ตอนที่ 11 : {อัปครบ} คุณคมเจ้าขา❖ภาค At second sign 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 184112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11121 ครั้ง
    5 ก.ค. 61


เครดิตภาพ tumblr , weheartit pinterest , flickr

เครดิตเพลง youtube เนื้อเพลง aelitaxtranslate

คำแนะนำก่อนอ่าน :: ฉากไม่เหมาะสมจะไม่อัพลงเด็กดี คุณสามารถข้ามไปและอ่านแค่เนื้อเรื่องได้ถ้าไม่ชอบ ใช้วิจารณญาณในการอ่านให้มาก นิยายเรื่องนี้เต็มไปด้วยมุมมองที่คุณคิดไม่ถึง ตัวละครสีเทา อิมเมจที่ใช้ไม่เกี่ยวข้องใดๆ กับเนื้อเรื่อง และอย่าลืมคอมเมนต์อย่างมีมารยาทด้วยนะ


:: Song :: Martin Garrix & David Guetta - So Far Away

ภาค At second sign

EPISODE 11




“ล็อกห้องด้วย” เขาพูด “พรุ่งนี้เย็นจะมาอีกรอบ”

คนดังจากไปแล้ว ประตูปิดสนิท

พรุ่งนี้ก็ยังจะมาอีกงั้นเหรอ...

 

วันนี้ฉันอยู่ไม่สุขเท่าไหร่ ใจไม่ค่อยนิ่งเอาซะเลย ก็ใครใช้ให้ซุปตาดังบอกว่าจะมาที่ห้องอีกกันล่ะ

สี่โมงเย็นแล้ว แพลนการใช้ชีวิตของฉันในวันนี้ไม่มีทำงานพาร์ทไทม์ ดังนั้นพอเลิกคลาสก็เตรียมตัวจะไปรับน้องไคทันที

ระหว่างนั้นฉันเบนสายตาไปมองสบตากับ ที่รัก’ ซึ่งมองมาอยู่ก่อนแล้วพอดี ที่รักที่เป็นเพื่อนในคณะของฉันไง เธอคือผู้หญิงคนที่พี่คิวอ้างถึงในตอนที่เข้ามาคุยกับฉันครั้งแรก เธอเป็นแฟนกับเพื่อนของพี่คิว...

ฉันกับที่รักอยู่คนละกลุ่มกัน แทบจะไม่เกี่ยวข้องกันเลย แต่เธอน่ารักมากนะ เป็นลูกคุณหนูที่มีทุ่งหญ้าตะมุตะมิเป็นของตัวเองและอยู่แก๊งเดี๋ยวสาวประเภทสองในคณะ เพื่อนๆ ต่างเปรยกันว่าถ้าที่รักเป็นคนเลวในโลกนี้คงไม่มีใครเป็นคนดีได้อีก

ที่รักยิ้มให้ฉัน จากนั้นจึงวิ่งตรงมาทางนี้ด้วยความรวดเร็ว

“เจ้าขา” ที่รักกอดแขนฉัน...เธอเป็นมิตรกับทุกคนจริงๆ “เจ้าขาจะกลับบ้านยังอ่า”

“อื้ม กำลังจะกลับแล้ว” ฉันพยักหน้า

แต่ที่รักยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อก็มีเสียงของเพื่อนคนอื่นในคณะดังขึ้นซะก่อน

“พี่เจ้าขาไปเที่ยวกันมั้ย”

“รีบกลับบ้านเปล่าพี่?”

สองคนที่ทักฉันชื่อเนยกับโดนัท ถือได้ว่าเป็นเพื่อนในมหาลัยที่ฉันคุยด้วยมากที่สุด และที่สองคนนี้เรียกฉันว่าพี่...เป็นเพราะฉันอายุมากกว่าทุกคนในคลาสประมาณหนึ่งปีนั่นเอง

เด็กปีหนึ่งคนอื่นจะยังมีความสดใสในวัยมัธยมแฝงอยู่ แต่คนอื่นมองว่าฉันมีท่าทางที่โตกว่าเลยเรียกว่าพี่ซะส่วนใหญ่

“ไปกันเลย พี่มีธุระ” ฉันตอบ ทั้งสองคนบ่นกระปอดกระแปดนิดหน่อยว่าฉันไม่เคยว่างเลยสักวันก่อนจะพากันเดินจากไป

“ที่รักลืมไปเลยว่าเจ้าขาโตกว่าพวกเรา งั้นเดี๋ยวที่รักเรียกพี่เจ้าขาบ้างดีกว่าเนอะ” ที่รักยังกอดแขนฉัน ด้วยความที่สูงเท่ากันจึงทำให้ใบหน้าใกล้ชิดกันเป็นพิเศษ

“อ่า...ไม่ต้องหรอก” ยังตอบไม่ทันจบประโยคดีก็ต้องทำหน้าแปลกใจเมื่อถูกที่รักแอบเอาอมยิ้มสีสันสดใสอันใหญ่ยัดใส่มือ

“ที่รักเอาอมยิ้มมาให้น้อง” เธอกระซิบ “ฝากให้น้องหน่อยนะ”

น้องที่ว่าหมายถึงน้องไคนั่นเอง

การที่ที่รักรู้เรื่องฉันกับน้องไคนั้นมีที่มา ก่อนหน้าที่พวกพวกของคุณคมจะมาตามหาฉัน...ฉันได้พาน้องไคไปเที่ยวงานวัดแล้วบังเอิญเจอที่รักกับแฟนของเธอพอดี ที่รักจึงเดินมาทักฉัน ส่วนแฟนของเธอยืนอยู่อีกที่หนึ่ง วันนั้นน้องไคกำลังงอแงและเรียกฉันว่าแม่ขาๆ พอดี ที่รักจึงรู้ว่าฉันมีลูกแล้ว และฉันก็ขอร้องเธอว่าอย่าบอกใครนะ

ใจจริงตอนที่มีข่าวแรกๆ ฉันคิดจะถามที่รักเหมือนกันว่าเธอได้บอกใครมั้ย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ถามเธอหรอก เพราะพี่คิวบอกฉันแล้วว่าที่รักไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย

ณ จุดนี้ที่รักรู้ว่าฉันมีน้องไค แต่ยังไม่รู้หรอกว่าพ่อของน้องเป็นใคร และเธอก็ดูจะเกรงใจฉันมากๆ จึงไม่ถามถึงที่มา

“ขอบคุณนะ” ฉันตอบ “น้องไคต้องชอบแน่”

“อื้ม” ที่รักพยักหน้าก่อนจะกระซิบข้างหูอีกครั้ง “ไว้ครั้งหน้าเจ้าขาแอบพาน้องมาให้ที่รักเล่นบ้างนะ ที่รักชอบเด็ก”

“ถ้าชอบเด็ก...เรียนจบเมื่อไหร่ก็ลองบอกแฟนดูสิ” ฉันแซวเล่น

ที่รักเลยเขินจนตีไหล่ฉันไปสองที ก่อนจะวิ่งหน้าแดงกลับไปหาเพื่อนของตัวเองอย่างรวดเร็ว

สถานที่ประจำที่ฉันนัดกับลุงคนขับรถที่พวกพี่คิวหาไว้ให้คือหลังตึก C-1 (ตึกบริหาร) ซึ่งไม่ค่อยมีคนเอารถมาจอดมากนัก ด้วยความที่มารับมาส่งกันทุกวัน ฉันจึงรู้แล้วว่าน้าเขาชื่อ เด่น

น้าเด่นเป็นคนสุภาพ ทุกครั้งจะมารอก่อนเวลาและคอยเปิดปิดประตูรถให้ตลอด เวลาเรียกชื่อฉันกับน้องไคจะมีคำว่าคุณนำหน้าเสมอ ฉันเคยบอกว่าไม่ต้องเรียกหนูแบบนี้ก็ได้ ซึ่งน้าเด่นบอกว่ามันเป็นหน้าที่...จนถึงวันนี้ฉันก็ยังไม่ค่อยชินนัก

แต่พอเดินมาถึงที่หมายเท้าฉันก็ชะงัก ไกลออกไปไม่กี่สิบก้าว ตรงจุดที่ควรจะมีรถของน้าเด่นดันมีรถอีกคันมาจอดแทน

กระจกรถถูกร่นลง ใบหน้าคมสันของคนที่อยู่ในรถมองมายังฉัน...

ฉันกะพริบตาหนึ่งทีเพื่อไล่อาการหัวใจกระตุกวูบออกไป เมื่อมองไปรอบๆ แล้วไม่เห็นรถของน้าเด่นจึงเดินตรงไปยังรถคันดังกล่าวด้วยสีหน้าแปลกใจ

“หวัดดีค่ะพี่คิว” ใช่ คนที่อยู่ในรถคือพี่คิว เป็นน้องชายที่หน้าคล้ายพี่ชายคนดังของเขาซะจริง

“ไงน้องเจ้าขา” พี่คิวยกมุมปากจนเห็นลักยิ้ม ทำให้บรรยากาศรอบตัวเขาดูสดใสขึ้นในทันตา “วันนี้พี่แอบให้น้าเด่นลางาน เดี๋ยวพี่ไปรับหลานเป็นเพื่อนเอง”

ฉันครางว่า “อ้อ” อย่างเข้าใจก่อนจะเดินขึ้นรถไปก่อน พอรถเริ่มเคลื่อนที่แล้วจึงถามเสริมไปหนึ่งประโยค “คิดยังไงถึงได้จะไปรับน้องไคเป็นเพื่อนคะ”

“ฮ่าๆ” พี่คิวหัวเราะ ส่วนฉันก็มองเขาเพื่อรอคำตอบ พี่คิวหันมามองฉันถึงสองรอบแล้วค่อยตอบอย่างเลี่ยงไม่ได้ “ก็ไอ้พี่คมอ่ะ” จากนั้นก็เงียบไปอีก

“คะ?” ในบรรดาพี่น้องตระกูล ค. ฉันเจอพี่คิวบ่อยสุดแล้ว ดังนั้นจึงเริ่มเป็นกันเองมากขึ้น อืม...ฉันว่าพี่เขาเฟรนด์ลี่ด้วยแหละ “เขาทำไมเหรอ?” ฉันถามอย่างอยากรู้

“อยากรู้อ่ะดิ?” พี่คิวถามกลับพร้อมแอบทำหน้าตาล้อเลียน

“ก็...” ฉันหันออกไปนอกหน้าต่างแล้วขมวดคิ้ว “ไม่อยากรู้แล้วค่ะพี่”

พี่คิวนี่มันอะไรกัน ตัวเองเป็นคนเกริ่นให้อยากรู้เองนะ ก็เล่นพูดๆ หยุดๆ อยู่นั่นแหละ เล่นเองชงเองก็ได้เหรอ บ้า...

“ฮ่าๆ” ไม่รู้ว่าฉันแสดงอาการอะไรที่ทำให้พี่เขาชอบใจรึเปล่า ก็เล่นหัวเราะซะเสียงดังเลย จากนั้นเขาก็อธิบายต่อ “คือตอนบ่ายอ่ะ ไอ้พี่คมมันบอกพวกพี่ว่าเย็นนี้จะไปหาเรากับน้องไค แล้วคนอื่นไม่ว่าง แต่พี่ว่างไง ตอนแรกก็ตกลงกันแล้วว่าจะให้พี่ไปด้วย แต่ไม่รู้มันนึกครึ้มอะไรขึ้นมา ตกเย็นถึงได้คอลมาบอกพี่ว่า...”

แล้วเขาก็หยุดพูดไปอีก

คนอื่นที่ว่าคงหมายถึงพี่ชายมาดนักธุรกิจที่ชื่อคิมกับพี่ชายมาดสุภาพบุรุษที่ชื่อคูณล่ะมั้ง

“ว่าอะไรเหรอ” ได้ยินแล้วฉันจึงหันไปมองคนพูดอย่างสนใจ “คุณคมเค้าว่ายังไงคะ”

“...” พี่คิวเหล่มองฉัน

“หนูไม่ได้อยากรู้เรื่องเค้านะ แต่พี่คิวพูดๆ หยุดๆ จนหนูต้องถามต่างหาก” ฉันดักทาง กวนจังนะผู้ชายคนนี้

“ร้อนตัววววว” ปากก็พูดไป ส่วนตาก็มองถนนไป ร้ายกาจมาก

“เข้าเรื่องเถอะค่ะพี่” ฉันบอกอย่างอ่อนใจ "ขอร้อง"

“พี่จะไม่แซวหรอกถ้าไอ้พี่คมมันไม่มีช่องโหว่” หลังจากนั้นพี่คิวก็เริ่มบ่น “มีอย่างที่ไหนวะน้องเจ้าขา ตอนบ่ายตกลงกันแล้วว่าจะให้ไปด้วย แต่พอตอนเย็นดันคอลมาแคนเซิล เหตุผลก็โคตรหน่อมแน้ม”

“...”

“มันบอกว่าพี่สักเยอะ ชอบสูบบุหรี่ ชอบกินข้าวแกล้มเบียร์ เลยเปลี่ยนใจไม่ให้พี่มาด้วย” พี่คิวพูด “พี่ก็เลยถามว่าทำไม มันบอก เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีพี่ฟังแล้วมองบนมาก คนอย่างพี่คมมันคิดเรื่องละเอียดอ่อนแบบนี้เป็นด้วยเหรอ หืม?”

“อ่า...” ฉันครางและเงียบไป รู้สึกได้ว่ามุมปากหยักขึ้นนิดหน่อยเมื่อรู้ว่าคุณคมคนดังไม่ใช่พวกที่ฟังอยู่ซ้ายทะลุหูขวาสักทีเดียว

“แล้วพอพี่ถามว่ามันไปเอาความคิดนี้มาจากใคร มันบอกน้องเจ้าขาสั่งมา” พี่คิวเหลือบมองฉันหลังพูดจบ

“หนูไม่เคยสั่งคุณคมเลยนะ” ฉันแก้ตัว ที่พูดไปก่อนหน้านั้นเรียกว่าขอความร่วมมือต่างหาก “แค่ออกความเห็นเฉยๆ ค่ะ”

“น้องเจ้าขาคะ” พี่คิวทำเสียงเล็กเสียงน้อย “ก่อนหน้านี้พี่ก็มาคนเดียวตั้งหลายรอบ ถึงพี่จะแบด แต่พี่ก็มาแบบครบองค์นะ ไม่สูบไม่เมาไม่ก้าวร้าวต่อหน้าหลาน...พี่คิวอยากมาเล่นกับน้องไคบ้างไม่ได้เหรอ”

ที่แท้การที่พี่คิวมาดักรอฉันก็เพื่อร้องขอความเป็นธรรมให้กับตัวเองนั่นเอง...

ก็จริงนะ เวลาอยู่กับน้องไคพี่คิวไม่ได้โชว์เหลวไหลซะหน่อย ไม่เหมือนใครบางคน

"แต่ถ้าเราอยากอยู่กับไอ้พี่คมพร้อมลูกตัวน้อยๆ ที่ไม่ทันโลก...พี่ก็โอเค"

หลังได้ฟังประโยคนี้ฉันก็มองพี่คิวตาค้างไปเลย จากเดิมที่ไม่เคยคิดอะไรก็เริ่มคิดขึ้นมาซะงั้น ส่วนพี่คิวนั้นก็แอบหันมามองฉันสลับกับมองถนนอีกสองครั้ง

“เฮ้ย...” เขาพูดกลั้วอาการขำ “ไมทำหน้าเหวองั้น?”

“...” ฉันนั้นไม่รู้เลยว่าตัวเองแสดงสีหน้าแบบไหนอยู่

“พี่รู้ว่าน้องเจ้าขาออกจะเกร็งกับพี่ชายของพี่ แค่อยากจะบอกว่าไม่ต้องเกร็งหรอก ค่อยๆ ปรับตัวกันไปก็ได้”

“...”

“พี่คมมันไม่ใช่คนถือตัว ไม่น่ากลัวขนาดนั้น”

การที่พี่คิวพูดมาแบบนี้ มันทำให้ฉันพอเดาออกว่าพวกเขาพี่น้องมีการพูดคุยและปรึกษากันเกี่ยวกับเรื่องของฉันอยู่บ้าง คาดว่าเรื่องที่คุณคมมาหาฉันเมื่อคืนนี้พี่คิวก็คงรู้แล้วแน่นอน แท้จริงแล้วพอลองคิดดูอีกที คำพูดมากมายของพี่คิวนั้นมีการแฝงให้รู้ว่าคุณคมเป็นคนยังไงซ่อนอยู่ด้วย แต่ฉันพอมองออกว่าพี่คิวเป็นคนกะล่อน พูดอะไรก็น่าตีไปซะหมด

“ก็จะพยายามคุยกับเค้าให้เข้าใจมากขึ้นค่ะ” ถ้ามันมีเรื่องที่ต้องคุยกันจริงๆ น่ะนะ

“แล้วหลานอ่ะครับ?” เขาถาม

“ถ้าพี่คิวทำตัวดีเหมือนที่ผ่านมาก็แวะมาได้แน่นอน ตอนนี้น้องไคชอบเล่นกับพี่คิวมากเลยนะ” มันเป็นความภูมิใจของแม่อยู่แล้วถ้าจะมีใครสักคนชอบลูกชายของเรา

แน่นอนว่าสำหรับฉันการมีพี่คิวอยู่ด้วยย่อมดีกว่ามาก สารภาพตามตรงเลยนะว่าตอนนี้ฉันยังไม่อาจก้าวข้ามผ่านกำแพงที่มีต่อคุณคมคนดังได้ การคุยกับเขาเหมือนจะไม่ยากแต่ก็ไม่ง่าย มันบอกไม่ถูกน่ะ

เวลาในการนั่งคุยกับพี่คิวอยู่ในรถผ่านไปไวนัก ไม่นานก็ถึงเนิร์สเซอร์รี่ ฉันลงไปรับน้องไค พอมาถึงรถน้องไคก็จองที่นั่งด้านหน้า ทำให้ฉันต้องย้ายไปนั่งด้านหลังแทน

“อาคีววว” น้องไคเรียกอาคนใหม่ของเขา ครั้งนี้ยกมือไหว้โดยที่ฉันไม่ต้องสั่งเลยล่ะ

“คร้าบบบ” ส่วนอาคิวที่เริ่มขับรถต่อก็ขานรับ “รถคันข้างหน้าสีไรไค”

“สีดำ!” น้องไคตอบ

“เก่งอ่ะ อาคีววว...สู้ไม่ได้เลย” พี่คิวทำเสียงเลียนแบบน้องไค

ฉันนั่งมองอยู่ทางด้านหลังและยิ้มตาม พวกเขาอยู่ด้วยกันช่างสดใสดีจริงๆ

พอมาถึงคอนโด ฉันก็คว้าตัวน้องไคที่พร้อมจะวิ่งเล่นกับอาของเขาขึ้นมาไว้ในอ้อมกอดอย่างรวดเร็ว

“แม่ปล่อย!” น้องไคพูดเสียงดัง “แม่ขา”

“พี่คิวนั่งรอแป๊บนะคะ” ฉันหันไปบอกพี่คิว เมื่อเห็นว่าเขาพยักหน้ารับก็เงยหน้ามองนาฬิกาแขวนผนัง ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอนพร้อมคว้าผ้าขนหนูมาพาดบ่าและพูดกับลูกชายเป็นลำดับสุดท้าย “น้องไค หนูต้องอาบน้ำก่อนนะ”

“...” น้องไคส่ายหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย ดูสิ พอมีคนมาเล่นด้วยก็ดื้อซะแล้ว

“เดี๋ยวคุณพ่อจะมาหาค่ะ” ด้วยความที่รู้นิสัยลูกชายดี เพื่อไม่ให้เสียเวลาจึงเดินเข้าห้องน้ำพร้อมหลอกล่อ "อยากเจอคุณพ่อมั้ยเอ่ย"

“คุงพ่อ?”

“อื้ม อยากเจอมั้ยคะ”

“อยากจิๆ” เด็กตัวเล็กพยักหน้ารัวๆ

“ถ้าอยากเจอน้องไคต้องอาบน้ำก่อนนะ” ฉันวางลูกชายลงบนพื้นห้องน้ำพร้อมจิ้มพุงเขา “อาบน้ำเสร็จแล้วจะได้พุงหอมๆ อาคิวกับคุณพ่อจะได้อยากเล่นกับหนูไง”

ส่วนน้องไคก็รีบถอดเสื้อผ้าไปยืนรออยู่ใต้ฝักบัวทันที ไม่วายยังมีการมากวักมือเรียกฉันพร้อมส่งเสียงเร่งว่า “แม่เร็วๆ” อีกด้วย

เด็กก็แบบนี้แหละนะ กลัวไม่มีเพื่อนเล่น...

การอาบน้ำแต่งตัวให้น้องไคกินเวลาประมาณสิบห้านาที ไม่รู้เพราะได้ยินคำว่าคุณพ่อจากปากฉันรึเปล่า น้องไคจึงเล่นกับพี่คิวบ้าง วิ่งไปเอาหูแนบประตูบ้าง ทำอยู่อย่างนี้ซ้ำไปซ้ำมา อาหารเย็นก็ไม่ยอมกิน จนกระทั่ง...

ติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง!

เสียงกริ่งดังขึ้นในตอนที่น้องไคกำลังเล่นเขวี้ยงตุ๊กตากับพี่คิวอยู่ ฉันจึงเป็นฝ่ายเดินไปเปิดประตู

ฉันเป็นฝ่ายเห็นคุณคมคนดังก่อนเนื่องจากเขาเบี่ยงหน้าไปทางอื่นพอดี วันนี้เขาสวมเสื้อเชิ้ตพับแขนสีน้ำเงินทับเข้าไปในกางเกงยีนสีดำเอวต่ำ รองเท้าหนังแก้วสีน้ำตาล สวมแว่นตาสีชาขนาดใหญ่ พอร่างกำยำเห็นว่าประตูเปิดจึงถอดแว่นออกพร้อมมองตรงมา

นัยน์ตาคมเข้มกวาดมองชุดนักศึกษาบนตัวฉัน ครึ่งหนึ่งคล้ายตั้งใจมองอย่างละเอียด อีกครึ่งคล้ายไม่ตั้งใจ...

ในตอนแรกที่เงยหน้ามองเขานั้น กลับเป็นฉันเองที่ลืมไปชั่วขณะว่าควรจะทักทาย จนกระทั่งเบนสายตาไปเห็นว่าด้านหลังของซุปตาดังมีผู้ชายอีกคนยืนอยู่ด้วย คนคนนั้นคือพี่ชายมาดสุภาพบุรุษนั่นเอง ที่ชื่อคูณไงล่ะ

สรุปแล้ววันนี้พี่น้องตระกูล ค.มาหาฉันทั้งหมดสามคนเลยเหรอ

“หวัดดีค่ะ” ฉันยกมือไหว้ทั้งสองคนอย่างรวดเร็วก่อนจะเบี่ยงตัวหลบให้คนทั้งคู่เข้ามา จากนั้นก็ปิดประตูและยืนรั้งท้าย

แต่แล้วการเคลื่อนไหวของสองคนที่มาใหม่ก็ชะงัก ฉันเดินมาด้านข้างและเห็นว่าทั้งคู่กำลังมองไปยังพี่คิวกับน้องไค

น้องไคยืนเกาะแกะอยู่ระหว่างขาของพี่คิว มือของทั้งสองคนจับตุ๊กตาตัวเดียวกันอยู่

“อ้าว ไอ้คิว?” นี่คือเสียงที่แสดงความแปลกใจของพี่คูณ

“พี่คูณ มาด้วยอ่อ?” พี่คิวเองก็ทำเสียงแปลกใจเมื่อได้เห็นพี่ชายอีกคนของเขาเช่นกัน ในคราวแรกนั้นเขายังอมยิ้มอยู่ แต่พอเลื่อนสายตามายังพี่ชายดีกรีซุปตาดังรอยยิ้มของพี่คิวก็เจื่อนลง “อุ่ย...”

ฉันเหลือบไปมองคุณคมอย่างสงสัยในท่าทีของพี่คิว และได้เห็นว่าเจ้าของดวงตาคมปราบกำลังจ้องพี่คิวเขม็ง อดจะกลืนน้ำลายแทนคนเป็นน้องไม่ได้

“มาเล่นซนอะไรอยู่ที่นี่” ประโยคนี้คนดังพูดกับพี่คิวด้วยโทนเสียงที่กดต่ำพอสมควร

“ก็...มาเล่นกับหลานไง” พี่คิวอธิบาย “ขอน้องเจ้าขาแล้ว น้องเค้าโอเคแล้ว”

เห็นท่าทางพี่คิวแล้วนึกถึงประโยคก่อนหน้านี้ขึ้นมาเลย ใครกันที่พูดกับฉันว่า พี่คมไม่น่ากลัวขนาดนั้น ...ใช่คนที่สงบเสงี่ยมขึ้นทันตาเห็นอย่างพี่คิวรึเปล่านะ?

นี่มันภาพของน้องชายที่ค่อนข้างจะกลัวอยู่บ้างพี่ชายชัดๆ

“ขุงไค!” ขณะเดียวกันน้องไคที่แย่งตุ๊กตาจากมือพี่คิวไม่ได้ก็พูดขึ้นมา ส่วนคุณคมก็ขมวดคิ้วจนเผยให้เห็นร่องตรงห่างคิ้วมากกว่าเดิม

“อ่ะ” พี่คิวจึงหันไปมองน้องไคแล้วปล่อยมือ

ฉันเห็นพี่คูณส่ายหน้าระอาใจกับน้องชายของตนเอง ส่วนคุณคมคนดังก็หันทางนี้ในเวลาต่อมา เป็นจังหวะที่ดวงตาประสานกันพอดี

“มันมากวนรึเปล่า” เขาถามฉันด้วยโทนที่ฟังดูทุ้มนุ่มหูมากกว่าตอนพูดกับพี่คิวพอประมาณ วูบหนึ่งฉันเหมือนถูกแรงคาริสม่าจากเขาโจมตีกะทันหัน

“ไม่ค่ะ ไม่กวนเลย” ตอบจบฉันก็เม้มปาก แต่กลัวว่าจะอธิบายน้อยไปจึงเพิ่มเติมให้อีกหน่อย “พี่คิวตลกดี...น้องไคก็ชอบมากๆ เลยค่ะ”

“ถ้าไอ้คิวดื้อใส่ก็ไม่ต้องเกรงใจ ไล่กลับไปได้เลย”

เมื่อได้ฟังประโยคนี้ของคนดังก็ได้แต่ก้มหน้าอมยิ้ม ได้ยินเสียงพี่คิวบ่นงุ้งงิ้งด้วย แต่แล้วฉันก็นึกถึงน้องไคขึ้นมาได้ ดังนั้นจึงตั้งท่าจะเผยอปากเรียกให้ลูกชายมาไหว้พ่อของเขา ซึ่งยังไม่ทันได้พูดก็ได้ยินเสียงวิ่งซะก่อน

เป็นน้องไคที่วิ่งถือตุ๊กตาแมวน้ำอุ๋งๆ มายืนตรงหน้าพ่อของเขา แม้จะไม่ได้เข้าไปใกล้ แต่ก็แหงนหน้ามองจนคอตั้ง

ซึ่งคราวนี้ลูกชายไม่ทำให้ผิดหวัง ไม่ต้องรอให้เตือน เขายกมือไหว้ทั้งที่ยังถือตุ๊กตาอยู่ เสียงเล็กงึมงำอย่างเอียงอายว่า “ดีคับ”

จากนั้นก็ย่อขางอเข่าอย่างสวยงามตอนไหว้ด้วย...

“เอ๊ะ? / อ้าว?” มีผู้ชายสองคนทำเสียงแปลกใจ แม้แต่คุณคมที่โดนไหว้ยังส่งเสียงว่า “หืม?” เลย

หนูย่อทำไมลูก... ลูก!!!

“ยินดีด้วย มึงได้ลูกสาว” เสียงทุ้มนุ่มนวลของพี่คูณดังอย่างแผ่วเบา มันเหมือนเป็นการกระซิบข้างหูคุณคมซะมากกว่า แต่บังเอิญว่าฉันอยู่ใกล้มากจึงได้ยิน

ขณะนั้นจู่ๆ คนดังที่โดนล้อว่าได้ลูกสาวก็ย่อตัวลงไปด้านล่างด้วยท่าทางที่คล้ายการนั่งยอง เข่าด้านขวาซึ่งอยู่ภายใต้กางเกงยีนทาบลงกับพื้น

“ใครสอนมา” เสียงทุ้มเอ่ยถามน้องไค

น้องไคนั้นมองคุณพ่อของเขาด้วยสายตาใสแจ๋ว น้องย่อมต้องจำคุณคมได้อยู่แล้ว และแน่นอนว่าเจ้าตัวเล็กไม่ได้ตอบ แต่แอบชำเลืองหลังไปหาพี่คิวที่ยังนั่งอยู่บนโซฟาเบด

การกระทำนั้นส่งผลให้ทุกคนมองตามสายตาน้องไค

“เฮ้ย เปล่า” พี่คิวรีบส่ายหน้ากลั้วการประชดประชัน “แมนๆ อย่างผมไม่สอนหลานให้เป็นสายย่อหรอกครับพี่”

“ไค” ริมฝีปากหยักลึกของคุณคมขยับเรียกน้องไคโดยไม่ให้ความสนใจกับน้องชายตัวเองมากนัก เขาเบี่ยงตัวเล็กน้อยแล้วชี้นิ้วไปยังพี่คูณ “ไหว้เด็กเด๋อคนนี้ให้พ่อดูหน่อย”

ฉันสังเกตได้ถึงอาการหน้าตึงของพี่คูณยามปรายตามองคนพูด และด้วยความที่ฉันกลัวว่าลูกจะไม่ทำตามที่คนเป็นพ่อบอกจึงได้เสริมไปอีกหนึ่งประโยค

“น้องไคได้ยินมั้ยคะ ไหว้คุณ...” แต่แล้วฉันก็ชะงัก เกิดอาการสับสนไปชั่วขณะว่าเขาเป็นพี่ชายหรือน้องชายของคุณคมคนดังกันแน่ ควรใช้สรรพนามว่าอาหรือลุงกันนะ

เขาดูอายุใกล้เคียงกับคุณคมมากๆ และเป็นคนที่หน้าตาคล้ายคุณคมมากที่สุดด้วย

ดูท่าพี่คูณคงรู้ว่าฉันมีปัญหาเล็กน้อยเกี่ยวกับการแนะนำสถานะ เขาจึงเผยรอยยิ้มนุ่มนวลบางเบาออกมา

“เรียกพี่คูณ” เป็นผู้ชายที่ดูสุภาพกลมกล่อมตั้งแต่ท่ายืนยันเสียงจริงๆ

“ดี!” และท่าทางการไหว้ของน้องไคนั้นไม่ได้ต่างไปจากในครั้งที่ฉันบอกให้ไหว้พ่อของเขาครั้งแรกเมื่อคืนนี้เลย แต่เพิ่มเติมคือยังย่อเช่นเคย

พรึบ!

เสี้ยววินาทีนั้นคนเป็นพ่อก็เอื้อมมือไปเคาะลงบนเข่าของน้องไคเบาๆ สองที

“เป็นผู้ชายไม่ต้องย่อ” เขาพูด ส่วนน้องไคก็ดูจะสนุกกับการไหว้แบบบอกไม่ถูก เด็กตัวเล็กไหว้แล้วไหว้อีก เดี๋ยวย่อบ้างไม่ย่อบ้าง ดูแล้วน่าหนักใจยังไงไม่รู้ จนในที่สุดคุณคมก็ลุกขึ้นยืนพร้อมพูดกับน้องไคอีกหนึ่งคำ “ดื้อ”

“โอ๋ว” น้องไคหยุดเล่นแล้วหน้ามองฉันทันที “แม่ขา ดื้อดีมั้ย”

ฉันอมยิ้ม ยังไม่ทันได้ตอบลูกก็หันไปมองคนที่พูดคำว่าดื้อกับเขา

“ดี” ซุปตาดังจึงเป็นฝ่ายตอบ

“ดีไงอ่า” เสียงเล็กถาม คนตัวสูงกว่าจึงหลุบตามองก่อนจะวางมือลงบนหัวน้องไคหนึ่งทีและเสริมคำหลอกลวงอีกหนึ่งประโยค

“ดื้อเป็นคำชมที่ดีครับ”

“ดื้อเปนชำชมทิดีคับ” น้องไคทวนตามคำพูดของเขา แต่ก็ยังสะกดผิดอยู่หลายคำทีเดียว จากนั้นน้องก็หันมามองฉันราวกับต้องการคำยืนยันจากปากฉันร่วมด้วย

“เพราะน้องไคเป็นเด็กดีคุณพ่อก็เลยชม” ฉันจึงยิ้มกว้างให้น้องไคไปหนึ่งที “เด็กดีต้องถูกชมอยู่แล้วค่ะ”

รอยยิ้มที่ยังผุดอยู่บนใบหน้าฉันจึงยังหลงเหลืออยู่มากในตอนที่เบนสายตาขึ้นมองคุณคมตามสัญชาตญาณ

“ไคไหว้ย่อแบบนี้บ่อยมั้ย” เขาถาม

“เพิ่งเคยเห็นเหมือนกันค่ะ อาจจะติดมาจากเพื่อนก็ได้ ต่อไปต้องสอนให้ดี จะได้ไม่ติดเป็นนิสัย...” ฉันทั้งตอบเขาและพึมพำกับตนเอง

เขาครางรับว่า "อืม"

ทั้งกิริยาและสีหน้าของเขาสงบมาก แต่นัยน์ตากลับปรากฏริ้วคลื่นที่ชวนให้รู้สึกอุ่บวาบจางๆ ออกมา

[รออัพต่อบทหน้า]
Lta Luktarn
ซอรี่นะสาวๆ มาช้าไปนิดหน่อย แต่ยังไงก็มาแล้วนะ <3 
บทหน้าเจอกันใหม่ อิๆๆๆๆ
1 เม้น 1 กำลังใจ
แปะรูปคนขี้เซาาา


ฝากเรื่องนี้ด้วยนะ เป็นเรื่องที่เอามารีไรท์ใหม่ >> คลิก <<
ฝากเรื่องซีด้วยนะ จุ๊บ >>❖อสรพิษ❖ <<
ฝากนิยายในเซ็ตด้วยนะ แต่งกับเมเนลเช่นเคย
SET

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11.121K ครั้ง

54,002 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #52011 waifaifaifine (@waifaifaifine) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 18:58
    น้องไคคคคค 5555555
    #52011
    0
  2. #50525 Dame_SD (@damesdark) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 01:37
    น่าร้ากกก
    #50525
    0
  3. #49625 lynny1978 (@lynny1978) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 00:36
    ไม่คิดว่าจะมีโมเม้นแบบปล่อยก๊ากออกมาอย่างหนัก นึกภาพสีหน้าพี่คูณกับพ่อคมได้ชัดเจนเลย 5555555
    #49625
    0
  4. #48914 Thungpang (@thung-pang) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 01:03
    ยินดีด้วย -ได้ลูกสาว 555555555ขำก้ากเลย
    #48914
    0
  5. #42113 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 19:06
    น่ารักกกกก
    #42113
    0
  6. #41756 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 21:09
    โอ๊ยยยย หลงรักน้องไคอย่างหนัก อยากอ่านไปเรื่อยๆให้น้องไคค่อยๆโต ได้ไหม๊ไรท์ 55
    #41756
    0
  7. #41136 NO2H (@NO2H) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 18:21
    ไค..สายย่อ..:)
    #41136
    0
  8. #40728 Mr.horiday (@stangrachapa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 00:30
    ภาษาดีงามมากกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #40728
    0
  9. #35445 ไออิกู (@JJawizz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 19:28
    น่ารักจังลูก มาหอมหน่อยน
    #35445
    0
  10. #34003 fardoremee (@jaratrawee2544) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 00:25
    งึ้ย น้องไคน่ารักอีกแล้ว
    #34003
    0
  11. #30763 27282930 (@27282930) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 10:40
    แม่ขาเลี้ยงลูกได้เก่งมาก
    #30763
    0
  12. #30305 ๐นับตังค์๐ (@littlemummy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 16:30
    ชอบค่ะ น้องไคกับคุณคมน่าเอ็นดูววว
    #30305
    0
  13. #29306 Cream_2546 (@Cream_2546) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 16:26
    ยินดีด้วยคุณได้ลูกสาว5555
    #29306
    0
  14. #29016 Chopoom94 (@chompoo3957) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 14:18
    น้องทำไมตีมึนจังเลยคะเนี้ย 5555 เอ็นดู
    #29016
    0
  15. #26863 cherryme (@cherryme) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 22:08
    ความเป้นพ่อมันมาแร้ววว555555
    #26863
    0
  16. #26851 Olivia1112 (@Dnrd) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 20:25
    ยินดีด้วยคุณได้ลูกสาว555+
    #26851
    0
  17. #26401 NuMuE (@NuMuE) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 22:44
    ลูกสาวต้องมาค่ะ
    #26401
    0
  18. #20364 นิตา (@exofan-thanita) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 10:05
    ยินดีด้วยคุณได้ลูกสาว 555
    #20364
    0
  19. #20182 smblue (@lui-blue) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 10:01

    ต้องตีอาคีวววว

    #20182
    0
  20. #20102 tonkoon-tip (@tonkoon-tip) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 19:35
    หลงรักน้องไค
    #20102
    0
  21. #19982 jessica-nonthiya (@nonthiya-jessica) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 19:29
    พ่อออค้าบบบบ แง้น่ารักกเกินไปแล้ว
    #19982
    0
  22. #19947 Atthaworn (@Atthaworn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 13:31
    ลูกสายย่อ. พ่อสายเข้ม. โอ้ย น่ารักอ่ะ
    #19947
    0
  23. #19901 rm-kim (@rm-kim) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 08:04
    มีความสายย่อ55555ดีไรท์~~~55555
    #19901
    0
  24. #19862 zayezai (@zayezai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 05:01
    สอนหลานเป็นสายย่อหรออาคีวววว 55555555
    #19862
    0
  25. #19736 Pwind (@Pwind) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 23:06
    รู้สึกอบอุ่น ยินดีด้วยคุณได้ลูกสาว55555พี่คูณ
    #19736
    0