Whisper Softly ให้รักโยงใจไว้ด้วยกัน -ทำมือ REUP

ตอนที่ 70 : บทที่ 25 ลุกขึ้นมาประท้วง 25% +เปิดจองหนังสือ (รอบเดียว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,612
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    5 ก.ค. 62

สภาพที่พัฒน์ธิดาเดินเคียงมากับคู่หมั้นและผู้ใหญ่ด้วยใบหน้าแดงซ่าน ธามไทซึ่งไม่ใช่หนุ่มน้อยวัยใสจึงพอเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้น ทั้งสองนั่งหน้าเครียดเป็นจำเลยอยู่ในห้องโถงท่ามกลางผู้ใหญ่ซึ่งเขาและอรพรรณเองไม่มีสิทธิ์เข้าไปฟัง

อรพรรณมองคนที่นอนราบบนสนามหญ้าแล้วเหม่อมองบนฟ้า เธอเห็นใจเขาที่ชอบเพื่อนสาวอยู่ฝ่ายเดียว ขณะเดียวกันก็เห็นใจตัวเองที่อยู่ในสถานะไม่ต่างจากเขา

“นายคงชอบแพมมาก” สาวน้อยนั่งชันเข่าอยู่ข้าง ๆ ขณะที่สายตามองขึ้นไปบนฟ้าเช่นกัน

“…เรารู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ และมันก็ไม่เหมาะเลยสักนิด แต่เรื่องของความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้”

อรพรรณรู้สึกวูบโหวงในอก แต่ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรให้อีกฝ่ายจับสังเกต หรือถ้าเผลอแสดงออกไป เขาก็คงไม่มีอารมณ์มานั่งใส่ใจ เพราะสำหรับเขาตอนนี้คนที่อยู่ในความคิดและหัวใจมีแต่พัฒน์ธิดา

ตลอดช่วงเวลาที่เดินป่า เธอสังเกตตลอดว่าธามไทคอยเอาแต่มองเพื่อนสาว ทั้งยังอาสาจะช่วยหล่อน ทว่าก็พลาดทุกครั้งเมื่อคู่หมั้นอย่างภูพรพงษ์ทำหน้าที่ดีไม่ขาด ซ้ำอาจารย์หนุ่มเป็นคนเดียวที่พัฒน์ธิดายินดีให้แตะเนื้อต้องตัว

โดยเฉพาะช่วงที่หล่อนขี่หลังของเขา เธอเห็นสายตาของหล่อนยินดีอย่างชัดเจน ตรงกันข้ามกับธามไทที่รู้สึกเจ็บปวดที่ได้เห็นภาพหวาน ๆ นั้น

“อืม เราเข้าใจ”

 

หญิงสาวนั่งตัวเกร็งต่อหน้าผู้ใหญ่ ทั้งที่มีคู่หมั้นหนุ่มนั่งข้าง ๆ แต่ความละอายกัดกินจนไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับใคร

เสี้ยวหนึ่งเธอแอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าบางทีบิดาอาจไม่ได้นึกโกรธหรือผิดหวัง เพราะท่านเองอยากให้เธอลงเอยกับภูพรพงษ์อยู่แล้ว แต่ทว่าพอมองสีหน้าที่เรียบเฉยไม่ยินดียินร้ายในขณะนี้ พัฒน์ธิดาก็เกรงว่าท่านอาจคิดว่ามันล้ำเส้น และคงจะอับอายกับการกระทำของลูกสาว

ส่วนป้ากับยายมีสีหน้าถมึงทึงอย่างไม่พอใจ ทั้งยังเบะปากอย่างขยาด

“มีใครอยากพูดอะไรอีก…นอกจากอาสารับผิดแทนกัน” เจ้าสัวตรัยพูดขึ้นหลังจากที่ทั้งสองแย่งกันรับโทษ ทั้งยังปกป้องอีกฝ่ายว่าไม่ผิด

“แกถามอะไรโง่ ๆ อย่างนั้น ที่แกต้องทำก็คือสรุปเรื่องนี้ไปซะ ให้ทั้งสองคนถอนหมั้นกันไปเลย! ผู้ชายเฮงซวยที่คิดย่ำยีลูกสาวแกอย่างนี้ ไม่ควรจะเอาลูกมาฝากชีวิตด้วย” พรรณาราอดไม่ได้ที่จะซ้ำเติมเรื่องในอดีต “แล้วอีกอย่าง เป็นเพราะแกเลี้ยงลูกมาไม่ดี แพมเลยทำตัวเหลวแหลกไม่ดูสถานที่แบบนี้ ใฝ่ต่ำเหมือนแม่ไม่มีผิด!”

“คุณป้าอย่ามาว่าแม่แพมนะคะ แม่ของแพมไม่ได้ใฝ่ต่ำอย่างนั้น!”

พัฒน์ธิดาโต้กลับเพราะทนไม่ได้ ถึงจะรักและเคารพญาติผู้ใหญ่เพียงใดแต่เรื่องนี้เธอปล่อยผ่านไม่ได้จริง ๆ

“ก็ถ้าแม่ของเธอไม่มาเอาไอ้ตรัย เธอก็คงเป็นลูกหม่อมลูกเจ้าไปแล้ว เขาอุตส่าห์มาสู่ขอถึงที่ แต่ก็ยังเลือกที่จะมาอยู่กับพ่อแย่ ๆ อย่างนี้!”

“คุณพรรณ พอเถอะ ถ้าคุณพูดอะไรที่ดูหมิ่นลูกและภรรยาของผมอีกครั้ง ผมจะให้คนมาเชิญคุณออกไปจากบ้านเดี๋ยวนี้!” เจ้าสัวตรัยมองหน้าพี่สะใภ้ด้วยความไม่พอใจ ที่พูดนี่ก็ถือว่ามีมารยาทที่สุดเพราะให้เกียรติในฐานะพี่สาวของอดีตภรรยาที่เขารัก

“แกกล้าเหรอ คุณแม่ดูสิคะ ดูมันพูดกับเราสิ!”

“ยายพรรณ พอเถอะ นี่เรากำลังพูดถึงเรื่องของยายแพมนะ แกจะโวยวายทำไม!” คนสูงวัยส่ายหน้าอย่างระอากับการไร้ความอดทนของลูกสาว

“ก็เพราะพูดถึงเรื่องหลานนี่แหละค่ะ พรรณถึงได้สาวไปถึงสิ่งที่แม่…”

“ยายพรรณ! หยุดพูด!”

เมื่อเจอมารดาบอกเสียงเขียว หญิงวัยกลางคนจึงยอมลดราวาศอกแล้วเงียบด้วยใบหน้าที่บูดบึ้ง

“ไม่คิดเลยนะว่าที่เห็นในงานสังคมจะดูเรียบร้อย มารยาทดูดี แต่พอเจอจริง ๆ จะตรงกันข้ามขนาดนี้” จริญญาอดเหน็บแนมคนที่พยายามทำตัวประโคมสิ่งหรูหราใส่ตัวไม่ได้

พรรณารากำลังจะอ้าปากโต้ตอบ ทว่ามารดาก็ห้ามไว้ก่อน หล่อนจึงได้แต่กัดฟันกรอด เก็บความแค้นไว้ในใจ

เมื่อสถานการณ์เข้าสู่สภาวะปกติ เจ้าสัวตรัยจึงกลับมาสอบสวนต่อ “เอาละ พวกเธอจะรับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้นยังไง

“ผมสัญญาว่าจะเจอกับแพมน้อยลง เราสองคนจะติดต่อกันเพียงทางโทรศัพท์…เท่าที่จำเป็น”

อาจารย์หนุ่มพูดสิ่งที่ตรงข้ามกับหัวใจ ทำเอาคนที่นั่งข้าง ๆ ใจหายวูบ เพียงแค่คิดว่าจะได้เจอหน้าเขาน้อยลง และติดต่อกัน ‘เท่าที่จำเป็น’


จองเล่มรอบ 2 ราคาพิเศษ ถึง 7 กค คลิกก >>https://bit.ly/2JoLM8r หมดแล้วหมดเลยไม่พิมพ์เพิ่มอีกค่ะ




ส่วนใครอยากอ่านต่อโดยเร็ว สาย E-Book จิ้มๆ

V
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

1,086 ความคิดเห็น

  1. #1067 Irenervv2 (@Irenervv2) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 20:01
    รอนะคะ
    #1067
    0
  2. #672 alwaysme (@dadiida) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 09:52
    มีอีบุคมั้ยค้าาาา
    #672
    2