คมเสน่หา

ตอนที่ 12 : ออกเดินทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32,574
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    7 มี.ค. 52





            เตชินีรวบปากกาหลากสีบนโต๊ะเขียนหนังสือลงกระเป๋าใส่ดินสอ โดยมากหล่อนเขียนเรื่องอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ทำงานเหมือนพนักงานกินเงินเดือน ตื่นเช้าหลังทำธุระส่วนตัวเสร็จก็เริ่มงาน พักทานอาหารกลางวัน รีแล็กซ์อีกนิดหน่อยค่อยเริ่มงานต่อในช่วงบ่าย แต่ในบางครั้งการนั่งหน้าคอมพิวเตอร์นาน ๆ มันทำให้สมองตันต้องเปลี่ยนอิริยาบถเปลี่ยนวิธี หันมาใช้วิธีดั้งเดิมคือเขียน

            ผลวิจัยทางวิชาการที่เคยอ่านกล่าวว่าสีมีส่วนสำคัญต่อการกระตุ้นสมอง หล่อนเห็นจริงในข้อนี้ เวลาคิดพล็อต เขียนข้อความสำคัญจึงมักใช้สีแตกต่างกัน มันทำให้จำและมองเห็นได้ง่าย

            ไออุ่นจากอาทิตย์ยามเช้าลอดผ่านเข้ามาในห้องนอน เมื่อคืน จีรณาทิ้งท้ายแค่นั้นก็เดินลงส้นเท้าปังขึ้นห้องปิดประตูโครม แววตาก่อนเดินจากเหมือนจะพูดได้เป็นคำ

พี่บ้าไปแล้วจริง ๆ

พี่น้องในโลกนี้ที่ไม่เคยทะเลาะกันหล่อนถือเป็นสิ่งแปลกประหลาด คนเกินหนึ่งคนรวมกันย่อมกระทบกระทั่งเป็นเรื่องธรรมดา เหมือนหล่อนกับน้องสาว แต่โดยมากเป็นเรื่องเล็กน้อยแล้วก็เลิกรากันไป ผิดกับหนนี้ จีรณาส่งแววตาผิดหวังเอามาก ๆ

ถ้ายิ่งอธิบายคงยืดเยื้อ สู้ปล่อยให้เข้าใจไปอย่างนั้น เดี๋ยวครบเดือนได้เงินเดือนฟรีคงหายงอนเอง เตชินีสรุปเสร็จสรรพแล้วหันมาสำรวจกระเป๋าเสื้อผ้า นิสัยทำอะไรรวดเร็วจึงใช้เวลาไม่นานนักสำหรับกระเป๋าใบโต แต่ไอ้ที่สำคัญต้องประคบประหงมอย่างดีได้แก่ตำราบางเล่มที่ยังหาข้อมูลค้างคาเพื่อนวนิยายเรื่องใหม่ และโน้ตบุ๊ค

            กับอีกสิ่งในกระเป๋าถือ

            กล่องพลาสติกใสทรงสี่เหลี่ยมเล็กแค่ครึ่งนิ้วก้อยถูกหยิบออกมา บนฝามีรอยขีดข่วนแสดงการผ่านเวลายาวนาน เนื้อพลาสติกเคยใสตอนนี้มัวขุ่นถูกรอยเมจิกสีน้ำเงินเขียนไว้ด้วยลายมือโย้เย้แต่อ่านง่ายเพราะตัวโตว่า

ข้าวตัง

            เตชินีเปิดฝาหยิบลูกแก้วหยกเนื้อเย็นกลมดิกแล้วยิ้มให้เจ้าวัตถุเชื่อมโยงความทรงจำ ตอนประมาณสิบขวบ ลูกแก้วลูกนี้หล่อนรู้แค่

            สวยดีนะ

            แล้วหยกเนื้อดีก็ถูกดีดเล่นอย่างกับมันเป็นลูกแก้วลูกละบาท ถ้านำขึ้นพิจารณาใกล้ ๆ ก็จะเห็นรอยกับเนื้อไม่เกลี้ยงนักของลูกแก้วลูกนี้ซึ่งคงไม่ต่าง...จากคู่ของมัน

            เตชินีเก็บลูกแก้วใส่กล่อง กล่องที่เขียนว่าข้าวตัง...ชื่อที่เพื่อนคนหนึ่งอุตริตั้งให้

            อย่างพยายามปัดรอยวับวูบในใจออกไปเมื่อนึกถึงเหตุการณ์อีกสิบปีให้หลัง หล่อนคว้ากระเป๋าโน้ตบุ๊คขึ้นสะพายหลัง ลากกระเป๋าเดินทาง สำรวจความเรียบร้อยในห้องอีกนิดหน่อยจึงล็อคประตู อำลาห้องส่วนตัวที่หมายมั่นว่าจะกลับมาให้เร็วที่สุดก่อนหับสนิท

            หอบของถึงชั้นล่าง เตชินีขัดในอก ลองเดินเลยผ่านจีรณาที่กำลังนั่งหันหลังให้ดูรายการเพลงรายการโปรดโดยแม้สักเสี้ยวองศายังไม่หันแลมองมา หล่อนเลยต้องเป็นฝ่ายเอ่ยลา

            จี พี่ไปนะ

            ค่ะ

            น้องสาวหันมาแวบเดียว นิดเดียวจริง ๆ แล้วหันกลับไปจ้องจอสี่เหลี่ยมต่อ เตชินีเม้มปาก ใจปวดหนึบขึ้นมาดื้อ ๆ ด้วยอาการน้อยใจ ที่หล่อนต้องไป ตัดสินใจทำทั้งหมด ไม่ใช่เพราะห่วงน้องหรอกหรือ นิสัยจีรณาเป็นอย่างไร หล่อนนี่แหละรู้ดีที่สุด หากจะขัดขวางด้วยการเอ่ยแค่ อย่าไป จีรณาไม่มีวันยอม แต่ถ้ามีข้อแลกเปลี่ยน...ที่น่าสนใจพอ เช่นที่หล่อนทำลงไปแล้วนั่นล่ะถึงจะสำเร็จ

            ตัดใจลากกระเป๋ามุ่งหน้าออกจากบ้าน แล้วทั้งเนื้อทั้งตัวก็ถูกโถมเข้าใส่จากด้านหลังแทบหน้าคะมำพร้อมวงแขนกอดรัดเหมือนจะฉุดรั้งไม่อยากให้ไป

            พี่เต

            เตชินีปล่อยมือจับกระเป๋าลากกระพื้นดังโครมแล้วหันไปกอดน้องสาวที่งอแงร้องไห้น้ำตาเป็นเผาเต่าขึ้นมาเสียอย่างนั้น

            จีขอโทษ

            เหมือนยกภูเขาออกจากอก นักเขียนสาวยิ้มกว้างโคลงตัวถูหลังน้องแรง ๆ เอ่ยเย้าน้ำเสียงใส สดชื่นมีกำลังใจค้นหาความจริงขึ้นเป็นกอง

            โตแล้วนะเรา ร้องไห้กระจองอแงเป็นเด็กอนุบาลไปได้

            โธ่พี่เตก็ จีรณาเงยหน้าขึ้น ยกมือปาดน้ำตา ดวงตาเชั้นเดียวรียวยาวเฉียงขึ้นบวมแดง จีกลัวผีก็รู้นี่ อยู่บ้านคนเดียวหลอนแย่

            จริงสิ ลืมคิดถึงข้อนี้สนิท มัวแต่วางใจว่าจีรณาโตพอดูแลตัวเองได้

            อนุญาตให้พาเพื่อนมาอยู่ด้วยระหว่างปิดเทอม แต่... เอานิ้วจิ้มจมูกแบบหมั่นเขี้ยว เพื่อนผู้หญิงเท่านั้นนะ ผู้ชายห้ามเด็ดขาด ถ้ารู้ โดน

            พี่เต... คลายวงแขน ก้มหน้าอุบอิบอย่างไม่ค่อยมั่นใจ จีไม่รู้หรอกว่าทำไมพี่ต้องห้าม แต่ไม่ต้องไปแทนจีก็ได้นะ จีจะไม่ทำงานนี้แล้ว

            ขอบคุณอะไรดีหนอที่ดลบันดาลให้จีรณาเข้าใจทั้งยังเอ่ยขอโทษ เตชินีนิ่ง เหตุผลการไปครั้งนี้นอกจากกันน้องสาวยังมีอีกสิ่งหนึ่งผลักดัน เรื่องราวลูกพี่ลูกน้องเพื่อนสนิท มันยังไงกันแน่ ทำไมถึงเกิดเหตุการณ์อัปยศขึ้นได้ หล่อนต้องหาคำตอบ บางทีนะบางที ถ้าสามารถหยุดมันได้ หล่อนก็จะทำ

            รับปากแล้วพี่ไม่คืนคำหรอกจี พี่จะทำงานนี้แทน เงินนั่นก็ยกให้จีหมด พี่ถือว่าเปลี่ยนบรรยากาศที่เขียนนิยายไปด้วยในตัว เจ๋งมั้ย

            เอางั้นเหรอคะ

            ก็งั้นแหละ พี่ไปนะ เดี๋ยวผิดนัด

            ดูแลตัวเองนะพี่เต

            จีรณาโผกอดให้เตชินีรวบตัวน้องสาวกอดแน่นตอบแทน หล่อนหัวเราะคิกแซวว่า

            คำพูดนี้มันควรเป็นของพี่ไม่ใช่เหรอ

 

            หากตัดคำบอกเล่าจากปากครองขวัญ เตชินีคงได้เพลิดเพลินชมธรรมดาโดยไม่ฉุกคิดสิ่งใด จากกรุงเทพมหานครถึงจังหวัดสมุทรสงครามใช้เวลาน้อยกว่าวันรถติดนรกบนถนนย่านธุรกิจเสียอีก

            หญิงสาวลงจากรถตู้หอบสัมภาระมาหยุดยืนหน้าแผงขายผลไม้ร้านหนึ่งในจำนวนร้านมากมายในตลาดสด ปล่อยหูกระเป๋า รวบผมยาวอย่างมากขึ้นม้วนแล้วเสียบด้วยปิ่นไม้ห้อยกระดิ่งเล็กดังกรุ๋งกริ๋ง ใบหน้าปราศจากการตกแต่งมันเล็กน้อย ใต้ผิวแก้มแดงระเรื่อเพราะไอแดด

            ซื้อน้ำดื่มคลายร้อนแล้วต่อรถจากตลาดเพื่อไปยังจุดนัดหมาย เรือนร่างระหงยืนสงบริมตลิ่งนั้นสวมเสื้อยืดคอกลมทับด้วยแจ็คเก็ตยีนส์และกางเกงยีนส์กรอมเท้า หากไม่มีกระเป๋าเสื้อผ้าใบโตเหมือนจะย้ายบ้านจะกลมกลืนกับนักท่องเที่ยว หากหลายคนก็เหลียวมองตาแทบกลับ

เตชินีเริ่มกระสับกระส่าย เลยเวลานัดเกือบยี่สิบนาทียังไร้วี่แววเรือพายจากบ้านสวนตามคำบอกเล่าของน้องสาว

ยังไงเนี่ย

บ่นไม่ทันขาดคำ หญิงวัยกลางคนผู้หนึ่งก็พายเรือมาจอดเทียบตลิ่งถอดงอบแหงนหน้าขึ้นมองหาแล้วหยุดสายตาลงที่หล่อน

คุณจีรณาหรือเปล่าจ๊ะ

ค่ะ

เตชินีตอบออกไปทันที ส่งกระเป๋าใบเขื่องลงไปก่อนก้าวตาม นั่งกลางลำเรือแบบไม่คิดหน้าคิดหลังอยากถอนตัว ห้องแถวโบราณที่ทางจังหวัดอนุรักษ์ให้อยู่ในสภาพเดิมยังคงความสวยงาม คนพายเรือที่รายงานตัวว่าชื่อผ่องพายเรือกลางแดดเปรี้ยงไม่ปริปากบ่นสักคำ

ไม่นานนัก แม่ผ่องก็หันเหหัวเรือแยกเข้าครองเล็ก สองฝั่งคลองเขียวขจีร่มรื่นย์อย่างที่ทำให้นักเขียนสาวถึงกับยิ้มพอใจ หากได้นั่งเล่นศาลาริมน้ำ เขียนนวนิยายคงลื่นไหลน่าดู

ถึงแล้วค่ะคุณ

หญิงสาวเงยขึ้น เรือนไทยแบบภาคกลางซึ่งคงเก่าแก่หลายชั่วอายุคนยังคงสภาพงดงามแสดงถึงความเอาใจใส่ของเจ้าของเรือนอย่างดีเยี่ยม หล่อนยืน ก้าวขึ้นศาลาท่าน้ำโดยยังไม่หยิบเอาสัมภาระตามขึ้นมา ดวงตาสีน้ำตาลเข้มพุ่งตรงไปยังเป้าหมาย...เรือนทางปีกขวา พร้อมปฏิญาณ

ฉันต้องรู้ให้ได้ ความจริงเป็นยังไง




รักกันจริงต้องเม้นท์ต้องโหวต เหอ ๆ

Ro sE
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12,593 ความคิดเห็น

  1. #5740 F-fin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2552 / 23:33
    *-* เตชินีมาถึงถ้ำเสือแว้ว!!
    #5,740
    0
  2. #5739 INDuL (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2552 / 21:59
    เต นางเอกชัวววววววว
    #5,739
    0
  3. #5738 plaaaaa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2551 / 01:12

    ตกลง เตเป็นนางเอกใช่มั้ยเนี่ย

    #5,738
    0
  4. #5737 anionn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2551 / 06:08

    อิอิ  อยากจะลุ้นว่า  เต เป็นนางเอก  ยังจะสายไปไหม

    #5,737
    0
  5. #5736 haufay (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2551 / 20:36

    เตทำให้ธีหลงมากๆ  เลย

    #5,736
    0
  6. #5735 haha (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2551 / 17:44
    น่าจะช่ายนางเอกนะ
    #5,735
    0
  7. #5734 nueng (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2551 / 21:34
    หลงรักนางเอกแล้ววว
    #5,734
    0
  8. #5733 only13 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2551 / 20:33
    เตชินีสู้ๆ



    ด้วยคนค่ะ ^^
    #5,733
    0
  9. #5732 กิ๊[ฟ]หนีบผม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2551 / 14:07

    เออ

    เหนด้วยกะความเหน 1


    เสียฟรีจิงๆ

    #5,732
    0
  10. #5731 k_kungforever (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2551 / 23:27
    นางเอกอ่ะแน่ ๆ แต่ตอนนี้สงสัย
    ว่าจะเคยมีความหลังกับพระเอกอ่ะดิ
    แบบรักแรกตอนเป็นเด็ก ประมาณนั้น
    ชอบนิยายพี่อัคนีอ่ะ อ่านแต่ละเรื่อง
    หัวแทบระเบิด ตามมาจากคุณอัคกับนู๋นีนค่ะ
    เป็นกำลังใจให้เสมอ สู้ สู้ ค่ะ
    #5,731
    0
  11. #5730 นัทจัง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2551 / 14:13
    โ ห ส นุ ก อ ะ ค่ ะ ลุ้ น อี ก แ ล้ ว ตื่ น เ ต้ น ดี น ะ ค ะ
    #5,730
    0
  12. #5729 YoOnie+Koen (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กันยายน 2551 / 16:10
    โห... ชักมันๆ

    ขอบคุนนิยายเรื่องนี้ที่ทำให้มีกำลังใจ แปลกลอน ค๊าบบบบบ
    #5,729
    0
  13. #5728 mamaJUMBO (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กันยายน 2551 / 15:48

    คิดว่าคนนี้

    นางเอก อ่ะ

    คงไม่ง่ายหรอกน้ะ

    #5,728
    0
  14. #5727 สาวขี้ฉงน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กันยายน 2551 / 15:23

    อ่านมาหลายตอนพอถึงตอนนางเอกแล้วรู้สึกอุ่นใจมากเลยอ่ะ

    นางเอกกุม่ายได้ ...ง่าย... นะว้อย

    อุ๊บ...ตอนหลังๆจะง่ายเปล่าไม่รู้แฮะ

    แต่รู้สึกเป็นตัวเราเองมากกว่าอ่ะ

    ก้อไม่ได้ชอบคนที่หน้าตาเหมือนกัน แหะๆ

    #5,727
    0
  15. #5726 กระบุง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กันยายน 2551 / 19:25
    เตชินี สู้ๆ



    ลุ้นดีค่ะ
    #5,726
    0
  16. #5725 little girl (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กันยายน 2551 / 01:01
    อยากรู้อีกเนอะ...



    เดี๋ยวก็โดน...หรอก



    แต่ดูเหมือนจะมีลับลมคมในนะเนี่ย



    หิหิหิ



    ^ ^
    #5,725
    0
  17. #5724 ชินริ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กันยายน 2551 / 11:05

    อุ้ยยย

    นางเอกโหดอ่า   จารอดไปพระเอกเรา


    นักเขียนเก่งจริงๆ  บรรยายซะเห็นลงไปถึงไตเลย


    สู้ๆค่า  ติดตามต่อเเละ

    #5,724
    0
  18. #5723 cartoonsunshine (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กันยายน 2551 / 13:27
    อัคนีสู้ๆๆๆ

    ยังรักตรีภพ  เหอๆๆๆ

    แอบเปลี่ยนเรื่องกะทันหัน
    #5,723
    0
  19. #5722 เสี่ยวหลงเปา (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กันยายน 2551 / 00:40
    ใช่ เตชินีนี่นางเอกชัวว์
    #5,722
    0
  20. #5721 AR-GIM (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กันยายน 2551 / 22:07
    คนนี้นางเอกชัวร์
    #5,721
    0
  21. #5720 สาวพังก์เด็กโย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2551 / 14:59
    คนนี้นางเอกหรือเปล่า

    ถ้าใช่อรก็เสียตัวฟรีอะดิ
    #5,720
    0