ยิ้มนี้เป็นของพี่ RE-UP(E-Book ออกแล้วค่ะ)

ตอนที่ 104 : บทที่ 5 พี่ชายคนเดิม (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 873
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    22 ธ.ค. 61

ถึงแม้ว่าความมึนตึงระหว่างทั้งสองคนจะยังมีอยู่ แต่ปัณฑ์ธรก็ยังคงทำหน้าที่รับส่งน้องสาวถึงที่ทำงานดั่งเช่นเมื่อวาน เขาทำเหมือนเมื่อก่อนที่เคยรับส่งเธอไปเรียนที่มหาวิทยาลัย

แม้บางคนจะสงสัยว่าผู้ชายที่คอยรับส่งโยษิตานั้นเป็นแฟนของเธอรึเปล่า แต่พอได้เห็นหน้าที่คล้ายคลึงกันของเขากับเธอ ก็ต่างเข้าใจกันไปเองว่าเป็นพี่น้อง เว้นเสียแต่คนรู้จักและสนิทกันจริงๆ เท่านั้นถึงจะรู้ว่าเป็นเพียงพี่น้องต่างสายเลือดกัน

ปัณฑ์ธรไม่พูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน เช่นเดียวกับโยษิตาที่พูดกับเขาเท่าที่จำเป็น เธอประหยัดคำพูดราวกับว่ามันแพงเหลือเกิน และคงฟุ่มเฟือยเกินไปที่จะนำมาใช้กับเขา

พอถึงบ้านโยษิตาก็อยากจะหนีหน้าหลบหน้าเขาเพื่อขึ้นไปพักผ่อนที่ห้องของตัวเอง ทว่าก็ไม่อาจทำได้ดั่งใจ เมื่อพ่อของปัณฑ์ธรหรือว่าคุณลุง และแม่ของเธอเพิ่งกลับมาถึงจากการไปเที่ยวต่างประเทศ การที่ไม่ร่วมรับประทานมื้อค่ำกับผู้ใหญ่อาจจะดูเสียมารยาทเกินไปสักหน่อย

ตอนนี้ก็ยังรู้สึกเจ็ตแล็กอยู่เลย สงสัยแก่แล้วไม่ได้เดินทางไปไหนมาไหนนาน ปรับตัวไม่ค่อยทันปัญญาบ่นปนขำให้ภรรยาและลูกๆ ที่นั่งร่วมโต๊ะอาหารฟัง สงสัยอีกหน่อยต้องให้เจ้าปุณณ์มาดูแลพ่อแล้ว มัวแต่รักษาคนอื่นจนลืมพ่อแม่ไปหมด

คุณคะ คุณปุณณ์กำลังใช้ทุนอยู่ เห็นใจลูกหน่อยสิคะ แค่นี้ก็เหนื่อยสายตัวแทบขาดแล้ว…เดี๋ยวพรุ่งนี้ยุ้ยจะไปซื้อของส่งให้คุณปุณณ์ที่เชียงใหม่นะคะ ช่วงนี้ที่โน่นคงจะหนาว คงต้องส่งเสื้อกันหนาวไปเพิ่มด้วยเพราะรู้ว่าปุณกันต์ทำงานหนักมาก ยฐาจึงอดปรามสามีไม่ได้

โธ่...คุณยุ้ย เจ้าลูกหมามันโตแล้วนะ มันดูแลตัวเองได้ไม่ใช่ว่าเขาเป็นบิดาที่ไม่เป็นห่วงลูก แต่ลูกชายก็โตพอจะดูแลตัวเองได้แล้ว คงไม่จำเป็นต้องให้พ่อแม่ส่งเสื้อผ้าไปให้

คุณก็รู้ว่านิสัยอย่างคุณปุณณ์ไม่ค่อยใส่ใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แค่กินข้าวยังไม่เป็นเวลาเลยค่ะ อย่างน้อยที่ยุ้ยส่งไปก็ช่วยให้คุณปุณณ์รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาบ้าง อีกอย่างหลังจากรับของแล้วเขาอาจจะเกิดคิดถึงคุณพ่อขึ้นมาจนอยากจะกลับมาเยี่ยมบ้านบ้างก็ได้นะคะยฐาแซวสามียิ้มๆ ซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่ปฏิเสธว่าคิดถึงลูกชายคนเล็กมากจริงๆ แต่ทำเป็นแสร้งเงียบ ก่อนจะกระแอมขึ้นเพื่อกลบเกลื่อนอาการ

แล้วแกล่ะปัณฑ์ งานเป็นยังไงมั่ง อย่าโหมงานหนักจนน้าเขาต้องพลอยเป็นห่วงไปด้วยอีกคนล่ะ

ครับ งานมันถูกกระจายกันไปอยู่แล้ว ตอนนี้ก็แค่ติดตามว่ามันเป็นไปตามแผนไหม ถ้าไม่ เราก็คงต้องมานั่งหาทางกันอีกที แต่คาดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

ยิ่งช่วงหลังมานี้การส่งออกชิ้นส่วนอะไหล่รถยนต์มีอัตราการเติบโตที่สูงขึ้น ทั้งจากยอดการผลิตรถและจากส่วนที่มาทดแทนอะไหล่ ซึ่งธุรกิจนี้ดีตรงที่ว่า หากเศรษฐกิจดี ขายรถได้มาก บริษัทก็มีรายได้เพิ่ม หรือต่อให้เศรษฐกิจไม่ดี คนไม่ซื้อรถ แต่บริษัทก็ยังมีรายได้อยู่ เนื่องจากคนใช้รถเก่าหันมาซ่อมบำรุงมากขึ้น

อืม แต่อย่าทำงานหนักจนลืมแฟนไปเสียล่ะเจ้าลูกชาย คบกันมานานแล้วนะ เมื่อไรจะแต่ง เวลามีคนมาถามฉันจะได้ตอบถูก ไม่ใช่เอาแต่บอกปัดว่ารอถามแกอย่างเดียว

ปัณฑ์ธรเงียบ อะไรบางอย่างทำให้เขาเผลอหันไปมองโยษิตาที่กำลังนั่งข้างๆ เธอตักอาหารเข้าปากโดยไม่ยอมพูดจาเท่าไร และเคี้ยวข้าวไปเรื่อยๆ สีหน้าไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ จนเขาละสายตาจากเธอแล้วหันไปคุยกับบิดา

ผมคบกับใคร ผมก็จริงจังกับคนนั้นอยู่แล้ว พ่อไม่ต้องเป็นห่วงหรอก

งั้นก็ดีแล้ว ว่างๆ ก็พามาเจอกันหน่อยสิ พ่อกับน้าอยากเห็น ในจอว่าสวยแล้ว ตัวจริงคงสวยกว่าหลายเท่า จริงสิ ยิ้มเคยเจอแล้วนี่ เป็นไงบ้าง พี่เขาโอเคไหมลูก

ค่ะ ก็ดีโยษิตารวบช้อนเป็นการบ่งบอกว่าเธออิ่มแล้ว

ทำไมยิ้มกินน้อยจัง อิ่มแล้วเหรอลูกมารดาที่สังเกตความผิดปกติของลูกสาวออกเอ่ยปากถาม แม้ว่าภายนอกจะเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่คนเป็นแม่รู้ดี

อิ่มแล้วค่ะ

เออ...จริงสิ ยิ้มไปทำงานแล้วเหรอ ลุงก็นึกว่าเราจะมาช่วยงานที่บริษัทกับพี่เขาซะอีกปัญญาที่กินอิ่มแล้วเช่นกันเนื่องจากเป็นคนรับประทานเร็วเอ่ยถามลูกสาวของภรรยาที่เขาเอ็นดูประหนึ่งลูกของตัวเอง

ค่ะ จันทร์หน้ายิ้มก็ต้องออกไซต์เพื่อสำรวจสถานที่นะคะ

อะไรนะ?”

ไม่ใช่ผู้ใหญ่ที่ถาม แต่กลับเป็นพี่ชายที่สถาปนาตัวเองขึ้นเป็นผู้ปกครอง

อย่างที่ได้ยินค่ะ จันทร์หน้ายิ้มจะออกไซต์ที่หัวหินเธอตอบเสียงเรียบโดยไม่มองหน้าพี่ชายที่กำลังทำหน้าตึงเลยสักนิด

แต่แรกเขาไม่เห็นด้วยที่เธอเลือกเรียนคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ เพราะจบมาต้องทำงานลุยๆ ในแบบผู้ชาย งานเขียนแบบอยู่กับที่มีเพียงแค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น ส่วนงานที่เหลือคือการประสานงาน คุมงานให้การสร้างเป็นไปตามแบบที่เราต้องการและลูกค้าพอใจ จะว่าไปก็เหมือนผู้รับเหมารายย่อยอีกที

เพิ่งเริ่มทำงานเองจะไปได้ยังไง พี่ไม่ให้ไป!”

พี่ปัณฑ์!

เห็นเด็กทั้งสองจะวางมวยกันผู้ใหญ่จึงต้องเข้ามาห้าม แต่คนขี้เกรงใจและเจียมตัวอย่างยฐาก็ไม่กล้าตำหนิลูกชายคนโตของสามี จึงหันไปทางลูกสาวแทน

ยิ้ม อย่าขึ้นเสียงใส่พี่เขาอย่างนั้นสิลูก

โยษิตาทำอะไรไม่ได้นอกจากเม้มปากแน่น พยายามสงบสติอารมณ์

ยังไงพี่ก็ไม่ให้ยิ้มไป เพิ่งเริ่มทำงานเอง ปกติก็ไม่เคยได้ออกต่างจังหวัดหรือไปไหนตามลำพังเท่าไร แล้วนี่จะไปทำงานออกไซต์ได้ยังไง ถ้าฝืนคำสั่งของเจ้านายไม่ได้ก็ลาออกซะ!”

ฮึ...ฮึ่มเสียงกระแอมของคนที่ใหญ่ที่สุดในบ้านดังขึ้นเพื่อปรามลูกชายที่ละเมิดสิทธิ์น้องเกินไป ให้มันน้อยๆ หน่อยเจ้าปัณฑ์

โยษิตานึกขอบคุณคุณปัญญาอยู่ในใจ เธอพยายามระงับอารมณ์โมโหเอาไว้ แล้วสรุปผลการโต้แย้งกันเมื่อครู่ด้วยเสียงที่แสดงถึงความเด็ดเดี่ยวทันที

พรุ่งนี้ยิ้มจะขับรถไปเอง พี่ปัณฑ์ไม่ต้องไปส่งแล้วค่ะ…ที่สำคัญยิ้มจะไม่มีทางลาออก ยิ้มจะทำงานที่ยิ้มรัก ไม่ว่าพี่ปัณฑ์จะเห็นด้วยหรือไม่ก็ตาม ขอตัวก่อนนะคะ

 

 สามารถติดตามทั้งหมดไม่มีสะดุดได้ที่ E-Book ตามลิงค์ด้านล่างเลยจ้า

EBOOK ยิ้มนี้เป็นของพี่ ออกมาแล้วนะคะ 

จิ้มลิ้งค์เลย >>>> ยิ้มนี้เป็นของพี่ <<<<<

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

223 ความคิดเห็น