Naughty Melody...เมโลดี้วุ่นลุ้นรัก

ตอนที่ 39 : ตอนที่ 38

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    28 ก.ค. 53

.


          มาอีกแล้ว!

          ปริมาณน้ำตาลเริ่มพุ่งขึ้นสูงเป็นลำดับนับตั้งแต่บ่ายวันนั้นเป็นต้นมาและไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเลยแม้แต่น้อย ไม่ช้าไม่นานมีหวังฉันคงได้สำลักความหวานตายเพราะมีคนขยันหยอดให้อย่างนี้ทุกวี่ทุกวัน

          “อยากฟังอีกรอบไหม”

          ยังจะมาถามทั้งๆ ที่รู้ว่ากำลังเขิน ฉันเลยฟาดเพี้ยะที่แขนเข้าให้ น้ำหนักมือไม่เบาทำเอาคนถูกฟาดได้แต่ยกมือคลำแขนตัวเองป้อยๆ แต่ถึงจะเจ็บสีหน้าสีตาก็ยังยิ้มแย้มน่าหมั่นไส้ได้อยู่ ฉันทนมองไม่ไหวเลยต้องสะบัดหน้าหนี แล้วทิ้งท้ายด้วยประโยคสั้นๆ ห้วนๆ เอาไว้ก่อนจะเดินเข้าบ้าน

          “หิวแล้ว ถ้าจะทานด้วยกันก็เชิญค่ะ!

         

          เดินหน้ามุ่ยเข้าบ้านได้ไม่เกินสามก้าว ป๊าก็ตะโกนเรียกเสียงดังมาจากห้องอาหารทันที

          “ต้นฝน หนูอิน มากินข้าวกันเร็ว”

          ดูเอาเถอะ ขนาดเรียกกินข้าวชื่อนายต้นฝนยังนำหน้ามาก่อน ชักสงสัยว่านี่ใช่ครอบครัวฉันจริงหรือว่าเป็นครอบครัวของคนที่เดินตามหลังฉันต้อยๆ มากันแน่

          “ครับ กำลังจะไปครับป๊า” นายฆนากรรับคำเรียกป๊าเสียเต็มปากพาลให้ฉันยิ่งหงุดหงิดกว่าเก่า น่าจะเป็นเพราะสะสมมาตั้งแต่เรื่องพี่โต้แล้วซ้ำด้วยเรื่องที่ชวนฉันกลับบ้านตอนเย็นกลางวงเม้าท์ ตบท้ายด้วยสองแฝดปลื้มว่าที่น้องเขยที่เหมาเรียกกันเองจนออกนอกหน้า เลยทำให้หัวเสียมากกว่าปกติเป็นหลายเท่าตัวภายในวันเดียว

          พอฉันกับนายฆนากรเดินไปถึงโต๊ะอาหารองค์ประชุมก็พร้อม สองแฝดเริ่มแย่งกันตักอาหารเข้าจานตัวเองอย่างสนุกสนานเหมือนกำลังแข่งชิงแชมป์ ด้านแม่ก็โฆษณาเมนูใหม่ให้ลูกชายคนโปรดคนใหม่ ส่วนป๊าก็นั่งฟังแม่โฆษณาเป็นขุนพลพลอยพยัก ฉันเลยนั่งกินข้าวคนเดียวไปเงียบๆ ท่ามกลางบรรยากาศครื้นเครงเหมือนเช่นทุกวัน

          “หนูอินชิมนี่สิ” กุ้งทอดกรอบตัวโตถูกวางลงในจานอย่างเอาใจตามด้วยน้ำจิ้มรสเด็ด ฉันเหลือบตาค้อนคนตักให้ก่อนชิมกุ้งราดซอสสูตรใหม่ฝีมือแม่ตัวเองที่เปลี่ยนไปแนะนำอาหารอีกจานแล้ว

          “ทานเยอะๆ นะต้นฝน แม่มีเติมอีกเพียบ”

          เอาใจกันยกใหญ่ทำให้ฉันนึกเคืองอยู่นิดๆ เพราะเสียตำแหน่งลูกรัก แต่ลึกๆ แล้วก็ต้องตอบตัวเองว่าพอใจกับบรรยากาศที่เป็นอยู่นี้ โต๊ะอาหารที่ปกติเป็นเพียงสนามรบของสองแฝดดูมีชีวิตชีวาขึ้นมากเมื่อมีนายฆนากรมาร่วมโต๊ะ ซึ่งมีทีมาจากคำตอบในเย็นวันหนึ่ง

        “ผมทานข้าวคนเดียวครับ”

          แม้น้ำเสียงที่พูดมาแสนปกติ แต่เพราะอะไรไม่รู้ฉันถึงรู้สึกว่ามันเต็มไปด้วยความเหงา ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่านายฆนากรอยู่คนเดียวมาตลอดหลายปี ดังนั้นหลังจากที่ได้ฟังเรื่องครอบครัวที่นิวซีแลนด์ของนายฆนากรจบฉันจึงเอ่ยว่า

        “แวะมาทานข้าวเย็นที่บ้านฉันก็ได้ค่ะ”

          นั่นคือสาเหตุที่ทำให้ตอนเย็นโต๊ะอาหารบ้านฉันมีสมาชิกตัวโตเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งที่นั่ง สองเฮียดูจะถูกอกถูกใจเป็นพิเศษที่ได้เพื่อนใหม่ร่วมก๊ง ส่วนป๊าก็มีคอกีฬาคุยเพิ่ม แม่ก็ได้คนชิมอาหารเมนูใหม่ที่สรรสร้างขึ้นมาเตรียมรอไว้ทุกวัน

          ส่วนฉัน...ก็ได้คนช่วยล้างจาน!

          ผู้ช่วยตัวโตกำลังขัดถูจานด้วยความเพลิดเพลินขณะที่ฉันรอล้างน้ำเปล่าอยู่อีกอ่าง บ้านฉันไม่มีเด็กรับใช้หรือคนทำครัวเนื่องจากแม่เหมาทำเองหมดด้วยเหตุผลว่าอยู่เป็นคุณนายว่างๆ มันน่าเบื่อ ฉะนั้นลูกสามคนเลยต้องรับหน้าที่เข้าคิวผลัดกันล้างจานชามเองตามนโยบายของบ้าน

หนูอิน”

          เสียงทุ้มเอ่ยเรียก ฉันที่ยังอารมณ์กรุ่นๆ อยู่เลยเงียบไม่ตอบ ต่างคนต่างล้างจานกันไป พักใหญ่ๆ นั่นแหละถึงได้ยินเสียงอีกฝ่ายดังขึ้นมาอีกครั้ง

          “เมื่อกลางวันขำรายการสัมภาษณ์นักร้องใหม่รายการนั้นเนอะหนูอิน พิธีกรถึงกับอ้าปากค้างเลยตอนที่เชอรี่ร้องเพลงลูกทุ่งน่ะ” นายฆนากรพูดถึงรายการเพลงวัยรุ่นที่ดูด้วยกันเมื่อกลางวัน พิธีกรสัมภาษณ์ไปถึงเพลงที่เชอรี่ชอบ ซึ่งเจ้าตัวก็บอกชื่อเพลงลูกทุ่งเก่าเพลงหนึ่ง คนถามคงนึกสนุกเลยให้ลองร้องดูบ้าง ปรากฏว่าเชอรี่ใส่ลูกคอร้องเพลงลูกทุ่งชนิดไม่ยั้ง เล่นเอาคนฟังในห้องส่งตบมือกันเกรียวเพราะไม่คาดว่าน้องร้องวัยรุ่นอย่างเชอรี่จะร้องเพลงลูกทุ่งได้ดีมากเลยทีเดียว

          “อัลบั้มหน้าทำลูกทุ่งน่าจะรุ่งนะเนี่ย”

          “นั่นสิเนอะ”

ฉันพยักหน้าเห็นด้วย นึกไปถึงตอนนั้นก็ยิ่งหัวเราะขำ แต่พอหันไปเห็นคนที่ยืนข้างๆ  มองหน้าฉันแล้วยิ้มกริ่มเท่านั้น ฉันถึงรู้ตัวว่าเผลอตอบรับเฉยทั้งที่เมื่อครู่ก่อนยังงอนไม่ยอมพูดด้วยอยู่แท้ๆ

          “ไม่ต้องมายิ้มเลยนะ” ฉันว่าก่อนจะสะบัดละอองน้ำใส่ อีกฝ่ายก็ไม่ยอมแพ้รีบล้างฟองออกแล้วสะบัดน้ำใส่ฉันบ้าง จากแค่ล้างจานจึงเริ่มกลายเป็นสงครามสาดน้ำขนาดย่อม แล้วไม่รู้ยังไง แกล้งกันไปแกล้งกันมา สองมือของฉันกลับถูกอีกฝ่ายรวบเอาไว้เฉย

          “ปล่อยนะ” พยายามดึงมือหนี  แต่กลับถูกดึงตัวเข้าไปชิดแผงอกกว้าง แล้วลมหายใจติดขัดขึ้นมาในฉับพลันจนทำอะไรไม่ถูก ยิ่งเมื่อใบหน้าคมโน้มเข้ามาใกล้แล้วกระซิบชิดริมหู

          “เลิกงอนได้แล้วนะครับหนูอิน”

          “ใครงอนคุณล่ะ” แม้จะเขินอยู่เต็มกำลังแต่ฉันก็ยังก้มหน้าก้มตาเถียงตามนิสัย ได้ยินเสียงอีกฝ่ายหัวเราะแผ่วเบา ก่อนที่มือหนาจะกระชับร่างของฉันให้ยิ่งใกล้เข้าไปอีก

          “นั่นสินะ ไม่มีใครงอนสักหน่อย แค่เรียกก็ไม่ยอมพูดด้วย อย่างนี้ต้องทำแบบไหนดีหนอ” น้ำเสียงที่พูดประโยคนี้ฟังดูอันตรายอย่างบอกไม่ถูก ฉันเลยรีบรวบรวมสติที่เหลืออยู่น้อยนิดผลักให้อีกฝ่ายออกห่าง

          “ปล่อยได้แล้ว เดี๋ยวป๊ากับแม่เห็น”

          “เห็นก็ดีสิ จะได้แต่งกันไวๆ ไง”

          “ตาบ้า!” คราวนี้ฉันผลักอกคนพูดไม่คิดเต็มแรงจนมือหนาที่จับฉันไว้คลายออก นายฆนากรทำท่าจะตามมารวบตัวฉันเอาไว้อีกครั้ง แต่บังเอิญเหลือเกินที่ฉันถอยหลังไปชนจานใบหนึ่งที่คว่ำอยู่ตกลงมาเสียก่อน

          เพล้ง!

          เสียงจานแตกดังสนั่น ห้องครัวพลันตกอยู่ในความเงียบ ทั้งฉันทั้งนายฆนากรยืนตัวแข็งทื่อ จากนั้นก็ได้ยินเสียงคนวิ่งตึงตังแล้วสองแฝดก็โผล่พรวดเข้ามา

          “เกิดอะไรขึ้น หนูอิน ต้นฝน!”

          “นั่นสิ ทะเลาะกันเหรอ ใจเย็นๆ อย่าตีกันน้า”

          ขืนปล่อยให้สองแฝดพูดต่อมีหวังเว่อร์ได้อีกเรื่อย ฉันจึงต้องรีบยกมือขึ้นห้ามทั้งคู่ไม่ให้พูดต่อ

          “แค่จานแตกเฉยๆ เท่านั้นแหละเฮีย”

          “อ้อ...” แฝดร้องรับขึ้นพร้อมกันก่อนจะเพ่งสายตามองฉันกับคนตัวโตที่ยืนอยู่ข้างๆ อย่างสำรวจ

          “ล้างจานกันยังไงทำไมตัวเปียกแบบนั้น” เฮียอิทถามพลางกอดอกขมวดคิ้วเข้ม ทำเอาฉันรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ อย่างไรก็บอกไม่ถูก ขณะที่เฮียเอกนั้นทำหน้านิ่ง แต่ชัดเลยว่ากำลังประมวลภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้าอยู่ในใจ

          “หนูอิน” เฮียเอกเรียกชื่อฉันเสียงเข้ม ทำท่าเหมือนกำลังจะดุฉันเหมือนเมื่อสมัยเด็กตอนฉันเกเรไม่มีผิดจนฉันต้องรีบขานรับ “คะ”

          “อย่าเพิ่งเล่น รีบๆ ล้างจานให้เสร็จซะ”

          อ้าว ไหงว่าฉันเล่นคนเดียวล่ะ กำลังจะอ้าปากประท้วงความอยุติธรรม เฮียเอกก็ชิงพูดต่อ

          “แล้วก็อย่าคุยกันดึกนัก พรุ่งนี้ต้องทำงานกันแต่เช้ารู้ไหม” ว่าไปนั่น ทีตั้งวงก๊งกันดึกดื่นค่อนคืนไม่เห็นบ่น แล้วใครบอกว่าฉันจะอยู่คุยกับคนที่ยืนยิ้มฟังพี่น้องตีกันอยู่ข้างๆ เล่า จะไล่กลับบ้านตัวเองอีกไม่กี่นาทีนี้แล้ว

          “รู้ไหม” เสียงย้ำมาอีก ฉันเลยลากเสียงยานคางขานรับ “ค๊า...”

          เฮียเอกบ่นเสร็จก็ทำท่าจะเดินจาก แต่แล้วก็หันหลังกลับมาสั่งส่งท้าย

          “อ้อ แล้วดึกๆ ก็อย่าลุกขึ้นมาร้องเพลงอีกล่ะ เฮียง่วง”

          พูดจบเฮียเอกก็ลากแฝดน้องที่ยืนยิ้มเผล่จากไปเฉย ฉันมึนกับประโยคสุดท้ายของเฮียเอกอยู่ครู่ ก่อนจะรู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นหัวรถจักรที่ไอน้ำกำลังพุ่งพล่านออกจากหูเมื่อสมองแปลความหมายคำพูดของเฮียเอกได้ครบ

          “นี่พวกเฮียแอบฟังฉันคุยโทรศัพท์เหรอ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,138 ความคิดเห็น

  1. #1118 saber (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2553 / 16:22
    ฮ่าๆๆ แอบฟังนั่นเอง
    #1,118
    0
  2. #1062 nunpanu (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2553 / 13:16
    ความลับแตก เฮียแอบฟัง  ฮ่าๆๆ
    #1,062
    0
  3. #873 canim (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2553 / 09:47
    เฮียขาา แอบฟังคนเค้าคุยโทรศัพท์ นี่มันไม่ดีน้าา
    แถมมาล้อเค้าอีกอ้าว
    เหอๆๆ
    เขินค่ะเขิน ไม่ได้ว่าอะไร
    #873
    0
  4. #846 oss-spy (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2553 / 17:35
    Yes ...

    แหละแล้วเราก็มีเวลามาอ่านซักที

    หวานซะ

    ไม่เกรงใจคนอื่นกันเลย

    อ่านแล้วเซ็ง

    เพราะอิจฉา
    #846
    0
  5. #843 lllllllllll (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2553 / 21:53
    555555 ชอบครอบครัวนี้จัง ท่าทางจะคึกคื้นดีแฮะ
    #843
    0
  6. #842 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2553 / 15:40
    555+



    เฮียเอกเด็ดเจงๆ 555+
    #842
    0
  7. #841 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2553 / 20:33
    กองทัพมด
    #841
    0
  8. วันที่ 28 กรกฎาคม 2553 / 18:57
    จะน่ารักไปไหน คุณต้นฝน
    #840
    0
  9. #839 SoM^0^ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2553 / 18:11
    555 อ่านไปไล่มดไป ขำไป สนุกมากเลยคะ
    #839
    0
  10. #838 ม่านเมฆา (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2553 / 16:24

    ครอบครัวนี้รักกันจริงๆ

    แซวกันขนาดนี้เลย

    #838
    0
  11. #837 กิ๊งก้อยแก้ว (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2553 / 14:24
    ครอบครัวสุขสันต์น่าร้ากกกกกที่ซู๊ดดดดดดด
    #837
    0
  12. #836 อัศวินสืดำ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2553 / 12:22
    5555555555 ค้างอยู่นานมวากกก
    พี่รู้ไหมคะ พรุ่งนี้หนูมีสอบ แต่หนูยังแอบมาอ่าน 55
    ไม่ไหวแล้ว สนุก น่ารัก แล้วก็ขำมากๆ
    #836
    0
  13. #835 XeNon_ParalleL (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2553 / 03:15
    อิอิ คนแรก
    จะหวานไปถึงไหนเนี่ย
    มดจะเต็มบ้านแล้ว พี่ต้นฝน
    >_________________<
    #835
    0