END {ทำมือ} พี่ชายซ่อนรัก❖Nobody's Pure

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 1,399,491 Views

  • 30,311 Comments

  • 10,149 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    327

    Overall
    1,399,491

ตอนที่ 5 : {อัพครบ} ยักษ์กินชา❖สมมุติว่า... 'ฉีกขาด 2'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 563 ครั้ง
    1 ต.ค. 59


เครดิตภาพ tumblr , weheartit pinterest , flickr

เครดิตเพลง youtube เนื้อเพลง aelitaxtranslate


คำแนะนำก่อนอ่าน :: ตัวละครมีมุมสีเทา เป็นเรื่องที่สองของเซ็ต 'NOBODY' แต่แยกอ่านได้ บางฉากเนื้อหารุนแรง ใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยค่ะ


Song ::  Think Up Anger - Smells Like Teen Spirit

#ยักษ์กินชา {EP.04}

:: ฉีกขาด 2 ::
[เครื่องหมาย *** คือคีย์เวิร์ดที่ยังไม่เฉลย คือตัวละครรู้ คิดหรือพูดออกมา แต่จะยังไม่บอกคนอ่านค่ะ <3]



เลิกตื่นเต้น แต่ตื่นตัวแทน

คงไม่แปลก ผมเป็นผู้ชาย นอนข้างผู้หญิงสวยๆ ตัวนุ่มนิ่ม... ถ้าไม่รู้สึกอะไรเลยคงตายด้าน

“...”

ในห้องมีแต่ความเงียบ แอร์เย็นฉ่ำ ไฟมืดสนิท ลมหายใจอุ่นร้อนของใบชาเป่ารดซอกคอผม ไม่กี่วินาทีแสงไฟจากมือถือผมก็สว่างขึ้น มันวางอยู่หัวเตียง ผมใช้มืออีกข้างหยิบมัน

ไอ้ขมส่งไลน์มา มันไปต่างประเทศ ประเทศไรไม่รู้จำไม่ได้

ขม :: แฟบอกว่าคืนนี้ชาอยู่กับมึงที่ห้องเหรอ

ยักษ์ :: ใช่

ขม :: ห้ามปล้ำน้องกูนะไอ้สัส น้องกูป่วย

ผมอ่านแล้วขมวดคิ้ว มันหวงน้องเป็นปกติ ทำตัวอย่างกับพ่อ

ยักษ์ :: ระแวงเกิน

ขม :: กูไม่ได้ระแวง แต่ใครๆ ก็รู้ว่าถ้าผู้หญิงคนไหนเข้าห้องมึง มึงต้องได้

อาจจริง แต่ผมไม่เคยพาผู้หญิงมาที่ห้องนานแล้ว ผมไม่ใช่เด็กอายุยี่สิบ จะให้ไม่เคยมีแฟนคงแปลกเกิน แล้วผมเพิ่งย้ายมาอยู่คอนโดนี้ไม่นาน ห้องนี้ซิง... แต่โดนใบชาเปิดจนได้

ยักษ์ :: เว้นน้องมึง

สร้างความมั่นใจหน่อย มันหวงของมัน

ขม :: เออ ตอนนี้กูกำลังไปหาพ่อมึงกับคุณหวานที่สนามบิน เห็นว่าจะกลับไทยแล้ว เดี๋ยวจะบอกพวกเขาให้ว่าตอนนี้มึงคบกับชาอยู่

ไอ้ขมคงไปเซี่ยงไฮ้มั้ง มันพูดถึงพ่อกับอาของมันที่ตอนนี้เป็นภรรยาใหม่ของพ่อ

ยักษ์ :: ไม่ต้อง

ผมห้ามไว้ ทุกอย่างที่เกี่ยวกับพวกมัน... พวกเขา ทำให้ผมหงุดหงิด

ขม :: ทำไม? มึงยัง***อยู่? หรือว่ามึงไม่ได้จริงจังกับน้องกูวะ

ยักษ์ :: กูจะบอกเอง

ผมตัดบทสนทนาด้วยการปิดมือถือ ผมไม่คิดจะบอก ถ้าไอ้ขมไม่พูดพ่อและเมียใหม่พ่อก็ไม่มีทางรู้ สองคนนั้นไปต่างประเทศบ่อยและอยู่คนละสังคมกับผม

ที่จริงผมย้ายคอนโดบ่อยโดยใช้เงินเก็บของแม่ ผมไม่อยากให้พวกนั้นมายุ่งกับชีวิตส่วนตัวมากเกินจำเป็น

ใบชาไม่ใช่แฟนจริงๆ ของผม

ถึงเธอจะเข้าข่ายเป็นญาติที่ไม่เกี่ยวทางสายเลือดกับผม

ไม่ช้าก็เร็วเธอจะต้องขอเลิกกับผม

เธอไม่พร้อม...

“อื้อ...” เสียงครางเบาๆ ทำให้ผมหลุดจากความคิดตัวเอง เรียวขาของใบชาเกาะเกี่ยวกับขาผมจนรู้สึกถึงการเสียดสี

แม่งก็ยั่วไม่หยุด

“ชู่ว...”

ฝ่ามือผมไล้ที่เส้นผมของเธอ มันยาวและนุ่มสวยเมื่อถูกสางผ่านร่องนิ้วทั้งห้า เธอมีกลิ่น... หอมอะไรสักอย่าง ที่ไม่ว่าจะใช้ครีมอาบน้ำของผมเท่าไหร่ก็กลบไม่ได้

พวกเซ็กซ์ แอพพีล[1]แรง

น่าหลอกปล้ำ

แกรกๆ

เสียงขยับตัวและเสียงเกาทำให้ผมยันตัวขึ้นไปก้มมองใบชา เห็นเธอเกา... หน้าอก มีถอนหายใจด้วย สักพักก็เริ่มตะกรุยเสื้อของผมที่เธอสวมอยู่ แถมขยับแรงขึ้นจนผมเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟสีส้มบนหัวเตียง

เหมือนมีแมวเปอร์เซียร์นอนอ่อยให้ช่วยเกาอยู่ข้างๆ

ไม่... พญาแมวเปอร์เซียร์มากกว่า

“รำคาญ” ใบชาพึมพำ ผมมองชายเสื้อด้านล่าง เห็นมีพลาสเตอร์หลุดออกมา

“หืม?” เอาดีๆ...

“อยากแกะ...” ละเมอมั้ง เธอดูหลับไม่สบายเพราะแปะพลาสเตอร์ไว้ตรงอก บ่นพึมพำว่าแกะไม่ออกและคันไม่หยุด ก็ว่าทำไมดูเหมือนใส่ชั้นใน

งั้นถือว่าเธอบอกให้ทำแล้วกัน ผมสอดมือเข้าใต้ชายเสื้อ

“อ... อื้อ” แต่ข้างที่แตะโดนมันพลาสเตอร์หลุดไปแล้ว

ไม่เจอกันนาน สบายดีมั้ย หน้าอกใบชา...

ผิวที่นุ่มลื่นผิดปกติติดสนิทอยู่กับเรียวนิ้วผม ใบชาขยับตัว ผมไม่ลงแรงและตัดสินใจเคลื่อนไปอีกข้าง ใช้ความรู้สึกจับที่ส่วนปลายของพลาสเตอร์

ระหว่างที่ดึงออก...

ใบชาขมวดคิ้ว ริมฝีปากสีส้มอมชมพูเผยอขึ้น บางส่วนของนิ้วแตะโดนส่วนที่ค่อนข้างแข็งเป็นไต เรียกอ่อนไหวดีกว่า บางส่วน... ที่ถ้าเป็นตอนตื่น เธอคงไม่ยอมง่ายๆ

เธอนิ่งทันทีที่หายรำคาญ แต่ยังไม่สงบเท่าไหร่

ผมควรเอามือออกแล้วช่วยเกาคาง เกาพุงให้มั้ย?

เผื่อสบายขึ้น

ทำไมต้องทำ?

ผมย้อนถามตัวเองเมื่อเหลือบตามองร่องสาบเสื้อแล้วเห็นบางส่วนของมือซึ่งยังวนเวียนอยู่กับผิวที่นุ่มละมุนของเธอ

ใครเจอแบบนี้ไม่อยาก ให้ไปตาย

“...”

“...”

ความเงียบอยู่กับผม

แต่ผมไม่นิยมลักหลับ ชอบให้ตื่น ขัดขืนเต็มที่ ใบชาเป็นกรณียกเว้นตามที่ผมบอกไอ้ขมไว้

ผมตัดสินใจว่าจะปล่อยให้เธอหลับสบายๆ ในคืนนี้

แต่ผมดันเดินออกมาด้านนอกแทน แค่รู้สึกหิว ผมมองนมกล่องที่เหลืออยู่ ปกติไม่ชอบกินนมเท่าไหร่ แต่ไม่ใช่วันนี้ อยู่ดีๆ ก็อยากดูดนม

ผมได้กลิ่นผิวของใบชาที่ติดอยู่กับตัวเอง

ถ้าไม่เลิก... สักพักเธอจะอด

อาจปล้ำเธอโดยที่เราไม่ได้รักกันเข้าสักวัน... ดูทรงแล้วคงตามนั้นชัวร์

 

ผมตื่นขึ้นในตอนบ่ายโดยนอนที่โซฟา เข้ามาในห้อง... ใบชายังไม่ตื่น เธอห่มผ้าจนมิด ชายผ้าห่มมีบ็อกเซอร์ของผมกับหนังยางที่ไม่รู้มาจากไหนโผล่ออกมา ผมดึงและรู้สึกเหมือนมันติดกับปลายเท้าของใบชาแต่ไม่ได้สนใจ โยนเข้าตะกร้าแล้วเข้าไปอาบน้ำเลย

หลังจากนั้นไม่นาน ข้อความจากแผนกต้อนรับด้านล่างส่งมาหาผม

สัส...

 




BAICHA TALK

ตึง!

“เฮือก...”

ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นจากการหลับที่สบายสุดๆ เพราะได้ยินเสียงกระแทกจากบานประตูกับผนังห้อง นัยน์ตาที่ยังเบลอไม่หายมียักษ์อยู่ในนั้น ฉันกะพริบตา งงนิดหน่อย...

ไม่หน่อยล่ะ มากเลยดีกว่า

ทำไมมาอยู่บนเตียง นี่มันในห้องนอนนี่...

แปลกชะมัด เสื้อก็ใส่ ผ้าห่มก็คลุมตัว ไม่มีส่วนไหนสึกหรอ แต่ดันโล่งเกินเหตุ

ฉันดันตัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว

“ทำไมฉันมาอยู่ในห้องนาย? ฉันคงไม่ได้ละเมอมาเอง...” เสียงฉันขาดไปเมื่อยักษ์ถอดเสื้อกล้ามพร้อมโยนไปทางอื่น ร่างแข็งแกร่งดึงผ้าห่มออกและโถมตัวขึ้นมาคร่อมด้วยความเร็วที่มากกว่า “ยักษ์!

ไรเนี่ย...

ไร้เสียงจากยักษ์

นิ้วเรียวกระตุกร่องสาบเสื้อเชิ้ตที่ฉันสวมจนกระดุมหลุดออกจากกันทันที

“ย... ยักษ์...”

ตึก...

หัวใจฉันเต้นสะท้อนในอก เรียกชื่อเขาไม่เต็มเสียงเมื่อเห็นสีหน้าที่ราบเรียบกว่าปกติ กระดุมหลุดออกไปก็จริง แต่ยักษ์ไม่ได้แหวกเสื้อออก

“ขอ” คำสั้นกระชับหลุดออกจากริมฝีปากหยักลึก

ขออะไร? มาถึงขนาดนี้คงนึกถึงเรื่องอื่นไม่ได้แน่ ไอ้บัดซบ

“ไม่ตลกเลยนะยักษ์ ไม่ให้” ฉันกลั้นใจเอื้อมมือขึ้นดันแผ่นอกเปลือยเปล่าไว้ เมื่อไม่ขยับฉันก็ทุบลงไปเต็มแรงในวินาทีนั้น “ลุก!

ระหว่างที่กระชากเสียง ร่างฉันถูกวงแขนซึ่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามสอดเข้ามารั้งตรงแผ่นหลังช่วงล่างจนมันแอ่นขึ้น เสื้อถูกแยกออกพร้อมร่างฉันที่ถูกยกขึ้น

“โธ่เว้ย...” ฉันสบถ ดิ้นสุดแรงเท่าที่พอรวบรวมสติได้

ยักษ์กดฉันลงกับฟูกนุ่มๆ อีกครั้งในองศาที่อยู่แนวเฉียงกับมุมเตียง หัวอยู่ตรงมุมด้านในเกือบติดผนัง และปลายเท้าอยู่ตรงกับบานประตู

ตุบ!

หมอนที่เคยรองหัวไว้ถูกยักษ์ดึงออกแล้วเหวี่ยงไปทางอื่น

“ยักษ์ อย่ามาบ้าใส่ฉันนะ” ฉันยกมือขึ้นกระชากต้นคอแกร่ง จิกปลายนิ้วลงไป เจ็บสิ แสดงออกว่าเจ็บแล้วปล่อยฉัน “เฮือก...”

แต่ต้องผวาไปเมื่อซอกขาทั้งสองข้างถูกลำตัวหนาช่วงเชิงกรานแทรกเข้ามาคั่นกลางไว้ มันโล่งแปลกๆ รู้สึกเลยว่าสัมผัสกับซิปกางเกงยีนโดยตรง ปลายเท้าข้างหนึ่งซึ่งสัมผัสกับสะโพกหนาทำให้ฉันงอตัวขึ้น ในตอนนั้นเอง...

บ็อกเซอร์ล่ะ... หายไปไหน?

คำถามของฉันมาพร้อมกับการที่พบว่าบ็อกเซอร์หายไปแล้ว ยักษ์ใส่แค่กางเกง ส่วนฉันใส่แค่เสื้อที่ถูกกระชากกระดุม

ฉันชาไปทั้งตัวและชะงักไป ความร้อนอาบไล้จากปลายเท้าจรดใบหน้า

ขณะที่ยักษ์ซึ่งทาบมือไว้ระหว่างร่างฉันก็หลุบตามองด้วย

แกรก!

“อย่ามอง” แทบไม่มีเสียงออกจากปากเพราะอาการอึ้ง ฉันข่วนหน้าเขา คิดได้อย่างเดียวคือเขานั่นแหละเป็นคนถอดมันออกไป

กริก...

ไม่ถึงสามนาทีที่ยักษ์จู่โจมฉันโดยไร้เหตุผล เสียงปลดประตูล็อกประตูด้านหน้าสุดก็ดังขึ้นเบาๆ ที่ได้ยินเพราะยักษ์ปิดประตูด้านนอกไม่สนิทแน่

“มีคนมา ออกไปจากตัวฉัน ห้ามมองฉันด้วย” วูบหนึ่งใจชื้นขึ้นเพราะคิดว่ารอดแล้ว ต่อต้านเขา แต่เขายังไม่ผละไป มีแต่จะเบียดเข้ามามากขึ้น “บอกว่ามีคนมา”

ตึก ตึก ตึก...

เสียงรองเท้าส้นสูงดังกระทบไปทั่วห้อง บ่งบอกได้ดีเลยว่าคนที่เข้ามาในนี้เป็นผู้หญิง

จังหวะเดียวกันนั้นยักษ์กลับปล่อยให้ฉันทำร้าย ฝ่ามือใหญ่ดึงผ้าห่มคลุมร่างเราไว้ ส่วนมืออีกข้างสอดเข้ามาใต้ข้อพับขาฉัน

กึก!

แรงโถมกระแทกจากภายนอกครั้งแรกรุนแรงพอจะทำให้ฉันเกร็งตัว ได้ยินเสียงหัวเตียงกระทบกับผนัง

“ยักษ์ เธออยู่ใช่มั้ย มีคนบอกฉันว่าเธออุ้มผู้หญิงมาที่นี่เมื่อคืนนี้”

เสียงผู้หญิงทางด้านนอกดังขึ้น ขณะที่ฉันชายิบไปทั้งตัว เสียงนี้มัน...

“อาหวานมา ทะ ทำบ้าไร อึก...” ฉันตกใจกับท่าทางที่รุกมากขึ้นทั้งที่เขาก็รู้อยู่ว่าใครมา “นั่นแม่เลี้ยงนายนะ ยะ ยักษ์”

“บอกอยู่” นัยน์ตาคมกวาดมองฉัน ฝ่ามือหนารั้งเสื้อออกจากตัวฉัน “...ว่าขอ”

จังหวะของยักษ์... ถ้าใครไม่รู้คงเข้าใจผิดว่าเรากำลังทำอะไรๆ กันแน่ ยักษ์ทำแบบนั้นทั้งที่มีบุคคลที่สามเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนเพื่อมองการกระทำของเขา

“ยักษ์ ฉันรู้นะว่าเธอตื่นแล้ว บอกฉันหน่อยสิว่าเธอไปเอาผู้หญิง...” เสียงของอาหวานขาดไป ขณะที่ฉันเอ่อร้อนที่กรอบตา

ฉันถูกยักษ์บังไว้จนมองไม่เห็นอาหวาน ขณะที่ดวงตาของยักษ์เย็นชาและระอุตอนที่จับแก้มฉันแล้วปรายตาไปทางด้านหลัง

“ออกไป”

“...”

“ไม่เห็นรึไงว่ายุ่งอยู่” ยักษ์พูดกับอาหวานและกดมือทั้งสองข้างของฉันไว้ด้านบนด้วยมือข้างเดียว

“เธอทำอะไรของเธอน่ะยักษ์...” ได้ยินแค่เสียงอาหวานเท่านั้น เราต่างมองไม่เห็นกันและกันเพราะยักษ์บังไว้

ฉันสั่นไปทั้งตัว เหงื่อซึมทั่วไรผม ร่างกายร้อนระอุไปกับพฤติกรรมที่รุนแรงของเขา...

“อย่าเสือก

ยักษ์แข็งกร้าวมาก ฉันที่อยู่ใต้ร่างเขาสัมผัสถึงความรังเกียจในน้ำเสียงนั้นได้ดี

อาหวานเป็นญาติฝั่งพ่อที่ฉันไม่สนิทมาก เป็นคนหัวสูง หัวสมัยใหม่ เคยเจอกันบ้าง ทักทายบ้าง... และฉันพอรู้ด้วยว่าอาหวานไม่ค่อยลงรอยกับแม่ฉัน เธอเป็นคนมีเสียงแหบเสน่ห์ที่เป็นเอกลักษณ์ รูปร่างสูงเพรียว

“อะ... อึก” ฉันกัดริมฝีปากทันทีที่เสียงของความอึดอัดเล็ดรอดออกมา ดวงตาฉันรื้นขึ้น เกร็งไปทั้งตัว

ยักษ์แนบลำตัวลงมาราวกับสนใจแค่ฉัน เขาเบาแรงลงเมื่อหลุบตามองฉัน

“ยะ หยุ... ด” แค่ขยับปาก ปลายนิ้วของยักษ์ก็แตะกับริมฝีปากฉัน สู้แรงเขาไม่ได้เลย ฉันกำมือแน่น หน้าท้องเกร็งเครียด

“เธอคงสนใจเด็กผู้หญิงคนนั้นมากกว่าแม่เลี้ยงอย่างฉัน” กลิ่นซิการ์ลอยเข้ามาทำให้เวียนหัว แต่อย่าลืมว่าพฤติกรรมการเลือกคบผู้หญิงแต่ละคนของเธอเป็นเรื่องอ่อนไหวสำหรับสามีฉันด้วย”

อาหวานเป็นคนประเภทไหน... ทำไมถึงได้ยังพูดอยู่ตรงนั้นได้ด้วยโทนเสียงที่มั่นคง

“ครางไล่” ยักษ์ก้มหน้าลงกระซิบอย่างแผ่วเบา ขณะที่ฉันเบี่ยงหนีเข้าผนัง เขามีสิ่งที่ร้ายกาจซ่อนอยู่และกำลังใช้มันบดคลึงฉัน

อยากพูด อยากตะโกน แต่ไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงนี้คือฉัน

บางอย่างที่เขาทำฉุดให้ฉันผวา ฉันส่ายหน้า กำมือที่โดนตรึงไว้แน่น ความปั่นป่วนและกรุ่นโกรธอาบไล้ผิวฉัน รวมถึงซิปกางเกง มืออีกข้างของยักษ์ลูบผิวใต้ขาฉัน...

 มะ ไม่ได้... เลิกทำแบบนี้ที

“...!!” ฉันผวาและขนลุกไปทั้งตัว ฉันได้ยินเสียงตัวเอง ยักษ์ทาบฝ่ามือข้างที่ว่างไว้ตรงรอยแยกของริมฝีปากฉัน ขณะที่ฉันกัดลงไปเต็มแรง

ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าดังขึ้นอีกสองที

“เอาเถอะ... ฉันรู้จักลูกเลี้ยงของฉันดี เชิญเธอสำส่อนให้เต็มที่ เรายังมีโอกาสได้คุยกันอีกมากทีเดียว”

หลังจากนั้นล่ะ...

มึนงงไปหมด ฟังไม่ออกว่ามีใครพูดอีกมั้ย ริมฝีปากฉันสั่นไหวตอนที่ยักษ์ผละมือออก รวมถึงปล่อยข้อมือฉันด้วย ในห้องกลับมาสงบอีกครั้ง รวมถึงยักษ์ที่หยุดขยับ แต่เรายังอยู่ในท่าเดิม

“ออก... ไป” เสียงฉันแหบพร่า

ตุบ!

ฉันทุบหน้ายักษ์ แต่เขาไม่แม้แต่จะมีเอฟเฟ็กต์อย่างเช่นการหันไปด้านข้าง น้ำหนักตัวและการกระทำเมื่อกี้ของยักษ์มันมากพอจะทำให้ฉันแดงไปทั้งตัวและหนักอึ้งไปหมด

ฉันหยุดขยับไปชั่วขณะเมื่อเจอกับสายตาที่เพียงแค่วูบเดียว...

เขาแสดงออกเหมือนอยากได้อะไรสักอย่าง

“ขอเวลา”

ยักษ์ซบหน้าลงกับไหล่ฉันจนไม่เห็นดวงตาเขาอีก ลมหายใจร้อนรินรดผิวฉันถี่มาก... และค่อยๆ บรรเทาลงในอีกหลายนาทีต่อมา

เมื่อยอมผละออกไป เขาเอาผ้าห่มมาคลุมให้ก่อนจะรีบเดินไปล็อกประตูห้องนอน ความเย็นชื้นและหนืดรุกเร้าอยู่ตรงซอกขาฉัน

ฉันจับผ้าห่มไว้แล้วยันตัวลุกขึ้น ขณะที่ยักษ์เดินกลับมานั่งตรงหน้าฉันเงียบๆ

หยดน้ำตาฉันกลิ้งออกมาจากกรอบตาหนึ่งหยดโดยที่อธิบายไม่ได้ว่าทำไม

ไม่... ได้สิ อธิบายได้

อาย โกรธ ตกใจเป็นนะเว้ย

มือหนาทาบลงกับแก้มฉัน ปลายนิ้วโป้งข้างนั้นรับน้ำตาฉันเอาไว้

“อย่าร้อง”

ประโยคสั้นๆ ของยักษ์ทำให้ฉันสูดลมหายใจจนเต็มปอด นิ่งเพื่อรวบรวมแรง อย่ามาปลอบอะไรทำนองนี้กับฉันอีกเลย

พลั่ก!

“ไม่ได้ร้อง แต่โมโห!” ฉันรวบรวมแรงผลักเขาออกด้วยความรุนแรง แต่ยักษ์แค่เกือบจะหงายหลังเท่านั้น

“เห็นน้ำตา” คำตอบหน้าตายทำให้ฉันเดือดจริงๆ

ฉันพอเดาได้อยู่ว่าเขาไม่ได้อารมณ์ดีมากนัก แค่บรรเทาลงจากช่วงแรกเฉยๆ หมอนี่พยายามเก็บมันไว้ ฉันอาจจะสงสัยว่าทำไมเขาถึงทำพฤติกรรมแบบนี้กับอาหวาน แต่ขอเถอะ ฉันจะไม่ถามอะไรทั้งนั้น

“เห็นเหรอ เห็นก็มองซะสิ” ฉันปล่อยมือจากผ้าห่มอย่างลืมตัว ความกรุ่นโกรธส่งผลให้คว้าคางยักษ์ไว้ บีบเค้นให้ใบหน้าเราอยู่ตรงกันเท่าที่จะทำได้ ยักษ์หลุบตาต่ำและฉันบีบแรงขึ้น “มอง!

มันก็แค่เรื่องสะเทือนใจเล็กๆ ของฉัน

จูบกับผู้ชายสักคนฉันยังไม่เคยคิดจะทำ แต่หมอนี่กลับทำเรื่องแบบนั้นกับฉันเนี่ยนะ?

ถ้าอ่อนแอสักหน่อยฉันคงสะอื้นหนักไปแล้ว

ยักษ์ไม่โต้ตอบเป็นคำพูด นัยน์ตาคมซึ่งซ่อนเร้นความขุ่นเคืองเคลื่อนขึ้นมาสบตาฉัน ฝ่ามือหนาจับผ้าห่มที่เลื่อนลงไปกอมตรงเอวเมื่อครู่ให้ปิดบังร่างฉันเหมือนเดิม

อ้อ... ใช่

หมอนี่ถอดชุดฉัน เขาเห็นฉันโป๊มาสองรอบแล้ว

เมื่อกี้เห็นอีกสักทีคงไม่สะเทือนอารมณ์หรอก

“มันมีน้ำตาหยดที่สองให้นายเช็ดมั้ย!” ฉันกดปลายนิ้วลงบนสันกรามเขา ใบหน้ายักษ์มีรอยข่วนที่ฉันทำไว้ก่อนหน้านี้ด้วย

ยักษ์กำผ้าห่มไว้ด้วยมือข้างเดียว ก่อนจะออกแรงกระตุกจนฉันเคลื่อนเข้าไปใกล้

“ไม่มี” เขาจ้องตาฉัน

“เออไง ตอนนี้ไม่มี แล้วต่อไปก็ต้องไม่มีด้วย”

คนมีน้ำตาไม่ได้แปลว่าต้องร้องไห้เสมอไปหรอกนะ

เอาเถอะ ถือว่าเป็นเวรกรรมของฉันเองแล้วกัน

ฉันสะบัดมือออกจากผิวแก้มเนียนละเอียดของยักษ์ซึ่งตอนนี้ปรากฏรอยนิ้วเด่นชัด

“ต่อไป...”

ผัวะ!

พอได้ยินเสียงยักษ์มือฉันก็ลั่นทำที แต่ฉันพลาดไปหน่อย ตั้งใจจะตบหน้าเขา ดันกลายเป็นตบหัวแทน ยักษ์ขมวดคิ้วเล็กน้อยพร้อมผ่อนลมหายใจ

“เอาอีกมั้ย?” ฝ่ามือนั่นขยำผ้าห่มบนตัวฉันไว้

“เอา!” อย่ามาท้าฉันนะ ฉันผลักหน้าเขาสุดแรง “อย่าคิดว่าจะได้แตะตัวฉันอีกเลยยักษ์”

ฉันกัดริมฝีปากหลังพูดจบ กระชากมือเขาออกแล้วจับผ้าห่มไว้แทน ฉันลุกขึ้นยืนโดยเร็ว

“จะพยายาม” เขาตอบกลับมา ทำเอาฉันที่กำลังเดินผ่านไปถึงกับชะงัก

“ไม่ต้องพยายามอะไรทั้งนั้นแหละ”

“...”

“ฉันจะไม่แกล้งคบกับนายอีกต่อไปแล้ว ไม่มีการคบกันอะไรทั้งนั้น” เจอขนาดนี้ มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่ยอม

พูดจบฉันจึงเดินออกจากห้องนอนของยักษ์พร้อมสอดส่องสายตาหาชุดว่ายน้ำ เห็นว่ามันตากอยู่นอกระเบียง ฉันเดินไปหยิบและกลับเข้ามาตั้งท่าจะเข้าไปในห้องน้ำ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่ยักษ์เดินออกมาพอดี

ปัง!

ฉันเข้ามาในห้องน้ำ มองสีหน้าของตัวเอง

มันไม่เหมือนคนที่โมโหเท่าไหร่ แต่คล้ายคนผิดหวัง... ฉันเนี่ยนะผิดหวัง?

ฉันใส่ชุดว่ายน้ำและเดินออกมา ยักษ์คว้ามือฉันไว้ทันที

“ที่พูด แน่ใจ?” เขาสวมเสื้อเชิ้ตให้ฉันอย่างบีบบังคับ เราสบตากันอีกรอบ

“ไอ้ประโยคที่บอกว่าเลิกได้ให้สิทธิ์ฉัน ใครเป็นคนพูด”

“...”

“เห็นมั้ยว่าฉันกำลังใช้สิทธิ์อยู่ ดูไม่ออกรึไงว่าฉันทิ้งนายแล้วตอนนี้”

ฉันถอยห่างจากยักษ์ และเป็นฝ่ายติดกระดุมเอง แน่ล่ะ ถึงจะโมโห แต่ฉันไม่ได้บ้าขนาดยอมใส่บิกินี่หนีออกจากห้องเขาแน่ ยักษ์หลุบตามองฉันเงียบๆ

“ตามใจ” นึกไว้อยู่แล้วว่าคำตอบมันต้องเป็นแนวนี้

ใช่ไง ยักษ์ไม่ได้รักฉัน ที่ผ่านมาเกือบสองอาทิตย์เขาไม่เคยมาวอแวด้วย จะมีก็แค่เมื่อวานที่หนักหน่อย และวันนี้หนักหนาที่สุด เมื่อวานทำตัวเหมือนพี่ชายฉัน วันนี้ทำตัวเหมือน... ช่างเถอะ

ฉันเองก็ไม่ได้รักเขาเหมือนกัน

คนโบราณเขาว่าไว้... จะตีงูต้องตีให้ตาย เพราะงั้นฉันจะไม่รับฟังอะไรอีกแล้วในวันนี้

ฉันหันหลังให้ยักษ์แล้วเดินออกจากห้องเขาทันที เรื่องแย่ๆ ต่อจากนั้นคือการที่ฉันต้องเดินเท้าเปล่าลงไปด้านล่างเพื่อขอยืมโทรศัพท์จากพนักงาน

ควับ!

ฉันหันไปด้านหลังทันทีเมื่อรู้สึกว่าโดนตาม ยักษ์นั่นแหละ

คิดซะว่าหมอนี่อยากลงไปด้านล่างแล้วกัน มันต้องใช้ทางเดียวกันนี่!

ซะที่ไหนล่ะ ฉันซอยเท้าวิ่งเข้าไปในลิฟต์แล้วกดปิดอย่างรวดเร็ว ยักษ์ไม่ได้รีบปรี่เข้ามาเพื่อขัดขวาง เขาเดินอย่างสม่ำเสมอจนประตูลิฟต์ปิดลง

เมื่อลงมาถึงชั้นล่าง ฉันรีบไปที่โต๊ะของพนักงานดูแลคอนโดทันที

“ขอโทษนะคะ ขอยืมโทรศัพท์หน่อยได้มั้ยคะ” มันจะแปลกเกินไปมั้ยเนี่ย

“อยู่ห้องไหนครับ ผมเป็นผู้จัดการของคอนโดและโรงแรมนี้ ทำไมผมไม่เคยเห็นเลย” ดูท่าแล้วคนที่อยู่เฝ้าตรงนี้คงสงสัยเอาเรื่อง แถมยังมองฉันด้วยสายตากรุ้มกริ่มอีก ไอ้ลามก

ท่าทางฉันก็ไม่ใช่ว่าจะดี เหมือนคนเพิ่งโดนปล้ำมา... รึเปล่า?

คือมีสี่คนไง พนักงานผู้หญิงสามคนกับผู้ชายท่าทางรวยเอาเรื่องอีกหนึ่ง ฉันพอรู้อยู่แล้วว่าที่นี่คอนโดหรู แถมด้านตรงข้ามยังเป็นโรงแรมในเครือเดียวกันด้วย

“ฉันมาค้างกับแฟนค่ะ อยู่ห้อง 1101 ไม่ทราบว่าขอยืมโทรศัพท์ของคอนโดหน่อยได้มั้ยคะ...” ฉันอ้างเลขที่ห้องของยักษ์ แอบอ้างว่าเป็นแฟนเขาให้มันจบๆ ไป

สังเกตจากเมื่อวานนี้... พนักงานที่ดูแลคอนโดคงเกรงใจยักษ์พอตัว หมอนั่นเป็นลูกคนรวยนี่

“อ้อ... ห้อง 1101 เหรอครับ คุณเป็นแฟนกับคุณยั...”

หมับ!

ในจังหวะที่ผู้ชายซึ่งบอกว่าเป็นผู้จัดการทำท่าตกใจเคลือบแคลง ยักษ์ก็เดินมาคว้าคอเสื้อเขาไว้

ตุบ!!

การกระทำนั่นเงียบเชียบแต่รุนแรง ด้วยฝ่ามือเดียวที่ยักษ์ใช้มันกดหัวผู้จัดการคนนั้นให้กระแทกกับเคาน์เตอร์ไม้โอ๊ค

“ว้าย!!!” พนักงานผู้หญิงที่เหลือร้องวี๊ดว้ายอย่างตกใจ ฉันเองก็ถอยห่างด้วย บ้าอะไรกันเนี่ย

สายตาที่ยักษ์ใช้มองผู้ชายคนนั้น เป็นสายตาแบบเดียวกับที่เขาใช้มองอาหวาน

“มันให้มึงเท่าไหร่”

“...”

“กูให้มากกว่า”

“อึก... โอ๊ย”

ยักษ์พูดประโยคพวกนั้นโดยไม่สนใจว่าผู้จัดการของที่นี่จะเจ็บแค่ไหน เขาใช้อีกมือยัดเหรียญใส่ปากผู้จัดการ

“อย่ารนหาที่”

แน่นอนว่านั่นเป็นคำสุดท้ายที่ได้ยิน ฉันหันหนีแล้วเดินไปหน้าคอนโด นึกแปลกใจไม่หายว่าทำไมพี่ขมถึงได้ไว้ใจให้ยักษ์คบกับฉัน

หมับ!

ก้าวขายังไม่ทันพ้นเขตหน้าประตูคอนโด ข้อมือฉันก็ถูกจับไว้ แรงดึงที่ทำให้ถลาไปตามนั้นทำให้ฉันส่งเสียงอย่างตกใจ

“จะไปไหน! บอกว่าห้ามโดนตัวไง เมื่อกี้ไม่ได้ฟังเหรอ!” ฉันบิดข้อมือ ฝืนแรงไว้ แต่ไม่เป็นผล

หมอนี่ลากฉันมาที่โรงจอดรถ เมื่อถึงรถของเขา ฝ่ามือหนาอีกข้างจึงเปิดประตูข้างคนขับออก

“ขึ้นรถ” ยักษ์มองสภาพฉัน “ไปส่ง”

“นายได้ฟังฉันบ้างมั้ยเนี่ย? ยักษ์!

ฉันถอยไปเมื่อเขาเดินเข้ามาชิดจนเสียหลักล้มลงไปนั่งในรถเอง มือหนาดันขาฉันให้เข้าที่อย่างบีบบังคับและปิดประตูรถเสียงดังลั่น เขากดล็อกไม่ให้ฉันออกในระหว่างที่เดินไปฝั่งตรงข้าม ก่อนจะปลดล็อกแล้วเข้ามานั่งประจำที่

“เป็นคนพามา ต้องพากลับ”

[อัพครบ]

_________________________
[1] เซ็กซ์ แอพพีล sex appeal [n.] เสน่ห์ดึงดูดเพศตรงข้าม
LTA LUKTARN
เหื้อออ พ่อคนแบดของลูกตาล
ใครจะน่ากลัวน่าฟัด น่ายัดไว้ในใจได้เท่านี้ กร๊ากกกกก
1 เม้น 1 กำลังใจ
ชอบก็กดแอดแฟนด้านล่างเลยค่ะ


เรื่องที่กำลังเริ่มอัพตอนนี้นะ พี่ยักษ์กับพี่ลักษณ์ค่ะ อยากอ่านเรื่องไหนกดที่รูป

พี่ยักษ์ {หื่นเงียบ}

ลิ้งค์กันพลาด http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1485962

พี่ลักษณ์ {หื่นโหด}

ลิ้งค์กันพลาด http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1426038







โหวต 100% ตรงนี้น้า
VV
V
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 563 ครั้ง

949 ความคิดเห็น

  1. #30231 L.Gladiolus (@Miramarin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 07:22
    ไม่นิยมลักหลับ ชอบให้ตื่น ขัดขืนเต็มที่ (นั่นมันสโลแกนอะไรพี่ยักษ์)
    #30231
    0
  2. #30087 yellow doll (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 18:05
    พระเอก โหดฉิบ
    #30087
    0
  3. #26479 maya93 (@pamlovely) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:43
    อาหวานกะยักษ์..........
    #26479
    0
  4. #11617 fandefsoul (@pppcheeze) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 23:49
    อาหวานนี่ยังไงเนี่ยยยย
    #11617
    0
  5. วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 03:08
    อาหวานนี้ร้ายใช่ไหม??
    #7736
    0
  6. #6310 บัวสีขาว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 14:28
    แม่เลี้ยง ลูกเลี้ยงงงงง
    #6310
    0
  7. #6196 ✚ADAM (@251159) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 21:46
    นางนี่ยังไง ไม่ใช่ว่าชอบยักษ์หรอกใช่มั้ย ?
    #6196
    0
  8. #5471 Ginoza (@Auntonio) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 21:40
    กรี๊ดดดดด ชอบโมเม้นคู่นี้>< พี่ยักษ์แบดมว๊ากกกกก ตอนนี้มาอย่างโหดอ่ะ นึกสภาพใบชาต่อจากนี้ไม่ออกเลย อาหวานนางกับยักษ์มีปมไรกันอยากรู้!!!!
    #5471
    0
  9. #5191 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 23:09
    ยักษ์พูดยาวที่สุดคือประโยคไหนเนี่ย55555
    #5191
    0
  10. #4748 ซารียะฮ์ สงชัย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 14:20
    อาหวานอะไรนี่ชอบยักษ์ป่ะ?
    #4748
    0
  11. #4728 kowhorm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 12:30
    ชอบความแอบห่วงของอีพี่ยักษ์อ่ะ ไม่ได้รักแต่ดูแล ปกป้องทุกอย่าง ฟินนน
    #4728
    0
  12. #4727 jas_moment (@jas-moment) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 12:29
    อาหวานเป็นแฟนเก่าของยักษ์มั้ยอ่า
    #4727
    0
  13. #4726 jas_moment (@jas-moment) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 12:28
    พี่ยักษ์ของน้อง รักเลยยน กรี๊สสส
    #4726
    0
  14. #4705 noonnuunn (@noonnuunn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 11:29
    พูดน้อยต่อยหนัก
    #4705
    0
  15. #4684 Primlata Ngienngokngam (@november-1997) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 09:40
    เริ่มมีความอยากปกป้อง เริ่มมีความอยากคุ้มกัน
    #4684
    0
  16. #4588 Panggin (@Panggin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 01:06
    ยักษ์ มีอาการเริ่มรักใบช้าแล้วนะ


    ใบชาาาา ไมไม่ฟังอะไรเลยย โธ่
    #4588
    0
  17. #4587 bigbiggirlinthebigbigworld (@pornsineetcb) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 00:55
    น่ารักกกกกกกก
    #4587
    0
  18. #4586 โก๋' เก๋ (@abcdefghijklsait) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 00:24
    ผียักษ์เป็นคนที่มีความรับผิดชอบสู๊งงงงง ค่ะ!
    #4586
    0
  19. #4585 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 00:07
    น่ารักอ่ะพี่ยักษ์มีส่งด้วยย
    #4585
    0
  20. #4584 Backchanqii (@chnooq) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 00:05
    โอ้ยยยยยยยยยยย โหดอ้ะ แบดสุด นิ่งสงบสยบทุกการเคลื่อนไหว
    #4584
    0
  21. #4583 ` TKook (@iplus701b) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 00:03
    โหด พี่ยักษ์จัดทุกคน5555
    #4583
    0
  22. #4582 SayToeyy (@SayToeyy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 23:48
    โหดมากอ่ะ
    #4582
    0
  23. #4581 Waterfall Poy (@waterfall49) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 23:40
    เกลียดอิยักษ์
    #4581
    0
  24. #4580 MIRPUMPUI (@pumpui32262) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 23:31
    พี่ยักษ์นี่แหละใช่ สามีคนต่อไป
    #4580
    0
  25. #4579 neweryyyy (@kingdek) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 23:11
    โหดโคตรรรร555
    #4579
    0