คุณคนน่ามอง ❖ Evil miss you

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 633,236 Views

  • 17,056 Comments

  • 8,780 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    116,789

    Overall
    633,236

ตอนที่ 1 : UP #คุณคนน่ามอง❖ภาค At the first stage 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57794
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3792 ครั้ง
    5 ก.พ. 62



 เครดิตภาพ tumblr , weheartit pinterest , flickr

เครดิตเพลง youtube เนื้อเพลง aelitaxtranslate

:: คำแนะนำก่อนอ่าน :: 

1. นิยายเรื่องนี้แบ่งเป็น 4-5 ภาค โดยภาค 1 At the first stage เป็นการบรรยายในแนวที่ตัวเอกย้อนกลับมาคิดถึงช่วงเวลานี้ เหตุการณ์ปัจจุบันจะเริ่มที่ภาค 2

2. แนวเรื่องค่อนข้างหนักพอสมควร หมายถึงมีปม มีดราม่า

3. ฉากไม่เหมาะสมจะไม่อัพลงเด็กดีในทุกกรณี ใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

:: Song :: ไม่ให้เธอไป - potato



PROLOGUE

'Mr. & Mrs. Jirawiwat'




#2 ON TRENDING

[คลิปวิดีโอ] จับไต๋ ลูกชายคนเล็กของนักธุรกิจที่รวยเป็นอันดับ 3 โดนสื่อบุกรุมซักเรื่องภรรยาสุดฮอตถูก Social Bully

Sila news Post

Published on 11 Jun 20xx

รายละเอียด

สถานที่เกิดเหตุ :: งานแถลงข่าวเปิดตัวสินค้าแบรนด์ใหม่ในเครือตระกูลจิราวิวัติ

ผู้ถูกสัมพาษณ์ :: ลูกชายคนเล็กตระกูลจิราวิวัติ


……….


<Video Clip Start>

ผู้สื่อข่าว 1 คำถาม :: ขอรบกวนตอบคำถามนิดหนึ่งได้มั้ยคะ

ผู้สื่อข่าว 2 คำถาม :: เรื่องที่ว่าคุณ xxx (เซ็นต์เซอร์ชื่อ) เป็นภรรยาของคุณ เรื่องนี้จริงเท็จแค่ไหนคะ

คำตอบ :: ...จริงครับ

ผู้สื่อข่าว 3 คำถาม :: ถ้าอย่างนั้นข่าวลือว่าฝ่ายหญิง จับและ มัดมือชก’ คุณ เป็นการแต่งงานเพื่อหวังสิ่งใดสิ่งหนึ่ง  มีความเห็นยังไงบ้างคะ

คำตอบ :: ผมก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่ามีเรื่องแบบนี้ด้วย 

ผู้สื่อข่าว 1 คำถาม :: คิดว่าเรื่องนี้เป็นแค่การวิจารณ์หรือการบุลลี่คะ?

ผู้สื่อข่าว 2 คำถาม :: คิดยังไงกับการที่ภรรยาคุณทำงานถ่ายแบบหวือหวาที่ชาวโซเชียลมองว่าใกล้เคียงกับการถ่ายนู๊ดคะ?

ผู้สื่อข่าว 3 คำถาม :: คิดยังไงกับการที่ภรรยาคุณที่ปล่อยให้ตัวเองมีข่าวเป็นมือที่สามของคนอื่นหลุดออกมาคะ? เรื่องนี้จริงเท็จแค่ไหนคะ?

ผู้สื่อข่าว 4 คำถาม ::  ด้วยความที่มีหน้ามีตาในสังคมมากๆ สิ่งที่ภรรยาของคุณทำถือว่าเป็นการไม่ให้เกียรติทั้งคุณและครอบครัวของคุณมั้ยคะ?

<End video clip.>

1,440,074 views       124K Likes       467 Dislikes


ภาค At the first stage

EPISODE 01



Fern Farita’s Talks

มีคนเคยกล่าวไว้ว่า ‘เรื่องบางเรื่อง...ถ้าไม่เคยทำผิดพลาด คุณจะไม่มีวันสำนึกได้เต็ม 100ว่าอะไรคือสิ่งที่ถูกต้อง

เหมือนอย่างเศษเสี้ยวชีวิตในอดีตของฉัน

ในช่วงวัยที่ฉันเป็นเพียงแค่เด็กมัธยมศึกษาปีที่ 6 เท่านั้น

ฉันชื่อ ‘เฟิร์น ฟาริตา’ เรียนอยู่ที่โรงเรียนคริสต์แห่งหนึ่ง เป็นลูกคนโตของครอบครัว เป็นเด็กผู้หญิงที่โชคดีมากคนหนึ่ง

ผลการเรียนของฉันอยู่ในระดับปานกลาง แต่สิ่งที่โดดเด่นสำหรับตัวฉันคือความสามารถในเชิงสายศิลป์

ฉันเป็นเด็กนาฏศิลป์ในหมวดนางรำ เป็นดัมเมเยอร์ และเป็นคนที่ทางโรงเรียนส่งไปประกวดตามเวทีมากมาย

การใช้ชีวิตของฉันไม่ขาวและไม่ดำ เพียงแต่แค่ฉันจะไม่ค่อยมีเวลาเล่นเหมือนคนอื่น ในฐานะเด็กกิจกรรมตัวเต็ง เวลาว่าง = ฝึกซ้อมเพื่อเตรียมตัวสำหรับงานต่างๆ 

ในตอนนี้ก็เช่นกัน...

“เอ้า เลิกซ้อมได้ เดี๋ยวจะหมดพักเที่ยงแล้ว เย็นนี้ให้มารวมตัวกันซ้อมอีกเหมือนเดิมนะทุกคน ใกล้วันงานแล้วต้องซ้อมหนักหน่อย”

เสียงของคุณครูซึ่งทำหน้าที่สอนดนตรีไทยดังขึ้น เด็กทุกคนในห้องนี้ต่างเลิกซ้อมและพากันยกมือไหว้เพื่อออกจากห้องซ้อม ฉันเองก็ด้วย

“เฟิร์น คาบบ่ายแกเรียนไรต่อ?” เสียงหวานๆ ของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นใกล้หู

“น่าจะคาบว่างนะ แล้วพิมพ์อ่ะ” ฉันหันไปยิ้มอย่างไม่สดใสให้เธอคนนี้ที่มีชื่อว่าพิมพ์

พิมพ์เป็นเพื่อนในกลุ่มของฉันแต่อยู่คนละห้องกัน เธอเป็นเด็กนาฏศิลป์เหมือนฉันและเธอมีฝาแฝดชื่อว่าพลอย

ที่ต้องเน้นว่าเป็นเพื่อนในกลุ่มที่อยู่คนละห้องเพราะปัจจุบันนี้กลุ่มของฉันมาจากหลายห้อง บางคนอยู่ทับสาม บางคนทับหก บางคนทับสี่ ที่คบกันได้เพราะคุยถูกคอกันนั่นเอง (ในที่นี้หมายถึง ม.6/3 , 6/4, 6/6)

“คณิตเสริม 3 ชั่วโมงรวดเลย” พิมพ์ตอบก่อนจะมองหน้าฉัน “เฟิร์นก็ยิ้มๆ บ้าง เลิกเศร้าได้แล้วน่า”

ด้วยความที่รู้ว่าเพื่อนกำลังปลอบใจฉันจึงพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มเจื่อนๆ

ถึงแม้หลายคนจะบอกว่าฉันมีความสามารถ หน้าตาโดดเด่น มีชีวิตที่ดี แต่ฉันก็ยังผิดหวังเรื่องความรักอยู่ดี

ฉันมีผู้ชายคนหนึ่งที่แอบชอบมา 3 ปี เขาชื่อเอ็ม เป็นเด็กวิทย์-คณิตในโรงเรียนเดียวกัน

ถึงเอ็มจะไม่ใช่คนที่หล่อมาก แต่เขาเป็นคนเก่ง เป็นแชมป์เทควันโดรุ่นเยาวชนของประเทศ และผู้หญิงทุกคนก็ใช่ว่าจะต้องรักผู้ชายเพราะหน้าตาไปซะหมด ฉันนั้นหลงรักเอ็มหมดใจ มีเพื่อนช่วยเชียร์มาตลอดถึงได้คบกับเขาในรูปแบบปั๊บปี้เลิฟ แต่คบกันไปได้สามเดือนเขากลับบอกเลิกฉันด้วยคำพูดที่ว่า...

เฟิร์นทำแบบนี้เอ็มรับไม่ได้

หลังจากนั้นเขาก็ทำเหมือนไม่อยากจะสานต่อใดๆ กับฉันอีก ไม่แม้แต่จะอธิบายว่าฉันไปทำอะไรให้ นี่ก็ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่ฉันอกหัก

เป็นการอกหักครั้งแรกที่ฉันไม่สามารถจัดการกับความรู้สึกของตัวเองได้เลย

“เอางี้มั้ยเฟิร์น เดี๋ยวเย็นนี้ไปเดินเซ็นทรัลกัน จะได้รีแล็กบ้างให้มันไม่เครียด แกยังมีเพื่อนๆ อยู่นะ” พิมพ์ลูบไหล่ฉันอย่างปลอบประโลม

ในสายตาฉันพิมพ์คือเพื่อนที่ดีมาตลอด เป็นอันดับต้นๆ ที่ฉันเลือกปรึกษาหรือเล่าเรื่องมากมายให้ฟัง เรียกได้ว่าคบกันตั้งแต่มอสามยันมอหกก็ยังดีไม่เปลี่ยน

“อื้อ ได้ เลิกเรียนเจอกันใต้ตึกหนึ่งนะ” ฉันรู้สึกดีใจมากที่ยังมีเพื่อนคอยปลอบใจในช่วงที่ผิดหวังกับความรักครั้งแรก

จากนั้นฉันกับพิมพ์ก็ออกมาจากห้องนาฏศิลป์หลังซ้อมตอนพักเที่ยงเสร็จ เพื่อนในกลุ่มอีกสองคนมายืนรออยู่ตรงหน้าห้องเหมือนทุกครั้ง

“อ้าวพิมพ์ ยังไม่ไปเข้าเรียนอีกเหรอ”

เจ้าของเสียงนี้ชื่อ ‘แป้ง’ เธอเดินมาคล้องแขนฉัน ส่วนเพื่อนอีกคนที่ชื่อ ‘นาว’ ก็เดินตามมาเงียบๆ

แป้งกับนาวอยู่ห้องเดียวกันกับฉัน ถึงจะเพิ่งมาคบกันตอนมอปลายแต่สองคนนี้ก็นิสัยดีมาก

“เออ ไปแล้วๆ เพิ่งเลิกซ้อมเนี่ย” พิมพ์ซึ่งอยู่คนละห้องกันก็ทักทายแป้งกับนาวแล้วรีบไปรวมตัวกับเพื่อนในห้องของตน

คล้อยหลังพิมพ์เดินจากไปแล้วแป้งถึงได้หันมามองหน้าฉัน “เฟิร์น มานี่ ไปใต้ ‘ตึกอิ้ง’ กัน มีเรื่องจะเล่าให้ฟัง” (ตึกอิ้ง = ตึกอังกฤษ)

“มีไรเหรอ” ฉันหันไปถามแป้งเมื่อโดนลาก ซึ่งเพื่อนยังไม่ได้ตอบเลยทันที จนกระทั่งมาถึงโต๊ะม้าหินอ่อนนั่นแหละแป้งถึงได้เตรียมจะพูด

“เฮ้ยแป้ง” ในตอนนั้นเองนาวก็ขมวดคิ้วคล้ายลังเล ทำให้แป้งเกิดอาการอัดอั้นไปด้วย

ฉันที่จิตใจไม่ค่อยแจ่มใสเท่าไหร่ได้แต่มองเพื่อนอย่างสงสัย

“เล่ามาก็ได้ มันมีอะไรเหรอ” ฉันถามทั้งแป้งและนาว ทั้งสองคนจึงได้มองหน้าฉัน เป็นนาวที่ยังมีทีท่าลำบากใจ เป็นแป้งที่ตัดสินใจพูดมันออกมา

“นาวกับแป้งรู้แล้วนะว่าทำไมเอ็มถึงเลิกกับเฟิร์น”

“...” ฉันไม่ได้พูดอะไรอีก แต่ในใจรู้ดีว่าตัวเองกำลังทำสีหน้าเป็นเชิงอยากรู้ให้ถึงที่สุดอยู่

“เพราะไอ้พิมพ์มันเอาเรื่องไม่จริงเกี่ยวกับแกไปพูดให้พวกผู้ชายฟังไงเฟิร์น”

“...”

“มันไปเล่าเรื่องโกหกให้พวกผู้ชายกลุ่มอื่นฟังว่าแกอ่ะได้กับคนนั้นคนนี้ระหว่างคบกับเอ็ม เล่าว่าแกนิสัยไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้บ้าง แกเคยอ่อยผู้ชายที่มันชอบบ้าง แล้วกลุ่มที่มันไปโม้ใส่ก็เป็นพวกๆ ของพี่ชายเอ็มมัน...เอ็มก็เลยรู้เรื่องด้วย”

จำได้ว่าตอนที่ได้ฟังแป้งเล่า หัวใจฉันแทบจะตกไปอยู่ที่ปลายเท้าของตัวเองอยู่รอมล่อ

แต่ ณ จุดนั้นฉันก็ยังเป็นคนโง่เง่าที่อาศัยคำว่า ‘พิมพ์คือเพื่อนที่ดีและคบกันนาน’ มาคลางแคลงในสิ่งที่แป้งบอก

“พิมพ์ไหน...” ฉันถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ แม้จะวูบโหวงในใจก็ตาม “มันมีตั้งหลายพิมพ์”

“พวกเราอ่ะนึกอยู่แล้วว่าแกต้องไม่เชื่อ” นาวจ้องหน้าฉันราวกับอยากให้ฉันเชื่อพวกเธอบ้าง

“เข้าใจนะว่าเราสองคนมาทีหลังพิมพ์ พิมพ์กับเฟิร์นสนิทกันมาก่อนพวกเรา แต่เฟิร์นต้องยอมรับความจริงนะว่าเฟิร์นรักพิมพ์มากเกินไป จะกินจะเที่ยวก็นึกถึงมันเป็นคนแรก เหมือนเฟิร์นมองข้ามไปเลยว่าไอ้พิมพ์มันเปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนไหน” แป้งพูด “พวกเราสังเกตมาสักพักแล้ว แต่ไม่อยากพูด จนตอนนี้มันไม่พูดไม่ได้”

สมองฉันเริ่มตื้อไปหมด...

“แล้วแป้งรู้ได้ไงว่าพิมพ์มันพูดแบบนั้นให้คนอื่นฟัง” พิมพ์ที่ดีกับฉันขนาดนี้จะมาดิสเครดิสให้คนอื่นมองว่าฉันไม่ดีไปเพื่ออะไร

“คือเด็กข้างบ้านแป้งอ่ะรู้จักกับไอ้พวกผู้ชายพิมพ์มันไปแหลให้ฟังไง มันเลยมาถามแป้งว่ารู้จักผู้หญิงที่ชื่อเฟิร์นมั้ย เฟิร์นเป็นแบบนั้นแบบนี้จริงเปล่า? แป้งเลยถามมันว่าไปเอาเรื่องนี้มาจากไหน...มันบอกว่าคู่แฝดพิมพ์พลอยเมาธ์ให้ฟัง” แป้งเล่าต่ออย่างมีอินเนอร์ “ตอนแป้งฟังก็อึ้งเหอะ มันกล้าทำกับเพื่อนขนาดนี้ได้ไงวะ”

“ถ้าไม่เชื่อ ลองไปถามพวกเพื่อนของแฟนเก่าแกดูก็ได้” นาวพูดกับฉัน ก่อนจะเงียบไปเมื่อเห็นว่าเพื่อนอีกคนในกลุ่มที่ชื่อ ‘น้ำ’ กำลังเดินมาทางนี้

สรุปโดยรวมได้ว่าคนในกลุ่มที่อยู่ห้องเดียวกันมีฉัน แป้ง นาวและน้ำ

“มีไรกันเหรอ?” น้ำที่เพิ่งมาใหม่เปิดปากถามเนื่องจากสีหน้าของทุกคนไม่สู้ดีโดยเฉพาะฉัน และด้วยความที่น้ำเองก็อยู่ห้องเดียวกัน แป้งจึงตัดสินใจเล่าเรื่องพิมพ์ให้ฟัง

โชคดีที่คาบอังกฤษครูเข้ามาสั่งงานแล้วก็ออกไป เมื่อทำงานส่งครูเสร็จ... แป้ง น้ำ และนาวพาฉันบุกไปหาเพื่อนของเอ็มที่เรียนอยู่ห้องใกล้เคียง

มีวูบหนึ่งที่เอ็มหันมามองฉันและเมินเลยผ่านไปอย่างไม่แยแส ฉันที่หัวใจยังเจ็บแปลบอยู่ทุกขณะจึงได้ยืนก้มหน้านิ่งอยู่ด้านหลังเพื่อนเพื่อฟังความจริง

พวกผู้ชายไหนเลยจะสนใจความขัดแย้งที่อาจจะกำลังเกิดของผู้หญิง คำตอบที่ได้จึงมีเพียงแค่...

“อืม พวกพี่ของเอ็มมันบอกว่าฟังมาจากเพื่อนสนิทเฟิร์น ก็แฝดพิมพ์พลอยนั่นแหละ พวกรุ่นน้องห้องอื่นก็มีคนรู้เรื่องนี้...แล้วเฟิร์นได้เป็นแบบนั้นจริงป้ะล่ะ?”

คราวนี้รอยยิ้มของฉันแห้งเหือดในทันที สิ่งที่ผู้ชายห้องอื่นถามกลับมันแฝงไปด้วยความเย้าแหย่ดูถูก

“ไม่!

เป็นคำเดียวที่ออกมาจากริมฝีปากฉันอย่างไม่เบาไม่ดังจนเกินไป

เป็นเส้นเสียงที่เปล่งออกมาแล้วทำให้น้ำตาคลอเบ้าอย่างสุดจะทน

“พวกเราก็แค่มาถาม มึงเป็นผู้ชายก็ช่วยทำหน้าทำตาให้มันดีๆ หน่อยนะ” นาวเป็นคนอารมณ์ร้อนง่ายที่สุดในกลุ่ม เธอคงเห็นท่าทางของพวกผู้ชายถึงได้โมโห ส่วนแป้งกับน้ำเป็นคนดึงแขนฉันให้ออกไปจากตรงนี้

เพื่อนๆ ต่างถามว่าจะเอายังไงต่อไป ฉันนั้นได้แต่นิ่งเงียบอยู่กับตัวเองและปล่อยให้เวลาของการเรียนผ่านไปจนกระทั่งใกล้เลิก

ฉันตัดสินใจลุกขึ้นยืน...

“เดี๋ยวมานะ”

นี่คือคำที่ฉันบอกเพื่อนทั้งสามก่อนจะออกจากห้องเรียนเพื่อตรงไปยังห้องที่คู่แฝดพิมพ์พลอยอยู่ ซึ่งห้องดังกล่าวจะอยู่ชั้นถัดไปของตึกนี้ ฉันไม่รู้ว่าเพื่อนคนอื่นได้ตามมามั้ยเพราะเดินเร็วมาก ห้องของพิมพ์พลอยไม่มีครูคุม ด้านหน้ามีคนนั่งจับกลุ่มคุยกันอยู่สามคน ทั้งสามหันมามองฉัน

“แก...เรียกพิมพ์กับพลอยให้หน่อย” ดังนั้นฉันจึงไหว้วานกลับไป

มีผู้หญิงคนหนึ่งพยักหน้า ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องแล้วตะโกนดังลั่นว่า “พิมพ์พลอยเพื่อนห้องอื่นมาหาอ่ะ!!!

ไม่นานพิมพ์กับพลอยก็เดินออกมาหาฉัน พิมพ์อยู่ด้านหน้า ส่วนพลอยที่ไม่ได้สนิทกับฉันเป็นพิเศษก็ยืนอยู่ด้านหลัง

“พิมพ์ พิมพ์เอาเรื่องเฟิร์นไปพูดเหรอ” นี่คือประโยคแรกของฉัน

“พูดไร...”

“มีคนบอกว่าพิมพ์กับพลอยเอาเรื่องของเฟิร์นไปพูดให้พวกพี่ชายของเอ็มฟัง” ฉันมองหน้าพิมพ์และพลอย “เฟิร์นมั่วผู้ชาย ได้กับคนอื่นไปทั่ว อ่อยผู้ชาย หาว่าเฟิร์นนิสัยไม่ดี...จริงเหรอ”

ฉันไม่ได้โง่ถึงขั้นมองสีหน้าแววตาไม่ออก มันคือแววตาของคนที่ถูกจับได้ และความเงียบในคราวแรกคงหมายถึงการหาคำมาแย้งไม่ทัน

“ใครบอกแกเฟิร์น” คำที่ย้อนว่า ‘ใครบอก’ นี่ฉันควรตีความหมายว่ายังไง

“เออ ใครบอก” ไม่ใช่แค่พิมพ์ที่ถาม พลอยก็ด้วย

“ใครบอกสำคัญตรงไหนเหรอ แค่อยากรู้ว่าพูดใช่มั้ย” ฉันมือสั่น ยิ่งแฝดพิมพ์พลอยมีพิรุธฉันก็ยิ่งรับรู้ได้ถึงความโง่ของตนเอง “พวกแกสองคนไม่ตอบอ่ะ”

“...”

“คือถ้าพวกแกพูดจริง...พวกแกทำไปทำไมวะ”

“...”

“นี่ไปทำไรให้เหรอ?”

ไม่คิดว่าจะมีวันนี้...วันที่ต้องมายืนร้องไห้ต่อหน้าคู่แฝดพิมพ์พลอยโดยไม่อายสายตาใครทั้งนั้น

“อย่าร้องดิ” พิมพ์พูดกับฉัน แต่ไม่ได้เดินเข้ามาหา

บางคนอาจไม่เข้าใจว่าทำไมฉันถึงยังมาทวงถามทั้งที่ได้รู้ได้เห็นมาขนาดนี้แล้ว ทำไมถึงมีทีท่าเหมือนไม่โมโห

เปล่า ฉันโมโหมาก ฉันเสียความรู้สึก เศร้า แต่คำว่าเพื่อนรักมันไม่สามารถฉีกทิ้งได้ในพริบตา ฉันยังมีความหวังว่าพวกมันสองคนจะมีคำตอบที่ดีพอ

“มันจะร้องไห้ทำห่าอะไรวะ เดี๋ยวครูมาเห็นก็เป็นเรื่อง” แต่สิ่งที่ฉันได้รับกลับมาคือการพึมพำเบาๆ ของพลอยที่ยืนอยู่ด้านหลังของพิมพ์

“ก็แล้วพวกมึงไม่ตอบกูล่ะ ทำไม? เพื่อนกันเค้าทำแบบนี้เหรอ เหมือนพวกมึงไม่ได้เห็นกูเป็นเพื่อนเลยอ่ะ กูผิดอะไร กูผิดตรงไหน...” คนเราสามารถมีอารมณ์ที่คุกรุ่นได้ทุกเพศทุกวัย ฉันไม่ค่อยพูดคำหยาบกับเพื่อนอยู่ในอารมณ์นั้น

น้ำตานองหน้าฉันอย่างคนน่าสมเพช

บทสรุปของเหตุการณ์นี้จบลงอย่างเงียบงัน ส่วนคำถามของฉันในวันนี้จะได้รับคำตอบที่ชัดเจนอีกทีในวันถัดไป

คำตอบนั้นคือการที่กลุ่มเราแบ่งแยกเป็นสอง มองหน้ากันไม่ติด

เหตุผลที่คู่แฝดพิมพ์พลอยเริ่มเกลียดฉันเป็นเพราะความอิจฉาล้วนๆ เช่น คนที่พวกเธอชอบมักจะมาชอบฉัน งานกิจกรรมที่พวกเธออยากทำมักจะถูกมอบหมายมาให้ฉัน เป็นต้น

เป็นฉันฝ่ายเดียวที่คิดว่าคู่แฝดพิมพ์พลอยคือเพื่อน เป็นฉันที่คิดเองเออเองมาตลอดสี่ปี

เมื่อโตขึ้นและมองย้อนกลับมา ฉันก็คิดได้แค่ว่านี่คือบทเรียนราคาแพง

เหตุการณ์นี้ทำให้ตัวฉันในภายภาคหน้ากลายเป็นผู้หญิงที่เลวมาก็ร้ายไป...อย่าได้หวังว่าฉันจะปล่อยให้ใครหน้าไหนกล้ามาเสี้ยมแทงด้วยคำว่ามิตรภาพอีก

และใช่ การที่กลุ่มของฉันกับคู่แฝดทะเลาะกันนั้นถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ฉันได้พบกับพี่ผู้ชายคนหนึ่ง

เป็นพี่ผู้ชายที่ให้ความรู้สึกแบดบอย ขรึม แข็งกร้าว และมีร่างกายที่เพอร์เฟ็กต์ในทุกตารางมิลลิเมตร...

ฉันได้บังเอิญสบตากับเขาถึงสามครั้งด้วยกัน

 

:: ครั้งแรก ::

มันเป็นวันที่ฉัน แป้ง นาวและน้ำยืนซื้อขนมโตเกียวอยู่หน้าโรงเรียน

ฉันอยู่ในชุดนักเรียนมัธยมเอกชน ถักเปียก้างปลาสองข้าง ผูกโบว์สีน้ำเงิน

ส่วนเขาอยู่ในชุดนักศึกษาผิดระเบียบ ยืนอยู่กับกลุ่มเพื่อนอีกสามสี่คนที่ฝั่งตรงข้ามซึ่งเป็นคาร์แคร์ขนาดใหญ่

ท่ามกลางรถที่วิ่งผ่านไปมา ฉันกับเขาบังเอิญสบตากันนานเกินกว่าที่คนไม่รู้จักกันจะทำได้...เป็นฉันเองที่ย้ายสายตาไปทางอื่นก่อน และพบว่าทั้งผู้หญิงและผู้ชายทุกวัยที่เดินอยู่แถวนี้ต่างหยุดสายตาไว้ที่เขา

"พวกแก นั่นมันเด็กมหา'ลัยที่อยู่ใกล้กับโรงเรียนเรานี่" เสียงของนาวกระซิบกับพวกเราทุกคน "แกเห็นพี่คนนั้นป้ะ ที่ขาวๆ หล่อๆ ที่สุดในกลุ่มอ่ะ"

"อ่า ส่องแป๊ป" นี่เป็นเสียงโต้ตอบของแป้ง สักพักหล่อนก็แอบกรีดร้อง "โอ๊ย เท่อ่ะ โคตรดีเลย ผู้แบบนี้ต้องมีแฟนแล้วแน่ ชะนีจีบตรึมแป้งเชื่อ"

ด้วยความที่เพิ่งจะได้สบตากับพี่คนนั้นฉันจึงไม่ได้หันไปมองอีก เป็นอย่างที่เพื่อนว่านั่นแหละ พี่เขาเด่นเกินมาตรฐานเด็กมหา'ลัยที่จัดว่าหน้าตาดีอยู่หลายระดับ

รูปร่างสูงโปร่ง เส้นผมดำขลับ ใบหน้าเย็นชา ดวงตาดุดัน...ชวนให้รู้สึกอยากเหลียวหลังไปมองอีกสักครั้ง

ตัวฉันในวัยนั้นยังไม่รู้ว่าทำไมทุกคนเห็นเขาครั้งแรกถึงได้ต้องหันกลับไปมองซ้ำ เมื่อโตขึ้นถึงได้เข้าใจ...เพราะเขาคือต้นฉบับของผู้ชายที่มีเซ็กซ์-แอ็พพีล (sex appeal = สเน่ห์ทางเพศ) สูงมากคนหนึ่ง

"รู้เปล่าว่าพี่คนนี้ไอ้พิมพ์มันชอบมาก แบบมันไปจีบพี่เค้าด้วย แต่ไม่รู้ว่าติดเปล่า" นาวพูดต่อ

"จริงดิ พี่เค้าชื่อไรอ่ะ" ถึงแป้งจะเบะปากแต่ก็ยังถามต่อ

ส่วนฉันที่แค่ได้ยินชื่อคู่แฝดอดีตเพื่อนก็รู้สึกไม่ดีจึงไม่อยากอยู่ฟังต่อ ฉันพึมพำกับเพื่อนทั้งสามว่า "ไปซื้อน้ำก่อนนะ" แล้วปลีกตัวออกมา

ดังนั้นชื่อของเขาที่นาวพูดออกมาฉันจึงไม่ได้ยิน...

 

:: ครั้งที่สอง ::

ถัดจากครั้งแรกไปสามวัน เป็นหลังเลิกเรียนฉันไปเดินห้างสรรพสินค้าชื่อดังเพื่อรอกลับบ้านพร้อมคนในครอบครัว ฉันที่กำลังก้มหน้าก้มตาเดินไปแชตไปก็ได้ยินเสียงคนด้านข้างคุยกันโดยบังเอิญ

"เคยสนใจอยากทำงานในวงการบ้างมั้ยคะน้อง"

"ไม่ครับ"

"น่าเสียดายจัง นี่นามบัตรของพี่ค่ะ ยังไงถ้าเปลี่ยนใจก็ติดต่อมาคุยกันได้นะคะ พี่พร้อมจะดันเต็มที่เลย"

"ไม่เป็นไรครับ"

ใครนะที่หน้าตาดีถึงขนาดโดนแมวมองทาบทามได้?

ฉันอดเหลือบตาไปมองในระหว่างที่กำลังจะเดินผ่านไม่ได้ และก็ได้สบตากับพี่คนนั้นที่บังเอิญย้ายสายตามาทางนี้พอ แต่มันก็แค่ชั่วเสียววินาทีเท่านั้น

ที่แท้เป็นเขานั่นเอง เป็นคุณคนน่ามองคนนั้นที่กำลังโดนพวกแมวมองตื๊ออยู่...

 

:: ครั้งที่สาม ::

ถัดจากครั้งที่สองไปหนึ่งอาทิตย์ ฉันกับนักเรียนอีกสิบคนที่เป็นเด็กดนตรีไทยถูกคัดให้มาแสดงโชว์ในมหา'ลัยใกล้เคียง

ฉันที่อยู่ในชุดไทยพื้นบ้านของทางภาคเหนือรู้สึกหิวน้ำจึงได้เดินออกมาหาซื้อกับเพื่อนร่วมแสดงอีกหนึ่งคน

ระหว่างเดินอยู่ริมถนนในมหา'ลัยนั้น...มีลมสายหนึ่งพัดผ่านมา นำพาให้ดอกไม้ปลอมสีขาวดอกหนึ่งที่ปักอยู่บนมวยผมหลุดออก

มันปลิวตามลมและไปตกอยู่ตรงปลายรองเท้าหนังของใครคนหนึ่ง ใครคนนั้นซึ่งอยู่ในชุดนักศึกษาที่ไม่เรียบร้อยก้มลงไปเก็บดอกไม้ขึ้นมา

เราสองคนสบตากัน

เป็นคุณคนน่ามองอีกแล้ว...

เพื่อนนางรำที่ฉันชวนให้มาซื้อน้ำด้วยกันกระซิบว่า “ไปเอามาดิเฟิร์น” อยู่ทางด้านข้าง

อาจเพราะชีวิตฉันเจอแต่ผู้ชายในโรงเรียนที่เป็นรุ่นเดียวกันเป็นส่วนใหญ่ พอได้มาเจอกับรุ่นพี่ในชุดนักศึกษาที่ถึงจะดูดีแต่ก็แบดมากจึงก้าวขาไม่ออกอยู่บ้าง กระทั่งอีกฝ่ายเคลื่อนไหวนั่นแหละ...ถึงได้สาวเท้าเข้าไปหาโดยที่ไม่ได้มองหน้าเขา

เรามาหยุดอยู่ตรงหน้ากันและกัน

ฉันซึ่งเป็นคนที่ถูกเพื่อนรุ่นเดียวกันออกปากบอกว่า ‘มีรูปร่างที่โดดเด่นและโตกว่าเด็กวัยเดียวกันอยู่หนึ่งส่วน’ ยังสูงไม่ถึงคางเขาด้วยซ้ำ

ฉันดูตัวเล็กไปเลยเมื่ออยู่ตรงหน้าคุณคนน่ามองคนนี้

กลิ่นหอมแนวสปอร์ตที่บ่งบอกความเป็นผู้ชายลอยมาแตะจมูก ดอกไม้ปลอมสีขาวซึ่งอยู่ในอุ้งมือแข็งแกร่งถูกยื่นมาตรงหน้าฉันอย่างเงียบเชียบ

นิ้วของเขาเรียวสวยในแบบที่ผู้หญิงทุกคนต้องอิจฉา

“ขอบคุณค่ะ” ฉันขยับมือไปรับ ปลายนิ้วแอบสั่นเล็กๆ เมื่อแตะเฉียดผ่านผิวเนื้อที่ค่อนข้างด้านตรงช่วงโคนของนิ้วอีกฝ่าย

และไม่รู้ว่าเขาได้สังเกตถึงปฏิกิริยาของฉันรึเปล่า...เพราะก่อนที่เขาจะหมุนตัวจากไป ฉันนั้นเหมือนจะได้ยินเสียงหัวเราะผสมทอดถอนหายใจอันแสนคลุมเครือดัง “หึ” หนึ่งที

เงยหน้าขึ้นอีกทีก็เห็นเพียงแผ่นหลังกว้างที่ไกลออกไปซะแล้ว

[รออัปต่อ]


LTA LUKTARN

ต่อบทหน้าเนอะ สัมผัสได้ถึงความแซ่บของนางเอกมั้ย

ส่วนพระเอกนี่เพอร์เฟ็กต์ในทุกตารางมิลลิเมตรเลยนะ 555555555 ไม่ทามดาาาาา ออร่าพระเอกมาตั้งแต่ชื่อยังไม่โผล่ 

1 เม้น 1 กำลังใจ

เรื่องนี้แบ่งเป็น 5 ภาคนะ (คาดว่าอย่างนั้น) ภาคแรกจะเป็นเหตุการณ์คล้ายๆ แฟรชแบ็ค เพราะงั้นมันจะมีการบรรยายประมาณว่า 'ในภายหลัง,ต่อจากนั้นอีกหลายปี,ใครจะรู้ล่ะว่า' แซมมาด้วย

สำหรับโทนเรื่อง หนักกว่าคุณคมเจ้าขาแต่ไม่รุนแรงเท่าซีเกียร์

*ยังสโคปอยู่ในจักรวาลเดียวกับทุกๆ เรื่อง จักรวาลเดียวกับคุณคม ซี พี่แซค พี่คิว วอร์มตับ ทั้งพระทั้งนางล้วนเคยโผล่มาแล้วในเรื่องอื่น ไทม์ไลน์ทับซ้อนกัน อ่านแยกได้


CHARACTER


Mr.Jirawiwat

Cr. Kai EXO

หมดเยื่อใยกับผู้หญิงคนนั้นไปตั้งหลายปี วันดีคืนดีดันไปขอเค้าแต่งงานซะงั้น


Mrs.Jirawiwat  Cr. Dilireba

รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่เหลือเยื่อใย แต่ก็ยังยอมแต่งกับเขา


เฟรม Cr. Unknown

ฟุ้น Cr. Heejin


เกรย์ อาชีพ นักดนตรีวงร็อก [วง 545] Cr. Unknown

แซค Cr. One Yg

คัม Cr. Jin Bts

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.792K ครั้ง

773 ความคิดเห็น

  1. #16635 LeafST (@LeafST) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 21:50
    โอ้โหหหห ขนาดยังไม่รู้ชื่อยังสัมผัสได้ถึงความฮอตปรอทแตก หล่อทากๆเลยพี่
    #16635
    0
  2. #13706 Triamphan (@Triamphan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 14:20

    สนุกๆ ♥️♥️♥️

    #13706
    0
  3. #13523 SupapornKaewno (@SupapornKaewno) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 21:41
    ฮั่นแน่~~
    #13523
    0
  4. วันที่ 7 เมษายน 2562 / 22:00
    หึทำไมอ่าาาาา
    #12595
    0
  5. #11529 นิตา (@exofan-thanita) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 00:57
    สนุกมากค่ะ
    #11529
    0
  6. #11473 0964178679 (@0964178679) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 21:16

    เหมือนจะเป็นเรื่องจริงนะ เรื่องจริงรึเปล่าคะ ดิฉันมีคล้ายๆกัน

    #11473
    0
  7. #10548 Ratchanee Noii (@wangmingyue) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 23:03

    อยากซื้อแล้วววว

    #10548
    0
  8. #9410 qzzoqomqzqo (@mayinz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 12:11
    ไม่น่ากดเข้ามาอ่านเลย ออกยากมากจ้า
    #9410
    0
  9. #5691 Cream_2546 (@Cream_2546) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:13
    ชอบนางเอกๆๆ
    #5691
    0
  10. #4891 NattPaweena (@NattPaweena) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:28
    ปูเรื่องมาก็น่าติดตามแล้วค่ะ
    #4891
    0
  11. #4313 pearlelpis (@pearlelpis) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:12
    พี่คิว = คุณชายครอบจักรวาล เจออยู่ในเกือบทุกเรื่อง ไม่ว่าเรื่องไหนๆก็รู้จักคนอื่นเค้าไปหมด
    #4313
    0
  12. #4267 mengliufei (@nuknik2001) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:32

    เจ๊ติดคำพูดเวลาปกติ 'นี่ไปทำไรให้เหรอ' ตอนแรกที่กลับมาอ่านนิยายเจ๊ "นี่...' เห็นละเราสะดุด5555555

    #4267
    0
  13. #3960 Honery (@Miramarin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 11:25

    พอเห็นอิมเมจเป็นไคคือรู้แล้วว่าเฟอร์เฟคทุกตารางมิลลิเมตรจริงๆ5555
    #3960
    0
  14. #3473 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 09:04

    เพื่อนเอว

    #3473
    0
  15. วันที่ 13 มกราคม 2562 / 20:41

    ตอนนี้รู้แล้วว่าไม่ใช่คนเดียวที่เรียงอังกฤษว่าอิ้ง 55

    #2394
    0
  16. #1620 mielovekie (@mielovekie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 18:45

    รอค่าา ได้กลิ่นถึงความออร่าของพระเอกความแบดนี้ท่านได้แต่ใดมา

    นางเอกก็ร้ายไม่เบา นางไม่ยอมค่ะบอกเลย 555+
    #1620
    0
  17. #832 aappss (@ap_rachinicorn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 16:42
    น่าติดตามม
    #832
    0
  18. #831 youtube2550 (@youtube2550) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 11:22
    ชอบนางเอกแซ่บๆๆ
    #831
    0
  19. #830 ป้า TIP (@tipjan89) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 11:05
    อยากรู้ๆๆๆๆๆๆ
    #830
    0
  20. #829 มัยน๊ะ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 10:11

    รู้สึกว่านางเอกของไรท์จะร้ายนะ ยกเว้นเจ้าขา 555

    #829
    0
  21. #828 27282930 (@27282930) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 08:30
    รอค่าอัพอีกนะคะ
    #828
    0
  22. #827 Owl-shy (@Owl-shy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 07:41
    อึดอัดแทนเฟิร์นเลยยยย
    #827
    0
  23. วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 07:38

    พระเอกอยู่ไหนนร้าาา

    #826
    0
  24. #825 0895095952 (@0895095952) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 07:03
    สนุกค่ะลุ้นๆกับพระเอกอ่ะ
    #825
    0
  25. #824 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 03:41
    ยังลุ้นกับพระเอกต่อไปนะ
    #824
    0