คมเสน่หา

ตอนที่ 11 : ตัดสินใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,764
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    7 มี.ค. 52





ธีมาขับรถส่วนตัวกลับบ้านเอง อนุญาตให้บุริศร์แยกกลับได้เลยไม่ต้องมาส่ง ห้องโดยสารเย็นจัดราวกับห้องดับจิต เขาชอบอากาศเย็นถึงหนาวจัด มันช่วยดับอารมณ์ร้อน ๆ ลงได้เร็ว แต่ถ้าอยู่ท่ามกลางอุณหภูมิสูง รู้สึกเหมือนสภาพอารมณ์ยิ่งเดือดจัดง่าย

ยื่นมือปิดสวิทช์เครื่องเสียง เวลานี้เขาต้องการใช้ความคิด

ยายว่าหยุดเถอะนะคะ พอเสีย...

            พอเสียที คำนี้สินะที่คนเก่าแก่ประจำบ้านอยากเอ่ยหากเขาขัดทะลุกลางปล้อง ธีมาแสยะยิ้มหยันโลก เยาะตัวเอง นี่เขากำลังทำอะไรกัน ประชดชีวิตหรืออย่างไร

            ช่างสิ!

            เขาสบถ ตั้งแต่เหตุการณ์คราวนั้น ถือเสียเถิดว่าธีมาตายจากโลกนี้ เหลือแต่ซากผู้ชายคนหนึ่งที่ไร้หัวใจ คนไม่มีหัวใจไยต้องห่วงต้องสนความรู้สึกใคร ในเมื่อ...

            ...เงินครองโลก...

            เงินตัวเดียวดลบันดาลทุกอย่าง แค่เขามีมัน ก็ง่ายดายเท่าใจคิด หว่านเศษเงินเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้บทเรียนผู้หญิงเห็นแก่เงินทั้งหลาย

            ผิดเหรอ!

            ทางเข้าหมู่บ้านจัดสรรโอ่อ่าสมชื่อโครงการ ชายหนุ่มเลือกที่นี่เพราะมันสงบ ห่างไกลแหล่งพลุกพล่าน วิถีคนกรุงเทพต่างคนต่างอยู่ ยิ่งพวกอยู่บ้านหลังใหญ่โต อย่าได้หวังโอภาปราศรัยกันเสียให้ยาก และนั่นคือสิ่งที่เขาต้องการ

            อยู่เงียบ ๆ คนเดียว ไม่มีใครมาวุ่นวาย

            บ้านเดี่ยวหลังใหญ่ใกล้ทะเลสาปมืด เขาครอบครองมันเพียงผู้เดียว ไม่จ้างลูกจ้างสักคน ในบ้าน ไม่อยากให้ใครเกะกะรกสายตา เรื่องดูแลสวน ทำความสะอาดก็จ้างบริษัทดูแลตามระยะเวลา

            ธีมากดรีโมทเปิดประตูรั้ว เคลื่อนรถเข้าอาณาเขต ปิดรั้วแล้วเดินทะลุจากด้านหน้าไปยังด้านหลังบ้านซึ่งเป็นส่วนของสระว่ายน้ำ เปิดไฟรอบสระ มันสะท้อนกับผิวน้ำเรียบสะท้อนสีน้ำเงินที่ก้นสระ เงาของเขาทาบยาวลงไปและบิดเบ้เมื่อปลายเท้าแตะขอบสระ

            อีกครั้งที่มองเงาตัวเองแล้วเหมือนจ้องลึกลงสู่ภายใน เหนื่อย...ไม่สนุกกับเกมสักนิด แต่ไม่รู้ทำไมเขาไม่หยุดมัน อย่างกับว่ายังไม่ถึงจัดสิ้นสุดที่ต้องการ

            อีกไม่กี่วันเกมใหม่จะเริ่ม ธีมาย้อนถามตน

            ...ตรงไหนกัน จุดสิ้นสุด...

 

            เคอร์เซอร์หน้าจอกะพริบอยู่อย่างนั้นโดยไม่มีทีท่าว่าเตชินีที่นั่งอยู่หน้าจอจะพิมพ์สิ่งใดเพิ่มเติม ทั้งวัน หล่อนไม่ได้งาน พล็อตเรื่องถูกวางไว้ครบถ้วน ละเอียดราบรื่น เพียงแต่สมองมันหยุดค้างอยู่กับเรื่องเดียว

          จีจะทำงานนี้ พี่เตขวางจีไม่ได้หรอก

            น้อง...ช่างตีความหวังดีของหล่อนเป็นอื่นไปได้ น่าน้อยใจ หากก็หาใช่วิสัยปกติของเตชินี หล่อนคิดด้วยเหตุด้วยผลและคิดอย่างเข้าใจน้องสาวเพียงคนเดียว

            จีรณาถูกเลี้ยงมาอย่างตามใจ เหมือนเจ้าหญิงตัวน้อยของบ้าน พ่อแม่และหล่อนตอบความต้องการของจีรณาแบบไม่มีข้อแม้มาโดยตลอด เจ้าตัวเองก็เป็นคนน่ารักไม่ฟุ้งเฟ้อจนเกินไป ในเรื่องเงินน่ะจีรณาไม่มีปัญหา แต่นิสัยเอาแต่ใจนี่ เป็นครอบครัวหล่อนสินะที่ฝังมันลงไปในตัวน้องสาว

            หน้าจอคอมพิวเตอร์ผิดปกติเหมือนถูกคลื่นความถี่แทรก นัยน์ตาคมเลื่อนลอยที่เพิ่งเลื่อนมาเห็นรวมโฟกัสได้อีกครั้ง กายสะดุ้งตามแรงสั่นกับเสียงสนั่นจากโทรศัพท์มือถือ

            ฮัลโหล

            คุณหญิงนักเขียน

            เตชินียิ้มตามคำเรียกขานแกมประชดของครองขวัญ

            เข้าสู่ภวังค์อยู่หรือไง โทรจนสายตัดกี่สิบรอบแล้วรู้มั้ยเนี่ย

            นักเขียนสาวแสดงสีหน้าแปลกใจแว้บหนึ่ง ถ้าโทรศัพท์ดังนานขนาดนั้นหล่อนน่าจะได้ยินนี่นะ สงสัยเพื่อนอำมากกว่า

            ว่าไง

            ไม่มีอะไร ครองขวัญตอบ ไม่ถือสาน้ำเสียงเนือยเหมือนอยากตัดจบมากกว่าคุยต่อแบบ non-stop เหมือนทุกครั้ง นายไม่อยู่ หนูเลขาร่าเริง เลยโทรมาหาเพื่อนคุย ยุ่งหรือคิดนิยายอยู่หรือเปล่าเต

            เปล่า

            ถึงเตชินีพูดน้อยกว่าครองขวัญ ทุกทีก็ยังมากกว่านี้หลายเท่า ปลายสายจึงเริ่มรู้สึก ซักถาม

            ไม่สบายเหรอ เสียงแย่จัง กินยาหรือยัง หาหมอมั้ย ถ้าไปไม่ไหวฉันไปรับ

            อ่ะ สบายดี ปรับเสียงร่าเริงขึ้น...เล็กน้อย นี่ขวัญ หลังจากนี้อีกสองสามวันน่ะถ้าจะติดต่อกันก็ทางอีเมล์นะ

            เอ๊ะ ทำไมล่ะ เบี้ยวค่าโทรศัพท์จนจะถูกตัดหรือไง

            ยายบ้า!” ว่ากลับน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ จะปลีกวิเวกหาที่เขียนนิยายใหม่สักหน่อยเท่านั้นแหละ

            หา!”

            เตชินีสะดุ้ง นี่เพื่อนหล่อนกะทำลายโสตประสาทกันเลยหรือไงถึงได้แผดเสียงดังมาขนาดนั้น แล้วยังตามด้วยคำถามรัวด้วยระดับเสียงเดียวกันอีก

            ยายคนใจร้าย เพื่อนเพิ่งกลับมา แทนที่จะได้เจอกันบ่อย ๆ ดันคิดหนีไปอยู่คนเดียว ที่ไหนน่ะ บอกมานะ

            ก็บอกอยู่ว่าจะปลีกวิเวก บอกแล้วจะวิเวกได้ไง

            เต เอาจริงเหรอ เธอเป็นไรหรือเปล่าเนี่ย

            ถ้าอยู่ต่อหน้า เตชินีเชื่อ ครองขวัญต้องจับได้ ขานั้นถนัดอ่านตาคนนักล่ะโดยเฉพาะเพื่อนสนิท หากจะโกหกครองขวัญก็จงอย่าคุยต่อหน้าเพราะจับโกหกเก่งเป็นที่สุด หล่อนปรับน้ำเสียงให้ปกติเท่าที่จะทำได้ ตอบทีเล่นทีจริงเพิ่มความไขว้เขวลงไป

            เป็นสิ เป็นนักเขียนใหญ่ไง ฉันกำลังเขียนตอนสำคัญ เลยต้องหาที่บิ้วอารมณ์หน่อย

            หืม รังสีหมั่นไส้พุ่งเข้าหูเตชินีเต็มเปา ย่ะแม่ศิลปิน ก็ได้ ๆ ถ้าไงจะป่วนทางเมล์แทน ว้าย ฉันลืมส่งเอกสารให้ลูกค้า แค่นี้ก่อนนะเต

            จ้ะ

            รอยยิ้มบนใบหน้าจาง เมื่อหมดอารมณ์ทำงานจึงปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ลุกขึ้นบริหารแขนขาเพราะนั่งท่าเดิมอยู่นาน

           

            กินข้าวมาหรือยังจี

            เตชินีชะโงกหน้าผ่านช่องโค้งขนาดใหญ่เชื่อมระหว่างครัวกับห้องรับแขกถามน้องสาวที่เดินทำหน้าเฉยเข้าบ้านมาปราศจากเสียงแหลมทักทาย

            กินแล้วค่ะ

            กระนั้นคำตอบก็เรียบร้อยด้วยความชินปาก เตชินีลอบถอนใจ อย่างน้อยยังยอมพูด ตั้งแต่เมื่อวานหล่อนกับจีรณาไม่ปริปากพูดกันสักคำ น้องสาวหล่อนนั่นล่ะคอยหลบเลี่ยง และหากเข้าไปตอแย อาจเป็นหล่อนเองที่ระเบิดอารมณ์ใส่

            พี่สาวแสนดีน่ะไม่มีบริการตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงหรอก เตชินีถึงนิ่งไว้ก่อน ทบทวนหาวิธีพูดกับจีรณาใหม่

            นั่งก่อนสิ จีรณา

            จีรณาหยุดขาที่กำลังก้าวขึ้นบันไดหันมาส่งแววตาน้อยใจใส่ คงรู้ล่ะว่าหล่อน เอาจริง ถ้าลองเรียกชื่อเต็มยศนั่นหมายถึง...น้องต้องฟัง

            เตชินีปลดผ้ากันเปื้อน เสียดายอาหารหลายอย่างอุตส่าห์ทำไว้รอ น้องสาวดันออกฤทธิ์ทานมาก่อนทั้งที่รู้ว่าหล่อนทำกับข้าวคอยทุกวัน เดินตามจีรณา นั่งตรงข้ามกัน มีโต๊ะกระจกเตี้ยกั้นกลาง บนนั้นวางอ่างแก้วลอยดอกกุหลาบซึ่งปลูกอยู่หน้าบ้านและหล่อนตัดมาใส่ใหม่มิได้ขาด

            พี่ย้ำคำเดิมนะ พี่ดีใจที่จีอยากช่วยพี่แบ่งเบาภาระ อีกอย่างจีอาจอยากได้อะไรแล้วไม่กล้ารบกวนพี่ถึงอยากทำงานนั้นนัก

            ผู้เป็นน้องสาวนั่งฟังเฉย รอ

            เมื่อเป็นอย่างนี้ พี่...จะไปแทนจี

            พี่เต!”

            แต่เงินเดือนทั้งหมดจะเป็นของจี ตกลงไหม

            เตชินีพูดด้วยน้ำเสียงเรียบหนักแน่นอย่างคิดทบทวนมาแล้วตลอดคืนพร้อมรอรับผลจากการตัดสินใจซึ่งเกิดขึ้นทันทีที่พูดจบ จีรณาตาวาวลุกขึ้นแผดเสียง

            พี่เตบ้าไปแล้ว จีอยากช่วยพี่แท้ ๆ ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย

            ยืนขึ้นช้า ๆ ส่วนสูงมากกว่าน้องสาวเกือบฟุตข่มอีกฝ่ายที่กำลังเอาแต่อารมณ์ด้วยความสุขุม

            พี่กลัวว่าจีจะได้รับอันตราย

            จีรณายิ้มเยาะ

            นี่พี่คิดว่าพี่เป็นซุปเปอร์เกิร์ลอยู่เหรอ ถ้าเป็นพี่ จะไม่อันตรายงั้นสิ

            เตชินีส่ายหน้า

            ไม่ใช่หรอก ถ้าเป็นพี่ ค่าคงเท่ากัน แต่หากให้เลือก พี่ขอเป็นคนก้าวเข้าไปแล้วกันจีไว้ข้างหลัง เข้าใจพี่หรือเปล่า

            หล่อนถาม แล้วจีรณาก็ชะงัก อ่านแววตาที่อ่อนลงก็พอรู้ เข้าใจ...แต่ยังดื้อไม่ยอมรับเป็นคำพูด หล่อนกับน้องรักใคร่กันนักหนา ความห่วงใยจะสื่อไม่ถึงบ้างเลยหรือ เป็นไปไม่ได้

            จีรณาเม้มปาก มองหน้าเงียบ ๆ พี่สาวนานเกือบนาที

            ตามใจ อยากลำบากขนาดนั้นก็เชิญ!”





รักกันจริงต้องเม้นท์ต้องโหวต เหอ ๆ

Ro sE
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12,593 ความคิดเห็น

  1. #12395 I'm Are'Na (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2553 / 22:42
    เต เป็นพี่สาวที่ดีมาก ๆ เลย... ซึ้ง ๆ ๆ ๆ
    #12,395
    0
  2. #5719 ภรรยาแจ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2552 / 12:13

    จีรอดแล้ว

    แล้ว....เตละ จะรอดมั๊ย?! ><

    #5,719
    0
  3. #5718 INDuL (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2552 / 21:56

    จี นิสัยม่ายดีเลย

    #5,718
    0
  4. #5717 perfoorm (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2551 / 11:57
    เตเก่งจังเลย อยากมีพี่สาวอย่างเตบ้างอะ
    #5,717
    0
  5. #5716 natinen (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2551 / 01:22
    ม่ายค่อยชอบจีเหะ
    แต่ชอบเตอ่ะ
    สาวแกร่ง
    #5,716
    0
  6. #5715 dk~yayo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2551 / 13:39

    เจ๊จีรอดแล้ว

    แล้วเจ๊เตอ่ะ

    #5,715
    0
  7. #5714 plaaaaa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2551 / 01:07

    เป็นพี่สาวที่ดีจิงๆ

    #5,714
    0
  8. #5713 anionn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2551 / 06:05
    อิอิ  น้องรอดพี่ซวยหรอ

    พี่หน่ะ โชคๆๆๆๆ ต่างหาก

    อิอิ  สุดฤทธิ์อ่ะ
    #5,713
    0
  9. #5712 haufay (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2551 / 20:34

    จีเอาแต่ใจจัง

    #5,712
    0
  10. #5711 พลอย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2551 / 14:13
    ไม่เข้าใจพระเอกอะค่ะ ที่บอกว่าเกลียดผู้หญิง เลยประกาศสมัครงาน เพื่อหาผู้หญิงเห็นแก่เงิน จะว่าไปแล้ว ถ้างานมันสบาย เงินเดือนดี มันก็เป็นตัวเลือกแรกของคนปกติที่หางานทำไม่ใช่เหรอคะ แล้วพระเอกจะไปได้ผู้หญิงอย่างว่าๆ นั่นมาได้ไง เหยื่อแต่ละคนที่พระเอกทิ้ง ก็ได้เงินไปแล้ว แต่ก็เศร้าเสียใจไม่ใช่เหรอคะ แล้วแบบนี้ พระเอกจะว่าผู้หญิงเห็นแก่เงินได้ไงอ่า

    แต่ชอบลักษณะการบรรยาย กะการดำเนินเรื่องมากๆเลยนะคะ รู้สักขัดๆอย่างเดียวคือวิธีการเลือกผู้หญิงของพระเอกนี่แหละ
    #5,711
    0
  11. #5710 thinblack (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2551 / 10:54

    ชักจะเกลียดจีแล้วอ่ะ

    #5,710
    0
  12. วันที่ 9 พฤศจิกายน 2551 / 15:47
    จีนิสัยเสียอ่ะ

    เอาแต่ใจมากไปละ

    ทุเรศที่สุด
    #5,709
    0
  13. #5708 หมูบิน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2551 / 10:36
    เอ้า สู้ๆนะ เตชินี สู้ X พระเอกบ้านั่นให้ได้นะ
    #5,708
    0
  14. #5707 only13 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2551 / 20:23
    เสียสละจัง



    สงสารเตชินีมากเลย ถูกน้องเข้าใจผิด



    อย่าไปเลยนะเต..
    #5,707
    0
  15. #5706 E.ooม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2551 / 22:21

    คห.5593  พูดถูกแสนถูก
    ถูกยิ่งกว่า เซลล์ บายในราคำ 15%
    อีกกกกกก

    #5,706
    0
  16. #5705 Momo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2551 / 11:13
    เปนพี่ที่ดีจาง
    #5,705
    0
  17. #5704 รักจิง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2551 / 08:01
    เอานู๋ไปแทนเถอะ

    555555
    #5,704
    0
  18. #5703 กิ๊[ฟ]หนีบผม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2551 / 14:04
    น้องแม่ง

    ไม่เข้าใจพี่

    #5,703
    0
  19. #5702 นัทจัง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2551 / 14:03
    เ ส ร็ จ แ ห ง๋ เ ล ย อ่ า





    น า ง เ อ ก เ ร า





    เ ห อ ะ ๆ ๆ ๆ
    #5,702
    0
  20. #5701 K0N-B0N-F@H*~ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กันยายน 2551 / 21:06
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก


    นางเองจะไปแล้ว


    จะถูกฟันแล้วทิ้งเปล่าเนี่ย
    #5,701
    0
  21. #5700 P฿_KunG (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2551 / 21:46
    สุดยอดมากมาย
    ><
    #5,700
    0
  22. #5699 little girl (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2551 / 00:49
    ...น้องดีหรือว่าพี่มีจุดประสงค์...





    ^ ^
    #5,699
    0
  23. #5698 ชินริ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 กันยายน 2551 / 10:53

    ช่างเป็นพี่ที่ดี


    พระเอกนู๋ลางร้ายเริ่มปรากฏแล้วจิ

    #5,698
    0
  24. #5697 cartoonsunshine (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กันยายน 2551 / 13:26
    นางเอกต้องเหมือนคนแต่งแน่ๆๆเลย

    ใช่ป่าวคะ

    เป็นนักเขียนเหมือนกันด้วย
    #5,697
    0
  25. #5696 เสี่ยวหลงเปา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กันยายน 2551 / 00:31
    น้องรอดพี่ซวยแทน ว่างั้น
    #5,696
    0