จักรวรรดิหัวใจ

ตอนที่ 15 : 10.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,828
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    16 พ.ย. 60



ขบวนเสด็จเจ้าชายเสนาบดีต่างประเทศจากแคว้นธันยาในชั้นแรกออกจากแคว้นล่วงรุดตามพระประสงค์ด้วยความเร็วยิ่งกว่าพายุโหม การวางตัวผู้ตามเสด็จทั้งหมดอยู่ในความควบคุมของราชองครักษ์เวหนชนิดมิให้เล็ดลอดสายตาสักตำแหน่ง เพราะแม้ธันยาที่ร้อนเป็นไฟได้กลับสู่ความร่มเย็นสงบสุขใต้พระราชอำนาจแห่งราชาอนาวิลก็หาวางใจได้

พระอิสริยยศขณะนี้...พระอนุชาธิราช กับ เจ้าชายรัชทายาท เว้นเสียแต่องค์ราชามีพระราชประสงค์เปลี่ยนแปลงเมื่อพระราชินีมีพระประสูติกาลพระโอรสพระธิดา เวหนทราบ นายเหนือหัวตนมิได้ไยดีราชบัลลังก์อันใกล้แค่เอื้อม และแม้กาลภายหน้าตำแหน่งรัชทายาทแปรเปลี่ยนก็มิได้โทมนัส แต่เขา ผู้มีหน้าที่ถวายการรับใช้ดูแลทุกสิ่งรอบด้านก็ยังต้องระวัง บทเรียนจากแผ่นดินก่อนย้ำเตือน อำนาจ ยวนเย้าให้คนมิเคยครองหรืออยู่ห่างไกลคำนั้นปรารถนาลิ้มรส

ภูมิประเทศช่วงรอยต่อแคว้นโปษัณแผกจากธันยาเพียงเล็กน้อย เมื่อเดินทางลึกเข้าไปจึงรู้สึกว่าข้อแตกต่างเด่นชัดคือสภาพอากาศ ทางโปษัณอบอุ่นกว่า ป่าที่แวดล้อมเป็นแบบดิบชื้น

พ้นจากนี้จะถึงหมู่บ้านแรกพระเจ้าค่ะ

นายทหารนำเสด็จถวายรายงาน เจ้าชายเขมินท์ทรงแหงนพระพักตร์ขึ้นทอดพระเนตรอาทิตย์ฉาดฉาน ลำแสงร้อนแรงลอดผ่านช่องร่มไม้ใบบังลงมา ถ้าพ้นเขตป่าอากาศคงร้อนมาก พระองค์น่ะไม่เท่าไหร่ แต่คนตามเสด็จโดยแทบมิได้หยุดพักทั้งขบวนที่ไม่ปริปากบ่นหรือความจริงมิกล้าก็ไม่ทราบน่าเห็นใจ

ฉันได้ยินเสียงน้ำ คงเป็นลำธารหรือน้ำตก พักตรงนั้นก่อน

ละม้ายเอาแต่พระทัยหากแฝงด้วยทรงห่วงใยผู้ใต้บังคับบัญชาเสมอ กองเกียรติยศหยุดพัก ราชองครักษ์เวหนจัดแจงสั่งเตรียมพระกระยาหาร พักตร์แจ่มใสจึงขึงตึงขึ้นนิดหน่อย

เวหน

รับสั่งเรียกเพียงคำแรก องครักษ์คู่พระทัยก็ก้าวยาว ๆ มาคุกเข่าเบื้องพระพักตร์

กระหม่อม

บรรยากาศเหมือนตอนเด็ก ๆ ที่ครูพามาปล่อยไว้กับทหารร่วมฝึกกองเดียวกันแล้วให้หาวิธีดำรงชีพในป่านะฉันว่า อย่ามากเรื่องดีกว่า เรียกมานั่งกินรวมกันนี่ล่ะ

แววพระเนตรบอกชัดว่าต้องประสงค์ดังนั้น คำว่าแต่ของเวหนจึงลื่นหายเข้าไปในลำคอ อาหารชั้นดีถูกตระเตรียมไว้ตรงกลางบนผืนผ้าที่จริงแท้มีไว้เพื่อปูถวายเฉพาะเจ้าชายแล้วทหารทั้งหมดก็ สุมหัว ล้อมวงเคียงเจ้าชายเขมินท์จนหากว่าแต่งกายเหมือนกันและแลดูจากไกล ๆ คงแยกไม่ออก

รอยยิ้มเปื้อนติดใบหน้าผู้ร่วมคณะที่ดูท่าไม่จางหายง่ายดายเป็นที่ปลื้มปีติแก่เวหนกว่าใคร เพราะน้ำพระทัยอย่างนี้ล่ะ ข้าราชบริพารใกล้ชิดถึงยอมถวายหัวและเฉยเสียเวลาทรงเปลี่ยนจากลมอ่อนเบาเป็นพายุเพราะ...เดี๋ยวก็หาย

จากชายป่า ไม่นานก็เข้าสู่หมู่บ้านเล็ก ๆ ข่าวการเสด็จเยือนเป็นข่าวใหญ่ลือต่อ ๆ กันมานานนับสัปดาห์ พอขบวนเสด็จใกล้เข้ามาเจ้าชายเขมินท์จึงทรงได้เห็นผู้เฝ้ารับเสด็จเต็มสองข้างทาง

คน เอ๊ย องค์ไหนเจ้าชายล่ะเธอ

เสียงถามไถ่ตื่นเต้นดังแซ่

เจ้าชายก็ต้องคนหล่อ ๆ ซิ แล้วก็แต่งตัวงามกว่าเพื่อน

คำตอบเป็นที่ยอมรับ คนในแถวรอรับเสด็จจึงพากันชะเง้อชะแง้หาชายหนุ่มลักษณะดังกล่าว สำหรับชาวบ้าน แค่ชุดทหารเต็มยศก็ละลานตาจึงสับสน หากที่สุดทุกสายตาก็หยุดอยู่ที่กลางขบวน วรองค์สูงใหญ่สง่างามประดุจเทพแห่งนักรบประทับวรองค์ตรงบนอาชาทรง ฉลองพระองค์ดำล้วนน่าจะทำให้รัศมีน่ามองหมองมัวหากมิใช่ ทรงโดดเด่นแผ่รัศมีน่าเกรงขามจนคนมองรู้สึกรีบยอบกายจนแถวเอนเหมือนอ้อลู่ลม

องค์นี้เหรอเจ้าชายเขมินท์ เสียงหญิงสาวอีกนั่นแหละระริกระรี้ ทรงพระหล่อม้ากมาก

เจ้าชายที่ทรงถูกชมว่า ทรงพระหล่อ พระพักตร์เหย แต่เวหนหัวเราะออกมาเบา ๆ และเพราะคำสรรเสริญดังต่อเป็นทอด ๆ ใบหน้าก้มต่ำทั้งหลายจึงพยายามเงยนิด ๆ เพื่อมองวงพักตร์เข้มกอปรด้วยพระขนงหนา นัยน์เนตรสีสนิมเหล็กคมดุแกมหวาน พระนาสิกเป็นสัน กับพระโอษฐ์หยักที่แม้ปิดสนิทก็เหมือนกำลังแย้มสรวลนิด ๆ

ทรงพระเจริญ

เสียงชายหนุ่มคนหนึ่งตะโกนนำ คลื่นเสียงต่อมาจึงดังรับจวบขวนเสด็จผ่านพ้น

 

แถวรอรับเสด็จจากราชสำนักโปษัณตั้งรออยู่ก่อนแล้วเพราะทหารที่วางไว้ตามจุดส่งม้าเร็วนำข่าวมาเป็นทอด ๆ สมุหราชมณเฑียรขานพระนามเจ้าชายเขมินท์กึกก้อง

เจ้าชายเขมินท์เสด็จลงจากหลังอาชาเร็วทว่างามยิ่ง กองเกียรติยศทั้งหมดยั้งรอเพื่อปรับรูปขบวนอีกครั้งเป็นแบบเดินเท้าทั้งหมดเพื่อมิให้ทั้งขบวนอยู่สูงกว่าผู้ถวายการต้อนรับ จากช่องกำแพงโค้ง เจ้าชายเขมินท์พร้อมผู้ติดตามก้าวตามเสนาบดีต่างประเทศแคว้นโปษัณผู้ถวายการต้อนรับในชั้นต้นผ่านถนนปูด้วยหินขัดเรียบทอดสู่พระราชวังหลวง

ด้วยอิสริยยศพระอนุชาธิราช เจ้าชายเขมินท์ทรงทราบ ผู้รับเสด็จจะมิใช่องค์ราชาองค์ราชินีแคว้นโปษัณเพราะทรงมีพระยศสูงกว่า พระองค์ผู้เป็นราชอาคันตุกะต้องขอเข้าเฝ้าถัดจากพิธีการเหล่านี้ จึงทรงหวังทุกย่างพระบาท ให้ ณ ที่ปลายเส้นทางเป็น...

ที่อัฒจันทร์ขั้นสูงสุด เจ้าชายวัณณุวรรธน์ ฉลองพระองค์เต็มพระยศยุพราชประทับยืนพระพักตร์ขึง แวบแรกสบพระเนตร เจ้าชายเขมินท์ทรงสัมผัสได้ว่าอีกฝ่าย ไม่ชอบหน้า จะด้วยเหตุผลใดมิได้สนพระทัย ท่าประทับวรองค์ตรงนิ่งราวกับหุ่น แววพระเนตรดุแข็งอย่างนี้ คล้ายราชาอดิเทพ...ทูลหม่อมพ่อ จึงทรงชินมากกว่าเกรง

เจ้าชายหรรษธรเสียอีกทรงแย้มสรวลให้นิด ๆ แบบคนคุ้นกันเพราะครั้งเจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์เข้าพระราชพิธีหมั้นที่แคว้นธันยาก็ได้เสด็จร่วมงานด้วย ในสายพระเนตรเจ้าชายเขมินท์ หากเจ้าชายพระองค์นี้วรองค์เพรียวอีกสักหน่อยจะคล้ายเจ้าชายทีปกร...พระเชษฐาองค์รองมากทีเดียวในด้านอัธยาศัยไมตรีต่อหน้าผู้อื่น แต่คงแผกตรงที่อัธยาศัยนั้นเป็นไปทั้งต่อหน้าและลับหลังหาใช่เพียงเบื้องหน้าเหมือนดั่งเชษฐาของพระองค์ทรงเป็น

เจ้าชายเขมินท์ถวายคำนับเจ้าชายทั้งสองก่อนเพราะพระชันษาอ่อนกว่าแล้วพระเนตรเข้มดุเป็นนิตย์ก็ระยับพราวเมื่อพระพักตร์คมสันเงยขึ้นสบนัยน์เนตรสีน้ำตาลอ่อนวาววับแฝงรอยเคืองขุ่นแกมประหลาดใจบอกให้พระองค์ทรงทราบว่าเจ้าตัวถูกบังคับให้รอรับเสด็จ

เวลาขณะเสด็จมาถึงนี้ย่างสู่บ่ายคล้อย ผืนนภาสีฟ้าได้เปลี่ยนเป็นสีกุหลาบ พระพักตร์จิ้มลิ้มจึงเป็นสีกุหลาบเพราะต้องแสงอ่อน เจ้าหญิงอินทุภาในฉลองพระองค์เนื้อนิ่มสีครีมปักมุกขาวอมชมพูค่อย ๆ ยอบวรองค์ พึมพำถวายพระพรแบบ...ไม่เต็มพระทัยอีกเช่นกัน โดยธรรมเนียม เจ้านายฝ่ายหญิงจะต้อนรับอาคันตุกะระดับชั้นเดียวกันขึ้นไปด้วยการยื่นพระหัตถ์ให้จุมพิตแต่เจ้าหญิงแห่งโปษัณทรงทำเฉยแกล้งลืม เจ้าชายเขมินท์กลั้นสรวลก้มลงถวายคำนับบ้าง จังหวะนั้นลมกระโชกมาวูบหนึ่ง พระเกศายาวหยักจึงไปล่ปลิว หัตถ์นวลยกขึ้นจะทรงปัด เจ้าชายเขมินท์จึงทรงช่วงชิงเสี้ยววินาทีนั้นคว้าพระหัตถ์เจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์แล้วแตะริมโอษฐ์อุ่นแผ่วเบา

ด้วยรักและระลึกถึงทั้งหมดจากธันยาพระเจ้าค่ะ



โปรดติดตามตอนต่อไป...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,312 ความคิดเห็น

  1. #907 parasetamal (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กันยายน 2552 / 15:47
    ทรงพระหล่อ  ม๊าก มาก  หะหะ
    #907
    0
  2. #579 แควน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2552 / 13:50
    ง่ะ...พบอะไร....



    (เอิ๊ก ทำงานก่อน!!!!)
    #579
    0
  3. #459 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2552 / 20:34
    คนอื่นเค้าปีหน้าต่างเข้าห้องหญิง นี่เจ้าชายเล่นบุกตำหนักเลย โหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหสุดยอด!!!!!
    #459
    0
  4. #373 goylovely24 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2552 / 17:57

    นั่นสิพบอะไรหว่า!!!

    #373
    0
  5. #363 amany (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 21:12
    ง่า!! ทรงพบอ่ะ พบอาราย
    #363
    0
  6. #361 mayiga (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 12:04
    'สงครามย่อย' = =' เล่นซะนึกภาพออกเลย~
    ประกาศตัวว่าไม่ชอบขี้หน้ากันตั้งแต่แรกเห็นแบบนี้ แทนที่เจ้าชายเขมินท์จะกลัว 
    ดันแอบย่องเข้าห้องน้องสาวเขาอีกนะ....หึหึหึ พี่สะไภ้ของเจ้าหญิงเห็นนะเฟร้ยย!!     
    #361
    0
  7. #360 แก้วใส (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 00:08
    น่าแปลก ไม่มีคนเฝ้า องค์หญิงไม่อยู่หรือเปล่าน๊า



    แล้วจะได้พบองค์หญิงหรือเปล่าเนี่ย อิอิ
    #360
    0
  8. #359 fangkeaw (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2552 / 23:23

    มาอัพอีก มาอัพอีก ค้าง ๆ อ่า  TT___TT

    องค์ชายใหญ่ไม่ชอบขี้หน้าท่านเขมินทร์ซะงั้น สงสัยจิตใต้สำนึกบอกว่าผู้ชายคนนี้ต้องมาพรากน้องสาวสุดเลิพไปจากอก  อู้วววว ทรงน่ารักจริง ๆ เลย  ^____^

    ทางด้านท่านเขมินทร์ก็ใช่ย่อยแอบเข้าหาสาวยามดึก  องค์หญิงน้อยไม่รอดแน่งานนี้ เอหรือว่าจะเห็นแต่เตียงเพราะถูกโจรสลัดลักพาตัวไปแล้ว  พี่อัคนีเขียนค้างไว้ให้คิดอีกแล้วอ่า  เอ... หรือว่าเราคิดมากไป

    #359
    0
  9. #357 digital_lady (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2552 / 20:27
    พบพักตร์นวลน้อง

    หุหุ  สาวเจ้า ไม่รอดแน่ ๆ
    #357
    0
  10. #356 tharay_m (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2552 / 19:38

    ไว้อ่านวันหลังนะพี่  วันนี้แย่ๆสู้ๆ

    #356
    0
  11. #355 koganei_kaoru (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2552 / 19:10
    ในที่สุดก็ได้เจอกัน
    ท่านเขมินท์มีแอบฉวยโอกาส
    แต่ว่างานนี้มีผ่านด่านพี่ชายที่หวงน้องสุดๆ
    ท่านเขมินท์สู้ๆ

    พี่อัค วัีนนี้วันเกิดฝนล่ะ
    แก่ขึ้นอีกปีละ เฮ่อ
    #355
    0
  12. #354 mayiga (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2552 / 01:38
    กรี๊ดดด! เจ้าชายเขมินท์จอมเจ้าเล่ห์ >//< ไม่เคยคิดเล๊ยยว่าจะน่ารักขนาดนี่ ฮี่ๆๆ

    ตายๆๆๆ อัพเป็นระยะๆแบบนี้คนอ่านจะลงแดงตายกันก่อนที่จะได้อ่านจบตอนพอดี     
    ทนรอต่อไปไม่ไหวแล้วเฟร้ยย ใจจะขาด! ...ว่าแล้วเชียวว่าต้องเกิดอาการแบบนี้ T_T 
    ป.ล. พี่ไม่ต้องเสียงนกเสียงกาอู้อี้ๆๆแถวนี้หรอกนะค่ะ คิคิ...บ่นไปงั้นเอง ไม่ได้อยากกดดัน เร่งรัด อะไรเลยซักนิ๊ดดด 

    ป.ล.ก. (ไปแล้วลืมเลยกลับมาอีกรอบ) ข้าพเจ้าขอแสดงตัวเป็นแม่ยกเจ้าชายวัณณุวรรธน์เต็มตัว กร๊ากกๆๆ หากมีภาคต่อของเจ้าชายขอมายิกาเป็นนางเอกนะเพค่ะ ^///^

    #354
    0
  13. #352 พีโชบล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 22:51
    พบกันแล้วสิ ตอนต่อไปจะเป็นยังไงน้า
    #352
    0
  14. #351 digital_lady (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 22:17
    หุหุ

    ทรงพระหัตถ์ ไวเหมือนกันนะเพคะ

    ว่าแต่พี่ชายองค์โตขององค์หญิงน้อย เห็นแล้ว มิทรงกริ้วเหรอ

    พระขนองผูกโบว์ พระพักตร์นิ่งเชียว

    เดี๋ยวใครจะคิดว่าเป็นหุ่นประดับท้องพระโรงเอานะเพคะ
    #351
    0
  15. #350 กิ๊บ กิ๊บ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 21:04
    555+



    เขมินทร์เจ้าเล่ห์ได้อีก

    เจ้าหญิงของเราก็เชิ่ดซะ







    คู่นี้ถ้าทางจะน่ารัก

    เเตกต่างจากคู่พันดาราสิ้นเชิงคู่นู้นเค้าหวานซ๊า

    อ่านไปเขินไป 55





    รอลุ้นคะ พี่อัคสู้ ๆ
    #350
    0
  16. #349 nonae (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 17:11
    จากพระองค์โจรกลายเป็นทรงพระหล่อ

    อยากรู้จังตอนเจอกันองค์หญิงจะทำหน้ายังไง
    #349
    0
  17. #348 piggy149 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 15:03
    อีกนิดจะเจอกันแล้ว
    อยากรู้ว่าเวลาเห็นหน้าตอนโกนหนวดเคราทิ้งแล้ว
    องค์หญิงจะทรงโปรดอะเปล่า..
    #348
    0