Naughty Melody...เมโลดี้วุ่นลุ้นรัก

ตอนที่ 23 : ตอนที่ 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,616
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    20 เม.ย. 53

หวัดดีค๊า

ไม่ต้องงงว่าทำไมวันนี้อัคนีมาหวัดดีค๊าด้วย เพราะนี่คือมรรษกรเองค่ะ
เนื่องจากอัคนีหนีเที่ยว เอ๊ย แอบไปพักรบปั่นงานยาว มรรษกรเลยมาอัพเมโลดี้แทน
ฉะนั้น ใครที่จะบ่นว่าอัคนีไม่ยอมอัพเรื่องอื่น เก็บใส่กระเป๋ารออัคนีกลับมานะค๊า (หุหุ โบ้ยคับ)

ปล. ทำไมตอนนี้หนูอินกลายเป็นลำยองเนี่ย อ๊างงงงงงง

มรรษกร





          “นี่คุณ ตอนฉันยังไม่ลงมาคุณคุยอะไรกับเฮียเอกเฮียอิทบ้าง

          ท่าร้อนรนแบบนี้เห็นแล้วน่าแกล้งจริง ๆ ผมยิ้มมุมปาก ยักคิ้วใส่แถมด้วยยักไหล่อีกที

          เรื่องของผู้ชายเขาคุยกัน คุณไม่เกี่ยวหรอกน่ะ

          นี่! ที่นี่ไม่ใช่ที่ทำงาน ในบ้านนี้ฉันใหญ่สุด คุณตอบมาเดี๋ยวนี้เลยว่าคุยอะไรกันไว้บ้าง แอบนินทาฉันหรือเปล่า

          ดู ผมเพิ่งเคยเห็นเจ้าของบ้านต้อนรับแขกด้วยความกร่างใช้อำนาจบาตรใหญ่ข่มขู่แขกก็คราวนี้

          เยอะมากกกก

          อินรินทร์ตาลุก จ้ำพรวดข้ามฝั่งมานั่งชิดผม

          คุณนี่ทุเรศมากเลยนะ บอกอะไรพี่ชายฉันไว้บ้างเนี่ย

          เอ้า พูดกับหัวหน้าดี ๆ หน่อยสิคุณ

          ผมตอบกลั้วหัวเราะ ถ้าตอนคุยกับสองหนุ่มผมบ้าเพราะอาจถูกใส่สารแปลกปลอม เวลาคุยกับอินรินทร์นี่หล่อนคงแอบป้ายสารอะไรบางอย่างที่ทำให้ผมอารมณ์ดีและขี้แกล้งเป็นพิเศษ

          ไม่ดงไม่ดีหรอก

          หล่อนแว้ดผมเสียงเขียว ทำตัวพองเบ่งใส่ผม

          งั้นก็ไม่บอก

          บอกมานะ

          จะรู้ทำไม หรือไม่ก็ถามพี่ชายคุณเองสิ

          ตากลม ๆ เหลือบมองพี่ชายตัวเองนิดหนึ่ง เห็นซ่าแบบนี้รู้สึกอินรินทร์จะมีบางมุมที่เกรงพี่ชายอยู่เหมือนกัน สงสัยมีชนักปักหลังแยะ

          ไม่เอาล่ะฉันจะถามคุณนี่แหละ บอก ๆ มาสิ

          อินรินทร์ ผมดึงมือที่เขย่าเสื้อผมอย่างกับเขย่าเซียมซีมากุมแน่น แกล้งชะโงกเข้าไปใกล้อีกหน่อย พูดคะ ๆ ขา ๆ น่ะเป็นมั้ย ถ้าอยากให้เล่าต้องพูดหวานกับผมก่อน

          ผู้หญิงอะไรฤทธิ์มากอย่างนี้ อินรินทร์ทำหน้าตูมเม้มปากแน่นพลางสั่นหน้า พยายามแกะมือผมออกผมจึงตึงตัวมาใกล้จนร่างนุ่มแทบขึ้นมาเกยตัก

          เร็วสิ ไม่งั้นพรุ่งนี้คุณก็รอถูกพี่ชายเล่นงานโดยหาข้อแก้ตัวไม่ทันเองก็แล้วกัน เห็นหรือเปล่าว่าพี่ ๆ มองคุณแปลก ๆ

          อันนี้ผมไม่ได้โม้ ปากบอกว่าอินรินทร์คงเห่อโต้วงคิลแค่ในฐานะแฟนเพลงแต่ธาตุแท้ที่หวงน้องคงกระพือให้ระแวงพอสมควร

          ค...คุณเล่าอะไรน่ะ หวังว่าคงไม่ใช่เรื่องเรานะ

          เรื่องเรา ฟังรื่นหู ผมชอบจริง ๆ ไอ้คำนี้

          ใช่มั้ยน้า

          เสียงกวนของผมคงจะเสียดแทงใจใช่เล่น อินรินทร์กรี๊ดใส่หูผมแล้วดิ้นใหญ่

          คุณ! ทำไมเป็นคนแบบนี้ ฉันเกลียดคุณมากที่สุดในโลก ลาออก ไม่ทำแล้วบริษัทนี้ ฉัน...

          เฮ่ย ไปกันใหญ่แล้ว ใจเย็นก่อนสิคุณ ผมไม่ทุเรศขนาดเอาคุณมาขายหรอกน่ะ ผมคุยกับพี่คุณเรื่องอื่น ยังไม่ได้บอกสักคำเลยว่าคุณใช้ลิปสติกกลิ่นสตรอเบอร์รี่ที่... แกล้งเว้นจังหวะพูดนิด อินรินทร์ก็เหมือนภูเขาไฟใกล้ระเบิดแล้วปล่อยตูมเลยเมื่อผมต่อความว่า หอมแล้วก็หวาน...พอใช้ได้

          ไอ้คุณหัวหน้า...ตายซะเถอะ!”

          อินรินทร์หน้าแดง กระชากมือออกด้วยแรงอย่างกับช้างสารจนผมเอาไว้ไม่อยู่ หล่อนเงื้อง่ามือทุบอักใส่เร็วและรัวซะผมน่วมหลบไม่ทัน

          อินรินทร์ เดี๋ยว โอ๊ย ผมเจ็บนะคุณ

          ดี จะเอาให้ตายคาบ้านเลย

          ตาย คราวนี้ผมตายแน่ ผมล้มคว่ำคะมำหงายตกเป็นกระสอบทรายให้อินรินทร์ซ้อมอยู่หลายนาที ผู้หญิงอะไรแรงเยอะเป็นบ้า ไอ้ผมจะสวนกลับก็ไม่ใช่วิถีลูกผู้ชายตัวจริง นาทีนี้มีแต่มารยาประการเดียวที่เป็นทางออก

          โอ๊ย แค่ก ๆ ๆ

          ผมแกล้งร้องโอดโอยไอโขลก ๆ เรียกร้องความสงสาร ทีแรกอินรินทร์ยังหลับหูหลับตาเล่นงานเพราะเชื่อสนิทว่าผมเปิดเผยเรื่องถึงเนื้อถึงตัวหลายครั้งระหว่างเรา โธ่ หลอกง่ายอะไรแบบนี้ ผมจะพูดได้ยังไง ในเมื่อมันเท่ากับประจานตัวเองเหมือนกันแล้วยังเป็นการไม่ให้เกียรติผู้หญิงอีก

          อิน-รินทร์ ผม แค่ก ๆ ๆ 

          ทีนี้คนขี้โมโหเริ่มรู้สึกตัว หยุดมือ

          คุณฆนากร! เจ็บจริงเหรอเนี่ยมือฉันไม่หนักสักหน่อย

          โห หนักยังกะสากตำข้าว พูดมาได้นะครับว่าไม่หนัก

          ก็เจ็บสิคุณ โอย ผมคลานดัวะเดียะขึ้นนั่งพิงทำทีเป็นหมดสภาพทั้งที่เจ็บนิดหน่อย พรุ่งนี้จะทำงานไหวมั้ยเนี่ย

          แล้วต่อด้วยไอเหมือนคนช้ำในอีกหลายยก ชำเลืองมองอินรินทร์อีกทีเห็นยืนหน้าเหย กระแซะมายืนใกล้ถามเสียงอ่อน

          คุณ เป็นไงมั่งน่ะ

          เจ็บ ตรงนี้

          หน้าสวย ๆ ชะเง้อมาใกล้หัวไหล่ข้างที่ผมชี้ ใกล้จนได้กลิ่นหอมอ่อน จังหวะไหนจะเหมาะเท่านี้ ผมดึงมืออินรินทร์นั่งลงข้าง ๆ คราวนี้หล่อนยอมนั่งโดยดีแถมส่งสายตาเป็นห่วงเป็นใยให้เสียอีก

          ผมไม่ได้พูดจริง ๆ เชื่อผมสิ

          เลิกพูดเถอะน่ะ

          อินรินทร์ตัดบท ผมพยายามมองหน้าที่ก้มต่ำก็เห็นแก้มใสแดงปลั่งจัดขึ้น ทำไมนะผมถึงอยากทำมากกว่าแค่มอง

          คงไม่มีอะไรมาก ก็แค่ปฏิกิริยาทั่วไปของผู้ชายเวลาใกล้ชิดผู้หญิง

          ผมบอกตัวเองอย่างนี้แต่เผลอมองแก้มใสไม่วางตากระทั่งอินรินทร์ที่หมดคำพูดไปเฉย ๆ ช้อนตาขึ้นสบตาผม แล้วเลยกลายเป็นใบ้กินกันทั้งคู่

          คุณ... ผมอมยิ้มเพราะอินรินทร์พูดติดอ่าง ขับรถกลับบ้านไหวหรือเปล่า

          ไหวสิ ผมกระดูกเหล็กอยู่แล้วแค่นี้สบาย

          ดีแล้ว งั้นรีบ ๆ กลับไปซะ ฉันจะนอน

          อ้าว บ้านคุณไล่แขกกันง่าย ๆ แบบนี้เองน่ะเรอะ

          ใช่ มีอะไรมั้ย

          ไม่จำเลยอินรินทร์ เหมือนผมจะเคยเตือนแล้วว่าอย่าลอยหน้าลอยตาแบบนี้มันเหมือนหล่อนกำลังเชิญชวนผมและผมก็ใกล้จะอดใจไว้ไม่อยู่ซะด้วย

          ไม่ได้เรื่อง โทษฐานเกรงใจเจ้าของบ้าน ผมเขยิบออกห่างอินรินทร์ซะเองแต่ยังหาเรื่องอยู่ต่อแบบไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเท่าไหร่ คุณจะรีบไล่ผมทำไม เหล้ายังไม่หมดแก้วเลย

          โธ่เอ๊ยทำงกไปได้ ฉันยกให้หมดขวดเลยเอ้า

          นี่ ผมไม่ใช่ขอทานนะครับ

          ฉันก็ยังไม่ได้ว่าสักหน่อย

          ในประเทศไทยนี้ถ้ามีการแข่งขันต่อปากต่อคำผมว่าอินรินทร์คงครองแชมป์ หล่อนเถียงผมฉอด ๆ แต่จู่ ๆ ก็ยิ้มหวานส่งแววตาไม่น่าไว้ใจ

          ถือซะว่าขอโทษ ฉันเลี้ยงเหล้าคุณเองแล้วกันนะ

          เหล้าไหนอีก

          บ้านนี้รวยน้ำเมาซะจริง

          รอเดี๋ยว

          รอก็รอ ผมนั่งรออินรินทร์พลางขำสภาพพี่ชายอินรินทร์เมาหมดสภาพอยู่ตรงหน้า พักเดียวอีกฝ่ายกลับมาพร้อมจานเล็กใส่มะขามเปียกและไหขนาดย่อมอีกใบหนึ่ง

          นี่เลยถึงกึ๋นกว่าเยอะ

          ท่ากอดไหด้วยแขนข้างเดียวนี่มันยายขี้เมาชัด ๆ ผมขำจนเผลอหัวเราะออกมา ชะโงกมาดมกลิ่นตอนที่อินรินทร์เปิดไหและเทใส่กั๊ก กลิ่นมันแรงพิลึก น้ำใสอย่างกับตาตั๊กแตน

          เหล้าอะไรเนี่ยคุณ กินแล้วไส้ขาดหรือเปล่า

          เหล้าป่า ของเฮียฉันเอง แรงขนาดพ่นไฟได้เชียวแหละ กรึ๊บแล้วดูดมะขามเปียกงี้เด็ดขาด คุณกล้ากินรึเปล่าล่ะ

          อ้าวววว โดนผู้หญิงท้าดวลเหล้าแบบนี้ไม่รับคำท้าก็เสียงเชิงชายน่ะสิ

          ผมคว้าแก้วซดโฮกโชว์ เจ้าน้ำใสนั่นไหลผ่านลงคอแผ่ความร้อนวาบเรื่อยลงมาถึงท้อง อินรินทร์หัวเราะคิกคักซดบ้างด้วยท่าทางคล่องแคล่วอย่างกับจอมยุทธ์ในหนังจีน

          เป็นไงคุณแรงพอมั้ยแบบนี้

          นี่คุณจะกินด้วยเหรอ

          ผมชักห่วงขึ้นมาจริง ๆ เหล้าแรง ๆ แบบนี้บางคนรับไม่ไหวถึงขั้นหามเข้าโรงพยาบาลได้เลย

          เอ้า จะให้ฉันนั่งมองหรือไง ฉันถูกสั่งให้นั่งมองมานานเกินไปแล้วนะ มา ๆ หมดแก้ว

          เอา ดูซิคนเก่งจะแน่สักกี่น้ำ

          

          เฮ้อินนารีน

          ไม่รู้เสียงผมทำไมมันยานผิดปกติเหมือนไม่ใช่เสียงตัวเอง อินรินทร์เอียงหน้ามองผมตาฉ่ำหัวเราะเอิ๊กอ๊าก ถามเสียงหวานและตะเบ๊ะผมเข้าให้หนึ่งที

          มีอะไรให้หนูอินรับใช้คะคุณหัวหน้า

          ท่าทางกวนประสาทปนหวานพานให้ผมหัวเราะเอาง่าย ๆ คว้าไหล่เล็กบางเข้าหาตัวลืมไปเลยว่าปกติฝ่ายนั้นต้องสู้ยิบตาแต่นี้เอียงหัวมาซบบ่าผมอีกแน่ะ

          ผมตาลายน่ะ เห็นพี่ชายคุณมีตั้งสี่คน

          อินรินทร์หัวเราะเสียงใสขำผม

          เจงเด่ะ หนายดูมั่งซิ หล่อนมองไปฝั่งตรงข้ามแล้วทำท่าขยี้ตา อ้าวจริงด้วย เฮียอิทกับเฮียเอกมีตั้งสี่คน

          เสียงอินรินทร์ที่ดังอยู่ข้างหูผมมันเหมือนเสียงเพลง ผมเอียงหน้ามองแล้วดึงตัวหล่อนเข้ามาใกล้ เชยคางขึ้นพูดแล้วได้ยินเสียงตัวเองอ้อแอ้อีกเหมือนเดิม

          คุณแปะโปสเตอร์วงคิลไว้ในห้องนอนจริงเหรอหนูอิน

          จริ๊ง ฉานมองทู้กวันเลย พี่โต้ยิ้มให้ฉันก่อนนอนด้วยนะคุณ

          ไม่อยากฟังเลยคำตอบแบบนี้ ผมรั้งดวงหน้าอินรินทร์ใกล้ขึ้นอีก ก้มลงไปกระซิบบอกชิดเรียวปาก

          ดึงออกนะ ผมไม่ชอบ

          คำตอบของอินรินทร์อู้อี้จนผมฟังไม่รู้เรื่อง ผมรู้แต่ว่ามีความสุขที่รู้สึกถึงความนุ่มหอมแนบชิดกับปากตัวเอง

          กลิ่นคุ้น ๆ

          อ่า...กลิ่นสตรอเบอร์รี่นี่เอง


t em

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,138 ความคิดเห็น

  1. #1100 saber (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2553 / 13:48
    อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยย เมาทั้งคู่

    กลิ่นสตรอเบอรืรี่ นี่เอง *0*
    #1,100
    0
  2. #961 aoistar (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 00:06
    55 หึงอ่ะดิ ยังจะปากแข็ง ไม่รู้ใจตัวเองอีก
    #961
    0
  3. #866 แมวลูกหิน (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2553 / 01:57
    เมารักคราบ เมารัก  แล้วสองแฝดไปหนายทำมายสลบก่อน
    #866
    0
  4. #824 namjai___-_ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2553 / 15:59
    na rak mak ka
    #824
    0
  5. #540 dek_noiSandee (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 เมษายน 2553 / 13:45
    กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆหนูอินของเจ๊โดนอีกแล้ว
    พี่ต้นฝนอ่ะ
    หนูอินจะเอาคืนยังไงดีค่ะพี่อัคคี
    #540
    0
  6. #528 a-lala-sorry (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 เมษายน 2553 / 10:39
    น่ารักน่ามอม(เหล้า) มากๆค่ะ 55+
    #528
    0
  7. #527 Sm* (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 เมษายน 2553 / 01:14
    -..- *





    น่ารักมาก อ๊ายยย

    เดี๋ยวเจ๊จะเอาไปมอมหนุ่มบ้างง 5555
    #527
    0
  8. #526 กางเกงยีนส์ขาสั้น ^^ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 เมษายน 2553 / 21:53
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ><
    #526
    0
  9. #525 huhu (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 เมษายน 2553 / 18:22
    อ๊ายยยย



    น่ารักอ่ะ
    #525
    0
  10. #524 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 เมษายน 2553 / 16:49
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด



    ปล.บ้าไปแล้วตอนนี้ อ่านไปยิ้มไป เหอๆๆๆๆๆๆๆ เอาอีกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เอาแบบนี้หนูช้อบชอบบบบบบบ
    #524
    0
  11. #523 N_นางมาร_N (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 เมษายน 2553 / 13:50
    อิอิ...ได้โอกาสเลยน่ะคุณต้นฝน


    แต่แบบนี้น่ารักจัง
    #523
    0
  12. #522 กิ๊งก้อยแก้ว (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 เมษายน 2553 / 09:28
    น่าร้ากกกกกกกกกกกกจริงๆ
    #522
    0
  13. #521 yeewayayee (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 เมษายน 2553 / 00:18

    อ่านแล้วต้องอมยิ้มทุกทีเลย
    ฝากแรงใจให้ไรเตอร์ทั้งสองเร่งปั่นนะจ๊ะ

    #521
    0
  14. #520 Chii_Elda (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 เมษายน 2553 / 20:59
    เฮ้ยยยย ไปหย่ายแหล่ว
    #520
    0
  15. #519 `oนู๋_นิ่มo` (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 เมษายน 2553 / 20:14

    เกิดไรขึ้นนะ  นู๋อินทำไร

    #519
    0
  16. #518 หนูน้อยmelon (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 เมษายน 2553 / 12:59
    ลำยองเมาปลิ้นแล้วววว  555+

    พี่ต้นฝนขา... ได้กลิ่นสตอเบอร์รี่อ่ะเพราะทำอะไรอยุ่ค๊า
    #518
    0
  17. #517 Tอ้!อ้ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 เมษายน 2553 / 11:49
    55+ ลำยองของแท้และแน่จริงๆ

    #517
    0
  18. #515 pretty-p (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 เมษายน 2553 / 12:14
    นางลำยองเมาแล้ว พ่อฆาตกรก็เมา
    แล้วพีชายสองคนจะตื่นมาทันชอตเด็ดไหม หรือว่าเมาหัวราน้ำกันสองคนแล้ว ตอนเช้า เก๊าะบ้านแตกกกกกกก
    #515
    0
  19. #514 my_i-sis (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 เมษายน 2553 / 01:29
     ยังได้กลิ่นสตรอเบอรี่อีก??? 

    นึกว่ากลิ่นน้ำใสๆจะกลบไปหมดแล้ว 55555555555555555
    #514
    0
  20. #513 ม่านเมฆา (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 เมษายน 2553 / 01:01
    กลิ่นสตรอเบอรี่น่ากินเนอะ

    เป็นกำลังใจให้ค่า
    #513
    0
  21. #512 JuliE (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 เมษายน 2553 / 22:55
    ลำยอง งง ชัดๆ เลย

    55 5
    #512
    0
  22. #511 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 เมษายน 2553 / 20:55
    ว้าย ๆ ไม่ย๊อม ไม่ยอม ดมกลิ่นสตรอเบอร์รี่หนูอิน 2 หน แล้วนะแล้วจบหนีเนี้ยนะ

    มาซะโดยดีมาต่อตอนต่อไป อยากรู้ ง่ะ
    #511
    0