[ gintama ] Love is Zenbonsakura | OkiKagu

ตอนที่ 3 : II - ผู้อาศัย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 282
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    1 เม.ย. 61



II - ผู้อาศัย


ท้าวความตอนที่แล้ว

"อ...อั๊ว..มาจากเอโดะน่อ..ส่วนมาได้ไง..มันก็พูดยากน่ะน่อ"คนตัวบางเหงื่อออกเพราะไม่รู้จะอธิบายยังไง

"หืม...งั้นก็ไม่มีที่ไปสินะ"

"นั่น..ก็ใช่น่อ"

ร่างสูงมองคางุระก่อนจะคิด..ดูยังไงก็ไม่น่าใช่คนที่นี่ แถมตกลงจากต้นซากุระด้วยจะเป็นคนรึปล่าวก็ไม่รู้


"งั้นมาอยู่กับฉันก่อนมั้ยล่ะ"

"อ..เอ๊ะ"


___________________________________

"กลับมาแล้วครับบบ"เสียงทุ้มของโอคิตะดังขึ้นหลังจากที่เปิดประตูเข้าไป

คางุระมองรอบๆบ้านอย่างสนใจ บ้านของโอคิตะเป็นหลังที่ค่อนข้างไม่ใหญ่มากแต่ก็ไม่เล็ก มีสวนเล็กๆข้างๆบ้าน ปลูกต้นไม้ไว้หลายชนิด
ก่อนที่คนตัวเล็กจะได้มองสำรวจอะไรไปมากกว่านี้ก็มีเสียงดังตอบกลับโอคิตะ

"กลับมาแล้วเหรอจ๊ะโซคุง...อ้าว!ต๊ายยโซคุงไปลักลูกเต้าเหล่าใครมาเนี่ยน่ารักกกก"ไม่พูดปล่าวเจ๊แกก็เดินไปหมุนตัวเด็กสาวดูพลางสำรวจนู่นนี่นั่นจนคางุระตาลาย


และก่อนที่ร่างบางจะได้ตายคาอ้อมอกพี่สาว(?)โอคิตะก็ดึงสาวน้อยน่ารักกลับมาทางตนก่อน


"พอเลยพี่...เดี๋ยวยัยนี่ก็ตายพอดี"

"แหมจับนิดจับหน่อยทำหวงนะเรา..ว่าแต่ใครอ่ะแฟนเหรอจ๊ะโซคุง"พูดแกมงอนจบก็หันไปกระซิบน้องชาย

"อ..เอ่อ..เธอ..อ้อใช่เป็นเด็กหลง!  แถมความจำเสื่อมจำไม่ได้ว่าตัวเองมาจากไหนอีก!"

"ต๊ายยน่าสงสารจัง..โซคุงแบบนี้ให้เธอมาอยู่กับเราเถอะนะจ๊ะ..พี่ฝันจะมีน้องสาวมานานแล้ว><"ไม่พูดปล่าวดึงคางุระไปกอดแล้วลูบหัวอีกรอบ


'อ..อาเจ๊พี่สาวอาตี๋เป็นคนยังไงกันเนี่ย=_=;"ได้แต่คิดแล้วก็เหงื่อตกพรางหันสายตาไปขอความเห็นใจจากผู้เป็นน้องชายของเจ๊คนนี้


"ผมก็กะให้มาอยู่ๆแล้วล่ะถึงพี่ไม่พูดน่ะ"

"คิๆ..เอาเถอะจ้ะว่าแต่ชื่ออะไรล่ะเรา"หัวเราะกับท่าทีของโอคิตะจบก็กลับมาถามเด็กสาวที่อยู่ในอ้อมกอดตน

"อ. เอ่ออั๊วชื่อ คางุระน่อ"

"เอ๋..เป็นคนจีนเหรอจ๊ะ"

"ไม่รู้เหมือนกันน่อ"

"งั้นไม่เป็นไรนะจ๊ะมาอยู่กับพวกเราก็ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น^^"

"ขอบคุณน่อ..พวกลื๊อใจดีกับอั๊วมากเลย^^"คางุระส่งยิ้มให้กับทั้งสองด้วยทางแก่นๆฉบับของเธอ

"งั้นคางุระจังนอนห้องที่ไว้ใช้รับแขกก็ได้นะจ๊ะเดี๋ยวพี่สาวจัดห้องให้สวยอลังไปเลยย><"

"เห้ๆน้อยๆหน่อยพี่"

"อ..เอ่อเอาแค่นอนได้ก็พอน่อ"

"ไม่ได้!!! อุตส่าห์มีน้องสาวน่ารักขนาดนี้ทั้งที..เดี๋ยวพน.เราไปห้างกันเลยนะไปหาของมาแต่งห้อง แล้วก็เสื้อผ้าของใช้ส่วนตัว^^"

"อ..เอ่อ"คนตัวบางเบนสายตาไปขอความช่วยเหลือจากโอคิตะอีกรอบซึ่งชายหนุ่มก็ทำได้แค่ถอนหายใจกับความเห่อของพี่สาวแท้ๆของตน

"ตามใจพี่ฉันเถอะยัยหมวย"

"อ..เอ่อก็ได้น่อ"คางุระถอนหายใจอย่างยอมแพ้ก่อนจะโดนความดี๊ด๊าของมิตสึบะอีกรอบ

"น่ารักกก"

'ฮืออใครกะได้ช่วยอั๊วล่วยยยย"


อีกด้าน

"หืมนั่นมันร้านสารพัดรับจ้างนี่ครับคุณโอคิตะ"ยามาซากิว่าพรางชี้ไปที่คุณกินกับที่แขวนแว่นที่วิ่งวุ่นกัน และยังมีพวกโอทาเอะด้วย

"คุณโอทาเอะ~~~~"คอนโด้ตะโกนพร้อมวิ่งเข้าไปหาแต่ถูกถีบจนหน้าหงาย

"อย่ามายุ่งกับชั้น!เจ้ากอลิล่า!"

"เกิดอะไรขึ้นเหรอ?"ฮิจิคาตะเดินเข้ามาถาม

"คือ..คางุระหายตัวไปตั้งแต่เมื่อวาน แล้วครับ"ชินปาจิ(ในที่สุดชื่อผมก็มาจริงๆสักทีTOT//หนุ่มซิงว่า  ใครเป็นหนุ่มซิงกันฟร๊ะ!!)


"ห๊ะ!ยัยหมวยหายตัวไป!!"โอคิตะกับฮิจิคาตะตกใจเมื่อได้ยินว่ายัยสาวตัวแสบแห่งร้านสารพัดรับจ้างหายตัวไป


"ครับ...แล้วก็.."

"โฮ่งๆ"เสียงอินุกามิแห่งร้ารสารพัดรับจ้างดังขึ้นทำให้ทุกคนหันไปมอง

"มีอะไรซาดาฮารุเจออะไรเหรอ?"กินโทกิถามสุนัขตัวยักษ์สัตว์เลี้ยวแสนรักของคางุระก่อนจะต้องวิ่งตามเพราะซาดาฮารุวิ่งนำไปที่ต้นซากุระ

"ค..คุณกินนี่มัน!"

"กล่องสาหร่ายของยัยหมวยนี่ครับลูกพี่"โอคิตะหยิบขึ้นมาดู เขาแน่ใจว่าใช่แน่ๆเพราะไม่ว่าจะไปไหนเจอยัยนั่นทีไรเขาก็จะเห็นเธอถือมันเสมอ
ภายในใจของเขาตอนนี้เริ่มร้อนระอุ


'เธอหายไปไหนกันนะยัยหมวยบ้า"


"นี่เจ้ามายองเลอร์"กินโทกิหันไปหารองหัวหน้าชินเซ็นงุมิ

"หา..อะไรฟร๊ะ?"

"แบบนี้แจ้งคนหายหรือถูกลักพาตัวได้รึปล่าว"


"??!!!!"




กลับมาด้านคางุระ


"พี่ครับ...แบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ--!"โอคิตะ โซโกะถามพี่สาวที่พอรู้ว่ามีน้องสาวก็เห่อไม่เลิกเตรียมข้าวซะสำหรับคนกินได้ทั้งหมู่บ้านเลยมั้ง


"อ..เอ่อไม่เป็นไรน่อ อั๊วค่อนข้างกินเก่งด้วย...อย่าว่าอาเจ๊เลยน่ออาโซคุง"

"เฮ้ออ...เอาเถอะ"เขาไม่รู้ว่าตัวเองถอนหายใจเป็นรอบที่เท่าไหร่ของวันนี้

"นี่งั้นอ่าลืมน้าาา พรุ่งนี้ไปซื้อของด้วยกันนะ....ตอนนี้ไปกินข้าวด้วยกันก่อนเถอะจ้ะ"มิตสึบะยิ้มบางๆก่อนจะลากทั้งคู่ไปกินข้าว



หลังกินข้าวเสร็จ

"งั้นโซคุงพาคางุระจังไปอาบน้ำก่อนนะให้เธอใช้ห้องนั้นได้เลย เดี๋ยวพี่เอาชุดไปให้นะจ๊ะ^^"

"ครับบ//ได้เลยน่อ"

พูดจบร่างสูงก็พายัยหมวยตัวเล็กไปห้องทันที

"ห้องนี้แหละ อาบเสร็จก็รอพี่อยู่ในห้องน้ำก็ได้ เดี๋ยวเขาคงเข้าไปหาเธอเองล่ะ"โอคิตะพูดพรางเแิดห้องให้คางุระเข้าไป

ภายในห้องก็ไม่มีอะไรมาก มีโต๊ะหนังสือ โต๊ะเครื่องแป้ง ตู้เสื้อผ้า เตียง แล้วก็มีห้องน้ำในตัว


"ขอบคุณน่ออาโซคุง~"

"อืม..งั้นฉันไปล่ะ..อย่าทำอะไรพังล่ะ"โอคิตะยิ้มมุมปากก่อนจะเดินเข้าห้องที่อยู่ตรงข้าม

"อ..อื้อ"

คางุระเดินเข้าไปในห้องน้ำถอดเสื้อผ้าเตรียมอาบน้ำ ข้างในห้องน้ำก็มีทั้งฝักบัวกับอ่างอาบน้ำคนตัวเล็กตัดสินใจลงแช่น้ำซะเลย

"เฮ่อออสบายจัง~"คางุระยิ้มบางๆเมื่อสายน้ำเย็นๆถูกเข้ากับตัว เพราะวันนี้เจอเรื่องมาเยอะเธอก็เหนื่อยพอตัว


'พวกอากินจังจะรู้รึยังนะว่าอั๊วหายไป...'




'อยากกลับไปหาทุกคนจังเลยน่อ'


ระหว่างที่กำลังคิดอยู่เพลินๆก็มีเสียงเคาะประตูจากด้านนอก

"คางุระจังงพี่เอาชุดมาให้จ้าา "เสียงมิตสึบะพูดดังจากด้านนอก

"ข..ขอบคุณน่ออาเจ๊"ร่างเล็กกล่าวขอบคุณ

"ไม่เป็นไรจ้า เดี๋ยวพี่จะนั่งรอตรงนี้นะผ้าเช็ดตัวพี่แขวนไว้ตรงประตูนะคางุระจัง"

"ได้เลยน่ออ"

ว่าจบคางุระก็ลุกจากอ่างอาบน้ำเพื่อไปข้างนอก
ร่างบทงหยิบผ้าขนหนูมาพันตัวก่อนจะเดินออกไปก็พบมิตสึบะนั่งรออยู่พร้อมกับชุดมากมาย

"อ..เอ่ออาเจ๊..ชุดไม่เยอะไปเหรอน่อ"

"ไม่หรอกจ้ะ~นี่พี่ตั้งใจเลือกมาให้คางุระจังโดยเฉพาะเลยนะ^^"

"ขอบคุณน่อ.."

"มานั่งนี่สิเดี๋ยวพี่เช็ดผมให้"มิตสึบะว่าพรางตบที่นอนข้างๆ

"อ..เอ่อ..ได้สิน่อ"ร่างเล็กเดินเข้าไปนั่งข้างๆก่อนที่พี่สาวคนสวยของโอคิตะจะเริ่มเช็ดผมให้คางุระ. คางุระรู้สึกถึงสัมผัสความอบอุ่นที่มาจากมิตสึบะจนเธอหลับตาพริ้ม

'เหมือนอาหม่ามี๊เลยน่อ'

"พี่น่ะนะ..ฝันอยากมีน้องสาวมานานแล้วล่ะ ดีจังนะ เหมืิอนพระเจ้าส่งคางุระมาให้พี่เลย"

"ไม่หรอกน่อ"

"คิก...ตั้งแต่คุณพ่อคุณแม่พวกพี่เสียพี่ก็อยู่กับโซคุงแค่สองคนมาตลอดเลยล่ะ...เพราะโซคุงเขาเป็นผู้ชายเดี๋ยวนี้เลยไม่ค่อยจะเข้าหาพี่เหมือนเด็กๆ"


'ฮะๆคิดภาพออกเลย..อาตี๋นั่นน่ะ'


"งั้นเหรอน่อ..ไม่เป็นไรนะอาเจ๊ อั๊วอยู่นี้แล้วน่อ "คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นไปมองมิตสึบะก่อนจะยิ้มบางๆ

สาวผมสีคาราเมลมองเด็กสาวด้วยความเอ็นดูก่อนจะลูบหัวเบาๆ

"คิกๆเอาล่ะ...เสร็จแล้วนะแต่งตัวเถอะจ้ะเดี๋ยวจะเป็นหวัด..พี่เองก็ต้องขอตัวแล้วล่ะ"

"งั้นเหรอน่อ..งั้นฝันดีนะอาเจ๊^^"

"จ้าพรุ่งนี้ไปเที่ยวด้วยกันนะคางุระจัง"

พูดจบก็เดินออกไปคางุระจึงรีบแต่งตัวแล้วเอาชุดที่เหลือเก็บเข้าตู้



ก๊อกๆ

"หืม..เข้ามาได้น่อ"

กล่าวจบ ประตูก็ถูกเปิดออกด้วยมือของเด็กหนุ่มสีผมคาราเมลกับดวงตาโกเมนสีแดง

"กว่ายัยพี่ตัวแสบจะออกไปได้นะ"


"อ๊ะ อาโซคุง..มีอะไรเหรอน่อ"

"มาดูน่ะ เธอนอนได้ใช่มั้ย "

"ได้น่อ..อั๊วนอนได้สบายอยู่แล้วน่อ"

"งั้นเหรอ...นึกว่าต้องให้ฉันมานอนกอดซะอีก.."ยิ้มมุมปากกาอนจะมองด้วยรอยยิ้มซาดิสต์


"ม..ไม่จำเป็นน่อ!!!"ร่างเล็กใบหน้าขึ้นสีแดงอ่อนๆก่อนจะกล่าวไม่เป็นภาษา

"หึฉันแค่พูดเล่น..เอหรือเธอคิดจริงจังนะ^^"


"บ..บ้ารึปล่าวน่อ..ออกไปเลยนะอั๊วจะนอนแล้วไออาตี๋โรคจิต!!"คางุระไม่พูดปล่าวรีบดันหลังโอคิตะออกไป


พูดจบร่างสูงก็เดินออกจากห้องโดยไม่ลืมกดล็อกให้


'มาแค่นี้..จะมาทำไมเนี่ยไออาตี๋บ้า...แล้วทำไมใจเราเต้นแรงจัง...อ..อั๊วต้องป่วยแน่เลยน่อ!!'


แล้วคางุระก็รีบเข้านอนทันทีแต่ไม่ว่าจะทำไง เธอก็ไม่สามารถทำห้หัวใจเธอหยุดเต้นแรงได้เลย


"บ้าที่สุดเลยน่อ!!"


ด้านนอกห้อง

'ทำไมต้องทำหน้าน่ารักแบบนั้นด้วยนะ..ยัยบ้า"




___________________________________
จบไปแล้วอีก1ตอนค่าา ฟิคเรื่องนี้น่าจะราวๆ10กว่าตอนจบนะคะถ้าจากที่รินคาดไว้ยังไงก็ขอฝากฟิคLove is zenbonsakura. ไว้ในอ้อมอกด้วยน้าาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #10 sadaice (@ice_supicha2543) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 01:05

    ยังมีคนรออยู่นะคะ นิยายสนุกมากค่ะ☺ รอตอนต่อไปอยู่นะคะ??’•

    #10
    0
  2. #9 NangdereCh (@NangdereCh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 19:38
    ได้โปรด~~~ อัพ~~~
    #9
    0
  3. #7 OkiKagu Only (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 18:14
    <p>แอร๊ย! อ่านตอนนี้แล้วฟินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน สุดๆ เลยน่อ!</p><p>ไรท์อย่าลืมมาอัพต่อนะ! ^_^</p>
    #7
    0
  4. #5 Pimsiriiiiiii (@Pimsiriiiiiii) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 10:48
    อัพต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ <3
    #5
    0
  5. #4 mikazu (@mikazu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 16:39
    สาธุ~ ขอให้โอคิตะจากเอโดะมาโผล่ที่นี่ด้วยเถิด
    #4
    0