END {ทำมือ} พี่ชายซ่อนรัก❖Nobody's Pure

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 1,399,507 Views

  • 30,311 Comments

  • 10,147 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    343

    Overall
    1,399,507

ตอนที่ 26 : {อัพครบ} ยักษ์กินชา❖สมมุติว่า... 'กรีด 3'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29049
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 283 ครั้ง
    14 มี.ค. 60


ตอนนี้เปิดโอนรอบเก็บตกแล้วนะ
กดลิ้งค์ >> meawparadise.com

เครดิตภาพ tumblr , weheartit pinterest , flickr

เครดิตเพลง youtube เนื้อเพลง aelitaxtranslate


คำแนะนำก่อนอ่าน :: ตัวละครมีมุมสีเทา เป็นเรื่องที่สองของเซ็ต 'NOBODY' แต่แยกอ่านได้ บางฉากเนื้อหารุนแรง ความสัมพันธ์ของยักษ์กับชาจะออกแนวเกือบ open relationship นะ ใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยค่ะ


 
#ยักษ์กินชา {EP.24}

:: กรีด 3 ::

“ไม่ได้” แต่ไอ้ฟาร์เป็นคนเดียวที่ปฏิเสธ ส่วนฉันได้แต่นั่งมองอย่างเดียว

“ไมอ่ะ” กาแฟถาม ไอ้นี่ก็อยากเที่ยว ดูแล้วรู้เลย

“เออ นั่นดิ” ตังขมวดคิ้ว “ฟาร์ไม่ไปก็ไม่เป็นไร คนอื่นอยากไป”

“เยส ผัวฟาร์ไม่ไปก็กลับบ้านไปเฝ้าน้องหนูคู่หมั้นสิคะ” โจลี่ว่า

ลืมบอกไปเลยว่าตอนนี้เรื่องที่ฟาร์หมั้นแล้วทุกคนรู้กันหมด แล้วก็อีหรอบเดิม... ทำเอาผู้หญิงเหี่ยวเฉากันไปทั่ว ตอนแรกใครๆ ในมหาวิทยาลัยก็ต่างคิดกันไปว่าคนอย่างไอ้ฟาร์คงไม่ชายตาแลสวยไทยเพราะยังไงก็เป็นลูกครึ่งบ้าง หรือไม่ก็ผู้หญิงสวยๆ ในมหาวิทยาลัยคงมีดีไม่พอให้มันเอาบ้าง แต่ใครล่ะจะรู้... ผู้ชายใกล้ตัวฉันเป็นพวกร้ายและเคยซุกอีหนูเงียบๆ มาเกือบทุกคนแล้ว ยกเว้นไอ้คิวนั่นแหละที่ไม่เคยปกปิดเรื่อง one night stand ของมัน

เมื่อก่อนฉันเคยชอบไอ้ฟาร์ อาจเป็นช่วงหลงไปวูบใหญ่ ถึงได้แต่คิดว่าน้องผู้หญิงคนนั้นโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ ไอ้ฟาร์ไม่เหมือนยักษ์หรอก

ยักษ์น่ะเป็นพวกแสดงออกไม่เก่ง พูดไม่เก่ง เข้าสังคมได้ห่วยแตก แต่อย่างอื่นของเขาก็โอเคนะ แถมยังเพิ่มความเป็นห่วง+ระแวงมากกว่าคนปกติสองเท่าเห็นจะได้

แต่ไอ้ฟาร์... ใช้คำว่า 'ใช้ชีวิตแบบไม่ยินดียินร้าย' น่าจะเหมาะกว่า

“ขิงจะไปด้วย ไปแรดๆ” น้ำขิงแย้มยิ้มน่ารัก “เอาโสมไปแรดด้วย เนอะโสม”

“อือฮึ” แสนโสมก็ตามใจเมียจริงๆ ตัวติดกันเหลือเกิน

“บอกว่าไม่ได้คือไม่ได้” ฟาร์วางมือไว้บนบ่าโจลี่ ซึ่งฉันเพิ่งสังเกตว่าบนนิ้วนางข้างซ้ายกับนิ้วก้อยมีแหวนเพชรทรงเดียวกันอยู่ด้วย “อยากกินให้มากินที่บ้าน”

“...” แล้วทุกคนก็มองหน้ากัน คือปกติมันจะมีบางช่วงที่ไอ้ฟาร์จะไม่ให้พวกเราเข้าผับและร้านนั่งชิล แต่ก็ไม่นานหรอก แล้วทุกครั้งมันมักจะมีเหตุการณ์แปลกๆ เกิดขึ้น

แต่ถ้าเพื่อนอยากกินเหล้าจริงๆ เราก็จะไปรวมกันที่บ้านไอ้ฟาร์ ไม่ก็คอนโดฉัน... ถ้าพี่ขมเผลอน่ะนะ

“เข้าใจรึเปล่า” มันถามย้ำ

“อือ ยังไม่ต้องไปเที่ยวหรอก” ฉันเลยพยักหน้าเห็นด้วย ความจริงไม่ได้เข้าใจเหตุผลอะไรหรอก แต่แค่ช่วงนี้ไม่อยากกินเหล้า

“อะไรทำให้ตัวพ่อกับตัวแม่ห้ามลูกๆ เที่ยว โห ตังเซ็ง!” ตังงอแง “วันนี้ไอ้กามไม่อยู่ด้วยเนี่ย เหมาะแกการหนีเที่ยวโคตรๆ ทำไมไม่ไปกัน!

หลังจากนั้นไอ้ฟาร์ก็ยกมือขึ้นดูนาฬิกาก่อนจะหันหลังเดินหนีไปทันที ว่าก็ว่าเถอะ ทุกคนในที่นี้เรียนต่างคณะกัน ส่วนไอ้ฟาร์เรียนปีห้า เพราะงั้นมันจะมีแค่บางช่วงเวลาเท่านั้นที่ได้เจอกันในมหาวิทยาลัย บางวันก็ไม่เจอเลย

“อ้าว ฟาร์มันจะรีบไปไหนอ่ะ เดี๋ยวนี้ชอบหายเนอะ” ไอ้ตังมองตาม

“นานๆ โผล่หัวที” กาแฟเสริม

“ทำเป็นพูดไปเนอะไอ้ฟาร์” ไอ้คิวยักคิ้วแล้วหันไปตะโกนใส่แผ่นหลังฟาร์ “เที่ยงทีไรแม่งมีนัดแดกข้างกับเมียเด็ก...”

แต่แล้วเสียงของไอ้คิวก็หายไปเมื่อฟาร์หันกลับมาจ้องด้วยสายตาเย็นเยียบก่อนจะเดินหายไป

“กูไม่น่าแซวแม่งเลย เชี่ย ตายตาโหดสัส” ไอ้คิวบ่น

“เราแซวตัวผัวไม่ได้ งั้นเราก็เก็บเอาไว้แซวเมียพี่มันดิ” แสนโสมออกความเห็น เรื่องเลวๆ นี่ถนัดนัก

 “น้องที่รักน่ารัก แซวสนุกแน่นวล” ไอ้ตังยกยิ้ม

“ผัวฟาร์ไม่เห็นเคยพามาให้พวกเราเห็นเลยอ่ะ สู้ชาลี่ก็ไม่ได้ จะไปไหนก็เอาผัวเก่าไปด้วย!” โจลี่ตบโต๊ะ ก่อนที่ทุกคนจะส่งเสียงว่า...

“กิ๊วๆ หน้าไม่อาย โตเป็นควายแล้วยังติดผัวเก่า~

“เดี๋ยวมานะ ไปซื้อกาแฟหน่อย” ฉันขี้เกียจโดนแซวจึงลุกแล้วเดินไปยังประตูหลัง เนื่องจากมันอยู่ใกล้ร้านค้าพอดี ด้านหลังมีร้านกาแฟสดที่มีลูกค้าเยอะอยู่

ไม่นานก็มาถึงร้าน... ต่อคิวรอไม่นานก็ได้คาปูชิโน่มาแก้วหนึ่ง พอจ่ายเงินเสร็จ กำลังจะหันหลังให้ก็ถูกแม่ค้าเรียกไว้ซะก่อน

“มีไรเหรอคะ” ฉันหันไปถาม

“ที่หลังของหนูมีอะไรติดอยู่ด้วยจ้ะ” เธอชี้มายังแผ่นหลังฉัน วันนี้ฉันเอาฮาร์เล่ย์มาเลยใส่ชุดเบสิกทับด้วยเสื้อแขนยาว พอโดนทักฉันจึงถอดเสื้อแขนยาวออก พบว่าหลังเสื้อมีกระดาษโน๊ตแผ่นหนึ่งติดอยู่ตรงๆ

นั่นมัน...

กระดาษทรงเดียวกับที่เคยได้ ฉันมัวแต่ยุ่งกับยักษ์และเครียดเรื่องแม่จนลืมคิดไปเลย มันมีใจความว่า...

‘I'm behind you’

มัน... อยู่ด้านหลังฉันงั้นเหรอ 

ขนลุกทั้งตัวเลยทีเดียว อาจะเพราะคิดไปเองหรืออะไรก็แล้วแต่ ฉันเงยหน้ามองเจ้าของร้านกาแฟ ยิ้มให้นิดหน่อยก่อนจะฉวยแก้วคาปูชิโนเดินออกจากตรงนี้ เผลอแป๊บเดียวคนที่ซื้อกาแฟก็หายไปจนหมด และถึงนี่จะเป็นตอนเที่ยง มีคนเดินผ่านไปมาอยู่บ้าง แต่ทุกคนล้วนมองฉัน

รอบตัวปกติ ฉันเองที่รู้สึกไม่ปกติ ฉันหันไปมองด้านหลังที่ว่างเปล่าก่อนจะหันกลับมา แม้แต่พวกวินมอเตอร์ไซค์ก็ยังมองมาทางนี้ ฉันเริ่มซอยเท้าเพื่อให้เข้าเขตมหาวิทยาลัย ก่อนจะหันไปมองด้านหลังเป็นระยะ

มันเป็นแค่ความระแวง ฉันไม่ควรนิ่งนอนใจ กลับไปคงบอกทุกคนทันที

พลั่ก!

มัวแต่ระวังหลังจึงลืมสังเกตด้านหน้า ฉันวิ่งไปชนกับใครบางคนเข้า กลิ่นน้ำหอมของผู้ชายถูกฉันสูดเข้าไปในระหว่างที่ผู้ชายคนนี้รับร่างฉันไว้ในอ้อมกอดของเขา

“ขอโทษค่ะ”

ฉันมองเห็นแค่แผ่นอกกรุ่นร้อนเท่านั้น รู้สึกตัวแล้วว่าโดนกอดจึงหมายจะดันตัวเองออก

“ใบชา” เสียงทุ้มเรียกฉัน เขายอมปล่อยฉันออกจนเราสามารถสบตากันได้

“พี่เยียร์...” ฉันครางเรียก ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอเขาที่นี่ กี่เดือนแล้วนะที่ไม่ได้สบตากับผู้ชายคนนี้

ยังจำได้มั้ยว่าฉันเคยพูดถึงเยียร์ เขาคือผู้ชายคนหนึ่งที่เคยจีบฉันตั้งแต่สมัยยังอยู่มอปลาย แต่ตอนนั้นฉันไม่ได้สนใจเรื่องนี้เท่าไหร่ จนช่วงฉันอยู่ปีหนึ่งฉันก็ชอบฟาร์ แต่ดูจะไม่สมหวัง ฉันเลยยอมคุยกับเยียร์ เราค่อนข้างมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน แต่ไม่รู้ทำไมจู่ๆ เขาก็ดันไม่ถูกกับพี่ขม และตอนนั้นยักษ์ก็มาต่อยเยียร์

เขาคือคนที่ฉันเกือบจะคบด้วย แต่พอมีเรื่องพวกนั้นเกิดขึ้นเราก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก ฉันขอให้เขาหยุดความรู้สึกไว้ ที่ผ่านมาเลยได้แค่เห็นหน้ากันผ่านๆ ฉันมักจะเจอเขาบ่อยๆ แต่เลี่ยงพูดถึงเพราะไม่อยากมีปัญหากับพี่ขมอีก

จนกระทั่งยักษ์เข้ามาในชีวิตฉัน เยียร์ก็หายไป จนวันนี้... เป้นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาอยู่ตรงหน้าฉัน

“เป็นอะไร ทำไมต้องทำท่าเหมือนตกใจ หนีอะไรมา”

เยียร์เบนหน้าไปมองด้านหลังฉัน เขาเป็นคนหล่อนะ หน้าตาดีทีเดียว

“เอ่อ...” ถึงจะสบตากันบ่อยตามที่ต่างๆ แต่การไม่ได้คุยกันนานทำให้ฉันนึกคำพูดไม่ออก จึงได้แต่หันไปมองด้านหลังที่ว่างเปล่า

ความกดดันหายไป ฉันคงคิดมากไปเองเพราะอยู่คนเดียว

“มีอะไรรึเปล่า” เขาถามจนฉันหันกลับมาเผชิญหน้าด้วย

“...” ฉันส่ายหน้า

“อืม...” เขาคราง “ชาคงตกใจที่วิ่งมาชนพี่ เราไม่ได้คุยกันนานคงพูดไม่ออก”

“ก็... ประมาณนั้นแหละพี่เยียร์” ฉันถอยไปนิดหน่อย เยียร์เงียบเพื่อรอดูว่าฉันจะพูดอะไรต่อ สักสิบวินาทีเขาจึงบิดมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้ม

“เอาแบบนี้ดีมั้ย”

“...”

“ยินดีที่ได้คุยกันครับ... ใบชา” เขายื่นมือมาให้ฉัน และฉันยังลังเลว่าจะเอื้อมมือไปแตะตอบดีมั้ย ฉันไม่ได้มีปัญหากับเยียร์ แต่พี่ชายฉันต่างหากที่มี

เมื่อก่อนเขาเคยออกปากว่าชอบฉัน และบอกว่ารอได้ถ้าฉันชอบใครอยู่ แต่นั่นมันหลายปีมาแล้ว

“อ้อ พี่ไม่ต้องทำอะไรแบบนี้ก็ได้” ฉันยิ้มนิดหน่อยก่อนจะยื่นมือข้างที่ไม่ได้ถือแก้วกาแฟไปด้านหน้า ทว่า...

หมับ!

“มาทำอะไรตรงนี้” ยักษ์คว้ามือฉันไว้ก่อน "ใบชา"

ฝ่ามือของยักษ์ร้อนผ่าว เขาบีบมือฉันด้วยความรุนแรง ยักษ์เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่เขากำลังควบคุมอารมณ์ไม่ได้

“ฉันมาซื้อกาแฟ” ฉันตอบยักษ์

ในสมองประมวลผลตามไปด้วย จำได้ว่ายักษ์เคยฟัดกับเยียร์มาแล้ว ไม่มีผลแพ้ชนะสำหรับพวกเขา ในที่สุดฉันก็หันไปตัดบทกับเยียร์

“ชาไปก่อนนะพี่... ไปกันได้แล้วยักษ์ เพื่อนๆ รอ”

ยักษ์ไม่ได้มองฉัน แต่ส่งสายตาเลยไปยังเยียร์ ขณะที่เยียร์หลุบตามองมือของฉันกับยักษ์ที่จับกันไว้

“ครับ บาย”

เยียร์เงยหน้ามาพูดกับฉันโดยยังคงความมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีไว้ ซึ่งเขาก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว

ฉันหลุบตาลงก่อนจะดึงมือยักษ์ให้เดินออกมาจากตรงนี้ แต่เยียร์ซึ่งยังมองหน้าฉันอยู่ก็หลุบตามองใบหูฉัน เขาเอ่ยคำถามเพื่อเป็นการรั้งจังหวะการเดิน

“ใบชา... เดี๋ยวนี้ไม่ใส่ตุ้มหูที่พี่ซื้อให้แล้วเหรอ”

“อ้อ...” ฉันเพิ่งนึกได้ว่าเคยใส่ไว้ตลอด มันคือตุ้มหูเพชรน่ะ เคยบอกไว้แล้วว่าไม่ได้มีความหมายอะไร ฉันแค่ฝากเขาซื้อเพราะบ้านเขาทำธุรกิจเกี่ยวกับพวกนี้ แต่เขาไม่เอาเงินเอง “ไม่แล้ว หนักหูอ่ะพี่”

“...” ระหว่างฉันตอบ ยักษ์ที่เอาแต่เงียบก็แทบจะสะบัดมือฉันออกแล้วตรงเข้าไปหาเยียร์ แต่ฉันเกร็งมือไว้เพื่อห้าม

“ใบชารีบไปเถอะ ตรงนี้มันร้อน โชคดีนะ”

เยียร์มองเราสองคนแล้วเป็นฝ่ายโบกมือลาเอง ไม่ได้ลาแค่ฉัน แต่เขาส่งสายตาไปลายักษ์ด้วย เขาเดินไปจากตรงนี้ทันที

ฉันหลุบตามองฝ่ามือของตนเอง ก่อนหน้านี้เป็นฉันที่เกร็งนิ้วเพื่อรั้งยักษ์ แต่ปัจจุบันกลายเป็นยักษ์ที่กำมือฉันไว้แน่นจนเลือดไม่เดิน

“ยักษ์ นายทำให้มือฉันชา” ฉันเรียกแต่เขาไม่แม้แต่จะตอบสนอง หมอนี่คิดอะไรอยู่วะ เมื่อไร้การตอบสนองฉันจึงเรียกซ้ำ “ยักษ์ ฉันเจ็บมือ”

“อืม เข้าไปก่อน” เขาปล่อยมือฉันทันที ก่อนทำท่าจะเดินตามเยียร์ไป

“นายจะไปไหน” ฉันจึงฉวยมือเขาไว้อีกรอบ ออกแรงดึงให้หันกลับมา

“ธุระ” ยักษ์มองฉัน เขาไม่ได้เกร็งฝ่ามืออีกแล้ว เหงื่อตรงขมับยักษ์ไหลลงมา บ่งบอกเลยว่าอารมณ์ร้อนได้ที่

“ไม่มีเรียนเหรอยักษ์” ฉันถาม เห็นท่าทางเขาจึงพูดต่อ “กลับเข้าไปเรียนซะ”

“...” ไร้การโต้ตอบประโยคแรกไม่เท่าไหร่ แต่เขายกมือดูนาฬิกาตอนพูดคำที่สองนี่สิ “ไปส่งเธอก่อน”

ว่าจบเขาก็ใช้มือแตะเอวฉันเพื่อพาเดินกลับเข้ามหาวิทยาลัยในจังหวะปกติ เขาเป็นคนหัวรั้น หัวแข็งด้วย ที่ไม่ตอบเพราะมีคำตอบไว้อยู่แล้วแน่ๆ ฉันจึงตัดสินใจเดินไปดักหน้าเขาแล้วเคลื่อนมือขึ้นไปจับสันกรามของของคนด้านหน้าไว้ ก่อนจะเอาหลอดจากแก้วกาแฟยัดใส่ปากเขา

“ดูดเข้าไป” ฉันเงยหน้ามองเขา “ฉันป้อนนายจะไม่กินใช่มั้ย อารมณ์มันอยู่เหนือฉันใช่มั้ย”

“เธอ... อึก” เขาจะพูด แต่ฉันดันหลอดซ้ำจนเขาต้องดูดคาปูชิโนลงคอไป

“อร่อยมั้ย” สายตาฉันมองริมฝีปากเขา คางมนขยับขึ้นลงซึ่งเป็นผลพวงจากการที่ยักษ์พยักหน้า “ถือแก้วไว้ด้วย ฉันจะไปส่งนายเข้าเรียนที่ห้องเอง ตามมา”


YAK TALK

ใบชายัดแก้วใส่มือผมก่อนจะลากคอเสื้อผมกลับเข้ามหาวิทยาลัย เพื่อนในกลุ่มเธอส่งเสียงแซวตอนเราเดินผ่าน แต่คนตัวเล็กไม่ใส่ใจ เธอพาผมเดินขึ้นตึกเพื่อไปยังห้องที่ผมต้องเข้าในอีกไม่ถึงสิบนาที

“รู้ได้ไงว่าห้องนี้” ผมเอาหลอดออกจากริมฝีปาก

“ใครให้เอาหลอดออกจากปาก” เธอหันมาถาม

"..." คนที่เดินผ่านไปมามองเราสองคน ผมไม่ชอบเป็นจุดสนใจมากนัก แต่เมียเก่าเป็นคนสวย เป็นไปไม่ได้ที่ใครจะไม่มอง ขนาดพ่อผมยัง... แม่ง มีแต่เรื่องหงุดหงิด ผมกัดหลอดจนได้ยินเสียงใบชา

“ฉันไม่ได้โง่นะ อะไรที่อยากรู้ฉันก็ต้องรู้”

ไม่สงสัยก็ได้ว่าเธอรู้ได้ไงว่าผมเรียนห้องนี้ ถือว่าถูกสนใจแล้วกัน

“ไม่ต้องส่ง” ผมพูดโดยเอาหลอดออกจากปากเพราะดูดหมดแล้ว

“บอกว่าห้ามเอาหลอดออกไงยักษ์” เดาว่าเมียเก่ากำลังกลั่นแกล้งผม

“ดูดหมด” หมายถึงกาแฟ

หมด...

“หมดก็ดูดอากาศไป” ว่าจบเธอก็หันกลับไปเพื่อตั้งหน้าตั้งตาลากผมเข้าห้อง แต่ผมรั้งขาตัวเองไว้ จนเธอหันมาเท้าเอวมองผม “คิดว่าฉันรู้ไม่ทันเหรอ ถ้าให้นายไปส่งฉัน นายก็จะออกไปหาเรื่องพี่เยียร์”

“...” ผมไม่ตอบรับ แต่ไม่ปฏิเสธ

ใช่ ผมจะทำ ถ้าก่อนหน้านี้ใบชาไม่ได้อยู่ใกล้เกินไป มันจะไม่จบง่ายๆ

ชัวร์ ผมไม่อยากใช้ความรุนแรงเกินเหตุต่อหน้าใบชา

“ถามฉันสักคำก่อนมั้ยว่าพี่เขาได้ทำอะไรรึยัง”

“ไม่คิดถาม”

เพราะไม่สำคัญเท่าไหร่ ก่อนหน้านี้เพื่อนๆ แค่บอกว่าใบชาออกไปซื้อกาแฟ ผมเลยตามไปดู แล้วก็เป็นอย่างที่เห็น

“นายไม่ชอบพี่เยียร์ นั่นเป็นปัญหาส่วนตัวของนาย แต่เรื่องมันก็นานมาแล้ว ถูกมั้ย” ใบชาคงไม่รู้อะไรมาก มันไม่เคยจบ

“...”

“นายจะไปมีเรื่องที่ไหนก็แล้วแต่... แต่มันไม่ควรเอามาทำตอนนี้ การที่นายเป็นลูก...” ใบชาเดาะลิ้นนิดหน่อยก่อนจะเปลี่ยนคำพูด “นั่นแหละ มันไม่ได้หมายความว่านายจะโดดเรียนเพื่อไปทำเรื่องไร้สาระได้ มันจะทำให้นายเรียนไม่จบ”

“ไร้สาระ...” ผมทวนคำพูด

เธอมักมีคำพูดเล็กๆ ที่กระตุ้นอารมณ์ อยากให้ผมกระชากมาจูบแบบไม่แคร์ชาวบ้าน

“ใช่ เรื่องพวกนี้มันไร้สาระ อนาคตนายต่างหากที่สำคัญ” ผมมองริมฝีปากของใบชาและห้ามตัวเองไว้ “อายุไหร่แล้วล่ะ แก่แล้วอย่าทำซ่าให้มาก”

“หยาบ” ชักหัวร้อน...

ปากคอเราะร้าย ปากดีไม่มีที่ติ

“ทำเหมือนตัวเองสุภาพบุรุษมาก”

ขณะที่ใบชาแย่งแก้วไปจากมือผม อากาศร้อนทำให้น้ำแข็งในแก้วละลายเร็ว เธอดูดมันต่อจากผมอย่างไม่รังเกียจ...

โอเค แค่โดนด่าว่าแก่ ไม่ถือว่าหยาบ

ไม่หยาบ ไม่หยาบ... กำลังดี

“...”

“เข้าเรียนไปซะ หัดโฟกัสที่อนาคตซะบ้าง”

ดุผมเสร็จก็ผลักเข้าห้องก่อนจะหันลังจากไป แต่ผมคว้าข้อมือเธอไว้ ค่อยๆ เคลื่อนปลายนิ้วลงไปถึงเรียวนิ้วของเธอ

จำไม่ได้ว่าผมเคยขออะไรเธอมั้ย ถ้าไม่... นี่คงเป็นครั้งแรก

ขอได้มั้ย”

“...”

“อย่ายุ่งกับมัน

ผมมีสิ่งเดียวที่รับไม่ได้ และผมพูดมันกับเธอ ขอให้เธออย่ากลับไปยุ่งกับไอ้เยียร์อีก

ไอ้เยียร์คืออดีตเพื่อนสนิทผมตั้งแต่ช่วงมัธยม ก่อนหน้าจะเจอไอ้ขม ผมมีแค่มันกับไอ้ว่าน

มันคือเจ้าของรูปของใบชาที่ผมเคยเก็บไว้ มันเป็นคนถ่ายเองกับมือ มันชอบเธอ... มันเล่าเรื่องเธอให้ผมฟังทุกวัน เพราะมันที่เป็นเพื่อนผมชอบเธอ ผมถึงได้ไม่ยุ่งกับใบชา

มันคือคนที่ห้าที่ผมเมมเบอร์ไว้ในเครื่อง ใช่ว่ามันไม่เคยเปลี่ยนเบอร์ แต่ไม่มีอะไรที่ผมเอามาไม่ได้

มันคือคนที่คอยเอาผู้หญิงที่ผมคบไป มันไม่ได้ทำร้ายทุกคน แต่ต้องเป็นคนที่ยืนยันจะไม่เปลี่ยนใจจากผมถึงโดน ผมถือว่าผู้หญิงพวกนั้นบางคนเต็มใจไปกับมันเอง

กรณียกเว้นในการคบกันของผมกับใบชา แน่นอนว่าหมายถึงไอ้เยียร์ เพราะมันยังรักเธอ ตลอดเวลามันไม่เคยหายไปจากชีวิตใบชา มันมองเธอตลอด มีแค่ช่วงนี้ที่มันแค่หายหัวไป

ผมคิดไว้อยู่แล้ว... ที่มันกล้ารุกใบชาเพราะมันรู้ว่าผมยุ่งกับเธอ ผมรู้ได้พักใหญ่แล้วว่าใบชาโดนก่อกวนด้วยกระดาษโน้ตเล็กๆ มันคงนึกว่าเล่นปาหี่อยู่ ตลก... ใบชาไม่รู้ว่าเป็นลายมือของใคร แต่ผมเห็น และผมรู้

มันรักมาก มันจะไม่ทำร้ายเธอ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะแย่งไปไม่ได้

“หมายถึงพี่เยียร์เหรอ” ใบชามองผม และผมพยักหน้าให้ เธอขมวดคิ้ว “ฉันแค่บังเอิญเจอเขาแล้วทักทายกันตามประสาคนรู้จัก เขาไม่โอเคกับพี่ขม ฉันไม่ยุ่งด้วยหรอก เคนะ”

ใบชารับปาก ผมปล่อยมือเธอ มองเธอหันหลังเดินไปทางอื่น

ตอนนั้นเธอเกือบจะคบกับไอ้เยียร์ สองคนนั้นเกือบจะคบกัน ถ้าไม่มีเรื่องนั้นเกิดขึ้น ไอ้เยียร์จะยังเป็นหนึ่งในเพื่อนที่รู้ใจผม ผมจะไม่มีวันมองไอ้ขมในแง่ดีเพราะมันไม่ถูกกับไอ้เยียร์มานานแล้ว แต่ทุกอย่างเปลี่ยนได้ ผมหักกับไอ้เยียร์ และไอ้ขมก็เข้ามา

ศัตรูที่น่ากลัวที่สุด กลายเป็นคนที่เคยรู้ใจมากที่สุด

เพื่อนที่ดีคนหนึ่ง เคยเป็นศัตรูมาก่อน

ผมหักกับไอ้เยียร์เมื่อหลายปีที่แล้ว ในวันหนึ่งที่หวานเข้ามาพูดว่า ผมคือแฟนของเธอ


BAICHA TALK

หลายวันผ่านไป

“ไอ้ย้ากกกก”

“หืม?”

“หืมรายยยย”

“อ้าว...”

ฉันกำลังนั่งมองพี่ขมกับยักษ์นั่งกินเหล้ากันอยู่ตรงห้องนั่งเล่น พวกเขานั่งมองหน้ากันอยู่บนพื้น และพี่ขมที่เมามากก็พยายามจะกวนประสาทยักษ์ซึ่งอาจจะเมา แต่ก็ไม่มากเท่าไหร่

ก่อนที่จะมาเป็นแบบนี้น่ะ มันเริ่มจากเมื่อหัวค่ำยักษ์มานั่งเล่นที่นี่ แล้วพี่ขมก็เกิดนึกครึ้มมาหาฉัน ฉันเดาเลยว่าที่พี่ขมมาหาคงเพราะอยากมาดุฉันเรื่องตอนงานวันเกิดของอาหวาน แต่ประเ็นมันอยู่ที่ว่า ยักษ์ดันอยู่ด้วยพอดี

พวกเขาเลยนั่งดื่มกันแทนเพราะยักษ์เป็นคนชวนก่อน จนดึกมากแล้วก็ยังไม่ยอมเลิกดื่มสักที เหล้าหมดไปกี่กรมแล้วก็ไม่รู้ แถมก่อนหน้านี้ฉันยังเห็นว่าพี่ขมแอบกระซิบเรื่องอะไรสักอย่างให้ยักษ์ฟัง ดูท่าแล้วจะด่าฉันให้ฟังนั่นแหละ จนตอนนี้กลายเป็นเรื่องไร้สาระก็ยังไม่แยกย้ายสักที

น่าแปลกอยู่อย่าง... หลังจากวันนั้นที่เจอพี่เยียร์ ยักษ์ก็แทบไม่ห่างตัวฉันเลย ส่วนไอ้การก่อกวนด้วยกระดาษก็ไม่มีอีก

“จะนั่งยกเหล้ากันไปถึงเมื่อไหร่”

ฉันซึ่งนั่งเล่นเกมมือถืออยู่บนโซฟาปรายตามองทุกคน และทุกคนในที่นี้รวมกาแฟด้วย คืนนี้น้องฉันดูอารมณ์ไม่ดี เธอก็ยกเหล้าดื่มอยู่ข้างฉันนี่แหละ แถมยังไม่พูดไม่จาอะไรเลยด้วย

จากเดิมที่กาแฟเป็นคนโลกส่วนตัวสูงอยู่แล้ว ตอนนี้นี่สูงลิบไปถึงสวรรค์ชั้นที่ร้อยแปดแล้วมั้ง

"นี่ ถามว่าจะยกเหล้าไปถึงชาติไหน ไม่หลับไม่นอนกันเหรอ พรุ่งนี้ไม่มีงานทำ? พรุ่งนี้ไม่ต้องไปมอกันใช่มั้ย?" ฉันถามซ้ำ

“ไอ้ย้ากกกก” แต่พี่ขมกลับเรียกยักษ์ ฉันปรายมามองผู้ชายสองคนที่นั่งอยู่ด้านล่าง

“หืม?” และยักษ์ก็ครางตอบแบบเดิมๆ ตัวเขาโงนเงนไปมา

“มึงว่ากูหล่อป้ะว้าาา” พี่ขมส่งสายตาหวานเชื่อมให้ยักษ์

“หล่อ...” ยักษ์เองก็ดูจะเมากรึ่มๆ ซะจนความสามารถในการคอนโทรลเสียงลดลง แต่ความกวนประสาทยังเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือความหลงตัวเอง “ไม่เท่ากู”

โอเค ไม่มีใครฟังฉันเลยสักคน ส่วนกาแฟก็นั่งเงียบอยู่คนเดียว ฉันหันไปมองน้อง ดึงแก้วที่เธอกำลังยกมาจรดริมฝีปากไว้

“เป็นไรรึเปล่า” ฉันถามเพราะเห็นเธอแลหงุดหงิด

“เปล่า” กาแฟตอบ เธอดึงมือฉันออกแล้วยกเหล้าขึ้นจิบเบาๆ

“อย่าหนัก พรุ่งนี้ต้องเข้ามอนะอย่าลืม” ฉันย้ำ

ถึงพรุ่งนี้จะไม่มีเรียนเพราะอาจารย์ไม่เข้าสอน แต่ฉันยังไม่ได้ส่งรายงาน กาแฟสัญญากับฉันไว้ตั้งแต่เมื่อวานว่าจะขี่รถพาไปส่งงาน ถ้าเธอเมาจนแฮงค์แล้วฉันจะไปยังไง

“อืม” กาแฟครางรับ แต่เดาว่าเธอคงไม่สนใจเท่าไหร่

ให้ตายเถอะ ฉันแค่รู้สึกไม่ดีเลยไม่อยากขี่รถ แต่ทำไมวันนี้ทุกคนพร้อมใจกันเมาล่ะ

พรึบ...

จู่ๆ ยักษ์ที่นั่งอยู่ด้านล่างโดยเมินฉันมานานสองนานก็เงยหน้าขึ้นมา เขาวางศีรษะด้านหลังไว้บนหน้าขาฉัน คือเขานั่งอยู่ด้านล่างของฉันพอดี ส่วนฉันก็นั่งขัดสมาธิ...

“ที่ไหน” ดวงตายักษ์แทบไม่แตกต่างจากพี่ขม

“ที่ไหนอะไร เมาแล้วอย่ามาเรื้อนใส่ฉันนะ” ฉันทำท่าจะยกมือไปเฉดหัวเขาทิ้งซะ

“ไม่เมา” แต่ยักษ์คว้ามือฉันไว้ วันนี้ตัวเขาอุ่นนิดๆ สงสัยกำลังได้ที่ “แค่เกือบ”

“จะเกือบเมาหรือเมาไปแล้วก็ไม่ต่าง เพราะนายพูดไม่เคยรู้เรื่องเลยสักครั้ง ชัดนะ” ฉันหลุบตามองยักษ์ เห็นสายตาปรือที่เขามองมาแล้วอยากจะเอานิ้วจิ้มตานัก

“รู้” เขาเถียง

“รู้เหรอ... งั้นไอ้ที่อยู่ดีไม่ว่าดีมาถามฉันว่า ที่ไหนนี่คืออะไร” ทำไมนะ ทำไมฉันต้องมานั่งเถียงกับยักษ์ด้วย ดูพี่ขมสิ ตอนนี้หันไปงุ้งงิ้งใส่กาแฟแล้ว

“พูดผิด” ยักษ์ยังจับมือฉันไว้ไม่ยอมปล่อย “จะถามว่าไปไหน”

จะถามฉันว่า ไปไหนแต่ดันพูดผิดเป็นคำว่า ที่ไหนว่างั้นเถอะ เนี่ยเหรอไม่เมา

“ไปมอ” เห็นท่าทางยักษ์แล้วหงุดหงิดถึงได้พยายามจะดึงมือออก

“ไปส่ง...” ยักษ์กำมือฉันไว้ ก่อนจะดึงมันไปแนบกับริมฝีปากที่ฉ่ำชื้น ฉันสะดุ้งไป ฝ่ามือร้อนผ่าวไปหมด

“อ... อย่ามาทำแบบนี้นะยักษ์ น้องฉันอยู่ พี่ขมก็อยู่” เสียงฉันสั่นไปวูบหนึ่งในระหว่างที่กระซิบประโยคแรก และทำตาดุใส่เขาเป็นการตอบแทน “นายกำลังเมา คราวนี้อย่าเถียงนะ”

“เมาก็เมา” เขาว่า

“เออ”

ดวงตายักษ์หรี่ลงเล็กน้อย ฉันคิดว่าเขากำลังจะหลับมากกว่า แต่ยังไม่วายปากดี

“เมาๆ” ยักษ์พูดวลีแรกแล้วเว้นจังหวะเล็กน้อย “เอามันส์”

“ไอ้...” ฉันแทบลมออกหู เกลียดตอนที่หมอนี่พูดแบบนี้นัก ถึงจะแอบกระซิบให้ฉันได้ยินคนเดียวก็เถอะ สาบานได้ว่าฉันหวิดจะได้เล่นงานยักษ์อย่างเต็มรูปแบบแล้ว

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อกๆๆๆ

ถ้าไม่ติดว่ามีเสียงเคาะประตูรัวๆ เหมือนคนคลั่งดังมาจากทางเข้า พี่ขมกับกาแฟทำแค่หันไปยังต้นเสียง ฉันผลักหัวยักษ์ออกแล้วเป็นคนเดินไปส่องตาแมว พอเห็นว่าเป็นพี่ว่านจึงเปิดประตู คิดว่าเขาคงแวะมาหาพี่ขมกับยักษ์ แต่ไม่... พี่ว่านเดินเลยฉันเข้าไปด้านในโดยไม่แม้แต่จะทักทาย ท่าทางพี่ว่านไม่ได้อารมณ์ดีนัก เขาไม่ยิ้ม ไม่อะไรทั้งนั้น ทำแค่เดินไปหาน้องสาวฝาแฝดของฉันที่หันมาทำหน้าตกใจ

“มานี่!!” เขากระชากแขนกาแฟด้วยความรุนแรงโดยไม่สนใจใคร

“...ปล่อย” กาแฟซึ่งถูกรั้งให้ลุกยืนเคล้นเสียงตอบ ขณะที่พี่ว่านดึงแก้วออกจากมือเล็กแล้ววางกระแทกลงกับโต๊ะ ฉันเห็นน้องสาวพยายามบิดข้อมือออกจากพี่ว่าน “ปล่อย!!

พี่ว่านมองหน้ากาแฟ เหมือนพวกเขากำลังทะเลาะกันอยู่กลางห้อง ขณะที่พี่ขมเมาจนหลับ ยักษ์ซึ่งยังนั่งอยู่ที่เดิมก็เงยหน้ามองสองคนนี้เงียบๆ

อะไรกันน่ะ?

ฉันขมวดคิ้วและเกิดคำถามขึ้นในใจ ถึงกาแฟจะไม่เคยบอกอะไรฉัน แต่เนื่องจากเป็นแฝดกัน ฉันจึงพอมองออกอยู่บ้างว่ากาแฟค่อยข้างซุ่มและร้ายพอตัว

บางทีฉันก็คิดว่าเธอเป็นแฟนกับพี่ว่าน บางทีก็คิดว่าไม่น่าใช่ และบางครั้ง... ฉันก็คิดว่ากาแฟไม่ได้คบใครเลย

แต่วันนี้จู่ๆ พี่ว่านก็เข้ามากระชากกาแฟต่อหน้าฉัน

“พี่ว่าน คุยกันดีๆ ดิ” ฉันเดินเข้าไปหา เข้าใจมั้ยว่าเมื่อเห็นคนในครอบครัวโดนกระชาก เป็นไปไม่ได้ที่ฉันจะไม่ทำอะไรเลย ฉันมองพี่ว่าน “พี่ว่านปล่อยแฟก่อน”

พรึบ!

แต่พี่ว่านไม่สน เขามีความสามารถและมีความแข็งแรงมากพอที่จะลากกาแฟผ่านร่างฉันไป ฉันคว้าแขนน้องไว้ แต่แรงฝั่งนั้นมีมากกว่า

“ว่าน ปล่อย!” ฉันได้ยินเสียงกาแฟพูด แต่พอไม่ได้รับการตอบรับจากคู่สนทนา เธอก็เปลี่ยนสรรพนาม “ไอ้เหี้ยว่าน!

กดส่องเรื่องพี่ว่าน >> คลิกอ่าน

[อัพครบ]

LTA LUKTARN
ตอนนี้เปิดโอนแล้วนะ ทั้งยักษ์ทั้งแสนโสมเบย
กดลิ้งค์ >> meawparadise.com
1 เม้น 1 กำลังใจ
ฝากเรื่องพี่เสี่ยด้วย อัพแล้วนา กดที่รูปเลย
ลิ้งค์กันพลาด https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1571433

ส่วนคนที่สั่งซื้อ หนังสือน่าจะได้ตอนที่ตาลอัพถึง 55-60% ณ.จุดนี้ยังมีเวลาถึง 23 มกราจ้า
ลิ้งค์สั่งซื้อ >> meawparadise.com
ฝากไลน์ OFFICIAL ของตาลกับเหมียวด้วยน้า

ถ้าชอบพี่ยักกี้กดแอดแฟนด้านล่างเลย




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 283 ครั้ง

615 ความคิดเห็น

  1. #29803 som.vrs (@duangkamon0505) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 18:24
    แฟมันร้ายยย
    #29803
    0
  2. #29767 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 01:08
    กาแฟโหดกส่าชาแน่ๆๆๆๆ
    #29767
    0
  3. #29736 GG_Uno (@ene300540) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 15:57
    น้องแฟสายโหด
    #29736
    0
  4. #29668 Podiipody (@exo-pod) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 09:13
    โอ้ววว โหดสัสส ต้องติดตาม
    #29668
    0
  5. #29667 -Kato_Megumi- (@kato_Megumi) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 08:48
    ไอเอี้ย โหดสัส
    #29667
    0
  6. #29655 kaily_ktc (@kai_ktc) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 23:07
    ว้าวววแฟแรงจริง
    #29655
    0
  7. #29636 LoveYoonA26 (@LoveYoonA26) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 20:11
    แฝดคู่นี้มีความแซบ ความเผ็ชช เบอร์แรงมากกกก
    #29636
    0
  8. #29629 ray98 (@ray98) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 17:25
    อุต๊ะ!!!
    #29629
    0
  9. #29618 Miw Kwanchanok (@miw5944) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 16:10
    อุ้ยเเฟตกใจหมด5555คู่นี้เค้ารุนเเรงดีนะค่ะโอ้ยตามไปอ่านเเปอยากรู้อยากเห็น5555พี่ยักดูมึนๆนะค่ะนั่งมองเเบบมึนๆ
    #29618
    0
  10. #29617 Butter_m (@Butter_m) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 16:02
    ตกใจกาเเฟ555555
    #29617
    0
  11. #29598 Niinewna (@Niinewna) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 13:35
    พี่ว่านดุเดือดแน่นอนน
    #29598
    0
  12. #29597 Naabwunnnn. (@nupneungz) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 13:32
    โอโห้..วันนี้ พ๋มได้รุ้ว่า กาแฟดุกว่าใบชา 55555

    เก้บเฮียยขมด่วนนนค่าาาา!
    #29597
    0
  13. #29596 Like A Virgin (@eve_deeja) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 09:29
    พี่ขมคะ ก่อนจะดูแลน้อง พี่ควรดูแลตัวเองก่อนนะตอนนี้ 55555
    #29596
    0
  14. #29595 อาจุมม่าไง (@saowaluk47tinew) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 08:14
    พี่ขม are u okay?
    #29595
    0
  15. #29594 mild285469 (@mild285469) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 07:53
    ขมผู้โดนเมิน????????
    #29594
    0
  16. #29593 When (@princessploy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 07:49
    โอยแฟแรงมาก 5555555
    #29593
    0
  17. #29592 EYEMI. (@parichatpopeye) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 06:57
    สงสารพี่ขม555555
    #29592
    0
  18. #29591 yui-oi (@yui-oi) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 06:17
    พี่ขมพลาดช็อตเด็ด น้องเขยอยู่กันครบ หลับได้ไงงง 555
    #29591
    0
  19. #29590 Poonah3943 (@Poonah3943) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 05:46
    แฟแรงมา
    #29590
    0
  20. วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 03:07
    เฮียว่านน
    #29589
    0
  21. #29588 kalakade (@kalakade) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 01:33
    ผัวเก่าดมียเก่าคุยกันน่ารักดี
    เมาแล้วมุ้งมิ้ง เมาๆ แล้วเอามันส์ดี พี่ยักษ์บอกมา...
    ว่านกาแฟ ท่าจะแซ่บ ว่าก็ว่าเถอะแอบสงสารพี่ขมเหมือนกันนะ
    มีน้องสาวแสนสวยทั้งสองคน ดันมาได้กับเพื่อนตัวเองทั้งสองคนเลย
    #29588
    0
  22. #29587 ชิเมโจได๋ (@pipytd) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 01:20
    ยักกี้นางเมาเเล้วน่ารักน้าา ว่านแฟก้เเซ่บนะเหวยยย รอคู่นี้ต่อไปค่า
    #29587
    0
  23. #29586 Nalinee Prongnamjai (@icezy30) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 01:15
    กาแฟ แรงอ่าาาา
    #29586
    0
  24. #29585 MTWR (@mmz12) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 01:06
    กาแฟอย่างโหดดดดด
    #29585
    0
  25. #29584 Pvl6ic (@kykth) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 01:03
    เฮ้ย น่าติดตาม
    #29584
    0