When Fire Comes from U สวรรค์ส่งรักมาให้

ตอนที่ 1 : บทนำ: นายปากปีจอกับยายลูกลิง (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 253
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    11 ธ.ค. 61

ลัลนาย้ายมาอยู่กทม.ได้ประมาณสี่เดือนหลังจากเรียนจบชั้นป.ตรีจากมหาวิทยาลัยในจังหวัดบ้านเกิดเพื่อจะทำงาน ทีแรกพ่อกับแม่ก็ไม่อนุญาตให้มาอยู่ในเมืองหลวง แต่เพื่อที่จะเปิดประสบการณ์การเรียนรู้ชีวิตใหม่เธอจึงขออนุญาตพวกท่านด้วยการสร้างเงื่อนไขว่าถ้าหากพวกท่านอนุญาตให้เธออยู่ครบหนึ่งปีเมื่อไรเธอก็จะกลับไปรับช่วงต่อกิจการร้านก๋วยเตี๋ยว เฮียเม้ง ของครอบครัวซึ่งเหลือเธอเพียงเป็นทายาทคนเดียวแล้ว พวกท่านจึงยอมในที่สุด

ที่จริงแล้วก็ยังมีทายาทอีกคน ทว่าพี่ชายของเธอได้แอบหนีไปเป็นหมอซะแล้ว ภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่จึงต้องมาตกอยู่กับสาวน้อยอันบอบบางตัวเล็กๆ อย่างเธอ

แน่นอนระยะเวลาภายในหนึ่งปีอย่างที่บอกพ่อกับแม่ไว้นั้นไม่พอแน่ๆ เพราะฉะนั้นลัลนาจึงต้องหาทางหนีไปสอบเป็นแอร์โฮสเตสเพื่อบินไปเที่ยวทั่วรอบโลกให้ได้  

แต่ทว่าในเมื่อตอนนี้ฝันยังไม่ได้เป็นความจริง เธอก็ต้องหางานอื่นทำเพื่อฆ่าเวลาไปก่อนเพื่อไม่ให้พ่อกับแม่มาว่าเธอแอบหนีหาเตร็ดเตร่ที่กรุงเทพฯ และการทำงานไม่ว่าจะทำที่ไหนก็ต้องย่อมมีสังคม เพราะฉะนั้นเมื่อถึงเวลาที่เพื่อนร่วมงานได้ลาออกไปทำงานที่อื่น การเลี้ยงส่งจึงถือว่าเป็นหน้าที่อย่างหนึ่งที่เพื่อนร่วมงานพึงทำเพื่อแสดงน้ำใจ

ลัลนาพร้อมกลุ่มเพื่อนร่วมงานนับสิบคนมาเลี้ยงส่งเพื่อนสาวที่บาร์แห่งหนึ่งที่มีมีบรรยากาศง่ายๆ นั่งโกรกลมกันสบายๆ ซึ่งสถานที่นี้ไม่ไกลจากที่ทำงานมากนัก

ส่วนตัวเธอแล้ว หญิงสาวไม่ค่อยชอบบรรยากาศแบบนี้ซะเท่าไร แต่พูดง่ายๆ ว่าปฏิเสธไม่ได้ เพราะไม่งั้นจะถือว่าไม่เข้าสังคม เธอจึงต้องมาร่วมพอเป็นพิธีสักหน่อย แต่ว่าการมาสถานที่แบบนี้โดยไม่ดื่มแอลกอฮอล์เลยคงเป็นไปไม่ได้ ลัลนาจึงจิบๆ พอเป็นพิธี

ต่างจากใครบางคนที่ดื่มหนักจนขาดสติซึ่งคนที่ว่านั่นก็ไม่ได้อยู่ไกลที่ไหน ขณะที่เธอเดินออกจากห้องน้ำแล้วกำลังจะกลับไปที่โต๊ะ เธอเจอคทาที่หน้าห้องน้ำชาย ซึ่งอีกฝ่ายก็กำลังเดินตุปั๊ดตุเป๋ไปทางเดียวกัน เธอที่เห็นดังนั้นจึงรีบเบี่ยงหน้าหนีทำเป็นไม่เห็นเขา

ใครๆ ก็รู้ว่าผู้ชายคนนี้อันตรายมาก แค่ตอนไม่เมาก็ชอบแซวเธอในเชิงจีบอยู่บ่อยๆ แล้ว ยิ่งตอนนี้สติไม่ดีอยู่ ไม่ยิ่งไปกันใหญ่หรือไง

น้องลัลลล

ลัลนาชะงัก กระนั้นก็ตั้งใจไว้ว่าจะไม่หันไปแน่ๆ แต่ทันใดที่เธอกำลังจะก้าวขาต่อ จู่ๆ แขนของเธอก็ถูกดึงไปอย่างคุกคาม

น้องลัล ไหนๆ เราก็มีโอกาสได้อยู่ด้วยกันสองต่อสอง ตอนนี้ก็อย่ารีบกลับโต๊ะสิ มาคุยกันเถอะนะว่าแล้วไอ้พี่ร่วมงานที่ไร้มารยาทก็ดึงเธอไปที่ลับตาข้างๆ ห้องน้ำ

พี่คทาปล่อย! พี่ทำอย่างนี้ไม่ได้นะคะ พี่มีครอบครัวแล้วนะ ลูกเมียพี่จะคิดยังที่มาทำกับผู้หญิงคนอื่นแบบนี้!”

ช่างลูกเมียพี่สิ ตอนนี้สนแต่เราก็พอแล้วนะจ๊ะน้องลันจ๋าาา

หนอยยย นิสัยทรามที่สุด!!!

ไอ้หน้าจิ้งหรีดพยายามจะพาเธอไปต่อให้ได้ แต่เธอพยายามขัดขืนให้ถึงที่สุดแล้ว ทว่ากลับต้านแรงมันไม่ไหวจริงๆ

ทั้งแถวนี้คนที่จะผ่านไปมาก็ยังน้อย แถมบ้างที่เห็นก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ นี่ไม่คิดจะช่วยเหลือเธอกันบ้างหรือไง!

 ลัลนาจึงตั้งใจว่าเธอจะต้องตะโกนเสียงดังๆ เพื่อขอความช่วยเหลือแล้ว ไม่สนว่ามันจะเอาเธอไปเม้าท์หรือใส่ร้ายให้คนในบริษัทเกลียดเธอก็ไม่สน!

เฮ้ย ทำไรเสียงทุ้มที่ดังเหนือศีรษะเธอขัดจังหวะขึ้น

ลัลนาจึงเหลียวหลังไปมองเธอก็เห็นว่าเขาเป็นชายหนุ่มสูง กำยำ ทั้งยังมีผิวน้ำผึ้ง ใบหน้าคมคร้ามรับกับผมที่ตัดสั้นจนแทบเกรียน อืมมมเรียกได้ว่าหล่อ!

ไรวะ มึงเป็นใคร! มายุ่งไรกับเรื่องผัวเมีย

ลัลนาที่หันหน้าไปทางพลเมืองดีส่ายหน้าเป็นพัลวันค้านกับคำตอบของคทา หวังว่าผู้ชายตรงหน้านี้จะช่วยเธอจากไอ้หน้าจิ้งหรีดไปให้ได้ ผัวเมียบ้านแกน่ะสิ เมียแกกับลูกแกอยู่ที่บ้านโน่น ไม่ใช่ฉัน!”

โถ่ น้องลัล อย่างอนพี่เลยนะจ๊ะ เราก็แค่ทะเลาะกันนิดๆ หน่อยๆ ยกโทษให้พี่เถอะ น้องจะทำโทษพี่ยังไงก็ได้ พี่ขอโทษนะจ๊ะ จูจุ๊บๆๆว่าแล้วไอ้หน้าจิ้งหรีดก็จะโน้มมาจูบแก้มเธอ ลัลนาจึงพยายามเบี่ยงหน้าหนีด้วยความแขยงแต่มันก็ยังมารยาททรามพยายามดึงแขนเธอด้วยมือที่เหนียวแน่นยิ่งกว่าปลาหมึก

“!!!”

ลัลนาพยายามดิ้นสุดฤทธิ์ แต่ก็ไม่สามารถสลัดมือของคทาที่แขนของเธอได้ ในเมื่อพลเมืองหน้าหล่อไม่ยอมช่วย ก็เหลือทางเดียวแล้วล่ะที่เธอจะต้องเอาตัวรอด เธอจะต้องกรีดร้องให้ดังลั่นบาร์!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

1 ความคิดเห็น