ยิ้มนี้เป็นของพี่ RE-UP(E-Book ออกแล้วค่ะ)

ตอนที่ 103 : บทที่ 5 พี่ชายคนเดิม (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 908
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    14 ธ.ค. 61

ทั้งที่ทีแรกมีเรื่องมากมายเกี่ยวกับการเริ่มทำงานครั้งแรกอยากจะเล่าให้เขาฟัง แต่พอเห็นเขาคุยกับมุกดา เจ้านายของเธอ อารมณ์ของเธอก็เปลี่ยนไป เขาถามอะไรมาโยษิตาก็ไม่ยอมตอบ ซักไซ้อะไรเกี่ยวกับงานวันแรกก็ไม่ยอมพูด กระทั่งถึงทางเลี้ยวเข้าหมู่บ้านคนที่เงียบมาตลอดทางจึงยอมเปิดปาก

พี่ปัณฑ์ รู้จักกับคุณมุกด้วยเหรอคะเสียงของเธอฟังดูห้วนๆ ซึ่งคนที่อยู่ด้วยกันมาตลอดเดาว่าเธอคงไม่ชอบมุกดาเพราะเรื่องงาน

อืม มุกเป็นน้องของเพื่อน เคยเจอกันตามงานเลี้ยงอยู่สองสามครั้ง ยิ้มคงทันเห็นเมื่อกี้น่ะสิ อ้อ แล้วมุกก็เป็นเจ้าของบริษัทที่ยิ้มทำงานอยู่ด้วยใช่ไหม

โยษิตาพยักหน้า แต่ใบหน้ายังคงตึง ไม่ยอมคลายลงสักนิด

วันนี้เราดูเครียดๆ นะ งานหนักไปรึเปล่ารู้สึกว่าตั้งแต่เมื่อวานแล้วที่โยษิตาพยายามจะตีตัวออกห่างเขา

คนตัวเล็กส่ายหน้าและไม่ยอมพูดอะไร ชายหนุ่มจึงได้แต่ถอนหายใจกับคนที่ปากแข็งแล้วยังเบือนหน้าหนีไปทางกระจกอีกฝั่ง

ถ้ามุกรู้ว่ายิ้มเป็นน้องพี่ มุกคงไม่กล้าสั่งงานน้องพี่หนักหรอก ถ้ายิ้มไม่กล้าบอก เดี๋ยวครั้งหน้าพี่ไปรับยิ้มแล้วได้เจอเขา พี่จะบอกให้

ไม่ต้องค่ะ แล้วต่อไปยิ้มจะไปจะกลับเองได้ พี่ปัณฑ์ไม่จำเป็นต้องไปที่นั่นอีกแล้วเสียงที่เคยอ่อนหวานกลับแข็งกระด้างต่างจากเมื่อเช้าลิบลับ

ถ้าพี่ว่างพี่ก็จะไปรับไปส่ง ทำไม!…หรือยิ้มอายคนอื่นที่มีพี่คอยดูแลอย่างนี้เพราะรู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวเกะกะ จู่ๆ อารมณ์ของปัณฑ์ธรจึงเดือดพล่าน

พอซะทีเถอะพี่ปัณฑ์! พี่ปัณฑ์ไม่ต้องไปฝากฝังยิ้มกับใครทั้งนั้น ยิ้มเข้าที่นี่ได้ก็เพราะความสามารถของตัวเอง และยิ้มก็จะอยู่ที่นี่ด้วยความสามารถ พี่ไม่จำเป็นต้องไปบอกว่ายิ้มเป็นน้องของพี่ และพี่มุกก็ไม่จำเป็นต้องรู้ เธอจะใช้งานยิ้มยังไงก็ได้ ในเมื่อยิ้มเป็นลูกน้องในบริษัทเธอ และถ้าเป็นไปได้...พี่ปัณฑ์ก็อย่ามายุ่งกับเรื่องของยิ้มอีก ทั้งเรื่องงานแล้วก็เรื่องส่วนตัว!

เอี๊ยด! รถเบรกกะทันหันทั้งที่กำลังจะเลี้ยวขวาข้างหน้า ซึ่งเป็นทางเข้าบ้านอยู่แล้ว

ปัณฑ์ธรไม่สามารถทนฟังคำที่น้องสาวพูดได้ เธอกำลังสร้างกำแพงที่สูงไม่ให้เขาข้ามผ่านไปอย่างไม่มีเหตุผล

พี่รู้สึกว่ายิ้มทำตัวแปลกๆ พยายามตีตัวออกห่างพี่ตั้งแต่เมื่อวาน

“…”

“…หรือว่ายิ้มน้อยใจที่พักหลังพี่ทำงานเยอะจนดูแลยิ้มได้ไม่เต็มที่ ยิ้มก็เลยโกรธ

พอฟังคำพูดของคนที่พยายามยัดเยียดความเป็น พี่ชายให้ โยษิตาก็แทบทนฟังต่อไม่ไหว ตอนนี้ในใจของเธอร้าวรานไปหมด มันแตกเป็นเสี่ยงๆ จนแทบไม่เหลืออะไร ในอกร้อนรุ่มจนลามไปถึงดวงตา จนเริ่มมีหลั่งน้ำใสๆ หลั่งออกมา

พี่ปัณฑ์ต่างหากล่ะที่ผิด! เห็นยิ้มเป็นอะไรกันแน่ พี่ปัณฑ์คงไม่รู้ตัวเลยใช่ไหม ว่าตั้งแต่ที่พี่เผลอจูบยิ้มเมื่อตอนนั้น พี่ก็เป็นคนตีตัวออกห่างเอง ยิ้มน้อยใจและเสียใจกับการกระทำของพี่มาก จนกระทั่งในวันที่พี่มีแฟน พี่กลับพยายามเข้าหายิ้ม ทำเป็นเอาใจ ทำตัวสนิทสนม ให้ความใกล้ชิด แต่พอมีปัญหาทะเลาะกับแฟนก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม เย็นชา เหินห่าง ใครกันแน่ที่ผิด ใครกันแน่ที่แย่ พี่น่ะมันคนสองบุคลิก ไบโพลาร์ ยิ้มเกลียด เกลียดพี่ปัณฑ์ที่สุดเลย!

“…”

ความเงียบกัดกินบรรยากาศรอบตัวคนทั้งคู่ ปัณฑ์ธรไม่ได้ให้คำตอบใดต่อจากนั้น ตัวเขาเองก็นิ่งไปเหมือนกัน ขณะที่โยษิตาซึ่งเผลอพรั่งพรูระบายความในใจออกมาก็พยายามตั้งสติแล้วยกขึ้นปาดน้ำตาที่ไหลรินออกมาให้หมดอย่างเงียบๆ โดยไม่พร่ำพูดโวยวายอะไรอีกต่อไป

 

เขาเองต่างหากที่ผิด เผลอกอดเธอเมื่อตอนเธออายุสิบสอง เพราะความรักที่มีอยู่มากล้น ทั้งยังถูกผลักดันด้วยฮอร์โมนวัยรุ่นเพศชาย ทำให้ไม่อาจควบคุมความปรารถนาของเด็กหนุ่มวัยสิบเจ็ดได้

ในตอนที่เธออายุสิบเจ็ดก็เช่นกัน ดอกไม้ที่ค่อยๆ ผลิบานใหม่ๆ ในยามนั้นส่งกลิ่นหอมจนเขาไม่อาจยั้งความปรารถนาที่จะสัมผัสเธอ ในที่สุดเมื่อฟางเส้นสุดท้ายของเขาก็ขาดสะบั้น ปัณฑ์ธรซึ่งตัดสินใจมีแฟนเพื่อจะเลี่ยงการล่วงเกินน้องสาวของตัวเอง หรืออย่างน้อยก็เพื่อให้มีขอบเขต เพราะเขาอยู่ในฐานะที่มีแฟนแล้ว ไม่ใช่หนุ่มโสดที่คิดจะทำอะไรก็ได้

แม้จะรู้สึกหน้าชาแค่ไหน แต่ปัณฑ์ธรก็ต้องยอมรับว่ามันเป็นเรื่องจริง ตอนนี้ในหัวของเขาสับสนไปหมด สิ่งที่ควรทำกับสิ่งที่หัวใจต้องการมันช่างขัดแย้งกันเหลือเกิน

นับวันสิ่งที่เขาพยายามจะซ่อนเร้นเอาไว้ใต้พรม มันชักจะเหมือนกองขยะที่เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะปิดบังไว้ไม่มิด

ชายหนุ่มเริ่มขับเคลื่อนยานพาหนะต่อด้วยความว้าวุ่น แต่ก็พยายามควบคุมสติให้ตัวเองใจเย็นพอ

จวบจนถึงที่หมาย โยษิตาปลดเข็มขัดนิรภัยออกแล้วเปิดประตูก้าวขาลงจากรถ ทันใดนั้นเสียงของคนใจร้ายก็ทำให้เท้าอีกข้างที่กำลังจะก้าวตามชะงัก สีหน้าของเธอซีดเซียวลงทันใด

เมื่อคืนก่อนที่พี่เมา ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม ยิ้มแค่เช็ดตัวให้พี่อย่างเดียวใช่รึเปล่า

“…”

เงียบอย่างนี้หมายความว่ายังไง สรุปว่าคืนนั้นมีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ ใช่ไหม

“…”

ว่าไงล่ะ มีอะไรจริงๆ รึเปล่า

“…ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น แต่ถ้าวันหลังพี่ปัณฑ์จะทะเลาะกับแฟน ก็อย่าดื่มจนเมาจนไร้สติอย่างนั้นอีกนะคะ มันทำให้คนอื่นเดือดร้อน แล้วต่อไปนี้ยิ้มก็จะไม่ห่วง จะไม่ยุ่งกับเรื่องของพี่ปัณฑ์อีกเธอตัดพ้อเสียงเรียบ ทั้งที่ในใจเจ็บช้ำอย่างเหลืออด

ยิ้มหมายความว่ายังไง

ยิ้มมีคนที่ต้องดูแล และเขาสามารถดูแลยิ้มได้ เหมือนที่พี่ปัณฑ์ดูแลแฟนของพี่ไงล่ะคะ เพราะฉะนั้นอย่ามาเสียเวลากับน้องสาวนอกไส้อย่างยิ้มอีกเลย ยิ้มเหนื่อยแล้ว…ขอตัวก่อนนะคะเธอก้าวลงจากรถโดยไม่คิดจะเหลียวมองหน้าคนที่ทำร้ายจิตใจเธออีก

สัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขาครั้งเดียวแล้วถูกลืม มันไม่อาจเปรียบได้กับหัวใจที่เฝ้ารักเขามาทั้งชีวิต แต่กลับถูกเมินเฉยอย่างไร้ค่า

โยษิตาพยายามสลัดความคิดไร้สาระที่มัวแต่ถวิลหาปัณฑ์ธรทิ้ง เธอเดินเข้าไปในตัวบ้านอย่างรวดเร็ว

เธอจึงไม่รู้เลยว่าคนที่ฟังคำพูดของเธอกำลังร้อนใจจนตัวเขาแทบมอดไหม้  และคิดว่าต้องควานหาตัวคนของเธอให้เจอ และเขาต้องรู้ให้ได้ว่ามันเป็นใคร!

 สามารถติดตามทั้งหมดไม่มีสะดุดได้ที่ E-Book ตามลิงค์ด้านล่างเลยจ้า

EBOOK ยิ้มนี้เป็นของพี่ ออกมาแล้วนะคะ 

จิ้มลิ้งค์เลย >>>> ยิ้มนี้เป็นของพี่ <<<<<

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

223 ความคิดเห็น