(จบ) Ghost Rider Skoii Girl - โกสต์ไรเดอร์เด็กสก๊อย (Superhero)

ตอนที่ 1 : ซาตานคุ้มครอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    15 มิ.ย. 63

ณ หมู่บ้านเล็กๆแถบชานเมืองแห่งหนึ่ง

-ที่สนามแข่งรถจักรยานยนต์-

'เกรวี่' เด็กสาววัย 18 ปี กำลังซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ท่อดัง เข้ามายังการแข่งขัน


เธอแต่งตัวด้วยกางเกงยีนส์ขาสั้นจิ๋ว และเสื้อกล้ามโชว์เนื้อหนังมังสาอย่างเต็มที่
แขนของเธอโอบกอดชายหนุ่มผู้ขับมอเตอร์ไซค์อย่างแนบแน่น

"พีท..." เด็กสาวกระซิบเบาๆ


ชายหนุ่มนักบิด รูปร่างผอมสูง เจ้าของชื่อ'พีท'หันมาฟังหญิงสาว

"เราต้องชนะให้ได้.." เกรวี่พูด

ชายหนุ่มรูปร่างผอมสูงพยักหน้า กำแฮนด์รถไว้แน่น พร้อมบิด

'พรึ่บ!' เมื่อสัญญาณดังขึ้น รถจักรยานยนต์ทั้งหลายก็พุ่งออกจากจุดสตาร์ททันที โดยศึกครั้งนี้ไม่ใช่แค่เพื่อเงิน แต่เพื่อศักดิ์ศรีของกลุ่มสิงห์นักบิดวัยรุ่นที่ใครๆมักเรียกว่าเด็กแว๊น และเด็กสาวตุ๊กตาท้ายรถที่มักถูกเรียกว่าสก๊อย ผู้พร้อมจะเสี่ยงตายไปด้วยกันในการแข่งขันสุดอันตรายครั้งนี้

บรื้นนน บรื้นนนน

เสียงเครื่องยนต์และเสียงท่อรถดังสนั่นไปทั่วทั้งถนนเส้นเล็กๆ ที่ยามค่ำคืนก็จะถูก(บังคับ)ใช้เป็นสถานที่ประลองความเร็ว เพื่อความสนุกสนานของนักพนันทั้งหลายที่เข้ามาชม

รถจักรยานยนต์ทั้งหลายเลี้ยวฉวัดเฉวียนเพื่อหลบหลีกสิ่งกีดขวางนานา

บ้างก็เสียหลักล้มลง เลือดตกยางออก และถึงขั้นเข้าโรงพยาบาล หรือแม้แต่เสียชีวิตไปก็มี

และครั้งนี้ก็เหมือนจะเป็นเช่นนั้น

เอี้ยดดด โครม!!!

เมื่อมีผู้ไม่หวังดี ที่ลงพนันฝ่ายตรงข้ามคิดแกล้งอีกฝ่ายให้พ่ายแพ้ จงใจทำสิ่งกีดขวางเพิ่มเติม จนรถคันที่เกรวี่และพีทขี่ เสียหลักล้มลง ก่อนที่รถจะกระเด็นเข้าเส้นชัยพอดิบพอดี ร่างของพีทและเกรวี่กระเด็นไปคนละทาง พีทซึ่งใส่หมวกกันน็อค กระเด็นไปชนกับเสาไฟฟ้า จนได้รับบาดเจ็บ เข้าโรงพยาบาล

ส่วนร่างของเกรวี่กระเด็นลงมา ชนกับพื้นและกลิ้งไปประมาณ 3-4 ตลบ

ร่างของเธอแน่นิ่งไปจนผู้ชมคนอื่นต่างเข้ามามุงดู

เธอไม่ได้สวมหมวกกันน็อค และศีรษะของเธอก็เหมือนจะกระแทกพื้นเข้าอย่างจัง

"ตายแล้วยังเนี่ย..." เสียงซุบซิบจากผู้คนเล็ดลอดออกมา

เกรวี่เริ่มขยับตัว ก่อนจะลุกขึ้นยืนอย่างกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"อูยยย... ปวดหัวชิบ.." เธอเอามือกุมศีรษะ เพื่อนๆสก๊อยของเธอเข้าไปช่วยพยุง

เกรวี่หันไปมองซากรถของพีทที่เข้าเส้นชัย เฉือนชนะฝ่ายตรงข้ามได้อย่างหวุดหวิด ก่อนจะอมยิ้มเบาๆ

เด็กสาวเดินนวยนาดเข้าไปรับเงิน จากเงินกองกลางที่รวบรวมเอาไว้เป็นรางวัลของทีมผู้ชนะ

"นังเกรวี่ แกชนะได้ยังไงกัน แกมันโกง!" เสียงแหลมปรี๊ดดังขึ้น

'เบลล่า' สก๊อยสาวแก้มแดง ปากแดง ผมบลอนด์ แต่คิ้วดำเข้ม ฝ่ายตรงข้ามเดินมาหาเรื่อง

"ก็ตามกติกา รถของใครเข้าเส้นชัยก่อนก็คือผู้ชนะ แล้วรถพีทก็เข้าเส้นชัยก่อน แกก็เห็นนี่ยะ!" เกรวี่ตอบ พลางเท้าสะเอว

"ไม่จริง! แกมันโกง แกแย่งพีทไปจากฉัน!!!" เบลล่าชี้หน้าด่า

"อย่าให้ฉันแฉแกเลยนะ ว่าแกทำอะไรบ้าง พีทต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะแกนั่นแหล่ะ! เบลล่า!" 'อลิส' สก๊อยสาวผมเหลืองทอง(จากการกัดสีผม) ผู้เป็นเพื่อนของเกรวี่ลุกขึ้นเถียงแทน


"มึงไม่ต้องมาปกป้องอีเกรวี่เลยนะ นังอลิส!" เบลล่าจิกหัวของอลิส ก่อนจะตบหน้าเสียงดังฉาด

"อีเบลล่า! อย่าทำเพื่อนกุ" เกรวี่เข้าไปฉุดกระชากเบลล่า ฝ่ายเพื่อนๆฝั่งเบลล่าก็เข้ามาช่วย

"อีเกรวี่! กรี๊ดดดดดด"

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด"

ทั้งสองฝ่ายตบตีกันชุลมุน จนเด็กแว๊นอีกคนต้องเข้ามาห้าม

"นี่เบลล่า เธอจะเรียกร้องหาไอ้พีทมันอีกทำไม ไหนบอกว่ามีฉันคนเดียวแล้วไง!" 'บอนด์' เด็กหนุ่ม ผู้ขับรถแว๊นให้เบลล่ามาลากตัวเธอออกไป


"จะไปไหน อีเบลล่า!" เกรวี่จะไปตามตบต่อ แต่เพื่อนๆห้ามไว้

"เกรวี่พอเถอะ ไปได้แล้ว อย่าไปยุ่งกับยัยหมาบ้านั่นเลย ถ้าพ่อนางรู้เข้า จะซวยกันหมด" 'ซินดี้'เพื่อนสก๊อยสาวผมสีน้ำเงินอมม่วงอีกคนของเกรวี่มาเตือน


-ที่บ้านป้าแพท ซึ่งเปิดเป็นร้านรับซ่อมรถจักรยานยนต์เล็กๆ-

หนุ่มวัย 22 ปี ผมสีน้ำตาลเข้ม ใส่แว่น กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะ 


ข้างๆมีป้าแพทผู้เป็นแม่ของเขากำลังยืนคุมช่างซ่อมจักรยนต์ของลูกค้าอยู่ ก่อนช่างเหล่านั้นจะเลิกงานและกลับบ้านของตนไป

ร้านซ่อมจักรยานยนต์ร้านนี้ เดิมเป็นของลุงเจมส์ ผู้เป็นพ่อของ'แจ็ค' เด็กหนุ่มคนนี้นั่นเอง หลังจากที่ลุงเจมส์ เสียชีวิตไปด้วยโรคร้าย ป้าแพทผู้เป็นภรรยาจึงรับช่วงต่อ โดยจ้างช่างจากที่อื่นมาทำงาน และมีแจ็คเป็นลูกมือ

แจ็คนั่งมองรถจักรยานยนต์เหล่านั้นตาละห้อย

"นี่ๆ แม่รู้นะ ว่าแกคิดอะไรอยู่ แม่ไม่ให้แกไปแข่งแล้ว ไม่ต้องมาขอ!"

"โถ่...แม่''

"พรุ่งนี้มีสอบไม่ใช่เหรอ อ่านหนังสือบ้างสิ! ถ้าเกรดยังตก ต้องลงเรียนใหม่อีก มหาลัยได้ไล่แกออกแน่"

ชายหนุ่มจึงกลับไปอ่านหนังสือเช่นเดิม

'น่าเบื่อจริงๆ' แจ็คคิด

"มืดค่ำขนาดนี้แล้ว ยัยวี่ยังไม่กลับมาอีกเหรอ หนีเที่ยวไปไหนอีกเนี่ย บ้านช่องไม่ค่อยกลับ" ป้าแพทเริ่มบ่น

"ก็แม่บ่นมากแบบนี้ไง ยัยวี่คงอยากหนีไปเที่ยวที่อื่น ขนาดแจ็คเองยังอยากไปเลย"

"ไอ้แจ็ค! ปากแกนะ" ผู้เป็นแม่เอ็ด

"เดี๋ยวมันก็กลับมาเองแหล่ะ นู่นไง เสียงมอไซค์มานู่นแล้ว"

"เออๆ แม่ไปนอนก่อนล่ะ ฝากปิดบ้านด้วย"

"จ่ะแม่"

เกรวี่เดินเข้ามาในบ้านด้วยสภาพสะบักสะบอม

"หือ?.. วี่ เธอไปโดนอะไรมาเนี่ย"

"ว่าไงเด็กเนิร์ด" เกรวี่ทักทาย

"นี่เธอไปซิ่งรถอีกแล้วใช่มั้ย แล้วนี่ไปซ้อนท้ายใครล่ะ ไอ้บอนด์? ไอ้อาร์ม? หรือไอ้พีท?" ผู้เป็นพี่ถาม

"พีท... แต่พีทเข้าโรงพยาบาลไปแล้วพี่"

"รถล้มอีกแล้วเหรอ พี่บอกแล้วใช่มั้ยว่ามันอันตราย ถึงเธอจะไม่ได้ขับเองก็เถอะ ทำไมต้องทำอะไรเสี่ยงๆด้วย"

"รถล้มน่ะฉันไม่เป็นไรหรอกพี่ แต่รอยที่หน้านี่ เพราะอีเบลล่าคนเดียว" เกรวี่ทำหน้าเคียดแค้น

"เธอก็มีเรื่องกับคนอื่นไปทั่ว... แล้วมันคุ้มกันมั้ยเนี่ย มาๆ พี่ทายาให้" แจ็คไปหยิบยามาทาให้เกรวี่อย่างเบามือ

"ก็มันได้เงินเยอะอ่ะ แล้วฉันก็ชอบด้วย"

"จ่ายค่ารักษาไอ้พีทมันก็หมดแล้วป่ะ"

"เออ จริง.." เกรวี่นึกขึ้นได้

"ครั้งนี้ยังโชคดีนะวี่ ที่เธอรถล้มแต่ก็ยังไม่เป็นอะไร แต่ไม่ใช่ทุกคนนะที่จะโชคดีตลอดไปแบบนี้"

"โถ่..พี่แจ็ค ไม่ต้องมาเทศน์เลย ฉันเบื่อจะฟังละ แค่แม่พี่บ่นคนเดียวก็เกินพอ" เกรวี่ทำท่าปิดหู

"ไอ้พีทก็เลยซวยไปอีกคน ดีนะที่มันไม่ตาย แต่พี่ว่า เธอต้องมีเทวดาคุ้มครองอยู่แน่ๆ ถึงรอดตายได้ทุกรอบขนาดนี้"

"เทวดงเทวดาอะไร ไม่คิดว่าฉันดวงแข็งบ้างเหรอพี่"

"เออๆ แต่คราวหลังถ้าคนขับมันขับมันมือไม่ถึง เธอก็อย่าไปซ้อนมันอีกนะ"

"แหม..แข่งซิ่งทีไร ใครจะซิ่งเก่งได้เท่าพี่แจ็คอีกล่ะ... "

"แต่แม่พี่คงไม่ให้ไปแข่ง นี่กว่าจะขอขับมอไซค์ไปหน้าปากซอยยังยากเลย"

"หนูยังอยากซ้อนท้ายพี่อยู่นะ..." เกรวี่มองมาที่แจ็ค แจ็คนิ่งไปพักหนึ่ง

"...ไปอาบน้ำนอนได้แล้วไป พี่ก็จะปิดบ้านนอนแล้ว"

"จ่ะพี่แจ็ค" เกรวี่เดินเข้าห้องของตัวเองไป

-ที่ห้องของเกรวี่-

เด็กสาวจ้องมองตัวเองในกระจก แล้วนึกถึงเหตุการณ์ตอนที่ล้มรถ

ถ้าเป็นคนทั่วไปคงจะตาย หรือไม่ก็โคม่าแล้ว

แต่เธอกลับไม่เป็นอะไรเลย

เกรวี่ยิ้มให้กระจกทั้งๆที่แววตายังดูเศร้าและหวาดกลัว

เธอค่อยๆถอดเสื้อตัวนอกออก เผยให้เห็นรอยรูปร่างคล้ายไม้กางเขนคว่ำ ประทับอยู่ที่กลางหลัง



"ซาตานคุ้มครองนะสิ..."
AIR
LPJ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

3 ความคิดเห็น