จักรวรรดิหัวใจ

ตอนที่ 29 : 23.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,906
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    9 ธ.ค. 60





งานขายต้องมา
ฝากฉบับEbookด้วยนะฮะ


จักรวรรดิรัก
หิมวันต์
www.mebmarket.com
หญิงพรหมจารีถูกส่งเข้าวังในฐานะรัตนกัลยา...นางในแห่ง 'เจ้าชายอนาวิล'ทุกๆ ปี'พันดารา' ยอมเป็นหนึ่งในร้อยนางนั้นเพื่อเป้าหมายแห่งไฟแค้นหากเธอจะทำเช่นไรเมื่อหัวใจถูกความรักขององค์อนาวิลเข้าครอบครอง



จักวรรดิหัวใจ
หิมวันต์
www.mebmarket.com
อาจเพราะไม่เคยรู้จักรักกว่าจะรู้ตัวก็เกือบสายทันทีที่โอกาสมาถึง ‘เจ้าชายเขมินท์’...เสือยิ้มยากแห่งราชวงศ์ธันยา จึงรีบเดินทางมายังแคว้นโปษัณเพื่อทวงดวงหทัยที่หล่นหายกลับคืนสิ่งที่หวังก็เพียงแต่ ‘เจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์’ จะเข้าใจและยอมรับหรือไม่...


ด้วยรักดุจหทัย
หิมวันต์
www.mebmarket.com
เพราะไม่เคยรักและคิดจะรัก ‘ราชาวัณณุวรรธน์’ จึงไม่ทรงทราบว่าความรักมักจู่โจมหัวใจในเวลาที่ไม่ตั้งตัวไม่ทรงทราบด้วยซ้ำว่ารักแรกพบที่เคยทรงเชื่อว่าไม่มีเกิดขึ้นแล้วเมื่อทรงสบพระเนตร ‘เจ้าหญิงธิษณามตี’ เพียงแวบแรก!






          ถ้อยรับสั่งเหมือนขู่นั้นนุ่มนวลยิ่ง พระโอษฐ์ร้อนเลื่อนไล้ลงมา เจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์ทรงเบิกพระเนตร เข้าพระทัยทันทีว่าหากมิทรงหยุดกันแสงจะเป็นเช่นไร พระหัตถ์เรียวรีบยกขึ้นกั้นทันพระโอษฐ์หยักประทับลงมาพอดี กระนั้นกระแสวับยังกวาดผ่านพระหัตถ์พัดวนทั่วพระวรกาย

          เจ้าชายเขมินท์ทรงแย้มพระโอษฐ์ นี่ต่างหาก พระปรางปลั่งแดง พระเนตรวูบไหวอย่างนี้ที่ทรงปรารถนาทอดพระเนตร เหตุการณ์หน้าสิ่วหน้าขวาน ติดเกาะกลางทะเลยังทรงคิดวิธีกลับเข้าฝั่งไม่ได้ ราชสำนักโปษัณวุ่นวาย ทุกสิ่งล้วนหนักอึ้งอยู่ในพระทัย แต่ในแววพระเนตร กระต่ายน้อย ในอ้อมพระพาหาจะมีร่องรอยอื่นเจือปนมิได้นอกจากความรื่นรมย์ แม้ยาก แต่พระองค์จะทรงทำให้จงได้

          พระหัตถ์บางกั้นระหว่างพระพักตร์ใกล้เพียงคืบเป็นได้แค่ปราการอันอ่อนแอ เพราะเพียงเจ้าชายเขมินท์ทรงดึงออกแทนที่ลงมาด้วยจุมพิตปลอบก่อนแปรเปลี่ยนเป็นหวานละมุนเรียกร้องในแบบที่เจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์มิเคยทรงได้รับ พระวรกายแน่งน้อยก็อ่อนระทวยยกพระกรทาบยึดพระอุระกว้าง

          จุมพิตหวานปัดเป่าความกังวลพระทัยมลายสิ้น พระเนตรสีน้ำตาลปิดปรือครึ่งหนึ่งหากแต่พระหทัยนั้นกลับเต้นระรัวตอบรับเสียงเต้นแห่งดวงหทัยเจ้าชายเขมินท์เป็นจังหวะเดียว

          ในที่สุดพระพักตร์คมคายค่อยถอนห่าง       พระปรางสีกุหลาบกับพระเนตรฉ่ำหวานถูกพระทัยเจ้าชายเขมินท์นัก นี่อย่างไรล่ะวิธีที่จะทำให้ดวงหทัยของพระองค์ไม่มีเวลาทรงคิดถึงเรื่องกังวลอื่นใดอีกแม้เสี้ยววินาที

          เช้าแล้วหรือเพคะ

          กระแสรับสั่งถามแผ่ว ๆ ดังทำลายบรรยากาศหวานอ้อยอิ่ง เรียวโอษฐ์อิ่มเม้มข่มพระอาการขัดเขินเพียงทรงหวนนึกว่าได้บรรทมในอ้อมพระกรแกร่งคอยปกป้องถ่ายทอดกระแสอุ่นพระทัยนี้ตลอดคืน

          พระเจ้าค่ะ ค่อย ๆ ท้ายกระแสรับสั่งห่วงใยเจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์ที่ประทับยืนอย่างรวดเร็ว พระหัตถ์หนาทรงคว้าเสื้อทรงสวม ทรงหิวไหม

          สำหรับองค์เองไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่อีกพระองค์เล่า นับจากทรงถูกจี้พาพระองค์มาคงจะทรงตกอยู่ในความหวาดกลัว น้ำสักหยด อาหารสักมื้อ คงไม่ได้เสวย

          ถ้าให้รับสั่งตอบตามจริง เจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์คงทูลตอบว่า หิวมาก ทว่าด้วยขัตติยะนารี กับทรงเข้าพระทัยดี อีกพระองค์คงเผชิญชะตาไม่ต่าง...ลำบาก...เกือบตายมาด้วยกัน ทั้งที่ถ้าเจ้าชายเขมินท์ไม่เสด็จออกตามหาเพื่อช่วยเหลือพระองค์ ถ้าทรงยอมประทับในคุกต่อไป อย่างมากก็แค่ถูกจำกัดบริเวณ อีกไม่นานพระเชษฐาคงมีพระบัญชาปล่อย เช่นนี้แล้วจะทรงอ่อนแอมากกว่านี้อีกไม่ได้

          นิดหน่อยเพคะ พระพักตร์หล่อเหลาเงยขึ้นจ้องพระเนตรราวกับจะทรงจับผิดหากที่เจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์ทรงสังเกตเป็นอีกเรื่อง เอ๊ะ ทรงเป็นอะไรหรือเพคะ ทำไมประทับนิ่งเป็นหินอย่างนั้น

          เจ้าชายเขมินท์ขยับเฉพาะพระพักตร์ คลายพระโอษฐ์เก้อ ๆ

          ขาหม่อมฉัน มันขยับไม่ได้ แล้วพระพักตร์ก็ยุ่ง เพราะฝ่าบาททีเดียว

          เอ๊ะ! หม่อมฉันทำไม

          ถ้าเป็นปกติจะมิใช่แค่พระสุรเสียงแหวหากต้องกระทืบพระบาทด้วย เจ้าชายเขมินท์เกือบทรงพระสรวลหากก็ทรงรีบกลั้น แสร้งทำพระพักตร์จริงจัง

          ยังจะรับสั่งถาม ฝ่าบาททรงใช้ตักหม่อมฉันต่างพระแท่น ใช้ไหล่ข้างนี้ต่างพระเขนย เหลือบพระเนตรมาทางพระอังสาเบื้องซ้ายประกอบ เหน็บชาก็เล่นงานหม่อมฉันน่ะสิ

          พระสุรเสียงสรวลคิกดังขึ้น วรองค์บางยอบลงใกล้ แววพระเนตรวับ ๆ อย่างจอมวายร้ายแทบจะทำให้เจ้าชายเขมินท์ทรงกระโจนหนีหากก็ไม่ทัน

          ข้างไหนเพคะ หรือทั้งสองข้าง

          รับสั่งถามอย่างนั้นล่ะเพราะกำลังใช้พระดรรชนี จิ้ม พระเพลาเจ้าชายเขมินท์ซึ่งประทับในท่าขัดสมาธิ ผลคือพระพักตร์คมคายบิดเบ้ จากพระอาการชาทีนี้ทรงรู้สึกยุบยิบจักจี้แทบกลั้นพระสรวลไม่ไหว

          ทรงทราบไหม หม่อมฉันหูดี...มาก มีคนบังอาจเรียกหม่อมฉันว่ากระต่ายน้อย

          เกเร วายร้าย กระต่ายน้อยอินทุภา...น่านัก

          เจ้าชายเขมินท์ทรงเข่นเขี้ยว ทรงจักจี้พระเพลาจนชักทรงเริ่มทรมาน

          ถ้าใครคนนั้นสารภาพ หม่อมฉันจะหยุด

          หม่อมฉันเอง

          ทรงรับทันที พระหัตถ์เรียวจึงละห่างตามสัญญา เจ้าชายเขมินท์ทรงรีบขยับวรองค์ประทับยืนสะบัดพระชงฆ์ไล่พระอาการชาหลงเหลืออีกเล็กน้อยให้หายโดยเร็ว

          ธุระอะไรถึงจะทรงตั้งชื่อหม่อมฉันใหม่

          ทรงแหวใส่ ตั้งป้อมหาเรื่องเต็มที่แต่พระอิริยาบถอีกพระองค์ตรงข้าม พระโอษฐ์หยักแย้มสรวล นัยน์เนตรสีสนิมเหล็กพราว

          หม่อมฉันอยากเรียกฝ่าบาท แบบที่ไม่เคยมีใครเรียก และถ้าฝ่าบาทจะตั้งชื่อให้หม่อมฉันใหม่ ชื่อ...ที่ฝ่าบาทจะเรียกได้องค์เดียวเท่านั้น หม่อมฉันก็เต็มใจ

          พระหทัยผู้ฟังเต้นแรง ขบพระทนต์รับสั่งถาม

          ทำไมถึงต้องกระต่ายน้อย

          รอยแย้มสรวลเจ้าชายเขมินท์ยิ่งหวาน พระหัตถ์อุ่นแตะพระปรางนวลอย่างถนอม

          ฝ่าบาทน่ะ ถ้าไม่มีเรื่องให้ทรงกังวลมักจะซุกซนไปทั่ว แต่ถ้า...เกิดเรื่อง กระแสรับสั่งท้ายเบาลงราวกับไม่มีพระประสงค์จะทรงย้ำในเรื่องนี้ ก็ทรงตกพระทัยเสียจนเปลี่ยนเป็นอีกพระองค์ กระต่ายก็เป็นอย่างนั้น มันกระโดดซุกซน ดวงตาวาววับเริงร่า ใครจะจับมันก็ดิ้นหนี แต่หากมันเห็นอะไรผิดปกติแค่นิดหน่อยก็ตื่นตูมตกใจกลัวน่าสงสาร...

          ไม่ต้องสงสารหม่อมฉัน

          พระสุรเสียงเขียวรับสั่งขัดทันควัน ปัดพระหัตถ์ทาบเหนือพระปรางออกอย่างทรงแง่งอน พระหัตถ์หนานั้นแทนที่จะตกลงข้างพระวรกาย เจ้าชายเขมินท์กลับทรงตวัดรั้งวรองค์บางปะทะพระอุระซ้ำพระหัตถ์อีกข้างยังกดพระเศียรเล็กขัดขืนแนบพระอังสา

          ไม่สงสารหรอก เจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์แทบทรงกรีดพระสุรเสียงแต่ไม่ได้ทรงทำเพราะรับสั่งถัดมา เพราะจะดูแลไม่ให้มีเรื่องไหนรบกวนพระทัยอีก ไว้ใจเขมินท์ได้ไหม

          ผู้ถูกถามทรงนิ่งตะลึง มีรับสั่งถามออกไปราวกับทรงละเมอ

          ทำไม

          กระแสรับสั่งถามกว้างมากทว่าเจ้าชายเขมินท์ทรงเข้าพระทัยได้อย่างประหลาดพระหัตถ์จึงเย็นเฉียบ ทรงเงียบอยู่นานเพื่อหวนรำลึกเหตุการณ์นับจากพบพักตร์เจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์ครั้งแรกถึงนาทีที่พระหทัยแตกสลายไม่มีชิ้นดีพร้อมวรองค์บางดำดิ่งลงสู่ทะเลคลั่ง

          เสด็จมาโปษัณก็เพื่อคว้าดวงหทัยพระองค์ที่โบยบินตามเจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์กลับไป

          และหากไม่รับสั่งวันนี้

          พรุ่งนี้หรือในอนาคตข้างหน้าเล่า จะทรงมีโอกาสรับสั่งอีกไหม

          ไม่มีผู้ใดล่วงรู้หทัยพญามัจจุราช การมอบชีวิตให้อย่างปาฏิหาริย์ อาจไม่เป็นเช่นนั้นในครั้งต่อไป

          เจ้าชายเขมินท์ทรงสูดพระอัสสาสะ-ปัสสาสะ กระชับพระกร ก้มพระพักตร์ กระซิบตอบชิดพระกรรณเจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์

            เพราะรัก อินทุภา...เป็นแสงจันทร์ส่องหัวใจเขมินท์ผู้เดียวได้ไหม

          เหมือนพระหทัยลอยสูงแล้วร่วงหล่นลงอย่างรวดเร็ว พระวรกายเจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์เย็นเฉียบทันทีที่สิ้นกระแสรับสั่งอ่อนหวาน แล้วไม่นาน ดวงหฤทัยหวิววับก็อุ่นซ่านเต้นเร่าราวกับเฉลิมฉลองให้กับสิ่งที่รอคอยมาแสนนาน

          แรกเริ่มทรง หมั่นไส้ เจ้าชายพระพักตร์บึ้งแห่งธันยานัก ทรงกริ้ว ไม่พอพระทัยอย่างยิ่งในพระอาการไม่สนพระทัยพระองค์เท่าที่ควรออกจะติดรำคาญเสียด้วยซ้ำจึงเกิดพระดำริ ต้องแกล้งให้เข็ด แล้วตอนไหนกันที่พระหทัยเปลี่ยน ไม่ทรงรู้พระองค์สักนิดกระทั่งน้ำพระเนตรรินเพราะทรงถูกหมางเมินเย็นชาใส่

          ความรู้สึกนี้จะใช่ไหม

          ใช่ความรู้สึก...

          ยังมิทันเจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์จะมีรับสั่งตอบและเจ้าชายเขมินท์ยังทรงประคองวรองค์อรชรไว้แนบแน่น เสียงกร้าวห้วนของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้น

          มีความสุขกันจริงนะ!”



โปรดติดตามตอนต่อไป...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,312 ความคิดเห็น

  1. #738 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2552 / 11:02
    เชอะ!!! น้ำหน้าอย่างงี้ (เห็นแล้วหรือก็เปล่า แต่รู้ว่าสู้ไม่ได้ วะหะห้า) บังอาจมาแย่งกับพี่มิน (ขอแล้วนะ ^^) ฝันไปเถอะ



    ปล. คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว คืนชีพแล้ว วะหะห้าๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #738
    0
  2. #656 Little_Tiger (@fangkeaw) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2552 / 02:23

    ฮึ คิดจะมาแย่งองค์หญิงไปจากท่านมินทร์ แถมยังคิดการใหญ่อีก เลวจริง ๆ

    #656
    0
  3. #609 กิ๊งก้อยแก้ว (@goylovely24) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2552 / 14:46
    อำนาจทำให้คนลืมตัว
    ความสบายทำให้คนทะเยอทะยาน
    #609
    0
  4. #608 a-lanta (@a-lanta) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2552 / 10:56
    ศึกอะไรก็ไม่ร้ายเท่าศึกภายใน
    #608
    0
  5. #607 inuchan^O^ (@sakana07) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2552 / 08:18
    หนอย...มักใหญ่ใฝ่สูงยังไม่พอ
    บังอาจมาว่าร้ายเจ้าชายหรรษธรว่าอ่อนแอ
    ที่อ่อนแอน่ะ เพราะทรงอยากให้เห็นว่าอ่อนแอก็เท่านั้นแหละ

    เหอะ...อยากได้เจ้าหญิงน้อยมาครองงั้นเหรอยะ
    เจ้าชายเขมินท์คงยอมหรอกนะ
    ชิชะ...ไม่เคยเห็นท่านมินท์ในมาดโหดล่ะสิเจ้าจามร
    #607
    0
  6. #606 juii (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2552 / 04:18
    สนุกมากมายค่ะเป็นกำลังใจให้นะคะ
    #606
    0
  7. #602 Chii_Elda (@digital_lady) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2552 / 20:24
    เจอตัวเข้าแล้ว  แต่ว่าจะทำไงต่อละ  คนอ่านเจอ

    แต่ว่า บุคคลในเรื่องยังไม่เจอ

    แต่ไม่เป็นไร ท่านมินจะต้องยืนหยัดคู่กับองค์หญิงน้อย
    #602
    0
  8. #601 Super_แม่ชี^_^ (@koganei_kaoru) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2552 / 19:01
    แหมๆ ท่าเสธ.กลาโหมไม่ได้จะชิงบัลลังก์มาเองแต่จะชิงให้ลูกหรือนี่
    แต่จามรไม่ไหวนะ อย่ามาใฝ่สูงแย่งหญิงอินท์ของท่านมินท์เชียว หวงแทนนะเนี่ย
    ชายรองของเราไม่ได้อ่อนแอซะหน่อย
    ตาไม่ไวพอจะมองทันต่างหาก
    ชายหรรษธรเค้าออกจะเล่นละครเก่ง
    สำแดงพระเดชเลยเจ้าค่ะ

    รอตอนต่อไปนะคะ
    ตอนนี้สั้นจังเลย
    #601
    0
  9. #600 canim (@i_noo_belle) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2552 / 14:37

    เป็นห่วงองค์หญิงจัง

    #600
    0
  10. #598 spiderman (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2552 / 13:23
    ตัวร้ายออกโรงแล้ว แล้วบทเจ้าชายทั้งสอง เป็นยังไงนะ เดาไม่ออกเลยงะ
    #598
    0
  11. #597 แควน (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2552 / 13:13
    ไหมล่ะ!

    ไม่ชอบใจเลย ใครว่าเจ้าชายหรรษธร 'ของเรา' อ่อนแอ (ป้าด! เต็มปากเต็มคำ)

    ประเดี๋ยวเถอะ...เอาให้รู้จัก 'พระเดช' เลยเนอะ หุหุ



    #597
    0
  12. #594 tan (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2552 / 12:03
    ทำไม จึ๋ง เดียวเองอ่า พี่อัค เหอๆๆ
    #594
    0
  13. #593 ]b'ditxJV' (@tharay_m) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2552 / 04:35
    เหอๆ ใฝ่สูงจริงๆ   ก็รู้ว่าไงโจรก็กินแห้วอยู่ดี แต่ก็จะเชียร์นะ   ^^
    #593
    0