When Fire Comes from U สวรรค์ส่งรักมาให้

ตอนที่ 9 : บทที่ 2 ห้องใหม่กับเจ้าของห้องที่ไม่เกรงใจ 90%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 153
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    11 ธ.ค. 61

ชายหนุ่มที่ตักอาหารช้อนสุดท้ายเข้าปากแล้วเคี้ยวตุ่ยๆ อย่างรวดเร็วจากนั้นเขาก็น้ำไปอึกใหญ่ ก่อนจะหันมามองเธอ ฉันชื่อเขมนันท์ เรียกสั้นๆ ว่าเขม

เขม…” ลัลนาทวนซ้ำก่อนจะหัวเราะเบาๆ ให้กับคนที่อุตส่าห์บอกชื่อจริงเธอ อดไม่ได้ที่จะเล่นกลับบ้าง ฉันชื่อลัลนา เรียกสั้นๆ ว่า ลัลว่าแต่นายอายุเท่าไรล่ะ

 ยี่สิบหก แล้วเธอล่ะ อายุเท่าไร

อ่ะ เอ่อ พอๆ นายนั่นแหละ แน่นอนว่าเธอโกหก ที่จริงก็เพิ่งยี่สิบสองเอง

ชายหนุ่มยิ้มเรียบ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วหยิบถุงพลาสติกที่ข้างตัวเขาซึ่งเหมือนมีเสื้อผ้าอยู่ในนั้นมาวางไว้ที่โต๊ะข้างๆ เธอ นี่เสื้อผ้าเธอ ใส่ไปก่อนระหว่างอยู่ที่นี่

ลัลนารับมาโดยไม่วายขมวดคิ้ว ใจหนึ่งก็แอบซึ้งใจที่เขาอุตส่าห์ซื้อเสื้อผ้ารองเท้ามาฝาก ทว่ามันจะเป็นเสื้อผ้าแบบไหนกันนะ เธอสังเกตเห็นว่ามีสีเหลือง น้ำเงิน แดง แซมๆ กันไป แถมผ้ายังเงาวาบส่วนรองเท้า

เธอตัดสินใจเปิดถุงขึ้นมาดูก็เห็นว่าเป็นไปตามคาดไม่มีผิดนี่มันเสื้อบอลชัดๆ! รองเท้านีก็ตราช้างดาว!

นี่ เสื้อผ้าอย่างนี้เหรอนายจะให้ฉันใส่ไปทำธุระข้างนอก ใครเขาซื้อเสื้อบอลมาให้ผู้หญิงใส่กันยะ! ตัวก็ใหญ่กว่าฉันตั้งหลายไซส์ รองเท้านี่ก็เหมือนกัน เธอโวยใหญ่ ไม่ลืมที่จะเอาเสื้อนั่นมากางทาบตัวเองให้เขาดูโอ๊ยจะเป็นลม จะให้สาวหวานอย่างเธอมาใส่เสื้อบอลทอมๆ อย่างนี้ได้ยังไง

ก็เห็นผู้หญิงคนอื่นเขาใส่เยอะแยะ ใส่ๆ ไปให้มันรอดวันนี้เถอะ อย่าเรื่องมากเลย

“…” ว่าแต่ชั้นในล่ะ เธอต้องทนใส่ตัวเก่าที่ติดตัวมาไปใช่ไหม

ลัลนาถอนหายใจ เธอต้องไปทำบัตรประชาชนใหม่เป็นอย่างแรก ให้ใส่เสื้อนี้ถ่าย แล้วภาพแบบนี้มันจะติดตัวเธอไปอีกกี่ปี คิดแล้วก็อดที่จะมองเขมนันท์อย่างคาดโทษไม่ได้ ซื้อเสื้อผ้ามาแบบนี้นายจะให้ฉันใส่ไปได้ยังไง

ใส่ๆ ไปเถอะส่วนชุดชั้นใน ถ้าเธอทนใส่ตัวเก่าไม่ได้ก็ยืมเสื้อแจ็คเก็ตฉันไปคลุมซะ เขายังมีหน้ามาท้วงเธอเนอะ แม้จะเห็นว่าพูดเสียงเรียบๆ แต่ก็เห็นว่าแก้มของเขาแดงหน่อยๆ เหมือนกระดากไม่น้อย

“…ฉะ ฉันทนใส่ได้ย่ะ แต่ถึงยังไงก็เถอะ ฉันก็ต้องยืมเสื้อแจ็คเก็ตนายใส่อยู่ดี ก็ดีกว่าใส่เสื้อบอลเดี่ยวๆ เข้ากับกางเกงบอลนั่นล่ะน่า

 

เพราะรู้สึกไม่มั่นใจในเสื้อผ้าที่ใส่อยู่อย่างกางเกงบอลเงาวับสีเหลืองกับเสื้อบอลตัวใหญ่เข้ากันที่มีแถบแขนสีน้ำเงินคู่กับรองเท้าช้างดาวพื้นขาวตัดกับหูหนีบสีฟ้า ลัลนาจึงได้ร้องขอให้คนที่ซื้อเสื้อผ้าให้เธออย่างไร้รสนิยมมาทำธุรการเป็นเพื่อนด้วย

เฮ้อออ! ฉันเพลียกับอิตานี่จริงๆ

ลัลนาไล่จากไปทำบัตรประชาชน ตามด้วยธุรกรรมทางการเงินทั้งสมุดบัญชีใหม่และบัตรเอทีเอ็ม ก่อนจะนำเงินที่เพิ่งเบิกไปซื้อของใช้ในบ้านแทบไม่มีอยู่ในห้องอิตานี่เลย หรือบางอย่างก็สกปรก เช่นสบู่ก็มีอยู่ก้อนเดียว จะให้ใช้ร่วมกันได้ยังไง ถูอะไรมาบ้างก็ไม่รู้!

ทั้งก็ไม่ลืมที่จะเดินไปซื้อเสื้อผ้าสำหรับใส่ไปทำงานในวันพรุ่งนี้ที่ร้านดังในห้างสรรพสินค้า โดยโชคดีที่เธอมี สารถีจำเป็น คอยช่วยถือของให้เต็มไม้เต็มมือ แต่ถึงกระนั้นปากปีจอของสารถีก็อดไม่ได้ที่จะบ่นให้เธอแทบทุกนาที

เอาน่า เดี๋ยวฉันจะช่วยนายทำงานบ้าน สั่งข้าวเผื่อให้ในบางมื้อ ถือแค่นี้ไม่หนักหรอก นายตัวใหญ่จะตาย เธอพูดปลอบเขาขณะที่กำลังเลือกเสื้อเชิ๊ตสีขาวของผู้หญิงทาบทับตัวเอง ของใช้ที่ซื้อเนี่ยฉันก็ซื้อเผื่อนายด้วยนะ อย่างโฟมโกนหนวดน่ะ ฉันเห็นว่าที่ห้องนายไม่มี ฉันก็ซื้อให้ สบู่นั่นฉันก็เห็นว่ามันเน่าแล้วเลยซื้อเป็นครีมอาบน้ำ เนี่ยเห็นไหมว่านายต้องขอบคุณฉันด้วยซ้ำ

เขมนันท์กรอกตาให้กับคนที่ทวงบุญคุณเขาแทนที่เขาจะเป็นฝ่ายท้วงเธอ นี่ เธอคิดว่าฉันว่างมาเดินตามเธอช้อปปิ้งต้อยๆ รึไง

ว่างไม่ว่างนายก็รับปากตกลงแล้วนะ ตอนนั้นเธอขอร้องเขาด้วยน้ำเสียงน่าสงสารว่า นายว่างไหม ช่วยไปทำธุระเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้รึเปล่า

เขาก็ถามกลับว่า นานรึเปล่า

เธอตอบ แป๊บเดียว

ก็ตอนนั้นฉันคิดว่าแค่ไม่กี่ชั่วโมง แต่นี่เลยค่อนวันมาจนจะบ่ายสองอยู่ ใบหน้าคมค้ามทำหน้าเซ็งกะตาย นี่เขาคงเบื่อมากสินะที่อยู่ในร้านเสื้อผ้าแบรนด์หนึ่งที่ราคาปานกลางแต่ดูแล้วไม่ใช่แนวเขาเลย

ลัลนามองคนที่สวมเสื้อยืดปอนด์ๆ กับกางเกงซีดๆ ขาดๆ จนเหมือนเยินที่เก่ามากกว่าแฟชั่น แม้ว่าเสื้อผ้าอาจจะดูติดลบ ทว่าพอมันไปอยู่บนรูปร่างของเขาที่มีหน้าตาหล่อเหลา มันก็สามารถหักล้างกับเครื่องแต่งกายโทรมๆ นี่ไปได้หมดสิ้น

มองอะไร

เขาท้วง เธอจึงเสตาไปที่อื่นก่อนจะมองเขา

เปล๊า!” เธอยักไหล่ทำเป็นไม่ได้ใส่ใจอะไรเขาก่อนจะพูดต่อ เอางี้ดีไหม ฉันซื้อเสื้อผ้าให้นายดีกว่า นายอยากได้ชุดไหนเลือกเอาเลย ฉันจะซื้อให้สี่ชิ้น เสื้อสอง กางเกงสอง

นี่เธอ คิดว่าตัวเองรวยนักหรือไงถึงทำตัวใจป้ำซื้อของให้ผู้ชาย แม้ว่าน้ำเสียงทุ้มกวนๆ นั้นพูดเหมือนจะเขม่นกันแต่กลับทำหน้าของลัลนาร้อนผ่าว

บ้าเหรอ! ฉันก็แค่อยากขอบคุณนายที่ช่วยฉันไว้ต่างหาก สรุปไม่เอาใช่ไหม ดี ฉันจะได้ไม่ต้องเสียเงินเยอะ จากนั้นลัลนาก็นำเสื้อผ้าในอ้อมแขนที่เธอเลือกได้แล้วไปชำระเงินทันที

คนบ้า! ปากปีจอ! อยากรู้จริงๆ ว่าผู้ชายปากเสียแบบนี้ผู้หญิงหน้าไหนจะทนเป็นแฟนได้


ดีหรือไม่ วิจาร์ณได้นะคะ >< ขอบคุณค่ะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

1 ความคิดเห็น