ข อ ฟั ด ʕ•ᴥ•ʔ I sofa you

ตอนที่ 5 : Ep 4 ᵔᴥᵔ ชมรมว่ายน้ำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,221
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,485 ครั้ง
    14 มิ.ย. 62














Ep 4

ᵔᴥᵔ

ชมรมว่ายน้ำ

   









ข้าวเคาะนิ้วลงกับโต๊ะเรียนพลางเปิดเอกสารรายชื่อชมรมทั้งหมดของโรงเรียน
เขากำลังตัดสินใจอยู่ว่าจะเข้าอะไรดี ปกติแล้วเขามักจะเข้าชมรมดนตรีเพราะชอบเล่นกีตาร์...แม้ว่าแม่จะไม่ชอบให้เล่น
   
แต่ปีนี้ไม่อยากเข้าแล้ว เพราะลำบากใจทุกครั้งที่อาจารย์กับหัวหน้าชมรมคอยตะล่อมเขาให้ลงประกวดวงอยู่เรื่อย
ทั้งที่ก็อยากลงใจจะขาด แต่จะให้ประกวดได้ยังไง ถ้าแม่เขารู้มีหวังโกรธไปสามวันเจ็ดวันแน่
ลำพังแอบซื้อแอบเล่นกีตาร์มาหลายปีแบบนี้ก็เหนื่อยใจจะแย่
   
ทำไงได้ ใครใช้ให้ความชอบของเขาไปเหมือนกับอาชีพของพ่อบังเกิดเกล้าที่ทิ้งพวกเราไปตั้งแต่เขายังเป็นวุ้นอยู่ในท้องแม่ล่ะ
   
นักดนตรีไส้แห้ง ขายฝัน ไร้ความรับผิดชอบ
   
นั่นแหละคำอธิบายของพ่อเขาที่ได้ยินแม่พูดบ่อยๆ
   
เพราะงั้นอย่าหวังเลยจะเรียนดนตรี แค่เล่นเป็นงานอดิเรกยังต้องหลบเสียจนนึกว่าทำอะไรผิดเลย

“ฮาย” เมื่อตัดสินใจเท่าไหร่ก็ไม่ได้สักที เลยหันไปสะกิดเพื่อนที่กำลังตั้งใจทำใบงานอยู่

เจ้าของชื่อเลิกคิ้ว “ว่า?”

ฮายเป็นเป็นเพื่อนสนิทที่รู้จักกันมาตั้งแต่เข้าโรงเรียน รหัสติดกัน ความชอบคล้ายๆ กัน
เรียนห้องเดียวกันมาตลอดหกปี อีกฝ่ายตัวเล็กกว่าเขานิดหน่อย ตาเรียว ผิวแทนเพราะเป็นนักกีฬา
ผมสีออกน้ำตาลเข้ม ดูเหมือนย้อมเสียจนโดนครูเรียกไปถามบ่อยๆ เพราะนึกว่าแหกกฎโรงเรียน

“กูเข้าชมรมว่ายน้ำกับมึงดีปะ”

คนฟังชะงักไปนิด ก่อนจะหันกลับไปสบตา “ทำไมอยู่ๆ จะเข้า ปกติเห็นเข้าแต่ดนตรี”

“ไม่รู้ดิ เบื่อละมั้ง”

“จะเบื่ออะไร เล่นเก่งจนขึ้นเวทีทุกงานขนาดนั้น”

“ก็เล่นมานานแล้วไง”

“ใช่อ่อวะ ดูมีความสุขจะตายแล้ว”

“เออน่า ตกลงกูเข้าชมรมว่ายน้ำดีปะ จะได้ว่ายกะมึง”

“ก็แล้วแต่มึงดิ” ฮายว่า “มึงเก่งทุกอย่าง ทำไรก็ได้”

“อยู่ๆ ชมกูงี้จะเอาไร ไม่มีไรให้นะเว้ย”

อีกฝ่ายหัวเราะ “ก็พูดเหมือนที่กลุ่มหนิงชอบกรี๊ดไง หล่อแล้วยังเรียนเก่งอีก” เก่งไปทุกอย่าง เรียนก็เก่ง ดนตรีก็ดี กีฬาก็ได้

“เอาไรกะกลุ่มหนิงวะ กรี๊ดทุกคนนั่นแหละ”

“ถ่อมตัวทำเชี่ย” คนผิวแทนกระตุกยิ้ม “กูรำคาญน้องกูจะตายห่า พูดถึงมึงแม่งเช้าเย็นๆ” ฮายกลอกตาแล้วทำเสียงเล็กเลียนแบบน้องสาว “พี่ข้าวอะดีเนอะ เรียนก็ท็อปห้อง เป็นมือกีตาร์วงดนตรีโรงเรียน แข่งบาสคราวก่อนก็ชนะเลิศงี้”

“สัด” ข้าวหัวเราะ “เหมือนมึงไม่เก่งอะ กูท็อปห้อง มึงก็รองท็อปปะ นักกีฬาว่ายน้ำโรงเรียนอีก”

ฮายส่ายหน้า ไม่ได้โต้อะไรกลับมา

“ตกลงกูเข้าชมรมว่ายน้ำนะ”

“เออ” ฮายตอบรับก่อนจะสะดุ้งเมื่ออยู่ๆ ก็มีกระดาษขยำเป็นก้อนปามาโดนหลัง

หันไปมองเห็นพวกแก๊งข้างประตูมันยกมือขอโทษ แล้วส่งสัญญาณให้ช่วยเรียกคนข้างๆ ให้หน่อย
คนโดนลูกหลงเลยหันไปสะกิดข้าว ชี้นิ้วโป้งไปด้านหลัง
ก่อนจะถอนหายใจเมื่อเพื่อนสนิทยกสองนิ้วให้พวกหลังห้องแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าเกม

ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าทำไมมันถึงได้เรียนเก่งนักหนา ไม่เห็นจะเรียนอะไร แต่พอสอบทีไรก็เกือบเต็มทุกวิชา


ชิวกว่าคนได้ที่สองอย่างเขาเป็นพันเท่า







“เดี๋ยวมึงไปซ้อมใช่ปะ” ข้าวถามระหว่างเก็บของใส่กระเป๋าหลังหมดคาบเรียนสุดท้าย

ฮายรูดซิปเป้พลางพยักหน้า “เออ เดี๋ยวหาไรกินโรงอาหารก่อนค่อยไปสระ”

“แล้วงี้ถ้ากูเข้าชมรมกูต้องซ้อมทุกเย็นปะวะ”

“ไม่ ถ้ามึงไม่ได้เป็นนักกีฬาก็ไม่ต้อง”

“อ๋อเค ตื่นเต้นเลยว่ะ”

“ตื่นเต้นเพื่อ”

“กูต้องเอากางเกงว่ายน้ำมาเลยปะวันลงชื่อ”

“จริงๆ วันแรกก็ปฐมนิเทศ กับสอนพื้นฐานอะมึง”

“ไม่ได้ว่ายเหรอวะ”

ฮายพยักหน้า “ปกติก็งั้นแหละ ไม่มีใครเตรียมชุดมา” ลุกขึ้นยืน “แต่มึงจะเอามาเผื่อก็ได้นะ เพราะกูว่ายอยู่แล้ว หลังฟังพื้นฐานเสร็จมึงจะลงสระเลยก็ได้ โค้ชใจดี”

“เออโอเค”

“แล้วนี่มึงกลับเลย?” คนผิวแทนถามระหว่างเดินลงจากบันไดอาคารเรียนด้วยกัน

“เดี๋ยวไปหาแฟงก่อน นัดไว้ที่ร้านลุงเอี่ยมหลังโรงเรียน”

“เออ เจอกัน”

“โชคดี”

ฮายยิ้มรับ “โชคดี” โบกมือให้ก่อนจะแยกกันที่ชั้นล่าง



.


.


.




เสียงกดคีย์บอร์ดดังขึ้นติดต่อกัน บนหน้าจอปรากฏตัวอักษรยาวเป็นพรืดในหน้าอีเมล
ก่อนที่ชายหนุ่มจะลงท้ายด้วยชื่อตัวเองแล้วกดส่งไปด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

“เสร็จ!”

ไบร์ทที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ หันมองเมื่อได้ยินเสียงเพื่อนสนิท “งานหัวหิน?”

“เออ ไฟนอลแล้วไฟนอลอีก”

“นี่สรุปกับอินทีเรียแล้ว?”

“สรุปหลายรอบแล้ว ลูกค้าแก้ตลอด เหมือนไปเที่ยวทีเจออะไรสวยๆ ทีก็มาขอเปลี่ยน” วายุส่ายหน้า “ลังเลเก่งจนกูท้อแล้ว”

“โคตรน่าเบื่อ บริษัทเราก็ใจดีจัด เป็นกูนะระบุไปแล้วว่าแก้ได้ไม่เกินกี่ครั้งก็ตามนั้น แก้เรื่อยๆ งี้ตาย”

คนเพิ่งส่งงานหัวเราะ “ลูกค้ารายนี้พิเศษนี่หว่า ป้อนงานเยอะ”

“แล้วงานโรงแรมสมุยเราอะ ถึงไหนละ” พูดถึงงานที่ทำร่วมกันอยู่ตอนนี้ ส่งดราฟแรกไปตั้งแต่ศุกร์ที่แล้ว จนตอนนี้ยังหายต๋อม

“พี่แทนไปประชุมกับลูกค้าวันนี้ เดี๋ยวหลังเที่ยงคงกลับมาคุยกับเรา”

“เออดี อยากรีบๆ เคลียร์ ตอนแรกย้ำจังว่างานเร่ง พอส่งไปล่ะทำเงียบ”

“ขี้บ่นมึงอะ”

“กูไม่สันทัดเรื่องการอดทนเหมือนมึงนะครับ”

“ก็เห็นอยู่มาได้”

“อย่าให้บอกว่าเสียค่ากาแฟและกระทิงแดงไปเท่าไหร่ คือรวมๆ กันน่าจะเรียนตรีจบได้อีกใบ”

วายุส่ายหน้าระอา ความขี้เวอร์นี่ยกให้มันเลย “ไป เที่ยงละ แดกข้าว”

“ท้องกูร้องรอนานแล้วครับ” ไบร์ทตบหน้าท้องตัวเอง กดปิดหน้าจอคอมแล้วลุกพรวดขึ้นแทบจะทันที

พอได้เวลากินก็สดใสขึ้นมาเลย







“ลม” หลังมื้อเที่ยงไบร์ทที่หายไปคุยกับหัวหน้าทีมก็เดินกลับมาที่โต๊ะทำงาน เรียกชื่อเพื่อนสนิทพลางหยิบของใส่กระเป๋า “เดี๋ยวกูต้องออกไปคุยงานกับพี่ศิที่อ่อนนุชว่ะ”

“ตอนนี้อะนะ?”

“เออ พอดีลูกค้าเขาขอเลื่อนกระทันหัน พรุ่งนี้บินไปนอก”

“เอ้าเวร”

“กูก็เซ็งอยู่เนี่ย งานที่ต้องส่งใช่น้อยๆ”

“ส่งวันนี้?”

“พี่ศิเลื่อนเป็นพรุ่งนี้ให้ละ ไม่น่าจะกลับมาอีกว่ะ” ไบรท์เกาท้ายทอย สบตาเพื่อนแล้วยิ้มแห้ง “ฝากมึงคุยกับพี่แทนแล้วกันนะ”

“เฮ้ย ชิวๆ ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูรับฟีดมาแล้วเราค่อยคุยกันก็ได้ มึงไปเลย”

“เค ยังไงเดี๋ยวพรุ่งนี้ลุยยาวๆ”

“ได้หมด วันนี้กูก็กะจะกลับไม่ดึกมากอยู่แล้วๆ”

“เคๆ งั้นกูไปก่อนนะ”

“เจอกัน”

“เออเจอกัน” อีกฝ่ายโบกมือ คว้ากระเป๋าสะพายบ่าแล้วรีบก้าวเท้าออกจากห้อง

วายุก้มดูนาฬิกาข้อมือ กำลังคิดว่าน่าจะได้เวลาแล้วโทรศัพท์ก็ดังขึ้นพอดี
เจ้าของเครื่องกดรับสายคุยอยู่สองสามประโยคก็หยิบสมุดบันทึกกับปากกาเดินออกไปที่ห้องประชุมรวมด้านนอก

เปิดประตูเข้าไปด้านในก็เจอคนที่โทรมาเมื่อครู่นั่งอยู่ก่อนแล้ว

แทนธาร หนุ่มฮอตประจำแผนกอินทีเรีย คนบ้าอะไรอยู่เหนือคำว่าดูดีไปอีกประมาณสี่ระดับ เห็นครั้งแรกนี่ถึงกับต้องขยี้ตาเลย

แต่จริงๆ จะบอกว่าฮอตก็ดูต้องลงรายละเอียดต่ออีกหน่อย
เพราะหน้าตาก็หล่ออยู่หรอกแต่นิสัยไม่รับแขกมากๆ เวลาสาวๆ เข้ามาคุยทีไรชอบทำหน้าเหมือนมีอะไรไชก้น

“หวัดดีครับพี่แทน” ยกมือไหว้อีกฝ่ายอย่างสุภาพ ถึงจะสนิทกันระดับนึงแล้วแต่บอกตามตรงว่าเกรงใจ พี่แกพูดตรง เวลาด่าทีนี่หน้าชาไปถึงมะรืน

“ไงลม”

“เป็นไงบ้างครับพี่” วายุยิ้ม เดินเข้าไปนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้าม “ผ่านไหม”

“ส่วนใหญ่ก็โอเคแล้ว มีปรับนิดหน่อย รูปตรงส่วนหน้าลิฟต์ กับตัวเลขกำกับห้อง”

“อ๋อครับ”

“เขาอยากให้มันดูสนุกกว่านี้หน่อย ตอนนี้มันเรียบหรูไป จริงๆ เปลี่ยนเป็นโทนสดใส ฟ้าเหลืองแทนน้ำเงินเทาก็ได้”

“เอ๊ะ…เปลี่ยนบรีฟอีกเหรอครับ”

แทนธารหัวเราะ “อืม เพิ่งกลับมาจากดิสนีย์”

“ถามจริง งี้ครั้งหน้าเขาจะไปจีนแล้วขอเปลี่ยนธีมเป็นแดงขาวหรือเปล่า”

“ถึงตอนนั้นอาจจะต้องดราฟลายมังกรให้ด้วยเลย”

“ผมยกเท้าก่ายหน้าผากแล้ว”

“เออน่า ครั้งนี้น่าจะสุดท้ายแล้ว ทนๆ หน่อย”

“ผมว่าจนกว่าจะเสร็จงานคือลูกค้าต้องเลิกบินก่อน”

“ไอ้ก้อนมันบ่นเช้าเย็นตอนที่ขอแก้แปลนทุกครั้งหลังจากไปเที่ยวกลับมา” ชื่อแทนตัวบุคคลที่สามที่ถูกอ้างถึงก็ไม่ใช่ใครที่ไหน…

“แล้วนี่เพียงไปไหนอะครับ” ปกติต้องมาประชุมด้วยแล้ว

เพียงใจ หนึ่งในพนักงานแผนกอินทีเรียที่จบรุ่นเดียวกับผม พ่วงตำแหน่งอีกอย่างที่ตอนเข้ามาทำงานฮือฮากันทั้งออฟฟิศ

“อยู่ห้องน้ำ” คนตรงหน้าแค่นหัวเราะทำเหมือนหงุดหงิด แต่สายเอ็นดูสุดใจ “เมื่อเที่ยงกินเยอะจนปวดท้อง”

แฟนหนุ่มรุ่นน้องที่นิสัยต่างกันสุดขั้วของแทนธาร…

ถ้าแทนธารเป็นเหล็ก เพียงคงเป็นปุยนุ่น

ถ้าแทนธารเป็นน้ำเดือดๆ ในหม้อต้ม เพียงคงเป็นลำธารเย็นชื่นใจ

ถ้าแทนธารเป็นดนตรีจังหวะหนักๆ เพียงคงเป็นเพลงการ์ตูนฟังแล้วสดใส


ก็ไม่รู้มาคบกันได้ยังไง











ʕ•ᴥ•ʔ










วันนี้วายุกลับบ้านเร็วกว่าปกติ ตั้งใจว่าจะเจอเด็กดื้อในเวอร์ชั่นไม่งัวเงียนั่งรออยู่ที่โซฟา
แต่พอก้าวเท้าเข้าบ้านถึงได้พบว่าคิดผิด เพราะตรงที่ประจำนั่นว่างเปล่า
มองไปรอบๆ แล้วก็ไม่เจอใคร บ้านเงียบจนแปลกใจเลย
   
วางของลงที่โต๊ะหน้าโซฟา เงยหน้าขึ้นมองเมื่อได้ยินเสียงเดินลงบันได แต่ก็ต้องถอนหายใจเมื่อไม่ใช่คนที่อยากเจอ

“หน้าตาผิดหวัง”

วายุเบะปาก “ยุ่งน่าน้ำ”

“คิดว่าน้ำเป็นน้องข้าวอะดิ”

“แล้วข้าวไปไหน บนห้อง?”

“น้องกลับบ้านใหญ่”

ได้ยินคำตอบแล้ววายุก็ขมวดคิ้วฉับ กลับบ้านใหญ่? “กลับทำไม”

“เห็นบอกว่าจะกลับไปเอาชุดว่ายน้ำ เลยนอนนั่นเลย”

“…”

ธาราหัวเราะ เดินมานั่งลงที่โซฟา ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างนึกสนุก “ความเคยชินนี่มันน่ากลัวจังเน้อ”

คนโดนแซวถอนหายใจ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสองเม็ดบนออก ทรุดตัวลงนั่งข้างๆ พี่ชาย “ก็อยากจะด่าอยู่หรอก แต่มันดันเป็นเรื่องจริง”

“หงอยเลยคุณวายุ”

“ก็กลับมาเจออยู่ทุกวัน” วายุคว่ำปาก “โคตรเซ็งเลยว่ะน้ำ”

“เรื่องที่ไม่เจออะนะ”

“ไม่เชิง” ที่สำคัญคือเรื่องอารมณ์มากกว่า “ตอนแยกกันเมื่อหลายปีก่อนก็โคตรฝืนตัวเองเลยนะ อาการเหมือนตอนที่พยายามเลิกบุหรี่อะ”

“แต่ก็ทำได้ปะ” หมายถึงทั้งเรื่องบุหรี่ และเรื่องน้อง

“ทำอะได้ แต่การหักดิบมันทรมานน้ำก็รู้” ทุกวันนี้บุหรี่ก็ยังมีสูบบ้างเวลาไปกินเหล้า แต่ก็ไม่ได้ติดจนต้องพกติดตัว เรียกว่าเอาไว้สูบให้สร่างดีกว่า

“แล้ว?”

“ตอนนี้เหมือนลมกำลังโดนยัดบุหรี่เข้าปากหลังจากเลิกขาดได้แล้ว รสชาติเดิมๆ มันกลับมาอีกแล้วสุดท้ายก็กลับมาติด จะเลิกอีกทีก็ยากกว่าเดิมหลายเท่า”

“ช่างเปรียบเทียบ”

“อย่าแซว ลมจริงจัง”

ธาราถอนหายใจ “รู้” เอื้อมมือไปตบบ่าอีกฝ่ายเบาๆ “ไม่รู้จะช่วยยังไง เป็นน้ำก็คงทำเหมือนกันมั้ง”

“ตระกูลเราผู้ชายนิสัยดีอะเนอะ”

“อืมจริง”

วายุหัวเราะ “ตอนนี้เหมือนน้องมีคนคุยอยู่…วันก่อนเห็นโทรมา คุยอยู่นาน”

“ผู้หญิง?”

“คิดว่า”

“…” ไม่รู้จะพูดยังไงเลย

“ดีแล้ว” พูดไปก็ขำไป

แต่ธาราคิดว่ามันไม่เห็นตลกเลย ไอ้นิสัยชอบหัวเราะกลบเกลื่อนความรู้สึกแบบนี้ล่ะน่าตีนัก “แล้วลมอะ เมื่อไหร่จะคบใครจริงจัง”

“พูดงี้น้ำลุกขึ้นต่อยลมแรงๆ เลยดีกว่า”

“จะรออีกนานแค่ไหน”

“ก็จนกว่าจะรอไม่ไหว” วายุยิ้ม “แต่พอดีลมเป็นคนมีความอดทนสูง”

“รอจนผมขาว ฟันร่วงแน่ ถึงตอนนั้นก็หมดหล่อขายไม่ออกแล้ว”

“เกิดมาเพื่อรอและตายไป”

“เล่นตัวเองสนุกเลย”

“เจ็บน้อยกว่า”

ธาราพรูลมหายใจออกยาว เกิดมาเหมือนมีกรรม เอาบ่วงผูกคอตัวเองแล้วรัดแน่นขึ้นทุกวันแบบนี้ “ลม”

“ว่า?”

“ขอลองพูดเรื่องแย่ๆ ที่คิดอยู่หน่อยได้ปะ”

ถึงกับหลุดขำ “อะไร”

“ไหนๆ ก็รักขนาดนี้แล้ว จะบอกๆ น้องไปแล้วลุยเอามาเป็นของตัวเองเลยไม่ได้ไงวะ ไม่ต้องมามัวอดทนรอแบบไม่มีจุดหมายขนาดนี้ น้องจะชอบผู้หญิงหรือผู้ชายก็ช่างแม่ง ไม่ต้องรอให้น้องเลือกแล้ว เลือกให้น้องเองแม่งเลย จะมีใครดีไปกว่าลมอีก รักลมเนี่ยแหละจบทุกอย่าง” ธาราพูดยาวด้วยน้ำเสียงอัดอั้น เก็บมานานจนรัวไม่หยุดเลย พอจบคำสุดท้ายก็สูดลมหายใจเข้าสุดปอด ก่อนพรูออกยาว “โอเคละ”

“แต๊ง โล่งด้วยคน”

“เออ ก็รู้ว่าทำไม่ได้”

“ให้ลมเป็นคนดีเหอะ น้องอนาคตไกล”

“โอ๊ย ขัดใจ”

“แนะนำสาวให้ลมดิ ขอน่ารักๆ คุยรู้เรื่อง”

“จะคุยรู้เรื่องอะไร เคยได้คุยกันด้วยเหรอ” เจอกันก็ขึ้นเตียงๆ

“ไม่ได้บ่อยปะ คือลมก็เป็นผู้ชายเนอะ นิดนึง”

“พูดซะน้ำเป็นผู้หญิงเลย”

“อย่าเอาตัวเองมาเทียบ เดี๋ยวลมดูเลว” วายุย่นจมูก “เจ้าน้ำโง่ แกทำให้ฉันดูแย่”

“เสียดายเนอะ มีทุกอย่างแต่ไม่ได้ใช้”

“ก็ได้ใช้อยู่นะ”

“ไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้นว้อย”

“ลมหล่อมากอะดิ ไม่ต้องร้องไห้นะ คือยังหล่อไปอีกหลายปีแหละ”

ธารากลอกตา จะด่าก็หมดคำพูด “ขำให้ได้ตลอดไปนะคุณวายุ”

“วันไหนขำไม่ออกก็อย่าทิ้งผมนะครับคุณธารา”

“รอน้ำมีแฟนก่อน วันนั้นหัวเน่าแน่”

วายุหัวเราะ ผลักอกอีกฝ่ายไปหนึ่งที

เงี้ยแหละบ้านเขา จะเศร้าสักนิดก็ไม่มีจังหวะหรอก รู้ตัวอีกทีก็ยิ้มออกมาเฉย

















to be continued...
คิดถึงพี่แทนจังเลยน้าาา อยากโดนพี่ด่า ตอนนี้นุกินเยอะมากเลยค่ะ ;-;

#sofaขอฟัด






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.485K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,862 ความคิดเห็น

  1. #1820 CallistoJpt (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 16:12
    ไม่ต้องรออะไรแล้วค่ะพี่ลม รุกไปเลย
    #1,820
    0
  2. #1810 Ayane_80 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 06:08
    แง้ พี่เเทนๆๆๆคิดถึง 😭😭
    #1,810
    0
  3. #1780 안시리민 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 14:41
    ชอบเขามากก
    #1,780
    0
  4. #1743 Ploy486912 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 02:03
    คิดถึงเจ้าก้อนกับพี่แทนอ่าตอนอ่านชื่อคือสดุ้งเลยอะว่าแบบมันใช่ป่ะวะ55555คิดถึง🥰
    #1,743
    0
  5. #1721 seerunya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 11:19
    พี่แทนกับเจ้าก้อนแวะมาาา คิดถึงงง อยากโดนพี่แทนด่า
    #1,721
    0
  6. #1698 shin ai2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 04:59
    ลงเรือบาปลมน้ำนี่ไรท์จะด่าป้ะ งือออออ ช่บบบ
    #1,698
    0
  7. #1687 MAMZING (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:00
    มีเรื่องของแทนกับเพียงใจรึป้าวค่ะ
    #1,687
    0
  8. #1669 IIISKY__ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:33
    ทำไงถึงจะยุขึ้นอ่ะลม น้องจะโดนคาบไปกินละ
    #1,669
    0
  9. #1628 knsss (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 10:02
    คุณธารากับคุณวายุ คุยกันน่าร้าก แง ชอบนะคะ
    #1,628
    0
  10. #1544 PINKLAND (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 09:00
    พี่น้ำ ชอบนะคะ
    #1,544
    0
  11. #1514 blueeyes111 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 20:27
    ชอบพี่น้ำ
    #1,514
    0
  12. #1478 tensita (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 17:10
    น้องก้อนนนน
    #1,478
    0
  13. #1432 เขาเรียกฉันว่าเต่า (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 08:49
    พี่น้ำยอดนักชิป
    #1,432
    0
  14. #1407 HaeMay (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 21:27
    ลุยๆไปเลยลวกพี่
    #1,407
    0
  15. #1387 Jhoooope (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 16:27
    พี่น้ำพูดดีเน้ออออ
    #1,387
    0
  16. #1345 Jezzy Jimmy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 19:36
    คิดถึงน้องเพียง
    #1,345
    0
  17. #951 ZiRbuT (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 14:26
    แอบเศร้าอยู่นะ
    #951
    0
  18. #666 peachpk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 18:23
    คิดถึงพี่แทนน้องเพียงม๊ากมากกกก ดีใจจังมาเจอกันในนี้อีก
    #666
    0
  19. #656 maybunny (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 11:20
    พี่น้องบ้านนี้น่ารักมากๆ
    #656
    0
  20. #245 jjtk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 22:05
    ดีมากอะ พี่น้ิงบ้านนี้
    #245
    0
  21. #178 tt_yh (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 15:30
    พี่ลม อย่ามาป๊อดน่า ใจๆหน่อยดิว้า อย่าให้พี่น่ำต้องพูดเยอะ พี่น้ำจะเหนื่อย เคป่ะ? #ทีมพี่น้ำจ้า
    #178
    0
  22. #137 LitP (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 09:46
    มั่นใจหน่อยสิลม เดินหน้าซะ น้องมาอยู่ใกล้ขนาดนี้แล้ว อย่าปล่อยโอกาสให้เสียเปล่าาาา
    #137
    0
  23. #133 jayjaih (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 10:53
    ‪ไม่อยากให้ลมกลัวเลยอยากให้ลองเดินหน้าสักตั้งดูแต่เข้าใจเพราะถ้าเดินแล้วมันพลาดจะกลับมามองหน้ากันไม่ได้แต่อยากให้ลองไม่อยากให้ไปหาคนอื่นกลัวน้องจะเข้าใจผิดขนาดฝัายน้องยังงอนๆเลย‬
    #133
    0
  24. #129 jayjaih (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 09:42
    เห็นพี่ลมแล้วคิดถึงเพลง พรุ่งนี้ไม่สายที่จะรักกันเลยอ่ะ
    อดทนเก็บความในใจ แล้วรอแค่วันเวลา
    ให้มันหมุนช้าๆ แล้วเดินไปกับมัน
    อดทนเก็บความในใจ แล้วเรียนรู้กันและกัน
    เพื่อให้เรามีความมั่นใจ
    ว่าเรานั้นมีความลึกซื้งเพียงใด
    พรุ่งนี้ไม่สายที่จะรักกัน
    #129
    0
  25. #128 jayjaih (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 09:30
    แทนที่ลมจะหาคนอื่นสู้ค่อยรุกน้องที่ละนิดดีกว่ามันไม่แน่หรอกถ้าต่างฝ่สยต่างรอคงเสียดายเวลาที่ควรจะมีควาทสุขด้วยกันนะ
    #128
    0