(จบ) Ghost Rider Skoii Girl - โกสต์ไรเดอร์เด็กสก๊อย (Superhero)

ตอนที่ 6 : แม่มดรัตติกาล(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    19 ก.ค. 62

เดเมียนเดินเข้ามาใกล้เด็กสาวผมปรกหน้า พลางแสยะยิ้ม เห็นเงาร่างปีศาจปรากฏขึ้นซ้อนทับกับใบหน้าของเขาแว้บนึง

“เอ็กเพลริอาโต้!~” ทีร์ฟาโยนผงบางอย่างใส่เดเมียนพร้อมกับท่องคาถา

“อั่กก” เดเมียนก้มตัวลงด้วยสีหน้าเจ็บปวด

“เซเรมัส~ ซีรูก้า มานากรอเร~ วง ซูรีมิสซานาเซ~~” ทีร์ฟาทำปากมุบมิบท่องคาถาไป และออกท่าทางร่ายรำไปด้วย

“โอ๊ยยยยยย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ” เดเมียนเปลี่ยนเป็นหัวเราะ

“แกคิดว่าแกจะสู้ฉันได้เหรอ ยัยแม่มดชั้นต่ำ!” เดเมียนจับที่คางของทีร์ฟา ก่อนจะผลักเธอจนล้มลงไป

“อย่าทำอะไรทีร์ฟานะ! นาย... ชื่ออะไรแล้วนะ” เกรวี่พยายามออกมาปกป้อง

“เดเมียน...” ปีศาจหนุ่มทำหน้าเซ็ง

“เออๆ นั่นแหล่ะ อย่าทำร้ายเธอนะ เธอเป็นแค่เด็ก ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วย” เกรวี่ว่า

“ยัยวี่ อย่าเลยหน่าา...” แจ็คส่ายหัว

เดเมียนใช้พลังจิตบีบคอเกรวี่จากระยะไกล ทำให้ร่างของเธอลอยขึ้น

"อั่กก"

“เกรวี่!!!” แจ็คตกใจ

“แล้วถ้าฉันจะทำ เธอจะทำไมเหรอ แม่สาวน้อย... หึ.. ฉันคงคิดผิด ที่เลือกเธอเป็นไรเดอร์ของฉัน”

“ปล่อยเกรวี่นะ ฉันไม่เอาแกไว้แน่ ไอ้ตัวปีศาจ ไอ้ซาตาน!!!” แจ็ควิ่งเข้าไปจะต่อยเดเมียน แต่กลับโดนเดเมียนใช้พลังปัดกระเด็นออกไปชนผนังห้อง

ทีร์ฟาคลานไปหยิบลูกแก้วแม่มดมาถือไว้

“บุตรแห่งซาตานมอเรียส~ พ่อท่านไม่อยู่เหรอ~ ถึงได้ขึ้นมากร่างถึงโลกมนุษย์หน่ะ~” ทีร์ฟาพูดขึ้น ดวงตาของเธอเรืองแสงสีชมพู ซึ่งเป็นสีเดียวกับลูกแล้วในมือ

เดเมียนหยุดชะงัก ก่อนจะปล่อยตัวของเกรวี่ลงมา หญิงสาวลงไปนอนกองอยู่บนพื้น

“แค่กๆๆ” เกรวี่ไอ เอามือกุมคอตนเอง

“หึ!.. แกคิดเหรอ ว่าลูกแก้วความจริงจะช่วยแกได้” เดเมียนจ้องเขม็งไปที่ทีร์ฟา

เด็กสาวถอนร่นด้วยความหวาดกลัว

‘โครม!!!’ แจ็คหยิบแท่งเหล็กมาตีศีรษะของชายหนุ่มผิวซีด

เดเมียนล้มลงและสลบไป

‘ผลั่ก!’ แต่แว๊นหนุ่มกลับโดนพลังปีศาจผลักกระเด็นออกไปอีกครั้ง

เดเมียนลุกขึ้น เอามือกุมศีรษะ ไม่นานแผลของเขาก็ฟื้นตัว จนกลับมาเป็นปกติ

“เอ็กพาริต้า อ็อฟสะคิวพาริต้า ซีรามาเช็ตเต้!!~~” ทีร์ฟาร่ายรำ ท่องคาถา

ปีศาจหนุ่มเดินเข้าไปใกล้ๆเด็กสาว อย่างไม่สะทกสะท้านใดใด

“ทำท่าอะไรของแก...พิลึก” เดเมียนมองด้วยหางตา

ทีร์ฟาจึงหยุดร่ายรำ แล้วรีบวิ่งออกไปเปิดกลไกช่องลับที่ผนังห้อง แล้วหนีออกไปทันที

เดเมียนจึงหันกลับมาเล่นงานเกรวี่อีกครั้ง

“ฉันชักจะหมดความอดทนกับเธอแล้วนะ ฉันจะเรียกคืนพลังทั้งหมดเอง!” เดเมียนดูดพลังเพลิงนรกของเกรวี่เข้ามาใส่ตนเอง

“กรี๊ดดดดดดดดดด” เกรวี่กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

มีเปลวเพลิงรูปร่างคล้ายวิญญาณของไรเดอร์ปรากฏออกมา ซ้อนกับร่างของเกรวี่

“‘วิญญาณอาฆาต’...” เดเมียนรำพึง

“ข้าไม่ไป!!!”

วิญญาณอาฆาตที่ปรากฏขึ้นทำให้พลังของเดเมียนไม่สามารถทำอะไรเกรวี่ได้

ชายหนุ่มผิวซีดจึงเดินถอยออกมา

“ท่านต้องทำตามสัญญา ข้าเป็นคนปลุกท่านขึ้นมานะ” เดเมียนว่า

“ใช่.. และด้วยพันธะสัญญานี้ ข้าให้สัญญาว่าจะทำตามข้อตกลงของเจ้า และร่างนี้... มันเป็นของข้า!!!!”

วิญญาณอาฆาตพูดจบก็คำรามเสียงดัง

“ถามได้ไหมว่าทำไม.. ท่านถึงยังอยากอยู่ร่างนี้ต่อไป” เดเมียนสงสัย

“สิ่งเดียวที่หล่อเลี้ยงข้าได้ คือเพลิงแค้น! และร่างนี้ก็มีให้ข้าได้อย่างเพียงพอซะด้วยสิ... ว่าแต่เจ้าเถอะ เด็กน้อย... เจ้าคิดจะทำการใหญ่อะไรน่ะ... ฮ่าๆๆๆๆๆ”

วิญญาณอาฆาตกลับคืนสู่ร่างของหญิงสาว แต่เธอกลับสลบไสลไป

เดเมียนยืนนิ่ง คิ้วขมวด กำมือแน่น

“เอ็กพาราเรลล่า นาว่าเรียล!!!~~” ทีร์ฟาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับท่าร่ายรำพิสดาร

พลันที่พื้นมีแสงเรืองขึ้นเป็นวงกลมล้อมรอบเดเมียน

“'เวทย์มนต์กักขัง' ใช้ได้นี่..” เดเมียนยกมือทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะ ในท่าทางยอมแพ้

ทีร์ฟาเดินไปหยิบอาวุธบางอย่าง ซึ่งรูปร่างคล้ายกิ่งไม้เอามาพันรวมกัน

แจ็คมาประคองร่างของเกรวี่ที่พึ่งได้สติกลับมา

เดเมียนแสยะยิ้ม

“แต่ก็ยังไม่ได้เรื่อง!” เดเมียนกำมือ

วงแหวนที่เรืองแสงก็แตกสลายไปทันที

“หยุดนะ!~~ บุตรแห่งซาตาน~” ทีร์ฟาปล่อยพลังออกจากอาวุธของเธอ

'ตู้มมมม!'

เดเมียนโบกมือปัดพลังออกได้จนหมด เขาเดินมาใกล้ถึงตัวทีร์ฟา

“ถ้าเป็นลูกน้องฉัน แกคงเล่นงานพวกมันได้ แต่ไม่ใช่กับฉัน น้องแม่มด...”

เดเมียนใช้พลังปัดร่างของทีร์ฟา กระเด็นไป

ทีร์ฟาร่ายเวทย์มนต์สร้างเกราะกันไว้ ก่อนร่างจะชนผนังห้องได้อย่างหวุดหวิด

“ฉันจำอาวุธนั่นได้ มันเคยเป็นของ...” ปีศาจหนุ่มชี้ไปที่กิ่งไม้ที่ทีร์ฟาถืออยู่

“คุณย่าของหนู~~” ทีร์ฟาบอก

“แกทำให้ฉันผิดหวังนะ ถ้าแกเป็นทายาทของนางจริงๆ ‘มอร์แกนน่า’ เป็นแม่มดแห่งรัตติกาลเก่งที่สุดในยุคนั้น แต่... นางทรยศ..”

“นี่คุณรู้จัก คุณย่าด้วยเหรอ~”

“ใช่.. รู้มั้ย.. แม่มดต้องบูชาซาตาน เป็นผู้จงรักภักดีที่สุด แต่ย่าของแกคิดเป็นอริกับมอเรียส พ่อของฉัน..” เดเมียนเล่า

“ไม่จริง ย่าของหนูท่านเสียเพราะอุบัติเหตุ~”

“แล้วแกคิดว่าอุบัติเหตุมันเกิดขึ้นได้เองเหรอ แล้วคิดว่ามอเรียสจะสั่งให้ใครเป็นคนฆ่านาง...” เดเมียนพูดเสียงเรียบ

“ค..คุณเหรอ~” ไม้ในมือของทีร์ฟาเริ่มสั่น

“ทีแรกฉันก็ไม่เห็นด้วยกับพ่อ แต่ใครจะไปขัดคำสั่งเขาได้ล่ะ สู้กับย่าของแก ก็เล่นเอาฉันปางตายเหมือนกัน..”

“ฮือ~” ทีร์ฟาเริ่มมีน้ำตาคลอเบ้า

“แกเองก็เก่งนะ ฝึกฝนด้วยตัวเอง ไม่มีใครสอน แต่... พลังมันยังต่างกันเยอะ”

“เอ็กพาริโน~ ซารียา..”

“หยุดท่องคาถามั่วๆซะที!” ‘หมั่บ!’ เดเมียนบีบคอทีร์ฟา

“ออก.... ไป!!!” โกสต์ไรเดอร์ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับโซ่ไฟที่ถูกโยนเข้าใส่ร่างของเดเมียน

เดเมียนคว้าโซ่เอาไว้ได้ แต่ก็ไม่วายถูกดึงจนเสียหลักล้มลง

ปีศาจกะโหลกไฟกระโดดฟาดโซ่ลงที่ร่างของเดเมียน

แต่เขาหายตัวไปอีกครั้ง เหลือแต่เพียงฝูงนกกาบินว่อน

“กา กา กา..”

ไฟของไรเดอร์มอดลง กะโหลกเริ่มถูกเติมเต็มด้วยเส้นเลือด กล้ามเนื้อ และผิวหนัง จนกลับเป็นร่างของหญิงสาวตามเดิม

“ทีร์ฟา...” เกรวี่เดินเข้าไปหาทีร์ฟาที่ยืนนิ่ง ในมือของเธอกำเศษกิ่งไม้ ซึ่งในอดีตเป็นไม้กายสิทธ์ อาวุธชิ้นเอกของคุณย่าของเธอนั่นเอง

“หนูไม่เป็นไรค่ะพี่~~” ทีร์ฟาเดินไปจุดไฟในเตา แล้วหยิบหม้อต้มขึ้นมาตั้ง ก่อนจะโยนของแปลกๆใส่ลงในหม้อ เกิดฟองฟู่ และกลิ่นคละคลุ้ง

แจ็คเดินกะเผลกเข้ามาหาทีร์ฟาเนื่องจากอาการบาดเจ็บเมื่อสักครู่ ก่อนจะมองไปที่เกรวี่ ที่ดูยืนได้อย่างสบาย และไม่มีบาดแผลจากการต่อสู้แต่อย่างใด

“ทีร์ฟา เธอเห็นฤทธิ์ของไอ้หมอนั่นแล้วใช่มั้ย เธอต้องช่วยพวกพี่นะ” แจ็คอ้อนวอน

ทีร์ฟาเบ้ปาก มือยังคงกวนยาในหม้อต้มไปด้วย

“พี่ก็เห็น~ ว่าหนูสู้เขาไม่ได้~ นั่นลูกซาตานนะพี่!” ทีร์ฟาเท้าสะเอว

"จะอยู่ต่อ~ รอกินยาต้มของหนูก็ได้นะ~" ทีร์ฟาตักยาในหม้อใส่แก้ว แล้วยื่นมาให้สองพี่น้อง

"ไม่เป็นไรจ่ะ เกรงใจ" เกรวี่ทำหน้าเหยเกก่อนจะชวนแจ็คกลับบ้าน

AIR
LPJ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

3 ความคิดเห็น