Naughty Melody...เมโลดี้วุ่นลุ้นรัก

ตอนที่ 43 : ตอนที่ 42

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    16 ต.ค. 53





          Heart Rhythm วันนี้เหมือนงานวัดก็ไม่ปาน

          เสียงสนุกสนานครื้นเครงดังไปทั่วทุกแผนกตั้งแต่หน้าประตูยันในห้องน้ำ และหัวข้อที่พูดกันไม่ขาดปากก็คืองานรับรางวัลนักร้องหน้าใหม่ขวัญใจมหาชนของเชอรี่เมื่อคืนที่ผ่านมานั่นเอง

          “เมื่อคืนตื่นเต้นมากๆ พอพิธีกรประกาศชื่อน้องเชอรี่พี่นะกระโดดตัวลอยเลยล่ะ” พนักงานสาวคนหนึ่งเล่าซ้ำยังทำท่ากระโดดเป็นการประกอบ ทุกคนที่ฟังอยู่รวมถึงฉันจึงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาด้วยความขำ เพราะคนเล่าไปทำท่าไปนั้นน้ำหนักตัวไม่น้อยเลยทีเดียว

          “น้องเชอรี่เก่งจังเลยเนอะ ร้องเพลงก็เพราะ น่ารักก็น่ารัก” อีกคนหนึ่งพูดต่อ ที่เหลือจึงพร้อมใจกันพยักหน้าเห็นด้วยอย่างเป็นเอกฉันท์ ฉันได้แต่ยิ้มแก้มปริไม่หุบแทนเจ้าตัวที่ตอนนี้คิวงานเต็มเหยียดตั้งแต่เช้าเพราะกระแสความร้อนแรงของรางวัลที่เพิ่งได้รับมานั่นเอง

          “งานนี้ต้องยกความดีความชอบให้คนนี้ เก่งมากๆ เลยนะหนูอิน”

          “ก็ได้ทุกคนช่วยนะคะ” ฉันตอบขณะยิ้มเขินๆ ให้กับสายตาชื่นชมที่ส่งมาให้ คิดถูกแล้วที่รบเร้าขออาปวินท์มาทำงานที่นี่ ทั้งทีมงานเปี่ยมด้วยคุณภาพ ความเป็นกันเองของทุกคน เหมือนครอบครัว พี่น้อง ที่ดูแลกันอย่างเอาใจใส่ตลอดเวลา

          เป็นท่วงทำนองของหัวใจ Heart Rhythm…

          แล้วใครคนหนึ่งก็ส่งเสียงเฮก็ขึ้นมา พร้อมเอ่ยประโยคที่ทำให้คนที่เหลือพากันเฮตามลั่น

          “ถ้าอย่างนั้นวันนี้ก็ต้องฉลองใช่ไหมพวกเรา

“ใช่...ต้องฉลอง!”

         

          ทีมงานทั้งหมดของ Heart Rhythm จัดการปิดร้านเจ้าประจำเพื่อทำการเลี้ยงฉลองความสำเร็จให้กับศิลปินน้องใหม่ของค่าย เชอรี่ที่กลายเป็นคนดังไปแล้วกำลังแจกลายเซ็นให้กับบรรดาทีมงานที่พากันรุมล้อมขนสมุดหนังสือข้าวของเครื่องใช้มาให้เซ็นกันยกใหญ่จนน่าสงสัยว่าจะแอบเอาไปขายต่อทำกำไรกันบ้างหรือเปล่า

          “เราเข้าไปขอกันสักสามลายเซ็นดีไหม” ฉันหันไปถามคนที่นั่งอยู่ข้างๆ อีกฝ่ายนั้นยิ้มให้ก่อนจะยกนิ้วจิ้มหน้าผากฉันเบาๆ

          “ขี้เห่อเหมือนกันนะเรา”

          “ไม่ได้หรอกค่ะ ปั้นมากับมือนี่เนอะ” ฉันยิ้มกริ่มหันไปมอง เด็กปั้นด้วยความภาคภูมิใจ ก่อนจะรู้สึกว่าร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างๆ เริ่มขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนฉันต้องหันไปถลึงตาใส่

          “นี่ ขยับออกไปห่างๆ หน่อยซิ ที่ว่างมีตั้งเยอะแหน่ะ” ฉันว่าพลางชี้ไปยังพื้นที่ที่ยังเหลืออยู่ไม่น้อยเพราะเป็นเก้าอี้ตัวยาว เนื่องจากจองทั้งร้านที่นั่งเลยมีเยอะไม่ต้องเบียด แต่ก็ยังไม่วายมีคนแอบเนียนทีเผลอจนได้

          คนแอบเนียนที่ฉันว่าอยู่ในใจยิ้มกว้าง ยอมขยับห่างออกไปอีกนิดชนิดเว้นที่ให้มดเดินได้จนฉันต้องแยกเขี้ยวขู่ “ถ้าไม่ขยับฉันจะไปนั่งกับพี่แบมจริงๆ ด้วย”

          นั่นแหละถึงได้ยอมขยับไปอีกหน่อย ช่วงนี้เผลอเป็นไม่ได้เพราะมือไม้อีกฝ่ายไม่เคยอยู่สุข ดูอย่างเมื่อคืนหลังจากที่เชอรี่ลงรถไม่ทันได้เดินเข้าถึงในบ้าน จอมฉวยโอกาสก็แก้แค้นเข้าที่แก้มฉันทันที

          โทษฐานว่าผมเหมือนบ๋อย

          คำแก้ตัวหลังจากโดนฉันหยิกเต็มที่เข้าที่แขน แต่ถึงจะโดนหยิกเข้าไปอย่างนั้นก็ยังไม่วายดึงเอามือฉันไปกุมไม่ยอมปล่อย และถ้าเมื่อคืนสองแฝดไม่ออกมายืนรอถึงหน้าบ้าน มีหวังกว่าฉันจะได้ลงจากรถคงเข้าเช้าวันใหม่พอดี

          “อ้าว ทำไมมานั่งหลบมุมกันอยู่ตรงนี้ล่ะโปรดิวเซอร์ทั้งสอง”

          เสียงคุ้นเคยดังขึ้นด้านหลัง พอหันไปเห็นว่าเป็นอาปวินท์ฉันก็ลุกพรวดจากเก้าอี้วิ่งเข้าไปหาทันที

          “อาคะ หนูอินทำได้แล้วเห็นมั้ยคะอา หนูอินทำได้จริงๆ ด้วย” ฉันคว้าแขนอาปวินท์เอาไว้แล้วร้องบอกด้วยความดีใจ อาปวินท์คือคนที่ฉันอยากให้รับรู้ความสำเร็จของฉันมากที่สุด เพราอาปวินท์คือต้นแบบที่ฉันยึดถือไว้ในใจอยู่เสมอจนทำให้ฉันสามารถมีวันนี้ได้

          “อาเห็นแล้วจ้ะ หนูอินของอาเก่งมาก” ฉันแทบน้ำตาซึมเมื่อมืออบอุ่นของอาปวินท์ลูบศีรษะฉันเบาๆ ก่อนจะรีบกะพริบตาถี่เมื่อหางตาเห็นร่างสูงของนายฆนาการมาหยุดยืนอยู่ข้างๆ

        ให้เห็นเดี๋ยวโดนล้อแย่

          “สวัสดีครับพี่ปวินท์”

          “ว่าไงต้นฝน หายเหนื่อยกันเลยล่ะซิ”

          “ครับ ทั้งหายเหนื่อยทั้งปลื้มใจ” นายฆนากรพูดพลางหันมาสบตาฉัน ฉันส่งยิ้มตอบก่อนจะสะดุ้งเมื่อถูกอาปวินท์ทัก

          “ท่าทางจะไปกันได้ดีนะเราสองคน” คำว่า ไปกันได้ดีในความหมายของคนมีชนักปักหลังอย่างฉันฟังดูพิกลอย่างไรบอกไม่ถูก ฉันจึงรีบเปลี่ยนประเด็นด้วยการดึงมืออาปวินท์มานั่ง

          “อามาเหนื่อยๆ พักก่อนนะคะ” จากนั้นก็รีบกุลีกุจอจัดหาเครื่องดื่มมาให้เต็มพิกัด ไม่รู้ทำไมฉันถึงไม่อยากให้อาปวินท์รู้เรื่องของฉันกับนายฆนากร ทั้งที่ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องปิดอะไรเลยเพราะเมื่อใดที่ป๊ากับแม่และแฝดรู้ ญาติโกโหติกาของฉันก็คงจะรับรู้กันถ้วนทั่วแล้ว

          พอคนที่เหลือเห็นอาปวินท์มา โต๊ะฉันก็เหมือนมีแม่เหล็กดึงดูด ทีมงานคนอื่นๆ ต่างพากันมารุมล้อมอาปวินท์ทักทายกันจนฟังไม่ได้ศัพท์เนื่องจากช่วงนี้คุณอาสุดหล่อของฉันไม่ค่อยได้เข้าออฟฟิศเพราะคุมงานคอนเสิร์ตใหญ่ที่เป็นโปรเจ็คต่อเนื่องจากคราวก่อนอยู่

          หลังจากนั้นบรรยากาศก็ยิ่งครึกครื้น เมื่อเชอรี่ขึ้นไปโชว์ร้องเพลงในอัลบั้มตัวเองชนิดนอนสต๊อป โดยเฉพาะพี่เหน่งซาวน์เอ็นจิเนียอันดับหนึ่งด้านเอ็นเตอร์เทรนที่สามารถเต้นได้ทั้งเพลงเร็วเพลงช้าจนฉันเกือบจะยกจอกคารวะ

          จะว่าไป...ก็มึนๆ เหมือนกันแฮะ

          ฉันยกมือขึ้นคลึงขมับตัวเอง หันไปมองก็เห็นพี่แบมกำลังหัวเราะหน้าดำหน้าแดงกับท่าเต้นสุดโหล่ของพี่เหน่ง วงหญิงชายเริ่มแยกกันมาได้สักพักใหญ่หลังจากที่พวกผู้ชายเริ่มดวดแอลกอฮอล์และพวกผู้หญิงเริ่มจับกลุ่มเม้าท์

          “ดูซิ คุณต้นฝนจ้องหนูอินอีกแล้ว” พี่สาวฝ่ายการตลาดที่นั่งข้างฉันสะกิดล้อก่อนพยักยิดให้คนอื่นล้อด้วยจนเสียงร้องแซวเกรียวกราวลั่นโต๊ะ ดูเหมือนว่านอกเหนือจากเรื่องของเชอรี่ ฉันนี่แหละที่เป็นหัวข้อเม้าท์ของกลุ่มสาวๆ อย่างเป็นทางการ

          “หวานกันทุกวัน จะแต่งเมื่อไหร่แจกการ์ดพี่ล่วงหน้าครึ่งปีนะจ๊ะจะได้จองคิวช่างตัดชุดถูก”

          “ใช่ๆ พี่ต้องเข้าคอร์สลดน้ำหนักด้วยเดี๋ยวสวยสู้เจ้าสาวไม่ได้”

          อยากจะมุดลงไปอยู่ใต้โต๊ะเมื่อเสียงกรี๊ดกร้าดชอบอกชอบใจดังขึ้นอีกรอบ แล้วดูนายฆนากรก็ช่างสร้างเรื่องได้ตลอด หันมาจ้องมองฉันทำไมกันไม่รู้บ่อยๆ ให้โดนจับได้

        ฮึ่ม มันน่าฆ่านัก!

          ฉันส่งสายตาอาฆาตไปให้เมื่อสบตากันอีกรอบ จากนั้นก็สะบัดหน้าเชิ่ดใส่จนผมปลิวไม่หันไปสนใจสายตาคู่นั้นอีก เอาไว้งานเลี้ยงเลิกเมื่อไหร่ค่อยเอาบัญชีที่สะสมไว้มาจัดการทีหลัง ส่วนตอนนี้ก็ได้แต่นั่งยิ้มโดนเพื่อนพ้องน้องพี่ชาว Heart Rhythm ตอดเป็นกับแกล้มแทนถั่วไปก่อน

          นั่งตัวแหว่งอยู่พักใหญ่จนความเขินทะลุเกินพิกัด ที่สุดก็ต้องแอบลุกมาเข้าห้องน้ำเพื่อพักยก เสียงนักร้องบนเวทีเปลี่ยนไป สงสัยว่าเชอรี่คงจะหยุดพักแล้วปล่อยให้นักอยากร้องคนอื่นขึ้นไปผลัดเวรแทน

          ฉันเดินมึนๆ เข้าไปทำธุระส่วนตัว แสงไฟสลัวๆ ในร้านทำให้ไม่ลำบากในการเดินมาเข้าห้องน้ำคนเดียวมากนัก แล้วอีกอย่างวันนี้ทั้งร้านก็มีแต่คนรู้จักคุ้นหน้าคุ้นตากันทั้งนั้นจึงไม่มีความจำเป็นต้องชวนใครมาเป็นเพื่อนด้วย

          แต่กระนั้นเมื่อออกมาจากห้องน้ำ สายตาก็ไปปะทะเข้ากับร่างสูงแสนคุ้นตาที่ยืนอยู่บริเวณทางเดินไม่ห่างกันเบื้องหน้า เจ้าของร่างยืนกอดอกนิ่งพิงนังเหมือนกำลังรอคอยอะไรบางอย่าง

        หรือไม่ก็รอใครสักคน

          รู้สึกเหมือนว่าคำตอบจะเป็นอย่างหลัง ชักอยากถอยกลับเข้าห้องน้ำไปตั้งหลักอีกสักรอบเมื่อสังเกตุเห็นว่าใบหน้าของคนที่ยืนกอดอกอยู่นั้นเข้มกว่าปกติเป็นสองเท่า

          อย่าบอกนะว่าโกรธที่ฉันเชิ่ดใส่เมื่อครู่

          แค่คิดก็ขนลุก แต่พอนึกไปนึกมาทำไมฉันจะต้องกลัวด้วยเล่า เพราะฉันไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักหน่อย ฝ่ายนั้นต่างหากล่ะที่เป็นคนผิดจ้องเอาๆ จนทำให้ฉันถูกแซวจนตัวแหว่งแบบนี้

          ดังนั้นฉันเลยตัดสินใจเดินต่อด้วยความมั่นใจ ทว่ายังไม่ทันเดินเข้าไปใกล้ ร่างหนึ่งก็เดินตรงเข้าไปหานายฆนากรที่ยืนอยู่ตรงนั้นเสียก่อน

          นั่น...เชอรี่

          เท้าของฉันหยุดเดินลงกะทันหัน ไม่รู้ทำไมฉันถึงรีบพาตัวเองเข้าไปหลบอยู่ตรงซอกหนึ่งซึ่งมองเห็นคนทั้งคู่ได้ถนัด แล้วหัวใจก็เต้นด้วยจังหวะประหลาด เมื่อมองภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้าระหว่างนายฆนากรกับเชอรี่ที่กำลังยืนคุยกัน ความทรงจำในวันหนึ่งหวนย้อน สายตาวูบไหวของเชอรี่ที่บังเอิญได้เห็นตอนที่นายฆนากรเผลอจูงมือฉันปรากฏขึ้นเป็นภาพเด่นชัด

          มือที่แนบอยู่กับผนังสั่นขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล เมื่อเห็นเชอรี่ขยับเข้าไปใกล้นายฆนากรก่อนจะยื่นมือออกไปจับมือหนาที่เลิกกอดอกแล้วเอาไว้ขณะพูดอะไรบางอย่างที่ฉันไม่ได้ยินแต่กลับรู้ว่าประโยคนั้นคืออะไร

        เชอรี่-ชอบ-พี่-ต้น-ฝน-ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,138 ความคิดเห็น

  1. #1122 saber (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2553 / 16:50
    รู้งี้โหวตเชอร์รี่ออกซะก็ดี -*-

    พี่ต้นฝนเคลียร์ด่วน!!!
    #1,122
    0
  2. #1066 nunpanu (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2553 / 14:01
    ต้องเคลียร์
    #1,066
    0
  3. #951 Prim (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2553 / 16:38
    อยากอ่านอีกอ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาา....

    ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    #951
    0
  4. #950 WeaSta (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2553 / 16:46
    ประกาศ อัพด่วนนนนนนนนนนนน

    คนอ่านจะลงแดงแล้ววววววววววว

    งานเข้าแล้วหนูอิน งานเข้าแล้ววววว
    #950
    0
  5. #949 stdo (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2553 / 15:08
    อ๊ากกกก ป้าไม่ยอม อย่าพูดแบบนี้นะ
    #949
    0
  6. #948 นานะ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2553 / 14:45
    กรี๊ดๆ ๆๆๆ



    ค้างอย่างแรง
    #948
    0
  7. #947 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2553 / 10:59
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด



    งานเข้า!!~ เจ้าข้าเอ้ยงานเข้าจ้า



    ทำไงดีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #947
    0
  8. #946 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 23:08
    นังเชอเน่ามาบอกรักทำไมของหนูอินเค้านะ
    #946
    0
  9. #945 กางเกงยีนส์ขาสั้น ^^ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 14:56
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดด.. นั่นไง!!
    #945
    0
  10. #944 ACLS (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 14:24

    อ้าวเชอร์รี่พูดอย่างนี้ก็.....
    ต้นจะทำไงล่ะเนี่ย
    รอลุ้นค่ะ

    #944
    0
  11. #943 canim (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 09:44
    น๊านนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    อยู่ดีไม่ว่าดี
    งานนี้พี่ต้นฝนงานเข้านะคะ
    หาทางแก้ตัวกันเอาเองหล่ะ ^^
    #943
    0
  12. #942 Prim (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 01:04
    พี่ต้นฝน งานเข้า จริงๆ

    รอตอนหน้าอยู่น๊าาาาาา
    #942
    0
  13. #941 Jim-Bey (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 23:39
    ทำใจให้มั่นไว้นะหนูอิน พี่ต้นฝนไม่ทำให้ผิดหวังหรอก

    ชิมิคะคุณอัคนี อิอิ
    #941
    0
  14. #940 Bellentine (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 23:20
     มาแล้ววววว !!! หลังจากหายไปนานมากกกก 

    ต้นฝนงานเข้าซะแหล่ว !!! หนูอินจะทำเยี่ยงไรนี่????? 
    #940
    0
  15. #939 Chii_Elda (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 18:23

    แล้วต้นฝนจะตอบว่าอะไร

    #939
    0
  16. #938 SoM^0^ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 14:11
    งานเข้าอย่างแรงเลยคะพี่ต้นฝน
    #938
    0
  17. #937 2538 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 13:13
    กรี๊ดดดดดดด

    อยากอ่านๆๆ

    จะลงแดงแล้ว

    ฮือๆๆ

    T^T
    #937
    0
  18. #936 aaa_a (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 10:59
    ค้างอย่างแรงเลยคะไรเตอร์
    #936
    0
  19. #935 Jen (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 09:05
    แหมไรเตอร์ขา จบแบบนี้กะให้คนอ่านลงแดงกันเลยใช่ม๊ะ ^^
    #935
    0