เงื่อนรัก...เงื่อนหัวใจ

ตอนที่ 3 : เคยไหม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,742
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    17 มี.ค. 51





            เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานเบา ๆ เป็นเสียงเดียวที่ได้ยินเมื่อลืมตา หญิงสาวสะบัดศีรษะแรง ๆ ไล่อาการมึน ก้มมองผ้าห่มเนื้อดีร่นกองอยู่บนตักด้วยแววตาฉงนสนเท่ห์

            ที่ไหน?’

            ร่างอ่อนแรงจากอาการแฮ้งค์ข้ามคืนลุกขึ้นพับผ้าห่มวางซ้อนไว้บนหมอนตามความเคยชิน แล้วกวาดสายตาทั่วห้องหรูดังกล่าว

            ห้องกว้างจัดเหลี่ยมมุมอย่างมีชั้นเชิง ห้องที่หล่อนยืนอยู่คงเป็นห้องรับแขก เครื่องสนองความบันเทิงครบครันทันสมัยเรียกได้ว่ารุ่นใหม่ล่าสุดแสดงถึงความชื่นชอบของผู้เป็นเจ้าของไม่ว่าจะเป็นทีวีจอแอลซีดี สเตอริโอชุดใหญ่แบบโมเดิร์น ชั้นวางดีวีดีใกล้ ๆ กันซึ่งเป็นลักษณะคล้ายยานอวกาศ

            เอ๊ะ! เดี๋ยวนะ

            หญิงสาวร้องเตือนสติตัวเอง ที่ต้องการรู้คือที่นี่ที่ไหน และมาอยู่ได้อย่างไรไม่ใช่มัวชื่นชมข้าวของพวกนี้สักหน่อย

พร้อมความคิดดังกล่าวประตูห้อง ๆ หนึ่งพลันเปิดออก ใครคนนั้นคงให้คำตอบได้ หล่อนนึกอย่างโล่งใจระคนหวาดระแวงเมื่อตกอยู่ในสภาพไม่รู้เหนือใต้ซ้ำอยู่กับคนแปลกหน้าแน่นอนเพราะไม่คุ้นกับห้องนี้มาก่อนเลยในชีวิต

อ๊าย!!!”

เฮ้ย!!!”

คำถามบ้าบออะไรได้กระจัดกระจายหายไปในพริบตา มนุษย์ผู้ก้าวออกจากห้องคงนึกว่าตนอยู่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ร่างกายจึงโล่งโจ้งไร้อาภรณ์ปิดบังแม้แต่...ตรงนั้น

ต่างฝ่ายต่างกรีดร้องเสียงหลง

หญิงสาวสร่างจากอาการแฮ้งค์เป็นปลิดทิ้ง ยกมือขึ้นปิดหน้าซ้ำหันหลังหนีภาพอุจาด

ชายหนุ่มก็เด้งผลุบกลับเข้าห้อง ลนลานใส่เสื้อกางเกงให้เรียบร้อย เช้าอันสดใสเริ่มส่อเค้าวุ่นวาย เขาไม่น่าลืมเลยว่าเมื่อคืนสงเคราะห์พาลูกนกตาแป๋ว ๆ มา แล้วไอ้ที่ล่อนจ้อนเดินออกไปก็ใช่วิปริตแต่อย่างใดหากเพราะเขาเคยชินกับการ นอนแก้ผ้า ต่างหาก

ไม่กี่นาทีต่อมาหนุ่มร่างสูงออกจากห้องในสภาพสวมเสื้อผ้าเรียบร้อย หน้าตาแม้ปรับไว้ให้เป็นปกติก็มิวายบึ้งตึงแกมเขิน มือยกขึ้นกุมขมับอัตโนมัติ

ปวดหัวฉิบ

จนเขาเดินจะถึงตัว หญิงสาวนิรนามยังคงยืนปิดตาตัวสั่นงก ๆ แขนยาว ๆ ยื่นออกไปสะกิด

นี่คุณ หันมาเถอะ

คุณโป๊อยู่รึเปล่า

เสียงหัวเราะขลุกขลักในลำคอบอกไม่ได้เลยว่าเป็นคำตอบรับหรือปฏิเสธ หญิงสาวจึงถามซ้ำด้วยน้ำเสียงสูง

ชั้นถามว่าโป๊อยู่มั้ย

ให้มันได้อย่างงั้นสิเอ้า!

คนนอนไม่เต็มอิ่มทั้งฉุนทั้งขำ รั้งไหล่หญิงสาวบังคับให้หล่อนหันมาแล้วดึงมือแนบดวงตาราวกับทากาวชนิดเหนียวพิเศษออกโดยแรง

ดูสิ โป๊มั้ย

คนถูกถามหน้าแดง ใช่ว่านึกพิศวาสชายหนุ่ม หากเพราะนึกถึงสภาพเปลือยเปล่าเมื่อครู่ต่างหาก ฉับพลัน หล่อนนึกถึงสวัสดิภาพตัวเอง รีบก้มลงสำรวจร่างกาย ลมหายใจระบายออกโล่งอก เสื้อผ้าทุกชิ้นอยู่ครบ แต่เพื่อความแน่ใจจึงหันหลังให้เขาตรวจตราอย่างละเอียดแล้วนัยน์ตาก็เบิกกว้าง

โกรธ และ อาย

นี่คุณ!”

ใบหน้าสวยใสแม้เพิ่งตื่นนอนและทรงผมทันสมัยก็ยุ่งเหยิงหากยังดูดีสะบัดพรืด ชี้หน้าด้วยปลายนิ้วระริก ทำไม! ชีวิตถึงเจอแต่ผู้ชายเฮงซวย มีแฟนก็ถูกแฟนนอกใจ แล้วจู่ ๆ ก็ตื่นขึ้นมาพบว่าอยู่กับผู้ชายฉวยโอกาสอีกคน

อะไรอีก

ท้ายเสียงรำคาญเต็มที่ ความจริงไม่ใช่ธุระกงการของเขาสักนิด ถ้ารู้ว่าตื่นมาแล้วโวยวายเรื่องมากอย่างนี้ปล่อยให้ไอ้หมาสองตัวนั่นคาบไปกินซะก็ดี

คุณเป็นใคร ชั้นมาอยู่ที่นี่ได้ไง แล้ว... แก้มใสสีเข้มขึ้น ลิ้นพันคำพูดติดขัด ระหว่างโกรธ เสียใจ อาย อย่างไหนมากกว่าหล่อนไม่แน่ใจ ชั้นไปทำอะไรให้ คุณถึงทำกับชั้นอย่างนี้

นี่น้อง ชายหนุ่มนามอัคนีขยี้เส้นผมสีดำสนิทซึ่งยาวระต้นคอที่ด้านหน้ายาวลงปรกหน้าอย่างหัวเสีย คำเรียกขานเอ่ยตามการประเมินอายุทางสายตา เขาอายุมากกว่าแน่นอน เอาริมฝีปากล่างกับริมฝีปากบนติดกันแล้วฟัง

หญิงสาวทำตามคำพูดราวกับเด็กว่าง่าย แท้จริงคือโกรธจนเนื้อเต้นและยังหาคำเผ็ดร้อนไม่ทัน

ท่าทีสงบขึ้นค่อยทำให้เจ้าของห้องพอใจ ยกมือขึ้นกอดอกราวเป็นท่าเริ่มต้นของการสนทนา

ผมพาคุณมาเพราะเจอคุณเมาปลิ้นอยู่ที่ผับเมื่อคืน จริง ๆ ผมน่าจะใจแข็งอีกหน่อย คราวนี้ล่ะ

รอยยิ้มเยาะปรากฏตรงมุมปากทำให้หัวใจคนฟังเจ็บจี๊ดโกรธสุดขีด

คราวนี้ทำไม!”

ก็ หน้าหล่อ ๆ ยิ้มหวานใส่ คุณคงตื่นมาแบบงงเต็กกว่าเดิม เพราะไม่รู้ไอ้กุ๊ยสองคนที่พยายามหิ้วคุณจะพาไปไหนน่ะสิ

หญิงสาวหน้าเผือด อารมณ์โกรธถูกกลบด้วยความกลัว หล่อนยอมรับว่าเมื่อวานคุมสติไม่อยู่ การถูกสะบั้นสัมพันธ์อย่างไร้เยื่อใยจากคนเคยรักมากราวกับชีวิตนี้จะขาดจากกันไม่ได้ทำให้เตลิดเปิดเปิง รู้ทั้งรู้ว่าเป็นคนคออ่อน หล่อนก็ยังอยากเมา ให้ลืมเลือนเรื่องบ้า ๆ ที่ตามหลอกหลอน แต่หากคำพูดชายหนุ่มเบื้องหน้าเป็นจริง หล่อนก็เกือบโชคร้ายซ้ำสอง

จริงเหรอ

ผมไม่ว่างมานั่งแต่งเรื่องโกหกให้คนแปลกหน้าฟังนะคุณ

แล้วไงอีก

ดวงตากลมจับจ้องอย่างค้นหาความจริง

ผมมันดวงซวยเลยต้องออกแรงอัดกับมันแล้วพาคุณมาด้วยเพราะไม่แน่ใจว่าพ้นจากไอ้พวกนั้นจะมีพวกไหนหวังดีประสงค์ร้ายอาสาพาคุณกลับบ้านอีกหรือเปล่า

คุณก็เลยพาชั้นมาห้องคุณ?”

ลิปสติกสีสวยหลุดออกหมดแล้วเพราะจุมพิตร้อนแรงเมื่อคืนแต่ริมฝีปากอิ่มยังเป็นสีชมพูเรื่อซึ่งมันกำลังคลี่ยิ้มคล้ายไม่เชื่อถือ

ใช่ คนเริ่มเหนื่อยตอบสั้น

ฟังดูดีนะ หญิงสาวเอ่ย คุณมันก็ไม่ต่างจากไอ้พวกนั้นหรอก ไม่งั้น...ไม่งั้นตะขอชั้นในกับกางเกงชั้นมันจะหลุดออกมาได้ไง

คำว่าอึ้งกิมกี่สะกดยังไงเขารู้อย่างรวดเร็วและมันก็ท้วมท้นอยู่เต็มสมอง เมื่อตัดสินใจช่วย เขาไม่เคยนึกว่าเป็นบุญคุณ แต่...สถานการณ์กลับตาลปัตร นอกจากไม่ได้บุญ ยังกลายเป็นมีบาปติดตัวโทษฐานฉกฉวยโอกาสอีกต่างหาก

ผม...

-เพี้ยะ-

ความสูงไร้ความหมายเมื่อหญิงสาววาดแขนตบหน้าชายหนุ่มเสียหันสะบัด ซีกแก้มข้างซ้ายชาดิก เรื่องแค่นี้มันขี้ปะติ๋ว แต่...ใครเป็นคนเริ่มเล่า!

นี่!” โทสะก่อตัวขึ้นและกำลังเรืองรองอยู่เต็มนัยน์ตาคมกริบ ผมจะบอกอะไรให้นะ คุณต่างหากที่ปล้ำจูบผมก่อน ร้องไห้น้ำตาเป็นเผาเต่าว่ารัก ๆ อกหักมาใช่มั้ย

เจ็บ...หญิงสาวยืนตัวแข็งทื่อ

หล่อนอุตส่าห์พยายามท่องคำว่าลืม ตัดใจ แต่กลับถูกถามจี้ใจดำ ขอบตาร้อนผะผ่าว แผลใหม่ถึงอย่างไรก็คอยปริแยก และมั่นใจเหลือเกินว่าถึงบาดแผลสมานหายดี คงต้องทิ้งรอยแผลเป็นไว้ตราบจนวันตาย

ใช่!” ธารน้ำตาทะลักเขื่อนร่วงเผาะ แล้วไงล่ะ เพราะชั้นเมา ขาดสติ คุณเลยได้โอกาสล่วงเกินชั้นใช่มั้ย

ความเสียใจซึ่งปะทุอยู่ในดวงตาอีกฝ่ายเหมือนน้ำมหาศาลสาดดับไฟโทสะ เขามองออกว่าหล่อนสะเทือนใจแค่ไหน เพียงแค่เอ่ยถึงเรื่องนี้ความอ่อนแอพลันจู่โจมจนร่างเล็กบางสั่นสะท้าน

คุณสบายใจเถอะ ผมไม่ได้ล่วงเกินคุณแน่นอน แต่ที่คุณเห็น เขาพยักพเยิดไปในความว่างเปล่าแทนคำตอกย้ำถึงเรื่องตะขอชุดชั้นใน เพราะ...เออน่า ผมไม่ได้ทำอะไรคุณก็แล้วกัน ไม่เชื่อวันนี้คุณไปตรวจภายในได้เลย

แล้วคนพูดก็ชะงัก อ้อมแอ้มเอ่ยต่อว่า

ยกเว้นคุณเคย ถ้างั้นตรวจไปก็เปล่าประโยชน์

ตอนนี้หล่อนควรทำตัวยังไง รู้สึกอย่างไร ผู้ชายคนนี้ช่างสามารถทำให้อารมณ์เปลี่ยนแปลงได้ทุกวินาที เขาทำให้รู้สึกขอบคุณที่ช่วยให้รอดพ้นปากเหยี่ยวปากกา ทำให้เสียใจเพราะคำพูดกระทบความรู้สึก ทำให้เชื่อกับคำยืนยันหนักแน่นทั้งยังกล้าไล่ให้ตรวจภายใน พอคิด ๆ ดูหล่อนก็ไม่ได้รู้สึกว่าร่างกายมีอะไรผิดแปลก เคยได้ยินว่าครั้งแรกมักเจ็บปวด แต่ก็...ไม่มี เกือบดี...หากเขาไม่ตบท้ายด้วยประโยคที่ว่า

ยกเว้นคุณเคย!’




เม้นท์ ๆ โหวต ๆ - โหวต ๆ เม้นท์ ๆ

- Mu se-
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,395 ความคิดเห็น

  1. #1543 เสี่ยวหลงเปา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กันยายน 2551 / 16:13
    คู่นี้ตื่อนมาก้อฉะกันเลยแฮะ ม้นส์ดี
    #1,543
    0