(จบ) Ghost Rider Skoii Girl - โกสต์ไรเดอร์เด็กสก๊อย (Superhero)

ตอนที่ 4 : เปลวเพลิงจากนรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 72
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    26 ก.ค. 62

-ที่สถานบันเทิงแห่งหนึ่ง-

‘เบลล่า’ สก๊อยสาวคู่อริของเกรวี่กำลังนั่งอยู่ในสถานบันเทิง ซึ่งพ่อของเธอเป็นเจ้าของ

แข่งซิ่งรอบหน้า ฉันต้องคิดแผนใหม่แล้วล่ะ ฉันไม่มีทางยอมแพ้นังเกรวี่อีกแน่” เบลล่าว่า ก่อนจะกระดกเครื่องดื่มในมือเข้าปาก

เพื่อนๆสก๊อยของเธอที่นั่งอยู่ต่างก็หัวเราะคิกคัก

“นังเกรวี่น่ะ เป็นตัวนำโชค ใครๆก็รู้ มันซ้อนท้ายใคร คนนั้นก็ชนะทุกที ไม่เชื่อก็ถามไอ้บอนด์ดูสิ! ฮ่าๆๆๆ” เพื่อนของเบลล่าพูด

“ฮึ! หุบปากไปเลยนะพวกแก เงินที่พวกแกติดหนี้ฉันก็ยังไม่คืนเลยนะ เดี๋ยวเถอะๆ” เบลล่าหันมาโวยวาย

“อารมณ์เสียอยู่นั่นแหล่ะเบลล่า เธอยังรักไอ้พีทอยู่ใช่มั้ย ไอ้พีทมันทิ้งแก ไปหาเกรวี่แล้วโว้ย!” บอนด์ว่า

“ฉันไม่ยอมหรอก จะพีทหรือใครก็ตาม นังนั่นจะแย่งจากฉันไม่ได้!!!” เบลล่าประกาศ

“ถึงเวลาแล้วล่ะ...”

“ถึงเวลาอะไรห๊ะ พวกแก...” เบลล่าหันไปด่าเพื่อนๆ แต่เมื่อเห็นว่าเพื่อนๆของเธอต่างทำหน้าตกใจอะไรบางอย่าง

เธอจึงเงยหน้าขึ้นมามอง

“แฮ่!!!!!!!!”

ก็พบกับปีศาจกะโหลกไฟ!

“กรี๊ดดดดดดดดดด” เบลล่ากรีดร้อง ทุกคนในที่นี้วิ่งหนีแตกกระเจิง

“เวลาที่ต้องชดใช้กรรมของแกไงล่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ”

“ม่ายยยยยยยย อ้ากกกกกกกกกก”

‘ตู้มมมมมมมมม’

เสียงระเบิดดังขึ้น พร้อมกับเปลวเพลิงที่พุ่งออกมา ผู้คนในสถานบันเทิงแห่งนี้หนีตายกันจ้าละหวั่น

แจ็คในร่างของไรเดอร์นั่งอยู่บนมอเตอร์ไซค์ บิดเครื่องรอด้านนอก

จนโกสต์ไรเดอร์เดินออกมาซ้อนท้าย จึงเร่งเครื่องขับออกไปทันที

รถที่มีเปลวไฟลุกท่วม ขับมาใกล้ถึงหน้าบ้านไฟก็มอดดับไป

ทั้งสองกลายร่างกลับเป็นมนุษย์ดังเดิม

-ที่บ้านป้าแพท-

“นี่มันอะไรกันน่ะ ทะ..ทำไมเธอถึง มีไฟ.. ไฟจริงๆ ลุกท่วมตัวขนาดนั้นห๊ะ เกรวี่”

“ฉัน.. ฉัน..” เกรวี่ก้มหน้าลง แววตาสับสน

“แล้วไหนจะขับมอไซค์ ไฟลุกท่วมไปหมด ท่วมพี่ด้วย พี่กลายเป็นไฟทั้งตัว!!!” แจ็คเริ่มสติหลุด  เอามือกุมศีรษะตนเอง

“โกสต์ไรเดอร์..”

“ห๊ะ?!”

“ฉันกลายเป็นโกสต์ไรเดอร์ไปแล้ว..” เกรวี่พูดเสียงสั่น

“ได้ยังไงกัน... เธอ กลายแบบนี้ได้ยังไง..”

“ฉันก็ไม่แน่ใจ พี่แจ็ค... พี่ยังจำวันที่รถล้มครั้งนั้นได้มั้ย”

“วันไหนนะ..”

“วันที่ 6 เดือน 6 ตอนนั้นตอนฉันอายุ 11 ปี พี่พาฉันไปแข่งรถซิ่ง”

“อุบัติเหตุครั้งนั้น.. จำได้สิ พี่เลยโดนแม่ห้ามไม่ให้ไปซิ่งรถอีก แต่มันก็ไม่ได้มีอะไรนี่นา ตอนนั้นพี่จำได้ว่า มีรถกระบะสวนทางมา พี่เลยพยายามหลบ แต่เสียหลัก รถล้ม พวกเรากระเด็นออกมาจากรถ...”

แจ็คเอามือมาสัมผัสที่แก้มของเกรวี่

“ตอนนั้นพี่กลัวมาก... กลัวว่าเธอจะตาย.. พี่ทำอะไรไม่ถูก พี่เสียใจ ที่ยอมให้เธอมาด้วย เธอยังเด็ก ไม่ควรต้องมาตายแบบนี้..”

“พี่แจ็ค..” เกรวี่เริ่มมีน้ำตาคลอเบ้า

“ถ้าเธอเป็นอะไรไป พี่คงไม่ให้อภัยตัวเอง... ตอนนั้นมีรถพยาบาลมาพอดี เธอก็ลืมตาตื่นขึ้นมาที่โรงพยาบาล พี่ดีใจมากที่เราทั้งคู่ไม่เป็นอะไร...” แจ็คลดมือลง และยิ้มให้เกรวี่

“มันไม่ได้เป็นแบบนั้นน่ะสิ..พี่แจ็ค..”

“ฮึ.. หมายความว่าไง”

“เพราะคนที่อาการแย่กว่าฉัน.. ก็คือพี่..”

-ย้อนกลับไปในอดีต เมื่อ 7 ปีก่อน-

ขณะกำลังขับรถกลับบ้าน หลังได้ชัยชนะจากแข่งขัน

แจ็คยกหมวกกันน็อคของตนเองให้กับเกรวี่

“ใส่นี่ไว้นะ”

“ไม่เอา เกรวี่ไม่อยากใส่ อึดอัด”

“ไม่ได้! ขามาก็ปฏิเสธทีนึงแล้ว ขากลับเธอสัญญาว่าใส่นี่นา”

“แล้วพี่แจ็คไม่ใส่เหรอคะ”

“พี่หัวแข็งจะตาย ไม่ตายง่ายๆหรอก”

‘โครมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!’

หลังเกิดอุบัติเหตุ ร่างของแจ็คกระเด็นออกมา ชนกับพื้น แน่นิ่งไปทันที

ส่วนเกรวี่เองก็ได้รับบาดเจ็บที่ขา เลือดไหลนองพื้น

เด็กหญิงพยายามตะเกียกตะกายเข้ามาให้ใกล้กับร่างของแจ็คมากที่สุด

“พี่แจ็ค!!... พี่แจ็ค.. ฮือ...”

-ปัจจุบัน-

“ในใจของฉันตอนนั้น ไม่คิดอะไรเลย นอกจากว่า ฉันยอมให้พี่ตายไม่ได้... พี่แจ็คต้องอยู่กับฉัน ฉันยอมทำทุกอย่าง เพื่อให้ฉันได้แก้แค้นคนที่มันแบบนั้นกับพี่ ฉันยอมทุกอย่างแค่ให้พี่ได้มีชีวิตอยู่..” เกรวี่เงียบไป ก่อนจะเล่าต่อ

“และแล้วฉันก็ได้ยินเสียง... เป็นเสียงของผู้ชาย 

ถามว่า 'เธอจะยอมขายวิญญาณรึเปล่า..'

แล้วเขาจะช่วยให้พี่ฟื้นกลับมา แลกกับวิญญาณของฉัน... "

"ข..ขายวิญญาณเหรอ.." แจ็คตกใจ

"เขาวางแผ่นกระดาษแผ่นนึงไว้ตรงหน้าฉัน... ฉันก็เลย...” เกรวี่เริ่มมีน้ำตาคลอเบ้า

“เกรวี่.. นี่เธอ..”

“ฉันทำสัญญากับปีศาจ.. พี่... ฉันเอื้อมมือไปแตะกระดาษใบนั้น เลือดของฉันแปะลงในกระดาษ...”

"....."

“ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งฉันก็อยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว มองเห็นพี่แจ็ค ฉันดีใจมากที่พี่ไม่เป็นอะไร... ฮือ..” น้ำตาใสๆไหลออกจากดวงตาของเด็กสาว

แจ็คจับศีรษะของเธอซบลงที่อกของเขา

“โธ่.. ยัยเด็กบ๊อง.. เธอไม่เห็นจำเป็นต้องทำแบบนี้เลย..”

แจ็คลูบศีรษะเกรวี่

“ฉันอยากอยู่กับพี่นานๆ ถ้าพี่ตาย ฉันคงอยู่ต่อไปไม่ได้ ฮืออ”

“ไม่เอาๆ ไม่ร้องๆนะยัยขี้แย เธอน่ะเข้มแข็งจะตาย ใครทำให้เธอร้องอีก พี่จะโกรธคนคนนั้นมากนะรู้มั้ย” แจ็คพูด แต่น้ำตาของเขาก็ไหลออกมาเช่นกัน

“ไปนอนได้แล้ว พี่จะเอารถไปเก็บ เดี๋ยวแม่รู้” แจ็คเดินออกไป

เกรวี่นั่งลงที่โซฟาเก่าๆในห้องนั่งเล่น

“สวัสดีไรเดอร์...ของฉัน...” เสียงปริศนาดังขึ้น

“กรี๊ดดดดดด!!!” เกรวี่สะดุ้ง

‘เดเมียน’ เจ้าของเสียงนั้นปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเธอ

“นายเป็นใคร เข้ามาในบ้านฉันได้ยังไงกัน” เกรวี่หยิบไม้กวาดขึ้นมาถือไว้ป้องกันตัว

เดเมียนใช้พลังปัดไม้กวาดกระเด็นออกจากมือของเกรวี่

“เธอจะได้ไม่ต้องถืออะไรมาชี้ใส่หน้าฉันอีก”

เกรวี่ตกใจเป็นอย่างมาก เมื่อได้จ้องมองใบหน้าของเขาดีดี เธอก็เริ่มมั่นใจแล้วว่า

นี่คือคนที่หยิบยื่นสัญญาปีศาจมาให้เธอ

“จำฉันไม่ได้เหรอ แต่ก็นะ ตอนนั้นเธอก็ยังเด็ก ฉันเองก็แทบจำเธอไม่ได้เช่นกัน”

“นี่นาย...เป็นปีศาจงั้นเหรอ”

“แย่กว่านั้น...” เดเมียนตอบเสียงเรียบ

“ยัยวี่ เกิดอะไรขึ้นอีกน่ะ” แจ็ควิ่งมาดู เห็นเดเมียนก็รู้สึกงุนงง

“แกเป็นใครวะ”

‘ฟิ้ววว’ เดเมียนใช้พลังปัดร่างของแจ็คกระเด็นออกไป

'โครม!!!'

“มนุษย์นี่น่ารำคาญเนอะ..”

“อย่าทำร้ายเขานะ!!!” เกรวี่กำหมัดแน่น เริ่มมีเปลวไฟแล่บออกมาจากมือของเธอ

“มันก็แค่มนุษย์ ฉันเป็นผู้คุมชีวิตของพวกมันทั้งหมด จะไปสนใจทำไม” เดเมียนบอก

“หุบปากไปเลย แกทำให้ฉันเป็นแบบนี้ใช่มั้ย!!! อ๊ากกกกกกก!”

เกรวี่กลายร่างเป็นโกสต์ไรเดอร์อีกครั้ง

“ว้าวว น่าประทับใจ... พลังของไรเดอร์เป็นแบบนี้นี่เอง แต่เธอต้องมาเป็นของฉัน ไรเดอร์ของฉัน” เดเมียนว่า

“ไม่มีทาง!!!” โกสต์ไรเดอร์พุ่งเข้าไป แต่กลับโดนพลังของเดเมียนผลักกระเด็นออกมา จนชนกับมอเตอร์ไซค์หลายคันข้างหลัง

โกสต์ไรเดอร์หันไปหยิบโซ่ที่วางอยู่บริเวณนั้น โซ่นั้นก็กลายเป็นโซ่ไฟ หนึ่งในอาวุธของเธอทันที

‘หมับ!’

โกสต์ไรเดอร์เหวี่ยงโซ่ไปรัดตัวเดเมียนเอาไว้ ก่อนจะเดินไปจ้องมองที่นัยน์ตาของเขา เพื่อใช้พลัง ‘ดวงตาอาบัติ’ ซึ่งสามารถแผดเผาวิญญาณได้ด้วยไฟนรก เพียงแค่จ้องตาเท่านั้น

“คนบาป..”

“ฮ่าๆๆๆ ดวงตาอาบัติน่ะ ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก เพราะฉันเกิดจากพลังของซาตาน ฉันไม่มีวิญญาณให้เผา” เดเมียนดิ้นออกจากโซ่นั้นได้

“เผาให้หมด!!!!!!!” โกสต์ไรเดอร์พ่นไฟออกทางปาก เดเมียนยกมือขึ้นป้องกันตัว เขาโดนพลังของไรเดอร์ทำให้กระเด็นออกไป

“เจ้าต้องทำตามข้อตกลง ไรเดอร์.. เกรวี่ เลนเวอร์!”

“แฮร่!!!!!!!!”

โกสต์ไรเดอร์กำลังจะเหวี่ยงโซ่เพลิงอีกครั้ง

“ไม่งั้น ฉันจะฆ่ามัน!” เดเมียนใช้พลังควบคุมมีดในครัวทุกเล่มให้มาจ่อที่ใบหน้าของแจ็ค

AIR
LPJ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

3 ความคิดเห็น