คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย BTS : OS/SF - ALL x JIN /alljin/ (◕‿◕✿) BTS : OS/SF - ALL x JIN /alljin/ (◕‿◕✿) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
I can feel you on my lips all the time
But I just wanna feel you in my heart and on my mind
ღゝ◡╹)ノ♡

ALL X JIN

สารบัญ อัปเดต 3 เม.ย. 62 / 19:20

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ airon จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

624 ความคิดเห็น

  1. #624 ' JELLLOLY ' (@jellloly) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 12:56
    งื้อออเศร้ามาก
    #624
    0
  2. #623 9483071 (@9483071) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 10:50

    ฮือร้องแล้วว

    #623
    0
  3. #622 9483071 (@9483071) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 09:25

    ฮือหน่วงมากตอนท้าย

    #622
    0
  4. #621 Pupayjph (@pupayjph) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 10:47
    ละมุนจังเลยค่ะพี่จีม แต่ตอนแรกนึกว่าจะทำแบบนั้นจริงๆ
    #621
    0
  5. #620 Pupayjph (@pupayjph) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 10:40
    อ่านจบแล้วอยากให้ทั้งคู่เจอสิ่งที่ดีกว่านี้จริงๆเลยง่า
    #620
    0
  6. #619 Pupayjph (@pupayjph) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 10:33
    น่ารักจังเลยยคนขี้เต๊าะะคุณเค้าเขินหมดแล้ว
    #619
    0
  7. #618 Pupayjph (@pupayjph) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 10:29
    พี่จินทำไมทำแบบนี้คะะะ
    #618
    0
  8. #617 Pupayjph (@pupayjph) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 10:25
    อินมากฮือออ ไม่ว่าแทฮยองจะเป็นยังไงซอกจินก็รักอยู่ดีนั่นแหละ
    #617
    0
  9. #616 Pupayjph (@pupayjph) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 09:55
    ที่พี่จินคิดในใจว่ากลัวน้องก็คงไม่ผิด
    #616
    0
  10. #615 Pupayjph (@pupayjph) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 09:46
    น่ารักก สู้เค้าน้าา
    #615
    0
  11. #614 Pupayjph (@pupayjph) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 09:38
    แต่งดีมากๆเลยค่ะ อ่านแล้วรู้สึกเศร้าตามแทเลย;-;
    #614
    0
  12. #613 pure_prince (@pure_prince) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 21:35
    ยัยพี่ใจร้าย งือออ //จีมินอ่า มาหานูน่าก็ได้นะ
    #613
    0
  13. #612 pure_prince (@pure_prince) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 21:20
    จองกุก นายมันวร้ายยยยยยย แม่จะลงโทษเธอเอง //วิ่งไปหักก้านมะยมแป๊บบ
    #612
    0
  14. #611 Luckynam (@luckyaudsugnean) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 00:06
    คุณพระโฮซอกเขาร้ายไม่เบา อิ_อิ
    #611
    0
  15. #610 mookzee2 (@Mookzee) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 11:56
    เขินเองเลย น่ารักกกกกก ><
    #610
    0
  16. #609 iamthelady (@imlady) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 12:54
    พอเห็นชื่อหนังสือที่แทฮยองเปิดตัวในฐานะนักเขียนครั้งแรกก็ได้แต่อยากจะวิ่งไปหาโอ่งสักลูกแล้วก็กรี๊ดใส่ค่ะ แงงงงงงง จากคนแปลกหน้าได้กลายมาเป็นความสบายใจที่หาได้ยากยิ่งไปเสียแล้ว เป็นความสัมพันธ์ที่คงบอกได้เพียงว่าก็คงเหมือนกับหนังสือที่แทฮยองเขียนนั่นแหละนะ ค่อย ๆ เรียงร้อย ค่อย ๆ ถักทอ ละเลียดความรู้สึกนึกคิดของอีกฝ่ายทีละนิด ๆ และในท้ายที่สุดก็สามารถเข้าใจกันได้ เป็นความสบายใจให้แก่กันได้ พี่ซอกชอนคะะะะะะะ *แปะมีมแมวน้ำตาคลอเบ้าอีกรอบ* ขอบคุณมากค่ะพี่ซอกชอน นิสัยคนรวยของพี่ในวันนั้นนำมาซึ่งหนังสือเล่มนี้ที่เราเชื่อเหลือเกินค่ะส่วนผสมที่ผสานให้ออกมาเป็นเรื่องราวในเล่มนั้นจะต้องมีน้องชายของพี่ซอกชอนเป็นแรงขับเคลื่อนด้วยแน่นอนค่ะ! ขอบคุณนะคะพี่ซอกชอนที่ทำให้สองคนนี้ได้มาเจอกัน ฮือออออออออ ตอนซอกจินบอกว่าหนังสือแต่ละเล่มต้องใช้เวลา ประสบการณ์ ปัจจัยหลายอย่างในการอ่านนี่เชื่ออย่างสุดหัวใจเลยค่ะเพราะประสบมาแล้วฮะๆ ตอนเป็นเด็กอ่านไม่เข้าใจเลยแต่พอกลับมาอ่านตอนโตก็เข้าใจได้ทันทีว่าเรื่องราวบางอย่างมันต้องผันผ่าน ต้องไปสัมผัสเองมันถึงจะเข้าใจได้จริงๆ ยินดีด้วยกับทั้งคู่เลยนะคะ ทั้งซอกจินที่ได้คำตอบของตัวเอง ทั้งแทฮยองที่ก้าวจากโลกเงียบๆของตัวเองมาสู่โลกที่มีคนอื่นได้ก้าวเข้ามาทำความรู้จักกับตัวเอง พวกคุณก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยกันมันทำให้เราดีใจจริง ๆ ค่ะ
    #609
    0
  17. #608 iamthelady (@imlady) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 12:53
    อ่านจบก็ได้แต่กรีดร้องว่าคุณพี่ซอกชอนคะะะะะะะ *แปะมีมรูปแมวน้ำตาคลอเบ้าพร้อม* พอจะเข้าใจขึ้นมาแล้วค่ะว่าทำไมซอกจินถึงได้รู้สึกว่าความคิดของตัวเองมันวนๆเวียนๆไม่ไปไหน ก็เพราะว่าที่ผ่านมาเขาไม่ได้ทำตามความนึกคิดของตัวเองพอถึงวันหนึ่งที่ต้องตัดสินใจต่อนาคตของตัวเอง เขาถึงได้คิดวนเวียนอยู่แบบนั้นและก็เพราะแบบนั้นถึงได้ทำให้พี่ซอกชอนอดเป็นห่วงไม่ได้ เรารู้สึกทึ่งในความรักที่มีต่อน้องชายของพี่ซอกชอนมากๆเลยค่ะ ถึงเขาจะดูเหมือนปล่อยผ่านแต่จริงๆแล้วเขาน่ะไม่พลาดที่จะเก็บรายละเอียดเรื่องของน้องชายเลยสักอย่าง ถึงจะห่วงแต่ก็ไม่พูดว่าห่วงออกมาตรงๆเพราะกลัวว่าจะเป็นการเพิ่มน้ำหนักให้ความคิดของซอกจิน เขาแสดงออกโดยการให้คนเป็นน้องได้ทำในสิ่งที่อยากทำมากกว่าบังคับ อยากช่วยก็ช่วย ไม่อยากช่วยก็ไม่ว่าอะไร เขาเข้าใจน้องชายตัวเองได้เป็นอย่างดีจริง ๆ ค่ะ มันอบอุ่นไปทั้งใจเลยล่ะค่ะ แล้วก็ดีใจนะคะที่ในโลกเงียบๆเพียงลำพังในเวลาห้าทุ่มถึงตีสองของแทฮยองนั้นมีคนร่วมเดินทางไปด้วยกัน อ่านเรื่องนี้แล้วอยากกลับไปอ่านหนังสือเล่มๆจริงๆจังๆบ้างจังเลยน้า
    #608
    0
  18. #607 iamthelady (@imlady) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 12:52
    เป็นการคุยกันครั้งแรกอย่างจริงจังที่ทำให้เราเซอร์ไพส์มากค่ะ ไม่คิดเลยว่าสองคนนี้จะมาเจอกันในสถานการณ์แบบนี้ ตอนแรกที่คิดก็คือซอกจินต้องเจอกับแทฮยองในร้านหนังสือแน่ๆ แต่ที่บอกว่าแน่ๆนั่นน่ะคิดว่าเจอกันในฐานะนักอ่านเหมือนกันนี่นา ใครจะไปคิดว่าแทฮยองจะเจอกับซอกจินในฐานะนักเขียน อีกทั้งยังนั่งฟังที่เขาร่วมพูดคุยกันเกี่ยวกับหนังสือที่ตัวเองเขียนได้อย่างเป็นธรรมชาติมากค่ะ ก็จำได้ว่าแทฮยองนั้นเข้าสังคมไม่เก่งก็เลยคิดว่าที่ไม่พูดเพราะอาจจะไม่ถนัดเป็นคนพูด ถนัดรับฟังแล้วเก็บเอามาคิดวิเคราะห์เองแต่ที่ไหนได้...นักเขียนตัวจริงเสียงจริงเจ้าของหนังสือมาร่วมด้วยเลยค่า แต่มองอีกแง่ นี่อาจจะสมกับเป็นแทฮยองแล้วก็ได้ ก็เขาไม่กล้าสบตาคนแล้วก็ไม่ค่อยกล้าพูดคุยกับคนอื่น ครั้นจะให้เขาจัดโต๊ะแจกลายเซ็นแบบที่เราคุ้นเคยกันเวลานักเขียนอยากพบปะนักอ่านของตัวเองก็น่าจะเป็นไปได้ยากเพราะงั้นนี่แหละ สมเป็นแทฮยองดี รับฟังความเห็นด้วยความจริงใจ เฝ้ามองอย่างสงบ สมเป็นวิธีของแทฮยองดีนะคะ แล้วก็เราคิดว่าเขาก็ต้องมีความสุขอยู่แล้วล่ะเนาะที่ได้ยินคนพูดคุยถึงหนังสือที่เขาเขียน แต่ถึงอย่างนั้นรอยยิ้มที่ได้เห็นจากแทฮยองชัดๆ หลายครั้งก็มาจากซอกจินทั้งนั้นเลยนะคะ จะว่าไปแล้วนี่อาจเป็นการคุยกันที่จริงจังที่สุดกว่าครั้งแรกก็ได้ ก็มาลองคิดดูสิคะ การที่ซอกจินอ่านหนังสือของแทฮยองน่ะมันก็เหมือนได้พูดคุยกับความคิดของแทฮยอง ได้พูดคุยจากสิ่งที่อยู่ภายในความคิดของแทฮยองเลยนี่นา จากนี้ซอกจินคงจะไม่ได้วนเวียนอยู่กับความคิดของตัวเองสักพักแล้วล่ะเนาะ พยายามเข้านะคิมซอกจิน
    #607
    0
  19. #606 iamthelady (@imlady) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 12:51
    แทฮยองน่าจะมีดวงกับธรรมชาตินะคะ คราวก่อนก็หลอดไฟ(ไฟฟ้า) มาคราวนี้กับสายฝนอีก แต่ดูแล้วไม่ว่าจะครั้งไหน ๆ ก็น่าขอบคุณความบังเอิญอันแปลกประหลาดที่ทำให้เกิดความรู้สึกดี ๆ ขึ้นเนาะ เข้าใจความร้อนรนของแทฮยองเลยล่ะค่ะ ทั้งเกรงใจ ทั้งกังวลไปหมด ได้แต่ภาวนาให้ฝนหยุดแต่สุดท้ายก็ไม่ยอมหยุดมีแต่กระหน่ำลงมาให้ช้ำใจเล่น ๆ ราวกับแกล้งกันซะอย่างงั้นฮะๆ แต่ในกรณีของแทฮยองน่ะไม่มีช้ำใจแน่นอนมีแต่รู้สึกดี ๆ ที่เกิดขึ้นเต็มไปหมดเลยนี่เนาะ เราผิดคาดไปเยอะเลยกะว่ามาคราวนี้ต้องได้เห็นแทฮยองกับซอกจินคุยกันซักที แต่ที่ไหนได้คุยกันไม่กี่ประโยคพอก้าวขาขึ้นรถปุ๊บเปิดเพลงเสร็จสรรพนู่นนนนนนซอกจินหลับปั๊บบบบบบ ฮ่าๆ น่าเอ็นดู น่าเอ็นดูเกินไปแล้วนะคิมซอกจิน แล้วก็ตอนที่แทฮยองไม่กล้าสบตากับซอกจินที่บอกว่าไม่ใช่ไม่อยากแต่มันทำไม่ได้เนี่ยมันทำให้เรานี่นึกชมแทฮยองอยู่ในใจเลยค่ะว่าสามารถบรรยายอาการเขินของตัวเองออกมาได้สมกับที่เป็นนักเขียนจริงๆแฮะ แต่ไม่เป็นไรหรอกนะแทฮยอง จริงๆแล้วถ้าอยากจะสบตาก็ลองมองดูก็ได้นี่นา อย่าเพียงแค่วาดภาพนัยน์ตาของซอกจินอยู่ในความคิดเท่านั้นสิ เจ้าตัวน่ะถ้าได้สบตากับแทฮยองก็ต้องดีใจเหมือนกันล่ะนะ อันที่จริงแล้วฝนที่ตกอยู่อาจสู้พายุในใจของแทฮยองไม่ได้ก็เป็นได้นะคะฮะๆ แต่พายุมันก็สงบลงแล้วล่ะเนาะเพราะว่าพวกเขาเป็นพี่ชายน้องชายกันนี่นา เบาใจได้แล้วนะพ่อหนุ่มนักเขียน อา อันที่จริงต้องเรียกว่านักรักหนังสือด้วยก็เพราะที่ไม่กล้าเดินกลับเพราะกลัวหนังสือเปียกยิ่งกว่าตัวเองเปียกนี่นา
    #606
    0
  20. #605 iamthelady (@imlady) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 12:50
    สองคนนี้มีอะไรที่แตกต่างกันอยู่เหมือนกันนะ เวลาที่ซอกจินอยู่กับตัวเองเขารู้สึกว่าความคิดมันวนเวียนไปไม่ไหลไปทางไหน แต่กลับกันแทฮยองที่อยู่กับตัวเองกลับพาความคิดนั้นล่องลอยไปในที่ที่ห่างไกลออกไป จะบอกว่าด้วยความเป็นนักเขียนและนักอ่านก็ได้ล่ะมั้งคะเขาถึงได้ตกผลึกความคิดของตัวเองและครุ่นคิดถึงสิ่งที่คิดได้อย่างไม่มีปัญหา แทฮยองที่อยู่กับตัวเองจนชินกับซอกจินที่ไม่อยากจะอยู่กับตัวเองจนมากเกินไปทำให้เขาต้องออกมาหาพี่ชาย มาช่วยงานที่ร้านแบบนี้ มันอาจเป็นการพบกันที่ส่งผลกระทบอะไรบางอย่างให้กันและกันก็ได้เนาะ ปกติแทฮยองต้องกินอาหารหลังหลอดไฟเริ่มติดๆดับๆแต่วันนี้ซอกจินได้ทำหน้าที่แทนหลอดไฟดวงน้อย ให้แทฮยองสนใจอาหารตรงหน้ามากกว่าหนังสือที่กำลังอ่านอยู่ (น่าเอ็นดูมากเลยค่ะตอนซอกจินคิดกับตัวเองว่าต้องพูดว่าอาหารมาแล้วครับรึเปล่า ท่าท่างลุกลี้ลุกลนนั่นคงทำให้คนที่ได้เห็นอมยิ้มบ้างล่ะค่ะ) และก็เชื่อเหลือเกินว่าแทฮยองเองก็คงไม่รู้สึกระคายเคืองใจกับการเสิร์ฟอาหารของซอกจินแน่ ๆ ก็ขอบคุณด้วยนี่นา ด้วยเสียงที่ดังใช้ได้เลยนะ ต่อไปพวกเขาจะได้พูดคุยกันจริงๆจังๆรึเปล่านะ อย่างเรื่องหนังสือที่อ่านอะไรทำนองนั้น
    #605
    0
  21. #604 iamthelady (@imlady) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 12:49
    ไม่รู้ทำไมกันนะที่ตอนอ่านรู้สึกได้ถึงแสงส้มสลัว ๆ กับบาร์ไม้ กลิ่นบุหรี่ รู้สึกเหมือนกำลังดูฉากในภาพยนตร์ก็ไม่ปานเลยค่ะ แทฮยองคงเป็นลูกค้าประจำของร้านสินะคะเพราะกระทั่งเจ้าของร้านก็ยังบอกว่าแทฮยองน่ะชินกับไฟติดๆดับๆนั่นอยู่แล้วกับซอกจิน จากเท่าที่ดูแล้วแทฮยองเป็นคนดำดิ่งกับสิ่งที่ตัวเองสนใจได้เก่งมากนะคะ เขาจะสนใจจนกว่าจะมีบางสิ่งที่ทำให้ความคิดของเขาสะดุดลงได้ และเพราะแบบนั้นจากมุมมองของเจ้าของร้านก็เลยคิดว่าเขาชินกับหลอดไฟติดๆดับๆ ทั้งที่จริงเขาก็ไม่ได้ชินอะไรเพียงแต่เขาเลือกที่จะปล่อยผ่านมันไปมากกว่า แต่กลับกลายเป็นว่าแทฮยองน่ะปล่อยผ่านคนที่ใจดีช่วยเขาท้วงเรื่องหลอดไฟอย่างซอกจินไปไม่ได้ ทั้งที่ในห้วงที่ดำดิ่งเขาจะไม่สนใจนอกจากเรื่องตรงหน้าแท้ ๆ จากนี้ไปซอกจินจะกลายมาเป็นเรื่องราวให้กับแทฮยองแบบไหนกันนะ
    #604
    0
  22. #603 iamthelady (@imlady) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 12:48
    ไม่เป็นไร
    ไม่เป็นไรหรอกนะคะ
    คุณ airon ไม่จำเป็นต้องขอโทษคนอ่านหรอกนะคะ
    เพราะเราเคารพการตัดสินใจของคุณ airon เสมอนะคะ ขอให้คุณนึกถึงสิ่งที่ทำแล้วรู้สึกมีความสุขก็พอค่ะ ขอให้คุณได้เป็นคนตัดสินใจในความสุขนั้นด้วยตัวเองเถอะนะคะ สิ่งไหนที่ทำแล้วรู้สึกสบายใจ รู้สึกมีความสุข คุณสามารถทำได้เลยนะคะคุณ airon
    เราในตอนนี้ไม่รู้ว่าจะสามารถพูดให้กำลังใจคุณได้รึเปล่า เพราะเราเองก็ยัง...วนเวียนไม่สิ้นสุดในความคิดที่เย็นเยียบพวกนั้น
    แต่สิ่งหนึ่งที่เรารู้ดีที่สุดคือเราภาวนาขอให้คุณมีความสุขอยู่เสมอนะคะ ไม่ว่าจะเป็นกายหรือใจ ขอให้คุณได้รับแต่สิ่งดี ๆ อยู่เสมอ มีความสุขเถอะนะคะ คุณเป็นเจ้าของความสุขเหล่านั้นค่ะ

    ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะคะคุณ airon
    #603
    0
  23. #602 iamthelady (@imlady) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 08:28
    อยากเดินเข้าไปตบบ่าปุ๊ๆจีมินจังเลยค่ะ...อาการของเราเวลาโดนบังคับให้ดูหนังผีหรือหนังสยองขวัญเนี่ยก็ไม่ค่อยต่างกับจีมินหรอกค่ะ เพียงแต่วิธีของเราคือกล่องป็อปคอร์นค่ะ...กล่องป๊อปคอร์นคือผู้ช่วยให้รอดค่ะ เอามาบังฉากที่คิดว่ามาแน่ ๆ ดนตรีแบบนี้ บรรยากาศแบบนี้ บังหน้าเข้าไว้พร้อมหลับตาปี๊ แต่ที่ทำให้หลุดขำก็คือขนาดวิญญาณยังมาดูหนังผีแถมยังกลัวหนังผีด้วย........แล้วคนเป็นจะไม่กลัวได้อย่างไรกันล่ะคะฮือ
    #602
    0
  24. #601 iamthelady (@imlady) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 08:25
    เรื่องของโลกหน้ากลายเป็นหัวข้อสนทนาอันแสนปกติไปเสียแล้วสำหรับคนสองคน คนสองคนที่ชื่อว่าจีมินกับซอกจินนั่นเอง สำหรับเราแล้วเราว่าจีมินได้หาเจอแล้วล่ะค่ะคนที่ไม่มองว่าจีมินคือคนประหลาดแต่มองว่าจีมินก็คือจีมินและเรื่องเล่าของจีมินก็ทำให้เขานั้นประหลาดใจและร้องว้าวได้ทุกครั้ง แถมเวลาอยู่ด้วยกันก็คิดไปในทางเดียวกัน หัวเราะด้วยกัน มีความสุขไปด้วยกัน เพราะงั้นทั้งคุณยาย แทฮยองและคอร์นด็อกต่างก็คงมีใจที่ภาวนาให้ทั้งคู่ได้ลงเอยกันเสียที ซึ่งเราว่ามันเป็นอะไรที่น่ารักมากเลยค่ะ คิดภาพตามแล้วอย่างกับได้อ่านการ์ตูนเลยค่ะ (อธิบายงงๆก๊งๆอีกแล้วค่ะ แง ขอโทษนะคะ...) ยิ่งตอนวิญญาณนักวิชาการที่มายกนิ้วโป้งให้ในตอนท้ายก็อีก น่ารักมากๆค่ะ น่ารักจริงๆ มีคำไหนมาแทนคำว่าน่ารักได้บ้างไหมคะจะเอามาใช้บรรยายความรู้สึกตอนนี้ให้หมดเลยค่ะอุแง
    #601
    0
  25. #600 iamthelady (@imlady) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 08:24
    อา เชื่อแล้วล่ะค่ะว่าวิญญาณน่ะมีชีวิตชีวา พวกเขานั้นสดใสร่าเริง แล้วก็อบอุ่นขนาดนี้ทั้งที่อุณหภูมิร่างเลือนรางแต่อุณหภูมิหัวใจกลับไม่เคยลดลงเลยสักนิด หัวใจของพวกเขายังคงโลดแล่นไม่ต่างจากคนเป็นเลย ทั้งคอร์นด็อกที่กินเอา ๆ อย่างไม่รู้จักกับคำว่าอิ่ม (นี่ว่าเขาอาจจะอิ่มแล้วแต่ถ้าไม่ได้กินอาหารจากจีมินหรือซอกจินก็อาจจะทำให้ใจไม่สงบ อารมณ์ประมาณอิ่มทิพย์น่ะค่ะ แหะๆ เราพิมพ์อะไรของเรากันนะแง ขอโทษนะคะถ้าทำให้คุณ airon งงๆ แง) คุณยายผู้มักทักทายจีมินแบบทำให้ตกกะใจอยู่เสมอ คิมแทฮยองผู้มีความอยากช่วยเพื่อนอย่างเต็มที่ คงเพราะเขาเห็นท่าทางจีมินที่ดูซึม ๆ ไปเพราะไม่ได้เจอซอกจินก็เลยพาซอกจินมาให้จีมิน เป็นของขวัญจากเพื่อนรักวัยเก้าขวบที่น่ารักมากจริง ๆ ค่ะ แอบคิดถึงตอนที่ซอกจินเห็นคีย์บอร์ดจิ้ม ๆ เองนี่ก็อดอมยิ้มไม่ได้เลย เจ้าตัวที่เห็นตอนแรกคงตั้งการ์ดยกสองแขนขึ้นป้องกันตัวเองเวลาที่กลัวแหง ๆ แต่พอรู้ว่าเป็นแทฮยองก็คงเบาใจขึ้น ฮะๆ พอเห็นความสัมพันธ์ของจีมินแทฮยองแล้วจู่ ๆ เราก็นึกถึงภาพยนตร์เรื่องเด็กหอเลยค่ะ เป็นมิตรภาพที่งดงามจริง ๆ ค่ะ อาจเพราะเรามักจะได้รู้แต่มุมมองของจีมินที่มีต่อซอกจิน ถึงอย่างนั้นเราก็เชื่อว่าสำหรับซอกจินแล้วจีมินเองก็เป็นคนสำคัญสำหรับเขาเช่นกัน เพราะสำคัญถึงได้พยายามเรียกอีกคนออกมา พยายามหาเค้กมาเป่าและอวยพรวันเกิดของเขา จีมินน่ะต้องมีความสุขมากแน่ ๆ และความสุขนั้นต้องเผื่อแผ่ไปยังคนที่เขารักแน่นอนเลยค่ะ
    #600
    0