Naughty Melody...เมโลดี้วุ่นลุ้นรัก

ตอนที่ 46 : ตอนที่ 45

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,927
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    13 พ.ย. 53




แล้วคนไม่ยอมสบตาผมตั้งแต่ฟังพี่เหน่งเล่าจบก็รีบจ้ำอ้าวหนีไปเฉยปล่อยพี่เหน่งระเบิดเสียงหัวเราะลั่น ๆ อย่างผู้มีชัย

“ตอบยังงี้พี่ว่านัดวันมาเลยดีกว่า อยากเห็นคนตายคาดอยสุเทพกับตามานานแล้ว”

ถ้าผมตายตอนนี้วิญญาณคงได้ขึ้นสวรรค์เพราะทุกอย่างมันดูดีไปหมด พี่เหน่งยังทับถมผมอีกกระบุงโดยที่ผมฟังบ้างไม่ฟังบ้างก่อน มัวแต่มองตามอินรินทร์ไป

“ฝากไว้ก่อนนะพี่”

คิดจะขู่กลับ แต่ไม่รู้ทำไมผมถึงได้ยิ้มและยิ้ม ชี้หน้าพี่เหน่งทีหนึ่งแล้วรีบจ้ำตามทางที่อินรินทร์หายลับไปเมื่อครู่

 

คนเขินจนต้องเดินหนีกำลังล้างแก้วกาแฟลายคิตตี้อย่างตั้งอกตั้งใจเกินความจำเป็น ห้องกาแฟเช้านี้ยังไม่มีใครมาใช้บริการ อินรินทร์จึงครอบครัวอยู่คนเดียวถ้าไม่นับผมที่ยืนกอดอกมองจากประตูรอให้หล่อนชงกาแฟจนเสร็จ

“โอ๊ะ!” หันมาเห็นผมเข้าอินรินทร์ร้องลั่น กาแฟกระฉอกแทบหกรดมือ “มายืนเงียบ ๆ ทำไมเนี่ยคุณตกใจหมด”

“ยืนมองแฟนตัวเองผิดด้วยเหรอครับ”

ตาโต ๆ มองผมด้วยแววเขียวปัด เบียดตัวกระแทกผมแล้วเดินหนีเข้าห้องทำงานซึ่งเท่ากับหนีโจรเข้าซอยตันไม่มีผิด

“ใครแฟนคุณ”

เข้าห้องมาได้อินรินทร์หันมาถามผมอย่างเอาเรื่อง แก้วกาแฟถูกวางลงราวกับเตรียมพร้อมรับมือผมที่ขยับเข้าไปใกล้ ไม่ตอบคำถามแต่สบตาคนถามเหมือนจะบอกว่า...ก็คุณไง

คนถูกยัดเยียดตำแหน่งแฟนเม้มปากแน่นถลึงตาใส่ก่อนยิ้มเย้ย จิบกาแฟสบายใจ

“ฉันจะคอยสมน้ำหน้าคุณอยู่เชิงดอยข้าง ๆ พี่เหน่ง...รับรองได้เลย”

 

“ต้นฝนมาแล้วเหรอลูก”

แม่อินรินทร์ซึ่งเหมือนแม่ผมอีกคนหนึ่งไปแล้วเดินออกมาต้อนรับถึงหน้าบ้านพร้อมป๊า เห็นอินรินทร์ค้อนเหมือนเด็กขี้อิจฉาผมเลยแกล้งอ้อนขอคะแนนว่าที่แม่ยายยกใหญ่โดยมีป๊าเป็นกองหนุน ขาดแต่คู่แฝดที่วันนี้ไม่เห็นเร่ออกมาสอดแนมเหมือนทุกที

“อิทกะเอกยังไม่กลับเหรอครับ”

หลังจากสาวประวัติกันเรียบร้อยปรากฏว่าผมแก่เดือนกว่าเอกรินทร์และอิทธิรัตน์สองหนุ่มเลยไม่ยอมให้ผมเรียกเฮียตามอินรินทร์อีกทำเหมือนผู้หญิงกลัวแก่ไม่มีผิด

“ยัง เดี๋ยวคงมานั่นล่ะ”

ไม่ทันขาดคำป๊าคู่แฝดก็ขับรถตามกันมาถึงหน้าบ้านพอดี อาหารเย็นบ้านอินรินทร์ที่ผมมาฝากท้องเสมอจึงมีสมาชิกพร้อมหน้า บนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเหมือนเคย ความอบอุ่นในครอบครัวทำให้ผมไม่แปลกใจเลยกับคำตอบของอินรินทร์ที่ว่ายังไม่เคยคิดเรื่องแต่งงาน หล่อนคงยังไม่อยากห่างจากบ้านหลังนี้ไป แต่ใจผมนี่สิ...ชำเลืองมองแก้มใสของคนนั่งข้าง ๆ แล้วนึกอยากขโมยกลับบ้านไม่ยอมคืนให้ใครซะตอนนี้เลย

“แล้วยังงี้ต้นฝนได้ไปเยี่ยมคุณพ่อคุณแม่บ่อยไหมจ๊ะ”

แม่ถาม ท่านคงนึกว่าพ่อแม่คิดถึงผมใจแทบขาด ที่ไหนได้ตัดหางปล่อยวัดซะมากกว่า เห่อหลานจนลืมลูกชายได้ลงคอน่าแกล้งน้อยใจเสียให้เข็ด

“นาน ๆ ทีครับ อย่างมากปีละสองครั้ง แต่ล่าสุดนี่ไม่ได้เจอกันมาปีนึงแล้ว”

“ใจดำ” คนนั่งข้างแขวะ ทำเนียนตักข้าวเข้าปากเหมือนไม่ได้ตั้งใจว่าแต่มิวายเสริมต่ออีกประโยค “คนอะไรไม่รู้จักไปเยี่ยมพ่อแม่”

“หนูอิน”

แม่เอ็ดเสียงเข้มเข้าข้างผมเต็มที่ให้อินรินทร์ทำหน้าบูดน้อยใจแม่ตัวเอง

“ก็ไม่จริงเหรอคะ ถ้าเป็นหนูอินนะไม่ยอมอยู่ห่างป๊ากับแม่แล้วก็เฮียอิทเฮียเอกหรอก”

“แน่ใจเร้อ”

เฮียอิทแซวยิ้ม ๆ เฮียเอกเสริมทันควัน

“นั่นสิ เฮียจะคอยดูนะ”

“หมายความว่าไง”

ทั้งโต๊ะคงลืมแล้วว่าก่อนหน้านี้กำลังพูดถึงเรื่องผมเพราะพี่น้องหันมาทะเลาะกันเองป๊ากับแม่เลยต้องทำหน้าที่ห้ามทัพ

“กินข้าวอยู่น่าอย่าเพิ่งเปิดศึก”

ป๊าว่า แม่ส่ายหน้า

“นั่นสิ โต ๆ กันแล้วนะเนี่ย อายต้นฝนเขามั้ย”

คำถามนี้ได้คำตอบที่ประสานกันถึงสามเสียง

“ไม่อาย”

เป็นอันว่าความตั้งใจบางอย่างถูกพับเก็บชั่วคราว แต่ใช่ว่าตลอดไป เพราะถึงอย่างไรผมคงต้องพูดเรื่องนี้กับป๊าและแม่จนได้

ถ้ารู้ว่าผมจะพูดอะไรคุณจะว่ายังไงนะหนูอิน...ผมคาดเดาในใจอย่างเป็นสุข ไม่ได้รู้เลยว่าความตั้งใจของผมกำลังพังทลายลงเพราะเรื่องไม่คาดฝัน

 

เรื่องนั้นอยู่เหนือความคาดคิดของผมอย่างมาก เช้าวันหนึ่งผมได้รับโทรศัพท์จากนายใหญ่เรียกให้ผมกับอินรินทร์เข้าพบด่วน หนังสือพิมพ์ วีดีโอทีเซอร์ศิลปินใหม่ค่ายคู่แข่งถูกโยนมาตรงหน้า เรามองหน้ากันงง ๆ แล้วกลายเป็นตกตะลึงเมื่อรู้สาเหตุ

“มีใครอธิบายให้ผมฟังได้บ้างว่านักร้องคนนี้ทำไมถึงออกงานมาเหมือนก๊อปปี้อัลบั้มณัทไม่มีผิด”

อัลบั้มณัทยังอยู่ในระหว่างการทำ ยังไม่เสร็จสมบูรณ์พร้อมวางแผงด้วยซ้ำ จู่ ๆ ศิลปินค่ายคู่แข่งออกงานตัดหน้าโดยผลงานทุกอย่างเหมือนไอเดียผมกับอินรินทร์ราวโคลนนิ่งจะเรียกก๊อปปี้ไม่ถูกนัก ที่ถูกควรพูดว่า...ความลับรั่วไหล

ไม่มีใครให้คำตอบข้อนี้ได้ นายโกรธปังไม่สนใจรอฟังคำตอบหรือคำอธิบายใด ๆ ทั้งสิ้นสั่งพักงานเราทั้งคู่ทันที

ผมกับอินรินทร์กลับมาห้องทำงานด้วยอาการไม่ต่างกันคือช็อก หล่อนมองหน้าผม เราสบตากันเหมือนถามกันและกัน...นี่มันเกิดอะไรขึ้น เกิดได้ยังไง คอนเซปต์ต่าง ๆ ทีมงานต่างรับรู้ ถ้ามีเกลือเป็นหนอนคงต้องสาวทั้งทีมแต่ปัญหาคือผู้ต้องสงสัยมีแค่สองคน

...ฆนากรและอินรินทร์...

เพลงโปรโมตของศิลปินคนนั้นเป็นเพลงใหม่ที่ทีมงานคนอื่นยังไม่เคยเห็นหรือเนื้อมาก่อน อินรินทร์ขอแต่งเนื้อร้องเป็นเพลงแรก ส่วนผมแต่งทำนอง นอกจากนายที่ผมเสนองานให้ดูพร้อมรายละเอียดส่วนอื่นแล้วจึงไม่มีใครที่มีมันนอกจาก...เรา

“คุณเอาให้ใครดูหรือเปล่า”

ผมถาม บางทีด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์อินรินทร์อาจเอาเนื้อเพลงนั้นอวดเพื่อน คำถามนี้เพียงเพื่อค้นหาต้นตอความลับที่รั่วไหลแต่กลับกลายเป็นชนวนแตกร้าว

“หมายความว่าไง” อินรินทร์ถาม แววตาที่มองผมบอกว่าผิดหวังปนน้อยใจ “นี่คุณสงสัยฉันงั้นเหรอ”

“ตอบมาก่อนว่าให้ใครดูหรือเปล่า”

“คุณไม่เชื่อใจฉัน!” เชื่อใจ เชื่อสนิททีเดียวว่าอินรินทร์ไม่ขายความลับบริษัทแน่ แต่ที่ผมกลัวคือความไม่นึกระแวงต่างหาก หล่อนอาจจะกลายเป็นคนขายความลับโดยไม่รู้ตัวถ้าเพียงแต่นำเพลงนั้นให้คนอื่นดู แต่ผมก็พูดไม่ออก สมองเครียดจนไม่ได้พูดแย้งประโยคตัดพ้อเมื่อครู่ อินรินทร์ถอยหลังไปหลายก้าว ขอบตาแดง “คุณมันทุเรศที่สุด ฟังนะ ฉันไม่เคยคิดทรยศงานและความฝันของตัวเอง ถ้าคุณสงสัยฉัน ฉันก็สงสัยคุณได้เหมือนกัน”

“เราชักจะพูดกันไม่รู้เรื่องแล้วนะหนูอิน”

“ก็แล้วคุณถามฉันแบบนั้นได้ยังไง”

ผมอาจจะงี่เง่าเกินไปที่เวลานี้ไม่นึกอยากปรับความเข้าใจใด ๆ ทั้งสิ้น เลือดบ้างานมันฉีดพล่านผลักดันให้สมองคิดแต่...ใครเป็นคนทำ

ไม่มีคำพูดใด ๆ ต่อกันอีก ความสงสัยขมวดปมอยู่ในใจขณะความแตกร้าวขยายกว้างขึ้นทุกที.....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,138 ความคิดเห็น

  1. #1125 saber (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2553 / 17:15
    ถามแบบนี้เป็นใครก็คิดแบบหนูอินทั้งนั้นล่ะ

    ปล.ใครทำ?? -*-
    #1,125
    0
  2. #1069 nunpanu (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2553 / 15:31
    ใครทำ เค้ากำลังจะขอแต่งงานกัน จบกันพอดี
    #1,069
    0
  3. #999 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2553 / 19:32
    ถามงี้ได้ไงต้นฝน เด๋วป๊าบซะหรอก
    #999
    0
  4. #998 เจน (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 / 18:13
    ไรเตอร์คะ ตอนหน้าฝากฟาดปากพี่ต้นฝนซักทีนะคะ โทษฐานใช้คำพูดไม่รักษาน้ำใจกัน

    ฮึ!งอนแทนหนูอินทร์แระ
    #998
    0
  5. #997 กิ๊งก้อยแก้ว (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 / 13:27
    ทะเลาะกันซะแล้ว
    เรื่องใหญ่นะเนี่ย

    เจอทำผิดหนึ่งคำคะ ย่อหน้าที่สอง อินรินทร์จึงครอบครัวอยู่คนเดียว???
    #997
    0
  6. #996 canim (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 / 12:44

    งานเข้าซะแร้นนน
    เพิ่งเข้าใจกัน อย่างเพิ่งทะเลาะกันนะคะ
    ช่วยกันคิด แก้ปัญหาดีๆจ้าา

    #996
    0
  7. #995 SoM^0^ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2553 / 17:52
    เอาละสิ แล้วทำใมไม่ถามดีๆ ถามอย่างนี้ก็ทะเลาะกันแน่ๆเลย
    #995
    0
  8. #994 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2553 / 17:10
    เป็นเรื่องล่ะทีนี้



    สืบให้เจอนะพี่ต้นฝน จับโจรได้แล้วมาขอโทษหนูอินจะได้หายโกรธ
    #994
    0
  9. #993 kik. (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2553 / 21:39

      เอาละไง งานเข้าล่ะทีนี้

    แต่ ค้างอ่า.....

    อยากอ่านต่อรีบๆอัพนะคะ

    #993
    0
  10. #990 เศษแก้ว (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2553 / 11:06
    ให้เดานะ  2 เฮียน่ะแหล่ะ  ตัวก่อเรื่อง  คงกะจะอวดผลงานน้องสาวตัวเองอ่ะดิ
    #990
    0
  11. #989 aoistar (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2553 / 02:51
    อ้าว รู้กันอยู่ 2 คนแล้วใครอ่ะ หนอนบอนใส้
    #989
    0
  12. #988 maplezaa (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2553 / 22:13
    โอ๊ยยย งานเข้าอ่ะ

    กะลังหวานกันอยู่เลย
    #988
    0
  13. #987 Chii_Elda (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2553 / 20:20

    หรือใครมาแอบหยิบงานไปอะป่าว

    #987
    0
  14. #986 star (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2553 / 18:32
    เครียดแทนอ่ะ TT__TT

    มาอัพเร็วๆนะค่ะ อยากรู้แล้วว่าใครเป็นคนทำให้เกิดเรื่อง
    #986
    0
  15. #984 puppashown (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2553 / 17:23
    งานเข้าแล้วไง
    #984
    0