END {สนพ.Sense Book} ❖Mr.Zack❖

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 438,339 Views

  • 10,121 Comments

  • 7,162 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    610

    Overall
    438,339

ตอนที่ 7 : {อัพครบ} แซคอย่าผยอง❖ลองของ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54421
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 629 ครั้ง
    18 พ.ค. 61


เครดิตภาพ tumblr , weheartit pinterest , flickr

เครดิตเพลง youtube เนื้อเพลง aelitaxtranslate


คำแนะนำก่อนอ่าน :: ฉากไม่เหมาะสมจะไม่อัพลงเด็กดี คุณสามารถข้ามไปและอ่านแค่เนื้อเรื่องได้ถ้าไม่ชอบ ใช้วิจารณญาณในการอ่านให้มาก นิยายเรื่องนี้เต็มไปด้วยมุมมองที่คุณคิดไม่ถึง ตัวละครสีเทา อิมเมจที่ใช้ไม่เกี่ยวข้องใดๆ กับเนื้อเรื่อง รับทราบ



:: Song ::   ดอกไม้ที่ทำตก : เก่ง ธชย


EPISODE07



ช่วยทำให้คนที่นิคเกลียดหายไปที จะสั่งสอนพวกมัน ทำยังไงก็ได้ เอาพวกมันไปทิ้งที’

‘กูจะตามล่อมึงจนกว่ามึงกับเมียมึงจะหายหัวไป’

‘คิดยังไงมาจับมือถือแขนกู... ปกติทำเป็นไม่สนใจ

เสียงของนิค ไอ้โนม ไอ้เก๋งดังผสมกันอยู่ในหัวผม

เพิ่งรู้ว่าเป็นกูที่ควรหายไป

เพิ่งรู้ว่าเป็นกูที่เข้าไปเสือกในชีวิตคนอื่น

เป็นกูนี่เอง...

“หึ...”

 

Nikh Akiras Talk

[ถ้าเลือกแบบนั้นแล้ว... อะไรจะเกิดก็ปล่อยให้มันเกิดไปแล้วกัน]

“คือนิค...”

[ไว้พี่ค่อยคอลหาใหม่ บาย]

พี่วันหนึ่งวางสายไป...

สองชั่วโมงก่อนหลังจากพี่โนมตัดสายไปฉันก็พยายามโทรหาเขาอีก แต่เขาไม่รับ ดังนั้นจึงโทรหาพี่วันหนึ่งก่อนหน้านี้เธอก็ไม่รับเช่นกัน ฉันโทรหาน้องโบว์ โทรหาเจ้าของหอพัก (แม่น้องโบว์) แต่ไม่มีใครรับสักคน

มีแค่พี่วันหนึ่งที่โทรกลับมาเมื่อกี้

พี่วันหนึ่งกับพี่คัมไม่คิดมาก่อนว่าสองคนนั้นจะไปมีเรื่องกันทุกวันจริงๆ จนกระทั่งพี่คิวโทรมาบอกเมื่อวานนี้ แปลว่าทุกคนรู้ก่อนฉัน

ตอนแรกพี่วันหนึ่งยังย้ำตลอดว่านี่ไม่ใช่เรื่องของฉัน แต่ฉันก็เล่าไปแล้วว่าเพิ่งตกลงเป็นแฟนหลอกๆ กับพี่โนมเมื่อกี้ ฉันไม่ได้เล่าว่าวันนี้เจออะไรมาบ้าง แค่เล่าว่าทนพวกเก๋งไม่ไหวเลยพูดไปด้วยอารมณ์ว่าอยากให้คนที่ฉันเกลียดหายไปสักที

คำตอบของพี่วันหนึ่งจึงกลายเป็นว่า ‘ฉันเลือกเอง’

แต่พอวางสายจากพี่วันหนึ่ง ฉันก็รู้ว่าเรื่องคนอื่นไม่ได้สำคัญเท่ากับอาการของน้องโบว์ ฉันนั่งรอให้โบว์และแม่ของเธอที่เป็นเจ้าของหอพักกลับมา

แต่ก็ไร้เงาพวกเขา

ฉันกดเบอร์ของพ่อสาม อยากโทรไปหาพวกพ่อๆ แต่นิ้วมันแข็งทื่อ

ฉันกลัวว่าพวกเขาจะลำบากใจที่จะคุย

ฉันระแวง... ระแวงอะไรก็ไม่รู้

ตอนนี้มันมืดมากแล้ว ฉันตัดสินใจปาดน้ำตาแล้วเดินขึ้นไปยังห้องพัก ระหว่างทางฉันเดินสวนกับไอ้หื่นกาม มันแอบมองฉัน แต่ฉันไม่มีเวลาไปสนใจมันอีก

ฉันเข้ามาในห้อง ล้มตัวลงนอนบนที่นอนในห้องแคบๆ และว่างเปล่า แผลที่ปากปวดตุบๆ หัวก็ปวด ตาก็ปวด...

ที่จริงฉันไม่ควรพึ่งพาใคร คนรอบข้างจะได้ไม่เดือดร้อน แต่แนก้พลาดเอาพี่โนมเป็นที่พึ่งไปแล้ว

ควรจะทำไงต่อไป

ควรเดินไปทางไหน

ตึง!!

แต่แล้วเสียงประตูห้องถูกกระแทกอย่างรุนแรงก็ช่วยปลุกสติฉันขึ้นมา

ตึง! ตึง! ตึง!

มันใกล้เคียงกับการเคาะประตูมาก แต่รุนแรงกว่าจนกลอนสั่น หอพักนี้ไม่ได้ดีมาก ห้องพักไม่ได้ดีเท่าไหร่ ทุบแรงกว่านี้กลอนต้องพังแน่

แต่ใครทุบ?

ยังดีที่ล็อกห้องไว้แล้ว ฉันยันตัวลุกโดยไม่ส่งเสียง รีบควานหามีดคัทเตอร์มาไว้ในมือพร้อมโทรกลับไปหาพี่วันหนึ่งด้วย

ตึง!!!!

แต่ประตูเปิดออกซะก่อน ฉันชะงัก

ตื๊ด... ตื๊ด...

ใบหูยังได้ยินเสียงสัญญาณในมือถือที่รอให้พี่วันหนึ่งกดรับ

ซึ่งถึงกลอนน่าจะพังแต่ก็ใช่ว่าจะปิดไม่ได้ เพราะคนที่พังกลอนประตูเข้ามาได้นั้นตรงเข้ามาโดยไม่ลืมใช้แรงเหวี่ยงประตูให้ปิดลง ก่อนจะเอามือถือของฉันไป

ตุบ!

เป็นแซค เขาเขวี้ยงมันไปทางอื่น ทุกการกระทำนั้นรวดเร็วราวกับพายุหมุน

เขามาที่นี่พร้อมรอยแผล กลิ่นเบียร์ และสายตาที่น่ากลัวตั้งแต่แรกเห็น

“ออกไป!” ฉันสั่งตัวเองให้ตื่นตัวด้วยการเดินถอยหลังพร้อมดันมีดคัทเตอร์ขึ้นมา “ออกไป ไม่ต้องเข้ามาใกล้!”

“เธอกล้า?” เขาใช้แผ่นอกดันทั้งคัทเตอร์และฉันให้ถอยไปจนติดกำแพง “กล้าก็แทงมา”

“...”

“แทง!” เสียงที่เฉียบขาดทำให้ฉันสะดุ้ง พร้อมกันนั้นเขาเป็นฝ่ายดันตัวเข้ามา ฉันจะเบี่ยงทั้งตัวเองและคัทเตอร์หนีไปทางอื่น แต่แซคฉวยมือข้างที่ถือคัทเตอร์ของฉันไว้แล้วจับให้ใบมีดกดลงบนแผ่นอกเขา

เขาไม่เข้าใจคำว่าขู่เหรอ ฉันยังอยากมีอนาคตอยู่ในโลกใบนี้นะ

แซคดื่มมา แต่อาจไม่ถึงกับเมา เขากำลังโมโห

“ออกไปจากห้องคนอื่นเลย!” ฉันบังคับเสียงไม่ให้สั่น “ไป!!”

ด้วยสถานการณ์ตอนนี้ฉันไม่แม้แต่จะคิดถามว่าแซคมาถึงห้องฉันได้ยังไง เพราะตอนนี้อยากไล่เขาไปมากกว่า

แต่แซคกลับยิ่งบีบมือข้างที่ถือคัทเตอร์ของฉันแรงขึ้นจนเสื้อเขาขาดเป็นริ้ว กดเข้าหาตัวเขาแรงขึ้นจนฉันมองไม่ทันว่ามันบาดผิวเขารึเปล่า แรงมากซะจนฉันต้องใช้อีกมือทุบแผ่นอกแกร่งดัง ‘ตุบ!’

ดังนั้นแซคจึงได้บิดมือข้างที่ถือคัทเตอร์ของฉัน

แกร๊ง...

“ถ้าคิดจะไปฉันคงไม่มา” เสียงที่เย็นเยียบของแซคมาพร้อมกับการที่คัทเตอร์หลุดมือฉัน

“ไม่ต้อนรับ...” ยังพูดได้ไม่ทันจบประโยค แซคก็จับไหล่ทั้งสองข้างของฉันไว้แน่น เขาออกแรงเหวี่ยงจนเราสองคนล้มลงบนที่นอน “อึก...”

น้ำตาฉันยังไม่ทันหายไปดีก็กลับมาปริ่มเหมือนเดิมอีกครั้ง อาการจุกลามไล้ไปทั้งตัวเพราะฉันเป็นฝ่ายที่ถูกเหวี่ยงให้ลงมานอนหงายอยู่ใต้ร่างเขา มือแกร่งบีบขยำไหล่ฉัน

แควก!

และโดยไม่ทันตั้งตัว คอเสื้อของฉันก็ถูกเขากระชากจนขาด

“แฟนเธอต่อยฉันซะยับ”

“...”

“คำสั่งเธอศักดิ์สิทธิ์ดี”

อากาศเย็นๆ ปะทะร่างกายช่วงบนของฉัน แรงกระชากทำให้ผิวฉันเป็นรอยแดง ด้วยคำพูดของแซค ฉันไม่ต้องประมวลผลมากมายก็เข้าใจได้ว่าแซคได้ยินที่ฉันพูดกับพี่โนมตอนที่คุยโทรศัพท์กันจริงๆ

เขามาที่นี่เพื่อ...

“พี่โนมต่อยนายเพราะนายหยาบคายกับฉัน นายหาเรื่องเองทั้งนั้น”

ถึงแม้ฉันจะรู้ดีอยู่แก่ใจว่าถ้าแค่หยาบคายกับฉันเรื่องมันก็ควรไกล่เกลี่ยกันได้ตั้งแต่คืนนั้นแล้ว แต่สองคนนี้กลับหันดาบเข้าหากัน ตอนนี้ก็เพิ่งรู้ว่าออกไปหาเรื่องกันทุกวัน

ฉันหลับตาแล้วดิ้นขลุกขลักอยู่ใต้ร่างแซค น่าโมโหที่ถึงแม้ปกติฉันจะมีแรงแขนมาก แต่กลับสู้แซคที่ตัวใหญ่กว่าเท่าหนึ่งไม่ได้เลย

“กล้าทำ แต่ไม่กล้ารับ” คำคาดโทษมาพร้อมกับแรงบีบข้อมือที่ทำให้ฉันผวา กลิ่นเบียร์จากร่างแซคทำให้ฉันต้องคิดใหม่แล้วว่าเขามีอาการเมามากน้อยแค่ไหน “รู้มั้ย มันพูดว่าไง?”

“...” ฉันเม้มปากแน่น ไม่ว่าแซคจะเป็นแฟนเก่าฉันหรืออะไรก็ตาม แต่เขาเป็นผู้ชาย และตอนที่ผู้ชายโมโหมันน่ากลัวเสมอ

“รู้หรือไม่รู้!” เวลาที่แซคใช้เสียงที่เข้มกว่าปกติ มันทำให้เขาดูดุมาก

ตั้งแต่เมื่อก่อน ไม่ว่าจะก่อนคบกัน คบกันแล้ว หรือเลิกกันไป แซคไม่เคยขึ้นเสียงใส่ฉันด้วยท่าทางแบบนี้เลยสักครั้ง

เขาเป็นคนเงียบๆ

ทุกคำที่พูด ปกติมักจะใส่เสียงโทนเย็น

แต่ตอนนี้เขาตวาดฉัน

“ไม่รู้” ฉันหันหน้าไปทางด้านข้าง ไม่แม้แต่จะลืมตาขึ้น

“มันบอกว่าจะตามซัดฉันจนกว่าฉันกับเมียฉันจะหายหัวไป” แซคกระซิบลอดไรฟัน มือหนาข้างหนึ่งเคลื่อนมารวบมือทั้งสองข้างของฉันไว้แน่น

ร่างกำยำใช้ท่อนขากักขาฉันไว้เพื่อกันไม่ให้เตะเขา กดทับจนแน่น

“...เจ็บนะเว้ย”

ฉันเกือบจะพูดไม่ออกอยู่แล้ว อาการเจ็บแปลบลึกๆ ลามไล้ไปทั่วตัว และบางที ฉันก็ไม่รู้ว่ามันเจ็บที่ตรงไหนกันแน่

นั่นส่งผลให้ลมหายใจฉันขาดห้วงจนต้องหายใจเอาอากาศเข้าปอดมากขึ้น

“มันบอกว่า...” ลมหายใจรุ่มร้อนไปด้วยความกรุนโกรธเป่ากระทบแก้มฉันในยามที่เขาถ่ายทอดคำพูดของพี่โนมให้ฉันฟัง “เมียเหี้ย ผัวต้องรับผิดชอบ”

บางคำที่เขาพูดคนอื่นอาจต้องใช้เวลาถึงจะเข้าใจ แต่ฉันเป็นคนที่เคยชินกับแซคมาช่วงหนึ่ง เพราะงั้นฉันจึงทำความเข้าใจได้ว่าแซคเอาสิ่งที่พี่โนมพูดมาสนองคืนให้ฉัน ถ้าการที่เก๋งทำเลวแล้วแซคต้องรับผิดชอบ พี่โนมที่เลวในสายตาแซคก็ถูกยัดเยียดอยู่ในความรับผิดชอบของฉันเหมือนกัน

มันคือวิธี ‘หนามยอกต้องเอาหนามบ่ม’

“นะ นายก็ไสหัวไปสิ หายไปซะสิ อย่ามายุ่งกับฉัน”

แต่ฉันยังรั้นจะดิ้นและจำเป็นต้องลืมตาขึ้น ใบหน้าที่สวยเหมือนผู้หญิงของแซค เวลาทำหน้าเย็นชาแบบนี้... ความสวยก็ไม่มีผลกับเขาอีกต่อไป

แซครวบตัวฉันไว้แน่นหนามากเกินไป เสื้อฉันขากวิ่นต่อหน้าต่อตาเขาไปแล้ว

“ที่ผ่านมาเป็นฉันที่ยุ่ง?”

“...”

ไม่เลย เขาไม่ได้ยุ่งกับฉัน เป็นฉันที่สะเหล่อเข้าไปฉุดเขาตอนที่เขาเมาเอง

“ฉันหาเรื่อง?”

“...”

คนรอบตัวเขาหาเรื่องฉัน ไอ้เก๋งที่ประกาศตัวเองว่าเป็นเมีย... เป็นแฟนเขานั่นแหละที่หาเรื่องฉัน

"ฉันเริ่ม?"

"..."

เป็นฉันเองที่เริ่มกับแซคงั้นเหรอ เพราะฉันดันเขวี้ยงไม้กลองไปโดนเขา อ้อ... เป็นฉันอีกแล้ว

ฉันอยากจะพูดออกไปให้ได้อย่างใจคิด แต่ไม่อยากให้มันกลายเป็นเสียงสะอื้น เพราะสุดท้ายแล้วแซคก็จะมองว่าฉันบีบน้ำตาเล่นละครใส่เขา

“ใครวอนจะโดนดี?” เขาถาม

“...”

“ฉัน?” เขากวาดมองรูปร่างฉันและพูดด้วยริมฝีปากที่ปริแตก “หรือเธอ”

สิ่งที่แซคพูดทำให้ฉันนึกถึงคำที่พี่คัมเคยพูดไว้

'นิคก็ลองคิดดูดิ ถ้าเป็นนิค... นิคเจอแฟนเก่าที่เคยรักมาก แต่แฟนคนนั้นดันทำผิดกับนิค แล้วนิคก็ดันไปแสดงอาการหวงมัน คำถามคือนิคอยากจะกลับไปรีเทิร์นกับคนที่เคยทำร้ายนิคมั้ย'

'ถ้านิคกลับไป แปลว่าโง่ เจ็บแล้วไม่รู้จักจำ'

'ร้อยทั้งร้อยผู้ชายจะไม่มาให้แฟนเก่าคนนี้เห็นหน้าอีก'

ตั้งแต่วันที่มีเรื่องกันที่ร้าน แซคก็ไม่ได้มาให้ฉันเห็นหน้าอีก จนวันนี้หลังจากที่ฉันโทรหาพี่โนม เขาก็มา...

“ยะ อย่ามาบ้าแถวนี้ นี่ไม่ใช่ห้องนาย” ฉันพยายามเค้นเสียงสู้เขา ไม่ยอมปล่อยให้น้ำตาและความอับอายที่โดนกระชากเสื้อฉาบอยู่เหนือแววตา “นายก็รู้ว่าฉันมีแฟนแล้ว เราเลิกกันไปแล้ว นายจะมาทำแบบที่ทำอยู่ไม่ได้!

“ไม่เห็นยาก” มันแปลได้ว่า... พอฉันแย้งว่าทำแบบนี้ไม่ได้ เขาก็แย้งกลับว่ามันไม่ยากหรอกไอ้สิ่งที่เขาจะทำน่ะ

แม้แซคจะไม่ได้คุกคามฉันอย่างบดเบียด แต่สายตาที่ส่อประกายเย็นเยียบกลับทำให้ฉันหนาวสั่นลึกๆ ทั้งที่เหงื่อเริ่มชื้นตรงแผ่นหลัง

“อะไรไม่ยาก...” คำถามที่สั่นไหวของฉันถูกทำให้ชะงักกลางอากาศเมื่อโดนอุ้งมือหนาบีบเค้นต้นแขนแรงๆ หนึ่งที

“นอกใจไง”

“...”

“อย่าบอกว่าไม่ใช่งานถนัดเธอ”

แววตาที่เย็นชาเหมือนเส้นเสียงนั้น... ลึกๆ แล้วยังคาดโทษฉันอย่างเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา

“อะ...”

คำปฏิเสธไม่ยอมออกมาจากริมฝีปากฉัน ในที่สุดฉันก็เบี่ยงหน้าไปด้านข้างอีกรอบ

ร่างฉันหนาวสะท้าน ตลอดเวลาฉันพยายามจะไม่คิดว่าแซคมาที่นี่เพื่อรังแกกัน แต่ในที่สุดแล้วฉันก็หลอกตัวเองต่อไปไม่ได้อีก

ฉันเลือกที่จะส่ายหน้าให้กับการกระทำของแซค ฉันคิดว่าจะหวีดเสียงให้ดังเพื่อให้ใครก็ได้ที่ยังอยู่แถวนี้ได้ยิน แต่แซคกลับใช้มืออีกข้างหนึ่งยึดคางฉันไว้ เขาออกแรงบีบและรั้งให้ฉันหันกลับมาเผชิญหน้าด้วย

“พวกมันเตะฉันตรงไหนบ้าง วันนี้เธอควรรู้” แซคที่โหดร้ายเป็นสิ่งเดียวที่ฉันไม่คิดว่าชาตินี้จะได้เห็น

“จะทำอะไร อย่า...” ฉันพยายามจะส่ายหน้า ทั้งโกรธ ทั้งโมโห ทั้งเสียใจ และมองแรงใส่เขา

“เอาคืน”

ไม่ใช่แค่พูด แต่แซคยังกวาดมองผิวกายที่ถูกปกคลุมด้วยเสื้อขาดๆ จนบราเซียร์โผล่อีกด้วย

“อย่าพูดบ้าๆ” ฉันเบิกตาโพลง ความอายฉาบขึ้นมาบนใบหน้า “อย่ามาทำฉันนะ”

“หึ” การแค่นหัวเราะคือสิ่งเดียวที่ฉันได้ยินจากริมฝีปากหยักลึกตอนที่เขาโน้มใบหน้าลงมาตรงซอกคอฉัน

ทั่วทั้งร่างกายถูกแซคคุมเชิงไว้จนหมด เขากดมือทั้งสองข้างของฉันไว้กับฟูกนอน แรงบีบเคล้นส่งผลให้ฉันกัดริมฝีปาก ฉันนึกอยากจะดูว่าดวงตาและใบหน้าของแซคยังมีความรู้สึกอยู่รึเปล่า แต่กลับไม่สามารถมองเห็นได้จากตรงนี้

กึก

อาการเจ็บแปลบลามไล้ผิวฉัน ริมฝีปากที่ยังมีรอยเลือดจากการโดนพี่โนมทำร้ายแตะต้องซอกคอฉัน ซี่ฟันเขาครูดผิวฉัน

“แซค!” ฉันกลั้นอาการร้อนผ่าวจนแสบที่สุมอยู่รอบดวงตาไว้อย่างสุดความสามารถ ดิ้นสุดแรงอยู่ใต้ร่างเขา “ฉันเกลียดนายแน่ ฉันจะ... อึก”

แซคชะงักไป วูบหนึ่งเขาผ่อนแรงที่ฝ่ามือลงจนฉันสามารถสะบัดหลุดได้

วินาทีนั้นฉันกำมือแล้วเหวี่ยงเข้าที่ข้างแก้มเขาหนึ่งทีแรงๆ จนเกิดเป็นเสียงดัง ‘ผัวะ!’

ใบหน้าของแซคหันไปทางด้านข้าง และฉันไม่ได้หยุดเท่านั้น มันคือสัญชาตญาณของคนที่จะเอาตัวรอด

มือฉันทั้งทุบและจิกทึ้งเสื้อแซค วูบหนึ่งเสื้อเขาหลุดลุ่ยจนสามารถมองเห็นรอยช้ำจากการโดนทำร้ายได้ แต่ฉันจะไม่หยุดมือจนกว่าแซคจะยอมออกไป ส่วนแซคที่โดนฉันต่อยไปเมื่อครู่จึงหันกลับมา ดวงตาเขาหลุบมองฉันจนชวนให้หนาวเหน็บ

“เราเกลียดกันอยู่แล้ว”

“...”

“เอาให้สุด”

คำนั้นทำให้คิดได้ว่า... ไม่ว่าฉันจะพูดอะไร แซคก็อาจจะไร้ความรู้สึกกับฉันนานแล้ว ฉันพยายามดันและจิกข่วนเขา

“คนที่เกลียดกันเค้าไม่ทำเรื่องแบบนี้กันหรอก”

“...”

“ผู้ชายที่เกลียดผู้หญิงเค้าไม่ทำกันแบบนี้หรอก...”

กึก!

มือหนากระชากเสื้อและบราเซียร์ออกไปอย่างรุนแรง ริมฝีปากหยักลึกฉกวูบลงมาบนผิวกายใต้ไหปลาร้าของฉัน


[CUT 20+ ค่อนข้างรุนแรงทางด้านอารมณ์ ตัดสินใจด้วยตัวเองว่าจะอ่านหรือไม่อ่าน ลิ้งค์ไปหาเอาจากเพจนะ อัพแล้ว]


-ต่อ-

“ฮึก... นายบอกว่าจะไม่ทำร้ายฉัน”

“...”

“นายเคยสัญญาว่าจะไม่ทำร้ายฉัน ฮือ ฮึก” คำพูดนี้หยุดการเคลื่อนไหวของแซค คล้ายกับสวิชต์ไฟของเขาที่ปิดไว้ถูกเปิดขึ้นมากะทันหัน...

ร่างฉันสั่นเทิ้มไปด้วยความกลัว ลมหายใจติดขัดและขาดห้วง ในหัวมีเหตุการณ์หนึ่งแล่นผ่านเข้ามา

เหตุการณ์นั้นมันเกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อนที่ญี่ปุ่นตอนเรายังคบกัน ฉันใส่ชุดนักเรียน นั่งอยู่บนม้านั่งตรงข้างบ้านของแซคเพื่อรอเขากลับมา ฉันนั่งอยู่ตรงแต่เที่ยงจนมืด มือถือฉันก็แบตหมด จนแซคโผล่มาอยู่ตรงหน้าฉัน

เขาถามว่า ‘ทำไมมาอยู่ตรงนี้’

ฉันจึงก้มหน้าและส่ายหัว

เขาถามอีกว่า ‘ร้องทำไม’

ฉันเลยเงยหน้ามองเขาแล้วตอบว่า ทะเลาะกับแม่’

วันนั้นดวงตาของแซคสำรวจรอยช้ำตรงแก้มฉัน เขายืนอยู่ไม่ห่างจากฉันมากเท่าไหร่ ฉันมองหน้าเขาและถามไปว่า...

‘นายจะทำร้ายฉันมั้ย’

‘...’

‘ถ้าวันหนึ่งนายเกลียดฉัน นายจะทำร้ายฉันมั้ย’

จำได้ว่าแซคเดินมาอยู่ตรงหน้าฉัน... เดินมาใกล้มากจนฉันที่นั่งอยู่บนโต๊ะสามารถซบหน้าลงกับกล้ามท้องของเขาได้ แซคไม่ได้กอดฉัน ไม่มีคำพูดหวานๆ ที่ขุดมาเพื่อปลอบฉัน ไม่มีคำถามกวนใจว่าทำไมหน้าฉันถึงมีรอยช้ำ ทำไมถึงทะเลาะกับแม่ แต่เขายืนอยู่ตรงนี้เพื่อให้ฉันซบหน้าร้องไห้จนกว่าจะพอใจ และถึงจะไม่ได้สัญญาว่าอนาคตเราจะมีวันที่เกลียดกันมั้ย แต่เขาพูดประโยคนี้กับฉัน

‘ฉันจะไม่ทำร้ายเธอ’

ถึงจะเกลียดกันก็ไม่ทำเหรอ

‘อืม’

‘สัญญาแล้วนะ’

‘...’

‘...’

‘อืม’


ไม่รู้ว่าตอนนี้ที่เขาชะงักไปเป็นเพราะนึกอะไรได้ เขาจะจำได้เหมือนที่ฉันจำได้รึเปล่า แต่มันจะมีประโยชน์อะไรอีก

เพราะในที่สุดเขาก็ทำ...

ฉันเจ็บมากๆ เพราะเขาทำร้ายฉัน

มันเจ็บมากเพราะเขาบังคับฉัน

“ฮึก...”

ฉันร้องไห้ออกมาอย่างสุดทน การสะอื้นที่รุนแรงส่งผลให้ยิ่งหายใจไม่ออก กระแสความเจ็บปวดพลุ่งพล่านอยู่ทั่วร่างกาย ทั้งภายนอกและภายในปวดร้าวจนไม่สามารถหยุดตัวสั่นได้ ฉันกอดตัวเองไว้อย่างไร้เรี่ยวแรง ค้นพบแล้วว่าสิ่งที่เจ็บปวดที่สุดคือหัวใจของฉันเอง

น้ำตาที่นองเต็มกรอบตาทำให้ฉันมองหน้าแซคที่อยู่เหนือใบหน้าตัวเองไม่ชัด เขาไม่เคลื่อนไหวอีก น้ำหยดหนึ่งจากที่สูงกระทบลงบนแก้มที่สั่นไหวของฉันก่อนที่ความเจ็บแปลบแสนอึดอัดที่ฝังลึกอยู่ตรงใจกลางร่างกายจะถูกดึงกลับออกไป

กางเกงยีนของแซคที่เคยเสียดสีอยู่ตรงใต้ขาอ่อนก็หายไปด้วย

แซคผละออกไปแล้ว...

ฉันงอตัวและยังกอดตัวเองไว้แน่น ฝังเล็บไว้ยังเรียวแขนทั้งสองข้าง เนื้อตัวฉันมีแต่รอยเลือดจากริมฝีปากของแซคติดอยู่

แซคกับร่างกายแข็งแกร่งที่โหดร้ายของเขาถอยห่างออกจากตัวฉัน ลมหายใจร้อนๆ ที่เงยรินลดผิวฉันก็หายไปด้วยแต่ความเจ็บแปลบจากการกระทำยังอยู่

น้ำตาทำให้ฉันแสบหน้าแต่ก็ยังมองออกว่าตอนนี้แซคนั่งพื้นพิงผนังอยู่ฝั่งตรงข้ามกับฉัน ขาข้างหนึ่งของเขาเหยียดตรง ส่วนอีกข้างงอเข่าขึ้น สิ่งที่มองไม่ชัดคือ... ไม่รู้ว่าเขามองสภาพที่น่าเกลียดของฉันในตอนนี้อยู่มั้ย

“ฉันจะไม่ทำอีก” เสียงทุ้มต่ำที่ดังเข้ามาในหูนั้นไร้โทนความมีชีวิตชีวา เย็นและต่ำลึกจนฉันหนาวเหน็ม

"ฮึก..." ฉันคลายก้อนสะอื้นออกจากริมฝีปากหนึ่งครั้ง

"จะไม่ทำอีก" เขาย้ำ

แต่ฉันไม่เชื่อเขาอีกแล้ว...

[ติดตามต่อในเล่ม]

LTA LUKTARN
อัพๆๆๆ <3

ฉากคัทไปหาเอาเองนะ ในเพจนั่นแหละ งมๆ เอาหน่อยยย
1 เม้น 1 กำลังใจ



ทวิตติดแท็ก #แซคอย่าผยอง
1 เม้น 1 กำลังใจนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 629 ครั้ง

1,131 ความคิดเห็น

  1. #9927 Iglues_M (@mieexol) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 13:59
    นิคอ้ปป้าของเลา T T
    #9927
    0
  2. วันที่ 11 เมษายน 2561 / 01:06
    หน่วงเลย กุเนี่ยยยยยยยยยยย
    #9817
    0
  3. #8412 kusachi shiga (@shiga123) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 16:13
    ตอนกลับมาง้อนิค จะสมน้ำหน้าให้ ตอนนี้ก็สมน้ำหน้าอยู่//ไม่ต้องรอรู้เหตุผลตอนเลิกล้ะ สมน้ำหน้ามันตอนนี้แหละ!!#ทำดีร้อยครั้งไม่เท่าทำผิดครั้งเดียวนะเออ
    #8412
    0
  4. #7155 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:29
    นิคจ้าาาาT^T
    #7155
    0
  5. #6864 ppanyee riin'z (@yeeninja1930) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:19
    โอย หน่วงงง
    #6864
    0
  6. #6038 somsalala (@somsalala) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:53
    ฮื่อออ หน่วงไปอีกกกกกTT
    #6038
    0
  7. #5778 palllll (@palllll) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:10
    อ้าาาาาาาาาาา
    #5778
    0
  8. #5753 Nut (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:15
    ถถถถถถถ นิคคคคค~

    พี่แซค -*-
    #5753
    0
  9. #5677 Gasornie (@Gasornie) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:40
    เจิมค่าาาาา
    #5677
    0
  10. #5663 Tonlhew (@Tonlhew) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:12
    พี่ตาลล มาเถอะนะคะอิน้องจะขาดใจตายแล้วว
    #5663
    0
  11. #5662 Miiwchel (@loveka) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:34
    รออยู่จ้า
    #5662
    0
  12. #5661 ติ่ง LTA (@november-1997) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:50
    มาต่อเถอะนะ เจ้จ๋าาา
    #5661
    0
  13. #5659 kalakade (@kalakade) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:49
    รออออออออ
    #5659
    0
  14. #5658 Smilemin (@Smilemin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:23
    รอออออออออ
    #5658
    0
  15. #5656 pearlelpis (@pearlelpis) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:16
    อืม...  เราเป็นคนเดียวสินะที่คิดว่าแซคพรากผู้เยาว์อีกละ 555 

    ตกลงนิคคบกับแซคมานานแค่ไหนก่อนเลิกกัน...  คู่นี้มีอะไรกันครั้งเดียวแล้วเลิกเลยเหรอ ??
    #5656
    0
  16. #5655 mastch (@mastch) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:44
    ได้แต่รออย่างใจจดจ่อออออออ
    #5655
    0
  17. #5654 Nam ZooZa (@watchareeya23) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:41
    รออยุ่นร้าาาส
    #5654
    0
  18. #5653 Mintbushim (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:13
    หูยยยยย นิคกับแซคคิดเหมือนกันเลย
    #5653
    0
  19. #5651 Honery (@Miramarin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:13
    ท้องเลยๆๆ (จะมีรีดที่ไหนเป็นแบบเราบ้าง-_-!!)555
    #5651
    0
  20. #5650 หว๋าย.... (@n0867634212) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:35
     เสร็จแลัวเขายังกอดเธอไม เสร็จแล้วเขาก็หันหลังให้........ถ้านิค ท้อง ขึ้นมาละก็..บันเทิง ละพี่น้อง..
    #5650
    0
  21. #5649 Flukeeee (@Flukeeee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:15
    คนเลวววว งื้อออT____T
    #5649
    0
  22. #5648 ติ่ง LTA (@november-1997) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:06
    พี่แซคอยู่ในช่วงสับสน นักอ่านอยู่ในช่วงหน่วงใจ ถ้านิคตื่นคงหน่วงกว่านี้แน่เลย
    #สู้ๆเจ้ตาล นักอ่านด้วย 555
    #5648
    0
  23. #5647 Kaoztt (@Kaoztt) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:10
    งื้อออสงสารรร
    #5647
    0
  24. #5646 maywis (@nattariga77777) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:30
    โว้ยยยยอึดอัดแทน
    #5646
    0
  25. #5645 -since1999- (@a_l_i_e_n_12) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:28
    โอ้ยยยยย ต่างคนก็ต่างคิดว่าอีกฝ่ายเกลียดตัวเอง หน่วงโคตร TT
    #5645
    0