่นานมากที่สุดในชีวิต ฮาๆ
    #321
    0
  8. #320 kredkaew (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2553 / 02:32
    เป็นการอดทนรอคอยการอ่านนิยายที่ยาวนานจริงๆ แต่ก็คุ้มสำหรับการรอคอย

    ถ้าจะให้ดี ขอวันละตอนนะค๊ะ
    #320
    0
  9. #319 jikopl (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2553 / 22:18
    กี๊ซซซซซซซซซซซซซซซซซซ
    ขอต้อนรับการดลับมาอัพนะจ๊ะ
    #319
    0
  10. #318 geniegirl (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2553 / 21:28

    ดีใจที่กลับมาอัพแล้ว

    อึ้ง เหมือนกับเป็นนางเอกเลยทีเดียว

    #318
    0
  11. #317 digital_lady (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2553 / 19:25

    กรรมเลย

    #317
    0
  12. #315 Buay (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 22:50
    โอ้โฮ...เจอแบบนี้ก็อึ้งงงงงงงง สิคะ
    #315
    0
  13. #314 bonggee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 21:39
    โอ๊ยยยยยยยยยยยสนุกมากกก
    #314
    0
  14. #313 star_dust (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 21:33
     อึ้งกันไปเลยทีเดียว  O.O
    #313
    0
  15. #312 อ๊าย อาย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 20:29
    up เร็ว ๆ น้า.....
    #312
    0
  16. #311 ranoo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 19:59
    มาอัพเร็ว ๆ นะรออยู่
    #311
    0
  17. #310 mosk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 19:02
    อดเที่ยวเลย
    555+
    #310
    0
  18. #309 hoo_me (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 18:41
    หุๆ ทรงเลือกแล้ว งานเข้าแล้วเจ้าหญิงเรา
    #309
    0
  19. #308 นางสาวแสนดี (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 17:32
    พระราชาเลือกแล้วจ๊ะ หุหุ



    สีแดงเลือดนกทิ้งโค้ง...





    หม่อมฉัน เอ้ย องค์หญิงจะเป็นลม เอิ้ก
    #308
    0
  20. #307 pvzcle (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 16:25
    กิ้ว
    ทรงเลือกแล้ว
    :}
    #307
    0
  21. #306 Ann (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 16:25
    สนุกม๊าก ๆ
    #306
    0
  22. #305 mosk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 00:22
    คนใส่ชุดสีแดงไง
    อิอิ
    #305
    0
  23. #304 Y... (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2553 / 23:08
    ขอบคุณนะคะที่กลับมาอัพให้อ่าน อาทิตย์ละครั้งก็พอใจแล้วค่ะ
    #304
    0
  24. #303 digital_lady (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2553 / 22:06
    เรียกว่าสิ่งที่เสนอมาไม่อยากได้
    แต่สิ่งที่ต้องไขว่คว้าต้องรักษาไว้สินะ
    #303
    0
  25. #302 Buay (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2553 / 20:46
    ยังรออยู่นะคะ
    #302
    0