{ทำมือ} คุณคมเจ้าขา❖ Burned Gray

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 4,844,515 Views

  • 54,002 Comments

  • 30,359 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    52,655

    Overall
    4,844,515

ตอนที่ 5 : {อัปครบ} คุณคมเจ้าขา❖ภาค At second sign 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 144292
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7253 ครั้ง
    9 ก.ค. 61


เครดิตภาพ tumblr , weheartit pinterest , flickr

เครดิตเพลง youtube เนื้อเพลง aelitaxtranslate


คำแนะนำก่อนอ่าน :: ฉากไม่เหมาะสมจะไม่อัพลงเด็กดี คุณสามารถข้ามไปและอ่านแค่เนื้อเรื่องได้ถ้าไม่ชอบ ใช้วิจารณญาณในการอ่านให้มาก นิยายเรื่องนี้เต็มไปด้วยมุมมองที่คุณคิดไม่ถึง ตัวละครสีเทา อิมเมจที่ใช้ไม่เกี่ยวข้องใดๆ กับเนื้อเรื่อง รับทราบ


:: Song ::  stay with me chanyeol punch

ภาค At second sign

EPISODE 05






ทีมงานผู้หญิงคนนี้มองท่าทางของฉัน ก่อนจะหันไปมองคุณคมวูบหนึ่งแล้วหันมามองฉันอีกครั้ง ส่วนฉันนั้นได้แต่เก็บสายตากลับมา การกอดน้องไคไว้แล้วยืนก้มหน้านิ่งคือสิ่งที่ฉันทำได้

“ไม่เป็นไรค่ะ คุณคมไม่ถือสาหรอกนะคะ” ไม่นานทีมงานผู้หญิงคนเดิมก็ส่งเสียง ก่อนจะหันไปทางด้านหลังแล้วพูดกับดาราคนดังอย่างนอบน้อม “คุณคมคะ แล้วเสื้อของคุณคมที่น้องเค้าถือไว้นี่...ยังไงดีคะ”

ทันทีที่ได้ยินคำว่า ‘เสื้อ’ ฉันก็เรียบเรียงเรื่องราวอย่างรวดเร็ว คิดว่าไอ้ผ้าสีดำที่น้องไคกำแน่นไว้ตลอดต้องเป็นเสื้อของเขาที่เปียกฉี่น้องไคแน่นอน

“น้องไค” ฉันทั้งอายทั้งหน้ามุ่ย “น้องไคต้องปล่อยเสื้อก่อนนะ”

ให้เดินหนีไปตอนนี้ต้องไม่โอเคแน่ๆ เลย ทำเรื่องน่าอายไว้...เดินหนีไปไม่ได้หรอกนะ

“...!” น้องไคไม่โต้ตอบเป็นเสียง แต่ส่ายหน้า

ดังนั้นฉันจึงรวบรวมแรงเพื่ออุ้มน้องไคด้วยมือข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างก็พยายามจะดึงเสื้อออกมา ตอนนี้น่ะฉันนึกถึงหลักเหตุและผลไม่ทันเลย รู้แค่ว่านี่ไม่ใช่ของเรา ลูกชายเราจะเอามาถือไว้ไม่ได้

“ทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ เสื้อตัวนี้ไม่ใช่ของหนูนะ” ฉันกระซิบด้วยใบหน้าร้อนผ่าว รู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหล ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอับอายหรือโมโหกันแน่

“...!!” แต่น้องไคกลับยิ่งกำเสื้อสีดำในมือแน่น

“อย่าดื้อสิ” นี่แม่ขากำลังอ้อนวอนหนูอยู่นะ!

"ฮื้อ!" นี่เสียงน้องไค

คือถ้าฉันใช้แรงมากกว่านี้อีกนิด ผิวขาวๆ ของลูกชายต้องแดงเพราะการยื้อแย่งกันแน่

“ให้ไปเถอะ”

เสียงทุ้มต่ำที่ไม่ดังแต่ก็ไม่เบาผ่านเข้ามาในหู ฉันชะงักการเคลื่อนไหวในที่สุด สายตาไม่ได้เบนไปมองเจ้าของคำพูดเมื่อกี้หรอกเพราะเดาออกว่าคำว่า ‘ให้ไปเถอะ’ นี่เขาน่าจะไม่ได้พูดกับฉัน ดังนั้นจึงเงยหน้าไปมองพี่สาวที่เป็นทีมงานแทน

ทีมงานสาวสวยเมื่อได้ฟังประโยคดังกล่าวก็อมยิ้มให้ฉันกับน้องไคตามมารยาท ก่อนจะยกข้อมือขึ้นมาเพื่อดูเวลาแล้วทำหน้าตกใจ

“เสื้อตัวนี้ยกให้น้องเค้าไปตามที่คุณคมบอกเลยค่ะ ต้องขอตัวนะคะ” จากนั้นทีมงานก็รีบบอกลาฉันแล้วหันหลังให้เพื่อเดินกลับขึ้นรถในทันที

“ขอบคุณนะคะ ขอโทษที่ทำให้เดือดร้อนค่ะ”

นอกจากคำพวกนี้แล้วฉันไม่อาจพูดอะไรได้อีก รวมถึงรู้ตัวว่าไม่ควรมองไปด้านในรถตู้คันหรูนี่ด้วย

ครืด...

แต่จังหวะที่ได้ยินเสียงเลื่อนปิดประตูรถตู้ ฉันก็อดเบนสายตาขึ้นมองตามสัญชาตญาณไม่ได้ และพบว่าคุณคมคนดังไม่ได้มองมาทางนี้อีกแล้ว ใบหน้าเขามองตรงไปด้านหน้า ฉันละสายตาจากเสี้ยวหน้าที่ดูดีทุกกระเบียดนิ้วของเขาในที่สุด เพิ่งจะรู้สึกตัวว่าปลายเท้าจิกเกร็งอยู่ตลอดเวลา

จนกระทั่งได้ยินเสียงรถตู้เคลื่อนที่จากไป

เขาไม่สนใจอะไรนั่นแหละถูกแล้ว เขาไม่มองมานั่นก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว

จากนั้นฉันก็อุ้มน้องไคเข้ามาในห้องน้ำหญิงโดยไร้คำพูดใดๆ

เมื่อกี้นี้...ฉันเจอเขา

เมื่อกี้นี้...อยู่ใกล้มากเลยล่ะ

เมื่อกี้นี้...ฉันผ่านเหตุการณ์พวกนั้นมาได้ยังไงนะ

ฉันวางน้องไคไว้บนที่พักวางของหน้ากระจก มือเล็กยังกำเสื้อสีดำไว้แน่น ในใจฉันนึกอยากจะหาทางสั่งสอนสักหน่อย แต่พอเห็นลูกชายเงยหน้ามองด้วยท่าทางน่าสงสาร แก้มแดง ปากยู่...ฉันก็ได้แต่ถอนหายใจ

ลูกชายฉันยังเด็กมาก

เขาแค่ซนนิดหน่อย ดื้อนิดเดียว แล้วก็มีนิสัยที่ชอบสำนึกผิดแปลกๆ ด้วย ประมาณว่าพอรู้ตัวว่าทำผิดกับคนอื่นไว้ก็จะพยายามหาทางง้อในแบบของเขานั่นแหละ

แต่การที่กำเสื้อของคนอื่นไว้แน่นนั้นมันก็...ไม่ดีเลยนะ

“เอาเสื้อของคนอื่นมาเพราะรู้ว่ามันเลอะ อยากจะเอาฉี่ออกไปจากเสื้อใช่มั้ยล่ะ” นี่เป็นคำพูดของฉันที่พยายามจะมองในแง่ดีทั้งสิ้น “ขอให้แม่ขาได้มั้ย แม่ขาจะช่วยเอาออกให้นะ”

“อ้ะ” น้องไคกะพริบตาแล้วยอมยื่นเสื้อสีดำมาให้ฉัน

ฉันเอื้อมมือไปรับไว้แต่น้องไคไม่ยอมปล่อยมือ ราวกับอยากให้ฉันดูเฉยๆ เท่านั้น

ดังนั้นฉันจึงใช้มือคลำให้ทั่วเนื้อผ้า แต่กลับพบว่าเสื้อตัวนี้ไม่ได้เปียกชื้น ฉันขมวดคิ้วมุ่นแล้วลองก้มลงไปเอาจมูกอังกับเสื้อดูอย่างลืมตัว

ไม่มีกลิ่นฉี่เลย มีแต่กลิ่นน้ำหอมแนวสปอร์ตของผู้ชาย...เหมือนจะเป็นเสื้อที่ใส่แล้วด้วยรึเปล่านะ

ใส่แล้วงั้นเหรอ...

แต่เดี๋ยวนะ สรุปว่าไปกำเสื้อตัวไหนของเขามากันแน่

น้องไค!

น้องงงงงงงงงงงงงง!

“น้องไค เสื้อตัวนี้ไม่ใช่ตัวที่หนูทำเลอะนี่” ฉันจ้องลูกชายเขม็ง คราวนี้อดดุไม่ได้จริงๆ “ทำไมถึงดื้อแบบนี้คะ”

“...” น้องไคกะพริบตามองฉัน

“ของที่ไม่ใช่ของเรา จะไปเอามาไม่ได้นะ ทีหลังถ้าทำแบบนี้อีกแม่ขาจะลงโทษจริงๆ ด้วย”

พอฉันพูดจบน้องไคก็ก้มหน้ายืนนิ่งอยู่ยืนที่พักล้างหน้า ฉันเห็นว่าลูกหน้างอจ๋อยสนิทเลยถอนหายใจ จากนั้นก็จัดการกับกางเกงที่ส่งกลิ่นไม่น่ารักของเขา

ลูกชายฉันตอนนี้เริ่มรู้เรื่องแล้ว เขาไม่ชอบใส่แพมเพิร์ส เวลาอยากเข้าห้องน้ำก็จะบอกให้พาไปเข้า แต่ฉันเผื่อกรณีฉุกเฉินไว้ทุกรอบด้วยกับพบเสื้อผ้าสำรองของเขาติดกระเป๋ามาหนึ่งชุด

ฉันถอนหายใจหนึ่งที จัดการกับน้องไคเสร็จก็อุ้มเขาขึ้นแล้วพาเดินออกไป

“แม่ขา” จู่ๆ น้องไคก็ยื่นเสื้อตัวนี้มาให้ฉัน

“แม่ขาไม่เอาหรอกค่ะ”

“อ้ะ” แต่น้องไคจะให้ท่าเดียว ฉันก้มลงมองเด็กตัวน้อยในอ้อมแขน...คงกำลังสำนึกผิดของจริงแล้วสินะ

และแล้วผู้หญิงที่เด็ดขาดกับลูกไม่ได้อย่างฉันก็ต้องยิ้มออกมา

“น้องไคเป็นคนขอมา มันก็เป็นของน้องไคนั่นแหละ ได้มาแล้วก็ต้องรักษาให้ดี เก็บไว้ดีๆ นะ”

น้องไคไม่เข้าใจที่ฉันบอก เขากลับมายิ้มอย่างไร้เดียงสาอีกครั้ง

 

วันต่อมา

วันนี้ฉันกลับบ้านสองทุ่ม โดยก่อนหน้านี้แวะรับน้องไคที่เนิร์สเซอร์รี่ซึ่งอยู่ด้านล่างหอพัก...ตอนนี้เราสองคนก็นั่งกินข้าวกับอยู่หน้าทีวี

ฉันกินมาม่า ส่วนน้องไคที่กำลังอยู่ในช่วงหย่านมก็กำลังดูดนมจากขวดอยู่ เราทั้งคู่นั่งอยู่หน้าทีวีเพื่อรอดูสารคดีสัตว์ป่า

น้องไควางขวดนมก่อนจะคว้ารีโมตมาเล่น

“น้องไค กินให้หมดก่อนค่อยเล่นสิ” ฉันเหลือบตามอง ซึ่งน้องไคเล่นไปเล่นมาก็เปลี่ยนช่องสารคดีก็เปลี่ยนเป็นช่องข่าวบันเทิง...

“คุณคมคะ หลังจากมีคลิปสั้นๆ กับรูปถ่ายที่คุณอุ้มเด็กเต็มโซเชียลไปหมด มีความคิดเห็นยังไงบ้างคะ”

เสียงนักข่าวดังขึ้น ในจอทีวีปรากฏร่างของคุณคมคนดัง มีไมค์หลายสิบอันจ่ออยู่ตรงริมฝีปากเขา ด้านข้างหน้าจอมีป๊อปอัปเล็กๆ เป็นคลิปตอนที่เขาช่วยน้องไค และรูปถ่ายตอนที่เขาอุ้มลูกชายฉัน

มัน...กลายเป็นข่าวด้วยเหรอ

เสียงนักข่าวกระหน่ำถามดังเข้ามาในหู...

“คุณคมตอบด้วยค่ะ”

“ตอบด้วยค่ะ”

สิ่งเดียวที่พุ่งเข้ามาในใจฉันตอนนี้คือความกังวล เขาจะตอบยังไง จะเดือดร้อนมั้ย

“น้องไค...”  ฉันหันไปหาลูกชาย อยากจะแย่งเอารีโมตมากดเปลี่ยนช่อง แต่เห็นว่าเขากำลังชะงักพร้อมจ้องทีวีอย่างอยากรู้อยากเห็น มือไม้จึงแข็งค้างไป ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่เสียงทุ้มของคนดังในทีวีดังขึ้นพอดี

“ผมตอบไม่ถูกครับ” คำตอบนั้นทำให้ฉันหันไปดูทีวีตามน้องไค ซึ่งต่อจากนั้นก็เป็นขั้นตอนการถามตอบระหว่างนักข่าวกับดาราดัง

“ในโซเชียลพูดกันว่าคุณคมโหนกระแสเพื่อให้ตัวเองดังยิ่งขึ้น และเรื่องที่ว่าคุณคมสร้างภาพนี่ มีความเห็นยังไงคะ”

“ผมไม่มีความเห็น แล้วแต่คนมองครับ”

“เค้ามองกันว่าคุณเป็นคนที่หยิ่งมาก จู่ๆ จะออกมาอุ้มเด็กมันดูเหลือเชื่อ?”

“ผมไม่ได้อยู่ดีๆ ก็วิ่งเข้าไปอุ้ม ผมช่วยเพราะเค้ากำลังจะล้ม”

“สรุปไม่ได้จัดฉากวีรบุรุษอย่างที่มีคนออกมาโจมตีอยู่แล้วใช่มั้ยคะ”

“ครับ”

และฉันไม่เข้าใจว่าทำไมต้องตั้งใจฟังขนาดนี้ด้วย อาจเพราะนี่เป็นข่าวที่กำลังพูดถึงน้องไคก็ได้ แต่ที่รู้ๆ คือคุณคมคนดังนั้นเป็นผู้ชายที่...เก่งกาจจริงๆ ทุกคำตอบเรียบง่าย ถึงไม่ได้ยิ้มเอาใจกล้องมากมาย แต่มันให้ความรู้สึกว่าเขาตั้งใจฟังนักข่าวถาม เขามีท่าทีที่ดูถือตัวแต่กลับทำให้ทุกคนสามารถเข้าถึงตัวได้

สมกับเป็นซุป’ตาจริงๆ

แต่แล้วคำถามถัดมาจากนักข่าวก็ทำให้ฉันลืมแม้แต่จะกะพริบตา

“มีข่าวกับเด็กเล็กขนาดนี้ เคยคิดอยากจะมีลูกบ้างมั้ยคะ”

ดูเหมือนนี่จะเป็นคำถามที่ใช้แซวเล่นยังไงไม่รู้ สังเกตได้จากรอยยิ้มของคนรอบข้างที่โผลเข้ามาในกล้องน่ะนะ

“ไม่เคยครับ” สามคำของของช่างสั้นและเรียบง่าย

ในทีวีนั้น...ร่างกำยำกำลังหันหลังให้นักข่าวโดยมีการ์ดหลายคนเข้ามาบังตัวเขาไว้ แต่แล้วกลับมีเสียงของนักข่าวท่านหนึ่งตะโกนขึ้น

“ขออีกคำถามหนึ่งค่ะคุณคม ชาวเน็ตเค้าวิเคราะห์กันว่าที่คุณคมปล่อยให้ตัวเองมีข่าวกับเด็กเป็นเพราะว่าอยากหาแม่ของลูกคนใหม่ มีแว่วๆ มาให้ได้ยินว่าห่างกับไฮโซพริมแล้ว...จริงรึเปล่าคะ”

พรึบ!

แต่แล้วแสงจากหน้าจอทีวีดับลง ฉันได้สติในทันที พอหันไปมองก็เห็นว่าเป็นน้องไคที่กำลังทุบรีโมตเล่นอยู่นั่นเอง คงไปโดนปุ่มปิดเข้าซะแล้ว

ถ้าเป็นเมื่อก่อน...ถ้ามีคนมาถามฉันว่าเคยคิดอยากจะมีลูกบ้างมั้ย คำตอบของฉันคงเหมือนเขา แต่ปัจจุบันนี้ไม่ใช่แล้วแหละ

ก่อนที่ทีวีจะถูกปิด เหมือนจะเป็นคำถามเรื่องชีวิตรักของคุณคมคนดังเลยนะ

เขามีแฟนแล้ว

ฉันมองลูก และลูกก็มองฉัน

แหมะ

แถมอยู่ดีไม่ว่าดีลูกชายคนเก่งยังทำตัวเอ๋อด้วยการปล่อยให้น้ำลายยืดอีก แล้วก็ตบท้ายด้วยการหัวเราะเอิ๊กอ๊ากพร้อมคว้ารีโมตทีวีมาทุบเล่นอย่างสนุกสนาน มันน่าตีจริงๆ

“น้องไคอย่าทำลายของสิ” ฉันแย่งรีโมตมาพร้อมเหลือบมองนมในขวดที่ยังไม่หมด กำลังจะเริ่มดุเรื่องที่ไม่ยอมกินนม แต่ดันเหลือบมาเห็นชามมาม่าที่ขึ้นอืดของตัวเองซะก่อน...แบบนี้ก็ดุไม่ได้สินะ

ในที่สุดฉันก็ลุกไปล้างจานก่อนจะพาน้องไคไปอาบน้ำและกล่อมให้นอนบนเตียง รอจนน้องไคเริ่มสะลึมสะลือฉันถึงได้ไปอาบน้ำ...แต่พอออกมาอีกที ฉันกลับเห็นว่าลูกชายนั่งตาแป๋วอยู่บนเตียงแล้ว

ห้องที่ฉันอยู่ตอนนี้ไม่ได้ใหญ่มาก ไม่มีห้องครัวหรือห้องนั่งเล่น คือมันเป็นหอพักที่กว้างกว่าปกตินิดหน่อย ยังดีที่มีระเบียงเอาไว้วางเครื่องซักผ้าและใช้ตากผ้าได้

“ทำไมไม่นอนคะ” ฉันถามพร้อมปิดไฟดวงใหญ่ เหลือไฟดวงเล็กตรงนอกระเบียงไว้ ก่อนจะเดินมานั่งบนเตียง “นอนกันได้แล้วนะ”

“โนมมมม” น้องไคเด้งตัวขึ้น เอาหน้ามาคลอเคลียตรงหน้าอกฉันและทำเสียงจุ๊บๆ ใส่ “นม!”

“อ่า...” ฉันขยับตัวยุกยิก รู้สึกเขินนิดหน่อยเพราะลูกเริ่มโตแล้ว แต่ในที่สุดก็ล้มตัวลงนอนย้อมให้เด็กตัวเล็กมุดเข้ามาในเสื้อได้ตามใจ “ห้ามกัดแม่ขานะ ห้ามกัดเด็ดขาดเลย”

เสื้อเพิ่งจะใส่ ในที่สุดก็หลุดลุ่ยอีกครั้ง

ที่จริงตอนเขาครบสองขวบฉันก็ให้กินอาหารอย่างอื่นแล้ว มีนม UHT ผสมกับนมแม่ด้วย ช่วงนี้น้ำนมของฉันเริ่มน้อยลงแล้ว แต่ยังมีสต๊อกไว้อยู่นะ แล้วน้องไคก็เป็นซะอย่างนี้ ทุกสองหรือสามคืนต้องร้องจะเข้ามานัวเนียให้ได้ เหมือนขอแค่ได้ดูดเพื่อความอุ่นใจ...

ที่จริงมันก็เขินอยู่หน่อยๆ นะ เขาเริ่มโตแล้วนี่นา

ดังนั้นฉันจึงแก้อาการเขินด้วยการหยิบมือถือขึ้นมากดเข้าเฟซ ทวิตและไอจี แค่อยากจะส่องว่าข่าวเกี่ยวกับน้องไคมันไปไกลถึงไหนแล้วเท่านั้น

สารภาพเลยว่าตั้งแต่มีน้องไคฉันก็ไม่ค่อยเสพข่าวบันเทิงเท่าไหร่ แต่เมื่อได้ส่องก็เริ่มคิดตาม เมื่อสามปีก่อนยังไม่ขนาดนี้เลยนี่นา แต่นี่เขากลายเป็นคนที่แค่ขยับตัวนิดเดียวก็เป็นข่าวดัง คำพูดของเขาแค่ไม่กี่คำสามารถก่อดราม่าได้ ขนาดแฟนของเขาที่เป็นไฮโซยังโดนด่าว่าเกาะเขากินเลย เป็นคนที่ดัง ฮอต และข่าวฉาวเยอะมาก

“น้องไคอยู่กับแม่ขาแค่สองคนก็มีความสุขมากๆ อยู่แล้วเนอะ”

ในหัวฉันเริ่มคิดอย่างจริงจังว่าถ้ามีวันหนึ่งต้องเอ่ยถึง ‘พ่อของลูก’ กับน้องไค ฉันควรตอบยังไง

ในเมื่อฉันไม่ต้องการเขา

 

สามวันต่อจากนั้นฉันใจชื้นมากขึ้นเมื่อข่าวเรื่องน้องไคหายไปจากโลกโซเชียล ทุกอย่างกลับสู่ความสงบเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น ชีวิตฉันกลับสู่รูปแบบเดิม ไปเรียน ทำงาน เลี้ยงลูก ไปเยี่ยมแม่...วนไป

จนกระทั่งหนึ่งเดือนต่อมา ฉันนั่งอยู่ในร้านบิงซูกับลูกชาย จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงจากทีวีของร้าน

“สาวๆ เตรียมน้ำตาไหล ไฮโซหนุ่มมือกีต้าร์วงร็อกชื่อดัง ตัวย่ออักษร ‘’ แอบกินหญ้าอ่อนลับหลังแฟนสาวจนลูกโผล่โดยไม่รู้ตัว!!!

ข่าวนี้อยู่ดีๆ ก็ปะทุขึ้นมาโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้าเลยสักนิดเดียว

และในขณะที่น้องไคกำลังกินบิงซูอย่างเลอะเทอะ ฉันกลับเป็นฝ่ายที่รู้สึกถึงอาการกระวนกระวายจนนั่งไม่ติดเก้าอี้ ฉันหายใจไม่ทั่วท้องทุกทีที่มีข่าวแบบนี้เกิดขึ้น

“น้องไค พวกเรากลับบ้านกันเนอะ” ฉันหันไปพึมพำกับลูกชาย “กลับบ้านกันเถอะ”

ทุกวินาทีที่เดินทางกลับฉันมีเรื่องคิดในหัวไม่เว้นว่าง ข่าวเมื่อกี้...ถึงไม่ระบุชื่อก็ดูออกว่าโจมตีดาราคนไหน ในข่าวนั้นพูดถึงเรื่องของฉันรึเปล่า ใช่เรื่องของฉันรึเปล่า

กระทั่งกลับมาถึงบ้าน ฉันยังทบทวนคีย์เวิร์ดของข่าวไม่หยุด ในใจได้แต่คิดไปว่ามันอาจเป็นเหมือนทุกรอบก็ได้ คุณคมคนดังน่ะพอมีชื่อเสียงก็มีข่าวฉาวเยอะจนถึงขนาดที่ว่าไม่ติดตามยังได้ยินผ่านหู ไม่ว่าจะเป็นเรื่องโดนแอบอ้างว่าคบกับคนนั้นคนนี้ โดนแอบอ้างว่ามีลูกกับผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ถึงสามสี่ครั้ง โดนแอบอ้างว่านางเอกคนไหนที่เล่นหนังหรือเล่น MV กับเขาต้องโดนกินทุกคน

ใจเย็นไว้ ใจเย็นนะ...

ก็แค่ดราม่าเรียกกระแส เดี๋ยวอีกหน่อยชาวเน็ตก็ออกมาแหกคู่กรณีของคุณคมคนดังเองนั่นแหละ

เราจะผวาทุกครั้งที่มีข่าวแบบนี้ไม่ได้

อยู่เงียบๆ ของเราไปนั่นแหละ

ถึงในใจจะคิดอย่างนั้น แต่นิ้วฉันดันไถลงไปดูท็อปคอมเมนต์ของข่าวพอดี

คห. 1 :: เหมือนพี่คมเคยมีข่าวทำนองนี้มาหลายครั้งแล้วป่ะ เรื่องหญิงเรื่องลูกอ่ะ แต่สุดท้ายก็ไม่จริงสักข่าว ยกเว้นไอ้ข่าวที่ได้กินนางเอกเยอะอ่ะนี่ว่าจริง เพราะเป็นนี่ นี่ก็ยอมให้กินวะ .3300 LIKE

คห.2 :: กูขอให้ข่าวนี้ทำให้พี่คมกับพริมเลิกกัน .2332 LIKE

ตอบกลับ คห.2 :: +1

ตอบกลับ คห.2 :: เราว่าเค้าเลิกกันแล้วนะคะแต่แค่ยังไม่ประกาศ มันได้กลิ่นแปลกๆ เวลาสัมพี่คมไม่พูดถึงแฟนเลย เมินแรงงงง

ในที่สุดฉันก็กดปิดเฟซและบอกตัวเองไว้ว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป แต่ภายในคืนนั้นเอง...

Rrrrr

แตงโมโทรมาหาฉัน...โมไง ยังจำได้มั้ย เพื่อนสมัยมัธยมของฉันเอง ถึงเราสองคนจะโดนครอบครัวกีดกันไม่ให้คบเป็นเพื่อนกัน แต่ฉันกับโมก็แอบติดต่อกันตลอดจนถึงตอนนี้

“โม ว่าไงเอ่ย” ฉันรับสายพร้อมพยายามทำเสียงให้สดใส

[เจ้าขา ที่ไทยตอนนี้กี่โมงแล้ว ใช่ช่วงเย็นๆ เปล่า? โมไม่ได้คอลมากวนใช่มั้ย] แตงโมถามกลับด้วยเสียงที่ร้อนรนเล็กน้อย

คือว่าโมไปเรียนมหา’ลัยที่ต่างประเทศน่ะ นานๆ เธอถึงจะคอลมาหาฉันทีเพราะเวลาไม่ตรงกัน แต่เวลามีวันหยุดได้กลับมาที่ไทย...โมจะเอาขนมมาฝากฉันกับน้องไคตลอด

“อื้อ ตอนนี้ใกล้หกโมงแล้ว โมมีไรเหรอ ทำไมเสียงดูเครียดๆ”

[เจ้าขาฟังโมดีๆ นะ] แตงโมทำเสียงเครียด [สามวันนี้มีคนพยายามติดต่อโม แล้วเมื่อกี้นี้โมเพิ่งได้คุยกับเค้าผ่านเฟซ เค้าบอกว่าเป็นผจก.ส่วนตัวของคุณคมอ่ะ]

“ละ แล้ว...” เสียงฉันติดอ่างไป “เล่าต่อสิโม”

[ผู้จัดการคนนั้นอยากรู้ว่าตอนนี้เจ้าขาอยู่ที่ไหน คือเค้าถามว่าโมรู้ที่อยู่เจ้าขามั้ย]

“แล้วโมตอบไปมั้ย” หัวใจฉันเต้นแรงมาก รู้สึกลางสังหรณ์ไม่ดีเอาซะเลย

“ไม่ได้ตอบ เค้าถามหลายอย่างมาก โมเลยบอกไปว่าเจ้าขาย้ายที่เรียนกะทันหันเลยไม่ได้ติดต่อกันมานานแล้ว เค้าก็ถามต่อเลยว่าทำไมถึงย้าย” โมพูด “โมว่ามันแปลก ทำไมจู่ๆ ถึงมาถาม ทำไมถึงหาเฟซโมเจอ เอาตรงๆ นะ...เค้ามาเหมือนรู้ว่าโมสนิทกับเจ้าขา แบบมาสืบข่าวแน่”

“...” ฉันเงียบไป ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงอีกต่อไป

“เจ้าขา ฟังอยู่มั้ย”

“ฟะ ฟังอยู่” ฉันกระวนกระวายมากจริงๆ

“แล้วทีนี้โมเลยลองเผาเผือกดู” โมพูดต่อ “ช่วงนี้คุณคมมีข่าวเรื่องลูกใช่มั้ย”

“ใช่” ฉันตอบเสียงอ่อย ฉันก็รู้ข่าววันนี้เหมือนกัน และฉันเพิ่งจะปลอบใจตัวเองไปด้วย

“งั้นเจ้าขาก็ต้องรู้ข่าวลือนี้นะ เมื่อสามอาทิตย์ก่อนคุณคมทำร้ายร่างกายผู้จัดการส่วนตัว แล้วผู้จัดการคนนั้นก็บอกว่าจะฟ้องคุณคมสิบล้าน แต่เหมือนจะโดนปิดไว้ไงไม่รู้เพราะไม่มีใครเอามาขยี้เลย”

“...” มีข่าวนี้ด้วยเหรอ...

“เจ้าขาลองคิดดูนะ” เสียงโมยังดังเข้ามาไม่หยุด “เพิ่งมีข่าวลือไม่ดีเกี่ยวกับผู้จัดการและคุณคม แต่อาทิตย์นี้ดันมีคนมาบอกว่าเป็นผู้จัดการแล้วพยายามติดต่อโมเพื่อตามตัวเจ้าขา แค่นี้มันชัดแล้ว!”

ใช่ มันชัดแล้วว่ามีคนพยายามขุดคุ้ยเรื่องของฉันที่เกี่ยวข้องกับคุณคมคนดัง

คนที่รู้ว่าฉันมีลูกแล้วมีน้อยมาก แต่คนที่รู้ว่าฉันมีลูกกับใครนั้นน้อยยิ่งกว่า ‘ฉัน พ่อแม่ โม และผู้จัดการของคุณคม...มีแค่นี้จริงๆ

ฉันพบว่ามีอารมณ์เครียดขึงสายหนึ่งพุ่งออกมาจากหัวใจ และกลายเป็นน้ำตาในที่สุด

“โม...เจ้าขาจะทำไงดี”

 

เมื่อคืนฉันนอนไม่หลับ น้องไคจึงพลอยหลับๆ ตื่นๆ ทั้งคืนไปด้วย วันนี้ฉันไปมหา’ลัยด้วยอารมณ์ที่ไม่สดใส ขอบตาแดงเรื่อเพราะอดนอน อยู่มอฉันมีเพื่อนนะแต่ไม่สนิทกับใครเป็นพิเศษ มองไปรอบตัวแล้วก็ไม่รู้จะปรึกษาใคร เดินผ่านไปทางไหนก็มีแต่คนเม้าท์เรื่องของคุณคมคนดัง

ฉันกลายเป็นคนขี้ระแวงไปในพริบตา มันกลัวว่าจู่ๆ จะมีคนมายุ่งกับฉันและน้องไค กลัวว่า...

เพราะงั้นเมื่อเลิกเรียนและเลิกงานฉันจึงตรงดิ่งไปรับน้องไคที่เนิร์สเซอร์รี่แล้วพากลับห้องทันที เรียกได้ว่าแทบจะขังตัวเองกับลูกไว้ในห้องอยู่แล้ว

“แม่ขา...” น้องไควันนี้ก็ดูจะไม่ร่าเริงเป็นพิเศษเหมือนกัน

“ขา” ฉันสลัดอาการคิดมากทิ้งแล้วก้มมองลูกชาย “หิวเหรอ แม่ขาอุ่นนมให้กินเอามั้ย”

“ป้อ” น้องไคจับขาฉันแล้วเขย่า “พ่อ ป้อ พ่อๆ”

นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่น้องไคพูดคำนี้ออกมา ฉันย่อตัวลงนั่งเพื่อให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกับลูก

“คำนี้ใครสอนมาครับ” จากนั้นก็ยิ้มล้อเลียนทั้งที่ในใจไม่ได้ยิ้มเลย

“ฉวยสอนนน” น้องไคตอบ คำว่า ‘ฉวย’ เนี่ย ที่จริงแล้วหมายถึงคนชื่อสวย เป็นคนที่คอยสอนเด็กเล็กในเนิร์สเซอร์รี่ น้องยืดอกราวกับจะอวดความรู้ใหม่ “คอบกัว ก้อบคัววว”

หืม?

“ครอบครัวค่ะ ต้องพูดว่าครอบครัว” เสียงฉันแผ่วเบา

“คอบคัว”

“อื้ม” พูดชัดได้เท่านี้ก็ยังดีเนอะ

“แม่ขา” น้องไคจิ้มหน้าผากฉัน จากนั้นก็เอานิ้วจิ้มหน้าผากตัวเอง “ไค”

“...”

“พ่อ” น้องไคชี้นิ้วกางอากาศ มองซ้ายมองขวา ก่อนจะหันมาเอียงหน้ามองฉันอย่างสงสัย “พ่อไค...?”

ฉันอมยิ้ม กอดน้องไคไว้แล้วพึมพำเบาๆ “คุณพ่อไปเกิดใหม่เป็นดวงดาวแล้วค่ะ ทีหลังพูดว่าพ่อต้องชี้ไปบนฟ้านะ”

ก๊อก! ก๊อก!

แต่แล้วก็มีคนมาเคาะประตูห้อง ทั้งฉันและน้องไคหันไปมอง...ปกติคนที่เคาะประตูห้องฉันมีแค่คนเดียวคือเจ้าของหอพักที่เป็นเพื่อนกับแม่

แล้วไม่รู้ด้วยความเคยชินหรืออะไรกันแน่ น้องไคจึงวิ่งออกจากอ้อมกอดฉัน เด็กตัวเล็กตะโกนว่า “พ่อมา ป้อๆๆ”

ก่อนจะเขย่งสุดเพื่อเปิดประตูโดยที่ฉันห้ามไม่ทัน

เมื่อประตูเปิดกว้าง ฉันถึงกับตาลายเพราะเหมือนจะเห็นคุณคมตั้งสามสี่คนยืนเต็มหน้าห้องไปหมดเลย...

[รออัพต่อบทหน้า]

Lta Luktarn
รอบนี้ตัดผีจริง 55555 แต่อัปเยอะนะ
เจอคห.นึง เจ้าขาบอกว่าไม่ต้องการ แต่เหมือนดันเอาตัวเองไปยุ่งกับเขา
ลูกตาลนี่เหลือมองที่แต่งออกไป เอาไปยุ่งตอนไหนง่ะ หมายถึงตอนที่เจ้าขาส่องข่าวที่มันอาจจะเกี่ยวกับชีวิตตัวเองไรงี้เหรอ โอ้วโนววววว 55555555 คือยังไงง่ะ มาอธิบายโหน่ยยยย

ส่วนใครที่สงสัยว่าพระเอกรู้ได้ไง สรุปเกิดอะไรขึ้น ต้องรอรู้ไปพร้อมๆ นางเอกนะ
เจ้าขารู้ = คนอ่านรู้ละกันเนอะเรื่องนึ้
ฝากเรื่องนี้ด้วยนะ เป็นเรื่องที่เอามารีไรท์ใหม่ >> คลิก <<


ฝากเรื่องใหม่ด้วยนะ จุ๊บ >>❖อสรพิษ❖ <<



ฝากนิยายในเซ็ตด้วยนะ แต่งกับเมเนลเช่นเคย
SET

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.253K ครั้ง

1,807 ความคิดเห็น

  1. #43940 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 10:24

    คุณคมสามมสี่คน 5555 คนเดียวเจ้าขาก็แย่แล้วเนอะ

    #43940
    0
  2. #42101 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 17:08
    คุณคมคือรู้ยังนิ?
    #42101
    0
  3. #39395 MiNi0nE (@siriyakorn14528) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 19:38
    ยูคยอมม สามีเราเอง
    #39395
    0
  4. #35432 ไออิกู (@JJawizz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 18:10
    เหนยย คุนะพ่อแอบมาเจอน้องหลอ
    #35432
    0
  5. #33938 fardoremee (@jaratrawee2544) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 22:20
    ป้อๆ น้องไคน่ารัก
    #33938
    0
  6. #32362 Earn Nuttanun Setwipattanachai (@earnniestar) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 20:07
    แอบงงดูครอบครัวนางลำบากมาก ต้องกู้เงินเรียนแต่จากที่อ่านเหมือนนางก็ดูตามใจลูกมาก ลูกอยากได้เสื้อผ้าสีสันก็ซื้อให้ ทั้งๆที่รู้ว่าซื้อไปลูกก็ไม่ยอมใส่ จะบอกรักลูกก็เข้าใจแต่ดูนางออกแนวสปอยลูก แพ้ทางลูกตลอด
    #32362
    1
    • #32362-1 srwiii_thawee.ng (@sweet_black123) (จากตอนที่ 5)
      27 กันยายน 2561 / 14:27
      ดูนิสัยเด็กด้วยค่ะ เอาแต่ใจเกิ้น ต่อให้เราดี เค้าก็ไม่ดีกับเรา//ตัดพ้อ
      #32362-1
  7. #30734 27282930 (@27282930) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 22:50
    ป้อมาแล้ว
    #30734
    0
  8. #29007 Chopoom94 (@chompoo3957) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 11:47
    อะไรมันจะรู้เรื่องรวดเร็วขนาดนั้น น้องตั้งตัวไม่ทันเลย
    #29007
    0
  9. #26857 cherryme (@cherryme) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 21:16
    โอ้ อยากรู้ว่าเจ้าขารักไม่รักอะ แต่คือนี่มองถาเป้นตัวเองคงแบบ อิเวง มาข่มขืน(แม้เราจะโง่เองด้วย) ท้องอีก ไม่รับอีก! แล้วแบบ เอาอะไรไปรักวะ แต่อยากรู้ครสเจ้าขา ไม่ใช่แบบที่เราคิด55555
    #26857
    0
  10. #20794 Cherrrj (@Cherrrj) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 21:35
    อยากให้คุณคมรู้เร็วๆ จัง
    #20794
    0
  11. #20273 นิตา (@exofan-thanita) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 23:02
    เห้ย ใครมา ใครเแนคนขุดข่าว
    #20273
    0
  12. #19951 jessica-nonthiya (@nonthiya-jessica) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 14:33
    มาหาาาเหรอออ ม้ายยย
    #19951
    0
  13. #18193 jinny (@janiss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 15:57
    งั้นลุ้นมาก
    #18193
    0
  14. #17223 ดีดี (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 12:54

    กรี๊ดดดๆ น้องไคถามหาคุณพ่อ

    #17223
    0
  15. #16624 หนิง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 16:22

    ชอบเพลงประกอบจังเลยค่ะ

    #16624
    0
  16. #15014 TheWindofSehun (@TheWindofSehun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 08:33
    น้องไค
    น้องงงงงงงงงงงงงงง ฮ่าๆๆๆ ประโยคนี้หลุดขำเลยค่ะ
    #15014
    0
  17. #12268 Ginoza (@Auntonio) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 16:57
    ยังไงๆๆๆ ใครขุดคุ้ยเรื่องคมกับเจ้าขานะ อยากรู้ๆๆๆ ฮือออ อยากให้พ่อแม่ลูกกลับมาอยู่ด้วยกันจังงง TT ลุ้นๆๆ
    #12268
    0
  18. #10372 Frongkanokpan (@Frongkanokpan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 20:22
    โอ๊ยยยย วี๊ดดดดมากกกกก คุณคมสี่คน 5555 มาครบเลยหรอพี่น้อง
    #10372
    0
  19. #9212 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 23:48
    มาแล้ววววว
    #9212
    0
  20. #8978 KAH2000 (@KAH2000) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 21:47
    มีเเววเสียตังค์อีกเเล้วค่ะ
    #8978
    0
  21. #8828 bLueNiGhT (@crystalbow) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 14:26
    ชอบการแต่งของไรท์มากค่ะ ขอโทษนะค่ะที่เพิ่งได้คอมเม้น อ่านสนุกมาก จริงๆขก.คอมเม้น แต่อยากมาให้กำลังใจ 55555 อ่านแล้วแบบไม่เศร้าเกิ้นนน เรื่อยๆแต่ไม่น่าเบื่อ บอกไม่ค่อยถูกแต่เป็นแนวการบรรยายที่ชอบและหามานาน 5555 สู้ๆนะคะ
    #8828
    0
  22. #8532 สายไหมรสนม (@icechs) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 23:50
    อ่านตอนตัดจบบรรทัดสุดท้ายนี้อุทานคำหยาบในหัวดังมาก
    #8532
    0
  23. #8463 spong.ka (@spongka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 21:04
    น้องไค คุณป้อเป็นดาวบนฟ้านะลูกจำให้แม่นจ๊ะ
    #8463
    0
  24. #8364 YamPiyawan (@YamPiyawan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 14:58
    โฮ้คิดมากจนตาลาย อาจเป็นบอดี้การ์ดเขาก็ได้5555เจ้าขาจัเรียกว่าซวยหรือดี ดี
    #8364
    0
  25. #8114 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 12:12
    อื้อหือ นี่ก็ลุ้น
    #8114
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น