(จบ) Ghost Rider Skoii Girl - โกสต์ไรเดอร์เด็กสก๊อย (Superhero)

ตอนที่ 5 : แม่มดรัตติกาล(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 ก.ค. 62

“หยุดนะ!” โกสต์ไรเดอร์กลายร่างกลับเป็นหญิงสาวตามเดิม

“ปล่อยพี่แจ็คนะ! ไม่งั้น ฉันฆ่านายแน่” เกรวี่จับโซ่ไว้แน่น สีหน้ายังกล้ากลัวๆ

“หึหึ...” เดเมียนหรี่ตา ก่อนจะปล่อยมีดทั้งหมดลงปักพื้นดิน

แจ็คซึ่งสลบอยู่สะดุ้งตื่นขึ้นมา

“พี่แจ็ค พี่แจ็ค! เป็นไงบ้าง” เกรวี่วิ่งเข้าไปหาแจ็ค

“อูย... ระบมไปหมด..”

“ฉันอุตส่าห์จะมาคุยกับเธอดีดี เธอก็ไม่ต้อนรับกันเลยนะ” เดเมียนพูด

“แกเป็นใครกันแน่ห๊ะ!” แจ็คถามขึ้น

“ฉันเป็นใครไม่สำคัญหรอก แต่ฉันมีงาน ให้ไรเดอร์ของฉันทำ..” เดเมียนเดินเข้าไปใกล้เกรวี่ เขาจับโซ่จากมือของเธอขึ้นมาจ้องมอง

“เธอต้องไปนรกกับฉัน!”

“อะไรนะ!” เกรวี่ขมวดคิ้ว

“เธอต้องทำตามข้อตกลง วิญญาณของเธอ เป็นของฉันแล้ว..” เดเมียนยิ้มมุมปาก พลางลูบโซ่อันนั้น

‘พรึ่บ!’ โซ่นั้นเกิดลุกติดไฟ

“ไม่ใช่! วิญญาณเธอเป็นของฉันต่างหาก!!!” เกรวี่ถูกวิญญาณอาฆาตครอบงำอีกครั้ง ทำให้เธอต้องกลายร่างเป็นกะโหลกไฟ

“อ๊ากกกกก!” เดเมียนทนความร้อนไม่ไหวจึงต้องปล่อยมือ

โกสต์ไรเดอร์เหวี่ยงโซ่ที่เต็มไปด้วยเปลวเพลิงลุกไหม้ เข้าใส่เดเมียน จนปีศาจร้ายต้องหายตัวหนีไป

เหลือแต่เพียงเขม่าควันสีดำเท่านั้น

“มันหนีไปแล้ว..” เกรวี่กลับมาเป็นมนุษย์ดังเดิม

“นี่มันเรื่องอะไรกันวะเนี่ย” แจ็คทรุดตัวลงนั่งกองอยู่ที่พื้น เหงื่อท่วมตัว

วันต่อมา

"ไปเร็วยัยวี่! อย่าชักช้าสิ" แจ็คดึงแขนผู้เป็นน้องลากออกไปจากห้อง

"เดี๋ยวสิพี่แจ็ค พี่จะพาฉันไปไหน นี่เช้าจะตาย ยังไม่ถึงเวลาตื่นของฉันเลย.." เกรวี่มีใบหน้างัวเงีย

"ก็ไปหาคนที่จะทำให้รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเธอน่ะสิ! เร็ว!"

"แล้ววันนี้พี่ไม่มีเรียนเช้าเหรอ" เกรวี่ขยี้ตา

"ช่างมันเถอะ เธอเองก็โดดเรียนเหมือนกันนี่ ไปเร็ว!"

แจ็คจะพาเกรวี่ไปซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์คันเดิม ส่วนเขาจะขับไป

"แม่พี่ไม่ยอมให้พี่ขับแน่.." เกรวี่ยังไม่กล้าขึ้นรถ

"แล้วเธอขับเป็นเหรอ.. ขึ้นรถมาเหอะหน่า" แจ็คสตาร์ทรถ

ทั้งสองเดินทางไปที่บ้านหลังหนึ่ง ซึ่งอยู่ห่างไปเพียง 1 ซอย

"นี่มันบ้านยัยอลิซ เพื่อนฉันนี่ เรามาที่นี่ทำไมอ่ะ" เกรวี่งุนงง

"ไม่ได้มาหาอลิซ แต่มาหาน้องสาวของอลิซต่างหาก" ชายหนุ่มตอบ

"'ทีร์ฟา'น่ะเหรอ?... ทำไม.."

"สวัสดีค่ะ พี่ๆ..~" เสียงของ ‘ทีร์ฟา’ เด็กสาววัย 16 ปี ผู้เป็นน้องสาวแท้ๆของอลิซ เพื่อนสก๊อยของเกรวี่ ดังขึ้น

เธอมีผมสีดำยาว ปรกหน้าปรกตา และมีปอยผมหงอกขาวเป็นแถบอยู่ มักใส่เสื้อผ้าสีดำ ใส่หน้ากากปิดปากและจมูก ชอบทำตัวแปลกๆตลอดเวลา หลายๆคนจึงมักกล่าวหาว่าเธอเป็นแม่มด



“ทางนี้~” ทีร์ฟาว่า พลางดึงตัวของแจ็คและเกรวี่เข้ามาในห้องเล็กๆห้องหนึ่ง

“จะพาพวกพี่ไปไหนเนี่ย” เกรวี่ถาม

“มาที่ห้องของหนูไง~ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า~~”

เกรวี่และแจ็คเข้ามาในห้องของทีร์ฟา ซึ่งเป็นห้องมืด มีแสงไฟเล็กน้อยจากเทียนไม่กี่แท่ง และบริเวณเต็มไปด้วยข้าวของน่าพิศวง ราวกับเป็นของต้องมนตร์ดำ

“ของในห้องนี่ อย่างกับของของแม่มด” เกรวี่ว่า

“ก็หนูเป็นแม่มดจริงๆ~” ทีร์ฟาพูด ด้วยเสียงที่ลากยาวเหมือนทุกครั้ง และสายตาที่มองทุกคนก็ดูไม่เหมือนคนทั่วไป

“อ่ะ..เอ่อ..” เกรวี่อึ้ง

“เข้าเรื่องเลยดีกว่า ยัยวี่ ที่พี่พาเธอมาหาน้องทีร์ฟาเนี่ย เพราะทีร์ฟาเป็นคนเดียวที่จะบอกได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น และไอ้ผู้ชายคนนั้นมันเป็นใคร”

“บรื้ออ~~” ทีร์ฟาตัวสั่นราวกับคนกำลังชัก และมือไม้เริ่มขยับไปมาเหมือนกำลังร่ายรำ

“พี่แจ็ค เชื่อยัยทีร์ฟาเหรอ ใครๆก็บอกว่า มันสติไม่ค่อยดีนะ” เกรวี่ไม่กล้ามองท่าทางประหลาดๆของทีร์ฟา

“ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พี่เกรวี่~ พี่เกรวี่~~” ‘หมับ!’ ทีร์ฟาจับแขนของเกรวี่

“พี่เป็นโกสต์ไรเดอร์ใช่รึเปล่า~~”

“เธอรู้ได้ยังไงน่ะ จริงด้วยพี่แจ็ค แม่นอย่างกับตาเห็น” เกรวี่ตาโต

“เปล่า พี่โทรไปเล่าให้ทีร์ฟาฟังก่อนมาที่นี่เองแหล่ะ” แจ็คบอก

“อ่าว พี่แจ็ค” เกรวี่ทำหน้าเซ็ง

“พี่เกรวี่ สิ่งสำคัญมันอยู่ที่คนที่ตามพี่มาต่างหาก~ หนูสัมผัสได้ถึงเวทย์มนต์! พลังลึกลับ!!!~” ทีร์ฟาลูบแขนของเกรวี่ ก่อนจะชูมือขึ้นอย่างยิ่งใหญ่

“....” เกรวี่และแจ็คมองตาปริบๆ

“ชายคนที่ตามพี่ๆมา มันต้องเกี่ยวข้อง กับสิ่งที่เรียกว่า..~” ทีร์ฟา เดินไปหยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมา

“ซาตาน!~ หึหึหึ~”

“ใครๆก็เดาได้ป่ะ.. นี่ตกลงฉันยังไม่รู้เลยนะ ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร!” เกรวี่ว่า

แต่แล้วก็มีเสียงผู้ชายที่ดูคุ้นหูดังขึ้น

“ฉันชื่อ ‘เดเมียน’.. ‘เดเมียน ธอร์น’”

ทั้งหมดหันไปมองพร้อมกัน ก็พบกับชายหนุ่มผิวซีด ยืนอยู่ตรงหน้า

“อยากรู้จักฉัน ทำไมไม่ถามกันตรงๆ ต้องมาถามกับ... ใครก็ไม่รู้” เดเมียนมองทีร์ฟาด้วยสายตาเหยียดหยาม
AIR
LPJ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

3 ความคิดเห็น