เงื่อนรัก...เงื่อนหัวใจ

ตอนที่ 8 : คนใจดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,558
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    21 เม.ย. 51







            แม่น้ำสายยาวซึ่งเป็นเส้นเลือดใหญ่หล่อเลี้ยงประเทศไหลเอื่อย พื้นผิวมีระลอกคลื่นน้อย ๆ จากการสัญจรทางเรือทั้งใหญ่น้อยทำให้ดูมีชีวิตชีวา แม้ผืนน้ำจะดำมืดยามไร้แสงจันทร์ตกกระทบก็หาดูน่ากลัวเพราะดวงไฟจากอาคารสูงสาดอาบสลับสี

            หนุ่มหล่ออนาคตไกลนั่งเคียงหญิงสาวน่ารักใบหน้าชะลอจากกรอบรูปมากมายทั้งในห้องนอนและห้องรับแขก หล่อนเอียงศีรษะซบไหล่น้ำเสียงหวานพาให้คนฟังชุ่มชื่นเอ่ยถาม

            ถ้าเราแต่งงานกัน อัคอยากมีลูกชายหรือลูกสาว

            แค่ได้ยินคำว่าเรากับอนาคตเคียงข้างกันอัคนีก็ปลาบปลื้มจนต้องจูบขมับเป็นรางวัล ทอดมองด้วยแววตาแสนรักแสนหวง

            ทั้งสอง เขาว่า แต่คงมีมากกว่านั้น เอาสัก...ตั้งทีมฟุตบอลได้

            บ้า!”

            สาวสวยผละห่างตีลำแขนเขากลบความเขิน

            คนนะ ไม่ใช่แม่พันธุ์

            อัคนีกลั้นยิ้ม ธรรมชาติช่างสร้างสรรให้ผู้ชายอ่อนไหวต่อผู้หญิง ซ้ำยังบรรจงปั้นแต่งให้ผู้หญิงเป็นเพศที่สามารถสร้างรอยยิ้มได้ตลอดเวลากระทั่งยามเจ้าตัวทำหน้ายู่ยี่ปั้นเสียงให้แข็งกลั้นเขินอาย เขาคว้ามือเล็กกำไว้ในอุ้งมือเหมือนบอกเป็นนัยว่าไม่มีทางยอมปล่อยมือหรือให้หล่อนหนีหายจากชีวิต

            หญิงสาวมองไล่จากมือประสานบีบรัดกันไว้ขึ้นสู่ใบหน้า หล่อนเฉยรอฟังดั่งรู้ว่าเขากำลังจริงจัง

            รออีกนิดนะครับ ผมจะรีบสร้างตัวเพื่อวันข้างหน้าของเรา

            ค่ะ

            โอ๊ย

            จู่ ๆ บาดแผลเล็กตรงหน้าผากก็สำแดงฤทธิ์ปวดหนึบให้อัคนีงอตัวอุทานแผ่ว กุมเหนือรอยนั้น

            แผล...เนิ่นนานจนไม่น่าส่งผลใดกลับสร้างความเจ็บปวด มันกำลังทวีขึ้นเรื่อย ๆ ให้ชายหนุ่มทุกข์ทรมานจำต้องปล่อยเสียงครางออกมา ฝืนเงยหน้าขึ้นหาแววตาหรือเสียงปลอบใจจากคนข้าง ๆ

            ไม่มี!

            เบื้องหน้าไร้ซึ่งแม่น้ำสายใหญ่ ปราศจากสวนสวย

            เขาอยู่เพียงลำพังท่ามกลางลำแสงตกกระทบรอบตัว นอกนั้นคือความอันธการ

            อัคนีใจหาย สาวเท้าเดินกึ่งวิ่งค้นหา เขาอยู่ที่ไหน หญิงสาวข้างกายอยู่ที่ใดแต่แล้ว

            - ฮวบ -

            พื้นเหยียบยืนทรุดตัวราวโลกกำลังจะแตกสูบร่างดิ่งลึกรวดเร็ว

            เฮือก!

            หัวใจเต้นเร็วกว่ากลองรัวส่งผลถึงมือสองให้เย็นชื้น อัคนีอัดลมหายใจเข้าปอดแล้วพ่นออกมาแรง ๆ พบว่าตนฟุบหลับอยู่หน้าโต๊ะเขียนหนังสือในห้องนอน ไฟในห้องยังสว่างโล่ แค่เงยหน้า กรอบรูปล้อมรอบภาพสาวสวยใบหน้าพิมพ์เดียวกับคนเมื่อครู่ส่งยิ้มหวาน

            ฝัน...ทุกคืน

            หลังม่านแห่งรัตติกาล ห้วงฝันมักดึงเขาให้ได้พบเธอ ความผูกพันธ์อันฝังแน่นอยู่ใต้จิตสำนึกปรากฏขึ้นเป็นเรื่องราวให้เขาซึมซับมิรู้เบื่อ ทว่าในความจริง เขากับหล่อนช่างแสนไกล มันน่าประหลาด เขาไม่น่าบ้าคิดฝันไปเอง ฝัน...น่าจะฉายจากอดีตจริงซึ่งผันผ่าน

            แล้ว...ไฉนเมื่อตื่นขึ้น หล่อนกลับอยู่สุดเอื้อมคว้าราวคนแปลกหน้า

            เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าติดต่อหล่อนได้อย่างไร

            รู้แค่ชนมนเรียนต่อต่างประเทศ กำหนดกลับใกล้เข้ามาเต็มที

            หรือนี่คือบททดสอบให้คนอย่างเขาเฝ้ารอ

 

            เคอร์เซอร์บนหน้าจอกะพริบค้างคา งานวิจัยซึ่งรับมาจากบริษัทเอกชนยักษ์ใหญ่ใกล้ลุล่วง นี่คงเพราะเขาเร่งทำมาสองวันสองคืนจึงล้าจนหลับกลางอากาศ

            อัคนีลุกขึ้นบิดกายยืดเส้นสายกระดูกลั่นกร๊อบ นี่คงดึกมากแล้วนอกหน้าต่างจึงมีเพียงผืนฟ้ามืดทึมเหนือชีวิตราตรีของชาวกรุง

            ออกจากห้องได้ก้าวเดียวหนุ่มหล่อร่างสูงหยุดกึก ประตูห้องข้าง ๆ เปิดแง้ม ระหว่างตัดสินใจว่าจะปิดให้หรือผลักเข้าไปถามคนข้างในก็มีความเคลื่อนไหวเกิดขึ้นบริเวณใกล้เคียง เขาดึงประตูนั้นปิดสาวเท้ามายังส่วนของครัวเห็นนีนนารากำลังยืนก้มหน้ามือยันเคาน์เตอร์

            อยู่ร่วมกันมาสามวัน แต่เขากับหล่อนเหมือนอยู่คนละโลก นีนนารามักตื่นเช้าออกจากห้องก่อนเขากลับมาอีกทีพลบค่ำ หล่อนยังต้องเรียนควบคู่กับพยายามหางาน ส่วนเขา งานราษฎร์งานหลวงจมหัว เพิ่งได้สังเกต นีนนาราค่อนข้างอิดโรย เขาหรือจะใจจืด

            ไม่สบายเหรอ

            นีนนาราหันมาตามเสียง หน้าซีดตอบได้ดีกว่าคำพูด ชายหนุ่มเจ้าของห้องตาสว่างลืมความตั้งใจออกมาชงกาแฟดื่ม พอหยุดอยู่ใกล้แค่ช่วงแขนเขาจึงสังเกตได้ว่าอีกฝ่ายจิกเคาน์เตอร์ราวกลั้นความเจ็บปวดบางอย่าง

            นีนนารา! คุณเป็นอะไร

            ซีกหน้าด้านข้างเผือดไร้เลือดฝาดยิ่งสร้างความกังวล อัคนีรั้งหล่อนให้หันมาสบตาเพื่อค้นหาคำตอบ ชะงักนิดหนึ่งเมื่อเนื้อตัวนั้นเย็นเฉียบ สีหน้าแววตาส่อเค้าทรมาน

            นีน...ไม่เป็นไรค่ะ

            อย่าทำตัวน่ารำคาญได้มั้ย!”

            หนุ่มปากร้ายใจดีตวาด เขย่าแขนเล็กจนหล่อนตัวคลอน

            ขอโทษค่ะ

            นั่นทำให้อัคนีหัวเสียหนัก ขอโทษทำไม! แล้วไม่เป็นอะไรได้ยังไง ขนาดแรงพูดยังแทบไม่มี ผู้หญิงคนนี้มันน่านัก

            หาหมอนะ ผมพาไปเอง

            นีนนาราขืนตัวด้วยแรงอันน้อยนิด งอตัวลงด้วยแรงบีบรัดรุนแรงตรงหน้าท้อง ทรุดนั่งงอก่องอขิงบิดตัวแต่ปากปฏิเสธ

            ขอแค่น้ำอุ่น

            เฮ้ย!”

            จะอะไรนักหนา เกรงใจเขางั้นหรือ ไร้สาระสิ้นดี อาการหนักขนาดนี้ยังปากเก่ง สะบัดสายตานิดหนึ่งเห็นกระติกน้ำร้อนเสียงปลั๊กไฟสีเหลืองอยู่ตรงสถานะต้มน้ำอีกสักห้านาทีคงเดือด เขาคุกเข่าก้มหน้าชิดน้ำเสียงอ่อนลง

            คุณเป็นอะไรบอกผมซิ

            นีนนาราเงยหน้า ผิวแก้มซับสีชมพูจางแวบหนึ่งให้คนรอฟังคำตอบได้แปลกใจ

            ปวดท้อง

            แล้วจะทนทำไม ผมไม่คิดเงินคุณย้อนหลังหรอก โรงพยาบาลเปิดยี่สิบสี่ชั่วโมง ผมจะพาคุณไปเอง แล้วนี่ปวดยังไง ข้างซ้ายหรือข้างขวา

            ตาบ้า! ถามอยู่ได้

            สาวสวยกัดริมฝีปาก อาการบีบเกร็งเป็น ๆ หาย ๆ เว้นช่องว่างให้ได้มีแรงโหวกเหวกใส่ชายหนุ่มในใจ ดีใจอยู่หรอกอย่างน้อยหากหล่อนเป็นหนักขึ้นมาจริง ๆ เขาคงเป็นที่พึ่งได้ แต่เวลาแบบนี้...

            ว่าไงเล่า คุณนี่ทำตัวดื้อไม่เข้าเรื่อง

            กระติกน้ำร้อนส่งสัญญาณน้ำเดือดเหมือนระฆังหมดยกแยกฝ่ายแดงกับฝ่ายน้ำเงิน อัคนียืดตัวคว้าแก้วเซรามิคกดน้ำร้อนผสมน้ำเย็นกำลังจะยื่นให้นีนนาราแต่เกิดหมั่นไส้ที่เจ้าตัวอมพะนำแถมปฏิเสธความช่วยเหลือจึงวางแก้วแล้วหันมาหาหล่อนแทน

            ผมไม่ชอบคนถามไม่ตอบนะ คุณเป็นอะไรตอบมา

            ก็บอกแล้วไงคะ ปวดท้อง

            แต่ชักปวดศีรษะด้วยอีกอย่าง นีนนาราพยุงกายขึ้นยืน บริเวณท้องน้อยถึงปลายเท้าชาหนึบบีบตัวรุนแรงเป็นระยะยากแก่การยืดตัวตรง

            เห็นแก่ป่วยไข้ ดูท่าเป็นหนัก ชายหนุ่มถอนใจถกแขนเสื้ออุ้มหญิงสาวหน้าตาเฉย

            คุณ!” แรงจะทุบเขาพอกับมด จะบ้าเหรอ

            รำคาญลูกตา คงรำคาญจริงเพราะน้ำเสียงบ่งชัด ยืนไม่ไหวยังฝืน

            โซฟาตัวยาวบริเวณห้องรับแขกถูกแปรสภาพเป็นเตียงนอนของนีนนารา ด้านนอกจึงเหลือแต่โซฟาเดี่ยว อัคนีตัดสินใจเดินเข้าห้องนอนเล็กซึ่งเป็นอาณาเขตของหญิงสาว บรรจงวางร่างนุ่มนิ่มที่ทำตัวเกร็งแข็งทื่อลงเบามือตรงข้ามกับน้ำเสียงขุ่น

            ป่วยก็นอนเฉย ๆ พูดมากจะจับโยนออกนอกห้อง

            นีนนาราหุบปากหมับ กลั้นยิ้มขณะดึงผ้าห่มขึ้นคลุมเสียครึ่งหน้าไม่ให้คนกำลังเดินออกไปเห็นหากหันกลับมา ผู้ชายอะไรอย่างนี้ปากอย่างใจอย่าง ว่าฉอด ๆ แต่การกระทำอ่อนโยน จากประวัติยาวยืดชวนคิดว่าหนุ่มหล่อเจ้าของห้องน่าจะเป็นที่ชื่นชอบของสาว ๆ คุณสมบัติครบถ้วนบวกกับหน้าตาใครล่ะจะมองผ่าน เว้นแต่ปากร้ายทำลายความรู้สึกคนฟังบ่อย ๆ นั่นแหละเป็นตัวการหากว่าเขายังไร้คนข้างกายจริง

แต่...

รูปหญิงสาวบนผนัง ผู้หญิงคนนั้นสวยนัก หน้าตาเทียบชั้นระดับนางเอกได้เลย นีนนาราก้มมองตัวเอง หล่อนมันก็แค่เด็กกะโปโลสภาพพอ ๆ กับหมาจรจัดได้พบคนใจดีเก็บมาเลี้ยงชั่วคราว

ยา น้ำอุ่น

คำพูดห้วนสั้นกระชากทึ้งความคิดเมื่อครู่ดึงหญิงสาวกลับสู่เหตุการณ์เบื้องหน้า หล่อนประคองตัวลุกพลันหัวใจก็กระตุกเหมือนกำลังจะหยุดเต้นเอาดื้อ ๆ จำกัดสายตาอยู่แค่แผ่นอกกว้างของคนใจดีโน้มตัวมาช่วยพยุง กลิ่นน้ำหอมอ่อนจากเสื้อเชิ้ตปลดกระดุมลงสามสี่เม็ดต้องจมูก

นีนนารารู้สึกเหมือนกำลังจะเป็นลมผิวหน้าผะผ่าว หลบสายตาคมกริบจ้องมองหล่อนกินยาเหมือนกลัวเบี้ยว

ทำไมคุณต้องดื้อด้วยนะ เขาบ่น สรุปว่าปวดยังไง ถ้าไส้ติ่งอักเสบอันตรายมากรู้มั้ย

ถ้ายังอมพะนำคงถูกถามทั้งคืน นีนนารากลั้นใจอ้อมแอ้มตอบ

นีน เอ่อ ปวด

อัคนีเลิกคิ้วทำหน้าขรึมขณะนั่งเคียงหล่อนบนโซฟาปรับนอนซึ่งมีพื้นที่แคบกว่าเตียงในห้องเขา

ว่ามาสิ พูดแค่นี้ไม่ติดคุกหรอก

น้ำอุ่นช่วยบรรเทาให้รู้สึกสบาย นีนนารานิ่วหน้าขวางหูคำพูดกวนไม่เลิก

เอ๊ะคุณนี่ หัดพูดดี ๆ บ้างเป็นมั้ย

เป็น คนปากร้ายยืนยัน แต่เฉพาะกับคนพูดรู้เรื่อง บอกมาอย่าโยกโย้ แล้วผมจะพิจารณาเองว่าคุณควรนอนพักหรือไปโรงพยาบาล

รู้จักมั้ยคะ ปวดประจำเดือนน่ะ

อัคนีผงะ ปั้นหน้ายาก มิน่าอีกฝ่ายถึงยึกยักนัก นีนนาราปล่อยคิก หน้าตาชายหนุ่มน่าขำน้อยเสียเมื่อไหร่

เข้าใจหรือยังคะ

อืม

เสียงสั้น ๆ ในลำคอค่อนข้างอึกอักขณะผละลุก แววตาสุดท้ายก่อนออกจากห้องยังแสดงความห่วงใย แม้เขาไม่เคยเห็นและชาตินนี้คงไม่มีทางปวดท้องประเภทนั้น แต่ท่าทางทรมานพอทำให้เดาได้ว่าอีกฝ่ายอดทนมากแค่ไหน

คุณนอนพักเถอะ เขาตัดบทเดินถึงประตูห้อง ถ้าปวดมากส่งเสียงเรียกผมได้ตลอดเวลา เข้าใจมั้ย

สาวสวยพยักหน้า มือเล็ก ๆ ใต้ผ้าห่มกำชายเสื้อราวกับการกระทำดังกล่าวช่วยลดทอนจังหวะตึกตักภายใน

คุณอัคคะ

โครงร่างสูงตรงช่องประตูหมุนกลับ และเป็นเพราะประโยคถัดมาจึงหยุดร่างเตรียมพร้อมถลันจะประคองร่างบนเตียงไว้แค่นั้น

เคยมีใครบอกมั้ยคะ ว่าคุณ...ใจดีมาก




ช่วงนี้ห่างหายจาการตอบเม้นท์
เอาไว้จะรวบรวมตอบให้เน้อ


เม้นท์ ๆ โหวต ๆ - โหวต ๆ เม้นท์ ๆ

- Mu se-
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,395 ความคิดเห็น

  1. #1556 อีฟ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2551 / 12:50
    สนุกดีแต่มันไม่ต่อเนื่องนะ
    #1,556
    0
  2. #1555 ปุ้ม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2551 / 13:39
    เม้นท์ทุกตอนนะคะคนแต่ง

    แต่งเร็วๆน่ารออยู่
    #1,555
    0