รักเหลือร้าย

ตอนที่ 6 : บทที่ 3 ผลจากการยั้งใจไม่อยู่ 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44,444
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,188 ครั้ง
    4 เม.ย. 62


สราเล่าถึงประสบการณ์ของเขาที่จบมาจากมหาวิทยาลัยคอร์เนลในนิวยอร์กก่อนจะกลับมาเริ่มทำงานในวงการด้วยการเป็นนายแบบ นักแสดง ซึ่งเดือนดาราจำได้ว่าช่วงที่เขากำลังดังเธอคลั่งไคล้เขาหนักมากถึงขนาดมีโปสเตอร์ของเขาแปะไว้เต็มฝาห้องนอน ซึ่งแม้ว่าตอนนี้จะถูกแม่รื้อออกไปแล้ว แต่ก็ยังเหลือร่องรอยไว้เป็นความทรงจำบางส่วน

จากนั้นเขาก็เล่าว่าพอเริ่มอิ่มตัวจากการแสดงก็เริ่มศึกษางานอย่างอื่นด้วยการฝึกเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ ผู้กำกับ จนมาเป็นเจ้าของค่ายหนังซึ่งเขาใช้เงินเก็บที่สะสมมาจากการทำงานมาลงทุนเองโดยไม่พึ่งครอบครัว ทั้งที่บ้านเขาก็รวยสามารถซัพพอร์ตได้สบาย

เดือนดารายอมรับว่าเธอนั่งฟังเขาเล่าเรื่องเพลินโดยไม่มีเบื่อ เขาชวนเธอกับวราลีคุยเรื่อยๆ จนถึงเรื่องโปรเจคหน้าที่ได้วางตัวเธอไว้

พี่คุยกับพี่พาลีแล้วถึงจะเปลี่ยนบทแล้วแต่พลอตทุกอย่างเหมือนเดิม เว้นแต่คาแรคเตอร์ของพระเอกที่เปลี่ยนไป ส่วนนางเอกยังคงเป็นคาแรคเตอร์เดิมเหมือนที่เดือนพอรู้ ส่วนเรื่องอาจจะมีปมเพิ่มที่ว่าจากที่นางเอกไม่คิดว่าจะชอบผู้ชายอายุน้อยกว่าแต่กลับเผลอใจให้ รู้ตัวอีกทีก็กลับรักพระเอกเข้าเต็มเปา ซึ่งบทนี้พี่คิดว่าใครก็ไม่เหมาะเท่ากับเดือนอีกแล้ว

ขอบคุณมากนะคะ เมื่อเขาชมซะขนาดนี้จะไม่ให้พูดอะไรหน่อยก็คงไม่ได้ เดือนตั้งใจว่าจะเล่นเรื่องนี้อยู่แล้ว เป็นเกียรติมากค่ะ ที่ได้ร่วมงานกับค่าย GND”

ครับ เขายิ้มกว้าง แต่พอได้เห็นว่าวราลีเงียบและฟังเขาคุยกับเดือนดาราจนเบื่อ สราจึงได้ชวนวราลีมาร่วมคุยด้วย เรื่องหน้าวีว่าก็มาร่วมงานด้วยกันอีกนะ เคลียร์คิวไว้ให้พี่ด้วย

วราลีมองเพื่อนของเธอสลับกับเจ้าของค่ายหนังหนุ่มเป็นเชิงแซวที่เขาอุตส่าห์เอางานมาบังหน้า แน่นอนค่ะ วีว่าจะรับงานนี้แน่ๆ

          ตือ ตื้อ ตื๊อ ตือ~

          เสียงโทรศัพท์ของคนบนโต๊ะนี้ดังขึ้น ซึ่งเดือนดาราแน่ใจว่าไม่ใช่ของเธอเพราะมันไม่ได้ถูกตั้งเป็นเสียงนี้ เธอจึงมองไปยังเพื่อนและคนที่กำลังนั่งข้างๆ

วราลีชูโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาดูเป็นคำตอบว่าต้นเสียงมาจากตัวเอง พอดีว่าพี่กอล์ฟโทร.มา ขอตัวสักครู่นะคะ

อย่าเพิ่งทิ้งฉันไวคนเดียวแบบนี้สิ!?

เดือนดาราได้แต่โอดครวญในใจ แค่มีวราลีเธอก็มองหน้าอดีตพระเอกไม่ค่อยจะได้แล้ว ยอมรับเลยว่าแต่ก่อนเพียงแค่เห็นเขาจากภาพถ่ายเธอก็หลงเสน่ห์จนคลั่งไคล้ มาตอนนี้แม้จะโตและความชอบเริ่มจางหายไปบ้างแล้ว แต่ก็ยังมีความปลาบปลื้มใจอยู่ส่วนหนึ่ง ยิ่งเมื่อได้เห็นตัวจริงและพูดคุยในระยะใกล้ด้วยจะไม่ให้เธอประหม่าได้อย่างไร

ถึงเขาจะทำตัวเป็นกันเองด้วยการให้เธอเรียก พี่ ก็เถอะ

“…พี่สนมาที่นี่บ่อยใช่ไหมคะ เดือนดาราชวนเขาคุยเพื่อทำลายความขวยเขิน

ก็ครับ บรรยากาศที่นี่ดี พี่ชอบ เสียงเขาจะนุ่มทุ้มจนทำให้คนฟังรู้สึกระทวยแต่ไม่ได้รุนแรงเท่ากับสายตาร้อนรุ่มของเขาที่มองตรงมายังเธอ แล้วเดือนล่ะ เคยมาที่นี่บ่อยรึเปล่า

ไม่ค่ะ เดือนไม่ค่อยได้เที่ยวอะไรแบบนี้เท่าไร นั่นเป็นความจริง เพราะสถานที่แบบนี้ราคาอาหารและเครื่องดื่มแพงหูฉี่ ทั้งเธอเองก็แทบไม่มีเวลา รับงานเกือบเจ็ดวันแทบทุกเดือน ได้หยุดทีหนึ่งก็ขอนอนเอาแรงอยู่บ้าน จะหาเวลามาสังสรรค์จิบเครื่องดื่มแบบนี้อย่างสบายใจเฉิบได้อย่างไร

นี่โชคดีที่พรุ่งนี้ไม่มีงานอะไร เธอจึงถือโอกาสมานั่งเล่นที่บาร์นี่ดึกๆ หน่อยได้ คิดไว้ว่าไม่เกินยี่สิบนาทีก็จะขอตัวกลับแล้ว

หลังจากที่วราลีขอตัวออกไป เดือนดาราก็รู้สึกว่าชายหนุ่มตรงหน้าพูดคุยอย่างเปิดเผยความรู้สึกกับเธอมากขึ้น จากที่เข้ามาในแบบเจ้านายและพี่ที่ทำงานด้วยกัน ตอนนี้เขาเริ่มทำให้สถานะเปลี่ยนไปแล้ว

ดาราสาวรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ กับท่าทีและสายตาของเขา ทั้งเธอตื่นตระหนกเกินจะรับมือไหวจนไม่รู้จะชวนเขาทำอะไรต่อ ทำเป็นชมความสวยงามของบรรยากาศในร้านบ้างก็แล้ว เสตาไปทางอื่นก็แล้ว

เดือนดารารู้สึกว่าตัวเองเริ่มกดดันมากๆ จนไม่รู้จะวางท่าทีอย่างไร มือบางจึงหยิบอาหารว่างที่วราลีสั่งไว้เพื่อรับประทานแก้เก้อ

ทว่าในวินาทีต่อมาเธอก็นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะตักอาหารจากจานเดียวกันจนทำให้มือของเขาชนกับเธอโดยบังเอิญ

เธอที่แม้จะชินกับการแตะเนื้อต้องตัวเพราะแสดงละครอยู่บ่อยๆ แต่เมื่อโดนตัวจากคนนอกฉากโดยเฉพาะชายหนุ่มแล้วย่อมรู้สึกว่ามันแตกต่างกัน เพราะไม่ใช่บทบาทที่เธอต้องสวมเป็นคนอื่น แต่นี่คือตัวเธอจริงๆ ซ้ำเพศตรงข้ามที่ว่านั่นยังเป็นผู้ชายที่เธอเคยแอบปลื้มด้วย แล้วอย่างนี้จะไม่ให้ใจสั่นได้อย่างไร

เดือนดาราตระหนกและแอบประหม่าเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเขายิ้มให้และถอยมือออกเชิญเธอตักก่อน พอหญิงสาวตักขึ้นเข้าปากแล้วก็ค่อยๆ เคี้ยวอย่างเงียบๆ ตามด้วยยกแก้วไวน์ขึ้นดื่ม

แม้จะเลี่ยงการเผชิญหน้าตรงๆ  แต่หางตาของเธอก็ยังเห็นว่าสรายังคงมองเธอด้วยสายตาละมุนละไม เหตุนี้จึงทำให้เดือนดาราสำลักไวน์เข้าเต็มๆ

แค่กๆ

เป็นอะไรรึเปล่าครับ มือหนาหยิบผ้าเช็ดหน้าจากด้านในเสื้อสูทของเขายื่นให้

แม้เดือนดาราจะลังเลเล็กน้อย แต่ในที่สุดก็รับมา

ขอบคุณมากนะคะ เมื่อรับมาซับปากเบาๆ แล้วยกสายตาขึ้นมองใบหน้าคมคายที่ยังคงมองตรงมาทางเธอ เดือนดาราอดเขินจนไม่รู้จะเอามือไม้ไปวางไว้ตรงไหน จึงได้แต่อยู่ที่แก้วไวน์และยกมันขึ้นจิบอีกครั้งแก้เก้อ อีกครั้ง และอีกครั้ง จนนับไม่ถ้วน ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือมาดูเวลา

11.52 P.M.

นี่ก็ถึงเวลาที่เธอจะต้องกลับแล้ว แต่ทำไมตอนนี้เพื่อนตัวดีที่หายไปคุยโทรศัพท์เกือบครึ่งชั่วโมงยังไม่โผล่มาอีก!?

เดือนดาราเริ่มรู้สึกว่าตัวเองมึนๆ เล็กน้อย เลือดลมสูบฉีด ร่างกายเห่อร้อน เธอจึงชะเง้อมองหาเพื่อนที่น่าจะไปเพียงแป๊บเดียว แต่อาการมึนเมาก็ทำให้เธอโคลงศีรษะอย่างห้ามไม่ได้



อัพไปเรื่อยค่ะจนกว่านางเอกจะตกไปอยู่ในเงื้อมมือพระเอก #ใช้กระดาษพัดยายเดือนไปหาพี่ขุนรัวๆ


สามารถติดตามเพจเพื่อติดตามข่าวสารด้วยนะคะ ><

จิ้มๆ >< 

V

V



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.188K ครั้ง

2,047 ความคิดเห็น

  1. #1663 Amineen27 (@Amineen27) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 02:05
    กว่าพี่ขุนจะโผล่5555
    #1663
    0
  2. #1109 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 20:40
    ลุ้นหนักมากเลย เมาอยู่กับสรา ไปจบกับพี่ขุนยังไงเนี่ย หูยยยย
    #1109
    0
  3. #719 หวงฮุ่ยเจิน (@_HuiZhen) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 12:03
    เกือบเจ็ดวันแทบทุกเดือน? ทุกอาทิตย์รึเปล่าคะ เจ็ดวันต่อเดือนมันน้อยมากเลย 5555
    #719
    0
  4. #652 Honery (@Miramarin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 11:05
    กลัวว่าพี่สนจะมอมนางเอกไปถวายพี่ขุนนี่สิ5555
    #652
    0
  5. #84 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 05:21

    ใกล้จะถึงตอนสำคัญแล้ว ลุ้นจัง

    #84
    0
  6. #7 Nonamenow (@Nonamenow) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 23:30
    รอๆๆๆๆค่ะ
    #7
    1