คัดลอกลิงก์เเล้ว

(ฟิคสั้น bleach) Hitsukarinbya - ความรักที่ยังไม่ลงตัว

โดย SGcaramel

เมื่อ เบียคุยะลักพาตัว คุโรซากิ คาริน น้องสุดหวงของอิจิโกะมา แต่จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อ เธอ พลิกสถาณการณ์ บังคับ เขากับฮิซึกายา โทชิโร่ ให้ไปเที่ยวกับเธฮที่โลกมนุษย์

ยอดวิวรวม

1,291

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


1,291

ความคิดเห็น


7

คนติดตาม


15
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  22 มี.ค. 59 / 20:30 น.
นิยาย (Ԥ bleach) Hitsukarinbya - ѡѧŧ (ฟิคสั้น bleach) Hitsukarinbya - ความรักที่ยังไม่ลงตัว | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เมื่อ คุจิกิ เบียคุยะลักพาตัว คุโรซากิ คาริน น้องสุดหวงของอิจิโกะมา
แต่จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อ เธอ พลิกสถาณการณ์ บังคับ เขากับฮิซึกายา โทชิโร่ ให้ไปเที่ยวกับเธอที่โลกมนุษย์
 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 22 มี.ค. 59 / 20:30


ณ เมืองคารากุระ ที่เงียบสงบ
มีเด็กสาวน่าตาน่ารัก น่าเอ็น ดู ผมสีดำที่มัดรวบไว้ถึงแค่เอว แว่นสีชมพูที่ใส่ไว้แต่ก็ปิดบังน่าตาน่ารักไม่มิด ดวงตากลมโตสีม่วง ที่ทำให้คนที่เห็นเต้นระรัว
เธอ เป็นน้องสาวของคุโรซากิ อิจิโกะ มีชื่อว่า คุโรซากิ คาริน
“เฮ้อ....ตั้งแต่ขึ้นม.ปลาย มา ทำไมถึงได้มีแต่คนเอา ดอกไม้ จดหมาย มาให้นะ”คารินบ่นพลางนั่งพึมพำอยู่ตรงขอบหน้าต่าง
“คารินจัง! เอาจดหมายไปเตรียมเผาอีกแล้วเหรอ!”เด็กสาวซึ่งมีศักดิ์เป็นน้องสาว อย่าง คุโรซากิ ยูสึ พูด
“ก็มันน่ารำคาญนี่นา!”คารินบอกแล้วเผาทันที เธอเป็นสาวน้อยขี้เบื่อ มีความชอบ ฟุตบอล ดนตรี และศิลปะ มาก มีพี่ชายเป็น ยมทูตกับพ่อ ทำให้เธอมีแรงดันวิญญาณที่แข็งแกร่งตั้งแต่เด็ก
“อ้าว...คารินจัง อิจิโกะ ไม่อยู่เหรอ”เด็กหนุ่ม ซึ่ง มีศักดิ์ เป็นพี่รหัสของเธอ มีนามว่า อิชิดะ อุริวเอ่ย พลางมองสาวน้อยน่ารักน่าเอ็นดูตรงหน้า
“ค่ะ ไปไหนไม่รู้เหมือนกัน พี่อิชิ ลองไปร้านตาลุงอุราฮาระ อาจเจอนะคะ”คารินบอก
“ขอบคุณนะ”อิชิดะ เอ่ยแล้วเดินออกไป เธอจึงเดินขึ้นห้องไปและสวมใส่ชุด ใหม่ซะ เธอใส่เสื้อเปิดไหล่ สีม่วง กระโปรงยาวถึงหัวเข่าสีเขียวอ่อน และปล่อยผมก่อนสวมที่คาดผม ตอนนี้ การเป็นทอมบอย ของเธอตอนเด็กเริ่มลดลงแล้ว (ชุดกางเกงก็โดนยูสึเผาหมด Y^Y\\คาริน)
“นี่เธอ คือน้องสาวคุโรซากิ อิจิโกะ สินะ”เสียงผู้ชายดังขึ้นจาหน้าต่าง ทำให้สาวร่างบางหันไปทันที และได้เห็น ผู้ชายผมสีดำยาว สวมใส่ชุดยมทูต และ เสื้อของหัวหน้าทีมที่6 เขาคนนี้เป็นพี่ชายคุจิกิ ลูเคีย มีชื่อว่า คุจิกิ เบียคุยะ
“คุณยมทูตงั้นเหรอ...มีอะไรล่ะ”คารินถามเบื่อๆ
“ตามฉันมาซะ”เขากล่าว
“ขอปฏิเสธ ค่ะ ”คารินกล่าว
“ถ้าไม่มาดีๆก็คงต้อง....”เบียคุยะเดินมาที่เตียงของเธอ และอุ้มเธอขึ้นในไสตน์เจ้าสาว
“กรี๊ด ปล่อยฉันนะ!”คารินประท้วง เธอใช้มือทุบหน้าอก ร่างสูงแต่ดูเหมือน ว่า มันจะไม่ได้สะทกสะท้านซักนิด แถมเขายังกระโดดออกจากหน้าต่างแล้วอุ้มเธอไปที่ร้าน อุราฮาระอีก 
“นี่นายปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!!!”คารินตะโกนใส่คนที่อุ้มเธออยู่
“เงียบๆซะ”ก่อนที่คารินจะได้ประท้วงอีก เบียคุยะ ก็พาไปจนถึงเซเรเทย์และกลับมาหน่วย6ซะแล้ว
“นี่นาย ต้องหารอะไรจากฉันห๊า! นายยมทูตโจรลักพาตัว”คารินเริ่มหงุดหงืดที่อยู่ๆก็โดนอุ้มมา
“ฉันอยากลองดูว่าพี่เธอจะมาช่วยเธอไหมน่ะ”เบียคุยะเอ่ย
“พี่อิจิก็ต้องมาช่วยอยู่แล้วล่ะ”คารินบอก
“เหรอ....ฉันอยากทดสอบน่ะ ว่าแต่ชื่อเธอล่ะ”
“คุโรซากิ คาริน”เธอตอบ
“คารินเหรอ”เบียคุยะพูดแล้วมองออกไป
“ใช่ นายล่ะ”
“หัวหน้าหน่วยที่6 คุจิกิ เบียคุยะ”
“เหรอ.....แล้วทำไมนายอยากทดสอบพี่ฉันล่ะ”
“ก็ฉันอยากรู้ว่าหมอนั่นจะ รักคนในครอบครัว เหมือนที่รักน้องสาวฉันหรือเปล่า”
“งี่เง่า ก็ต้องรักสิ”เด็กสาวบ่นอุบอิบ แล้วทำแก้มป่องเล็กๆ มันทำให้เขายิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว
“เฮ้! คุโรซากิ คาริน”เสียงผู้ชายคนหนึ่งดังขัดจังหวะ เขามีผมสีขาวดวงตาสีเขียว เขาเป็นหัวหน้าหน่วย10 ชื่อว่า ฮิซึกายะ โทชิโร่
“เรียกซะเต็มยศเชียวนะยะ”คารินพูดพลางเดินไปหา
“หึ...แล้วมาได้ไงล่ะ”โทชิโร่ถาม
“โดนลักพาตัว”คารินบอกตรงไปตรงมา
“หืม...ใคร?”โทชิโร่ถาม
“เบียคุยะ”เธอเรียกด้วยชื่อของเขา
“หืม...เอาเถอะ”โทชิโร่บอกแล้วไปนั่งข้างเธอ
5 นาทีผ่านไป ยังไม่มีใครพูด
15 นาทีผ่านไป ยังคงเงียบ
“โอ๊ย! เบื่อแล้ว!”คารินโวยวายแล้วเดินไปจับมือทั้งคู่
“เราไปเที่ยวกัน รอพี่อิจิมาคงอีกซัก2ช.ม. พวกนายพาฉันไปหาปู่ยามะหน่อยสิ ไปมั้ย”คารินบอก ยังไม่ทันเขาทั้ง2ได้ประท้วง
“เอ่อไป”ทั้ง2กล่าวอย่างรวดเร็ว โดยไม่กล้าปฏิเสธ
“มาสิ”โทชิโร่นั่งลงคารินจึงเดินไปและขี่หลังโทชิโร่ ทั้ง3มาถึงที่สำนักงานของหัวหน้าใหญ่ คารินเคาะประตู
‘ก๊อก ก๊อกๆๆ’เสียงเด็กสาวเคาะประตู
“เข้ามา”ยามาโมโตะเอ่ย พลางมองคนที่เดินเข้ามา
“อ้าวคาริน หลานเองเหรอ (ฟิคนี้ คารินเป็นหลานสาว เพราะให้ อิชชินเป็นลูกชายของเค้า ด้วยความสนุกและเอแต่ใจของไรต์คนนี้\โดนตบ)มีอะไรล่ะ มาได้ไง เป็นไงมาไง ยูสึสบายดีไหม อิชชิน ยังอยู่ดีรึปล่าว แล้วหลานมาทำไม”ผู้เป็นปู่ยิงรัวคำถาม
“สบายดีค่ะ ทุกคนเลย หนูโดนเบียจังลักพาตัวมาด้วยเหตุผลงี่เง่าที่อยากจะทดสอบพี่อิจิ ส่วนยูสึอยู่บ้าน ป๋ายังเหมือนเดิม หนูอยากให้ปู่อนุญาติให้วันหยุด2คนนี้1วันโดยไม่มีการเพิ่มเอกสาร และ ให้2คนไปโลกมนุษย์เพื่อไปเที่ยวกับหนู และ อยากให้ปู่ถ่วงเวลาพี่อิจิไว้หากพี่อิจิ ทำลายข้าวของ ปู่ก็จ่ายเงินรับผิดชอบแทน (เป็นหลานที่ดีมาก โบ้ยให้ปู่อีก-_-*\ยามาโมโตะ บ่นไร\คาริน) และถ้าปู่ไม่อนุญาตหนูจะสั่งให้พระเจ้าเอา เอกสารมาให้ 100กองใหญ่ๆ เลย(ขอร้องหรือขู่เนี่ย\อาคาริ ขู่80%บังคับ18% ส่วนอีก2%ขอร้อง\คาริน)”คารินพูดแล้วยิ้มอย่างไร้เดียงสา
“ป...ปิศาจในคราบนางฟ้า....น่ากลัวพอๆกับ ฮิบาริ เคียวยะเลยแฮะ”ทั้ง3คิด
“เอ่อ..ต..ตกลงไปได้เลยปู่จะบอกให้คนเตรียมประตูไว้นะ”ยามาโมโตะพูดแล้วใช้ก้าวพริบตาทันที
“หนีไหซะและ เบื่อแล้วล่ะ”คารินมองไปทางเหยื่อรายต่อไป
“งั้นเราไปที่ประตูกันเถอะ”คารินพูดและขึ้นหลังโทชิโร่อีกครั้ง ทั้ง2ทำได้แค่ทำตามคำสั่งเท่านั้น
เมื่อ มาถึงประตู
“งั้นเราไปซักทีเถอะ ”คารินลากหนุ่มยมทูตไปและเมื่อมาถึงร้านอุราฮาระ เด็กสาวก็เปลี่ยนชุด(ที่เอามาจากไหนไม่รู้) เป็นกางเกงข้านสั้นและเสื้อแขนสั้นสีชมพูและมีเสื้อครึ่งตัวนอกสีฟ้า และ ปล่อยผม และสวมแว่นสีฟ้าเข้มไว้ มันทำให้ ยมทูตทั้ง2งงมากขึ้น
“ไม่ต้องงงหรอกตอนนี้ฉันเป็นไอดอลที่ดังระดับประเทศเชียวนะ ขืนออกไปแบบนี้พวกนายโดนทำข่าวแน่ งั้นก่อนอื่นเราต้องไปเปลี่ยนชุดให้พวกนายก่อนนะ”คารินกล่าวทั้ง2พยักหน้าและเดินตามเด็กสาวไป ตอนนี้ทั้งคู่อยู่ในร่างมนุษย์
ที่ย่านการค้า ขายเสื้อผ้า
“อือ โทชิโร่ กางเกงยีนตัวนี้ เสื้อสีเขียวตัวนั้นและเสื้อนอกสีแดง
ส่วนเบียคุยะ ก็กางเกงยีนสีขาวกับเสื้อสีน้ำเงินและเสื้อนอกสีดำ ละกัน”คารินเลือกชุดให้ทั้งคู่และผลักให้เข้าไปที่ห้องลองเสื้อ
ทั้ง2ได้แค่ถอนหายใจเท่านั้น แบบเบื่อหน่ายแต่ต้องชะงักทันทีเมื่อได้ยินประโยคหลัง
“บอกก่อนให้เวลา5นาที ถ้าช้าคงรู้นะ..หึๆ”คารินพูดทิ้งท้าย
ทั้ง2เลยขยันโดยปริยาย
5นาทีผ่านไปไม่ขาดหรือเกิน
ทั้ง2เปิดประม่านห้องลองเสื้อพร้อมกันอย่างมิได้นัด
“โอ๊ะ เสร็จแล้วเหรอ”คารินพูดแล้วมองทั้ง2
“อืม...ก็โอเค...ไมล่า คิดเงิน2ชุดนี้ด้วย”คารินเรียกพนักงาน
“ค่ารินจัง”
แล้วทั้ง3ก็ออกจากร้าน
“นี่หิวไม๊”คารินถาม
“ไม่\ไม่เลย”ทั้ง2ตอบ
“โครก~”
“อ้าว ไหนว่าไม่หิวไง”คารินถาม
-\\\\\\-ทั้ง2ได้แต่หน้าแดง
“ไปร้านพิซซ่าเถอะ”คารินพา(ลาก)ทั้ง2ไปที่ร้านขาประจำเธอ
“เอาล่ะ สั่งอะไรดีล่ะ”คารินถามทั้ง2
“เอ่อ...”ทั้ง2ได้แต่พูดไม่ออก และยังพยายามวางมาดเย็นชาให้ดีที่สุด
“เธอสั่งเถอะ”โทชิโร่ตัดสินใจพูดออกมา
“งั้นก็ $#@$^RY%(&(OIL^ ละกัน”คารินพูด ชื่ออาหาร ที่ทั้ง2ฟังไม่รู้เรื่อง
“ค่ะ เชิญที่โต๊ะได้เลยค่ะ”พนักงานพูด แล้วคารินจึงลาก2คนไปที่โต๊ะ
“อืม....งั้นเดี๋ยวกินเสร็จไปไหนกันต่อ”คารินพูด
“กลับ”ทั้ง2ตอบ ทำให้คารินตากระตุกเลย
“ว่า...ยังไงนะ!”เธอมองโกรธๆ
ทั้ง2สะดุ้งทันที และเริ่มเหงื่อตก
“ไม่กลับ สั้นๆได้ใจความไหม วันนี้พวกนายต้องไปเที่ยวกับฉัน”
"หา!!!"
"ไม่ต้องหา ไม่มีใครทำอะไรหายย่ะ"

แล้วทั้งคู่ก็เดินเที่ยวต่อ 

จนเย็น 

"นี่คุโรซากิกลับกันได้แล้วมั้ง--'"

"นายสั่งใครน่ะโทชิโร่"ร่างบางหันมาทำตาเขียวใส่จนชายหนุ่มสะดุ้ง

ไม่อยากเชื่อคนที่ไม่เคยหวั่นกลัวอะไรอย่างเขามาแพ้เด็กเนี่ยนะใครรู้เข้ามีหวังถูกตราหน้าในหมู่คนสังคมคนกลัวเมียแน่(?)

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ SGcaramel จากทั้งหมด 32 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 21:57
    แต่งต่อเร็วนะ สู้ๆ สนุกมาเลย
    #7
    0
  2. วันที่ 4 เมษายน 2560 / 01:14
    จบแล้วหรอ?
    #6
    0
  3. #5 Shirata-chan (@Shirata223345) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 18:55
    กะ...กลัวเมีย!!
    #5
    0
  4. วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 16:02
    ฮิบาริมาจากไหนฟ่ะ
    #4
    0
  5. #3 นักอ่านนิยาย
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 22:43
    อัพเพิ่มอีกเถอะนะ
    #3
    0
  6. วันที่ 14 ธันวาคม 2557 / 18:50
    อัพอีกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ชอบโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2
    0
  7. วันที่ 12 ธันวาคม 2557 / 19:54
    สนุกมากค่ะ มีต่อรึเปล่าคะ? ถ้ามีต่อมาอัพต่ออีกนะคะ ชอบมากกกกกกก...
    #1
    0