Whisper Softly ให้รักโยงใจไว้ด้วยกัน -ทำมือ REUP

ตอนที่ 65 : บทที่ 24 ทริป 'ไหนว่าตั้งใจจะไม่โกรธ' 2 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,423
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 116 ครั้ง
    18 ก.พ. 62

อากาศยามเย็นทำให้คนที่แอบมานั่งในสวนติดริมรั้วรู้สึกปลอดโปร่งขึ้น แต่กระนั้นก็ไม่อาจปัดเป่าหมอกควันอันคลุมเครือระหว่างเธอและคู่หมั้นหนุ่มที่ยังไม่สามารถตอบได้ว่าจริง ๆ แล้วเขาคิดอย่างไร

หลังจากพอรับประทานอาหารเสร็จ เธอก็เห็นว่าคู่หมั้นหนุ่มจะพูดอะไรด้วย แต่จู่ ๆ เสียงโทรศัพท์ดันเข้ามาขัดจังหวะทำให้เขาต้องปลีกตัวออกไปคุย

หญิงสาวนั่งรับลมตามลำพังเพราะอรพรรณอาสาช่วยแม่บ้านล้างจาน ส่วนธามไทถูกบุษบงบังคับให้ไปช่วยอีกคน ทั้งยังให้เลยไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้ ๆ อย่างเช่นพวกโยเกิร์ต หรือผลไม้เล็ก ๆ น้อย ๆ สำหรับคนในบ้านที่อาจหิวในช่วงกลางคืนกับหล่อน

บิดาอยู่กับคริสโตเฟอร์และจริญญา พวกเขาต่างชวนกันพูดถึงความหลังเมื่อครั้งเก่าแก่ที่คอยช่วยเหลือกัน ส่วนป้าและยายก็พากันขึ้นห้องไปเพราะดูเหมือนจะไม่สะดวกใจกับการนั่งร่วมสนทนากับทุกคนโดยเฉพาะป๊าของเธอ

คุณหนูสาวซึ่งตั้งใจว่าจะเข้าไปหากิจกรรมช่วย แต่แม่บ้านกันออกให้ห่างจากงานทั้งหลาย เธอจึงได้มาว่างนั่งคิดอะไรเพลินไป ๆ เรื่อยเปื่อยเพื่อรออาหารย่อยแล้วค่อยขึ้นไปอาบน้ำ

แม้ว่าในทีแรกหลายคนอาจจะสงสัยว่าเหตุใดขาที่แพงเมื่อช่วงเดินป่าจึงหายเร็วจนเดินคล่องเหมือนปกติ แต่สาวน้อยกลับบอกปัดเพียงว่าตัวเองก็งงเหมือนกัน ทั้งที่ตอนนั้นเจ็บหนักจนต้องมีคนหาม

คนที่เธอตั้งใจจะหลอกรู้ทันแล้วนี่ แล้วจะแกล้งเป็นต่ออีกทำไม

สาวน้อยไม่มีอารมณ์ที่จะเล่นโทรศัพท์มือถือหรือทำอะไรนอกจากเหม่อ...ด้วยวัยที่ห่างกันถึงสิบสามปี เธอจะเหมาะสมกับภูพรพงษ์รึเปล่า แล้วเขาจะรักเด็กอย่างเธอบ้างไหม

ชายหนุ่มเป็นอาจารย์ที่พ่วงด้วยอาชีพนักธุรกิจ มีงานการติดพันจนแทบไม่มีพื้นที่ส่วนตัว ขณะที่เธอต้องการเวลา ต้องการการเอาใจใส่จากเขา

การที่เธอจะเรียกร้องเอาแต่ใจอาจไม่ส่งผลดีนัก เพราะเขาอาจรำคาญจนตีตัวออกห่างหรือถึงกับถอนหมั้น ซึ่งพัฒน์ธิดายอมรับว่าเธอไม่กล้าพอที่จะเผชิญเหตุการณ์ดังกล่าว แม้ว่าส่วนหนึ่งจะค่อนข้างมั่นใจว่าคู่หมั้นหนุ่มมีใจให้เธอแล้วทว่ามันจะมากพอไหมถ้าเทียบกับความรู้สึกที่เขาพึงมีให้ต่อคนรัก

“ฮึ ฮึ่ม”

เสียงกระแอมจากทางด้านหลังทำให้พัฒน์ธิดาสะดุ้ง เธออาจจะเข้าไปในห้วงของความคิดลึกเกินไปจนไม่รู้ว่ามีใครบางคนมายืนอยู่ด้านหลัง ไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามา

“แพมตกใจหมดเลย! มาตั้งแต่เมื่อไรคะ” มือบางยกขึ้นมาทาบอก ก่อนจะพ่นลมหายใจ

“มัวแต่เหม่อถึงใครอยู่ ทำไมมานั่งตากยุงอย่างนี้ล่ะ”

นัยน์ตาหวานแสดงถึงความกังวลจนอีกฝ่ายจับความรู้สึกออก ภูพรพงษ์เข้ามานั่งข้าง ๆ ก่อนจะยิ้มละไมออกมาให้เธอเย็นใจ

แสงไฟสลัวสีเหลืองจากโคมที่ตั้งอยู่สักระยะยังคงทำให้ใบหน้าคมหน้ามอง ประกายความหล่อเหลาของเขาไม่ได้ลดลงไปตามความมืดเลยสักนิด

เขาเข้ามานั่งข้าง ๆ ก่อนจะวาดแขนวางพนักพิงในพื้นที่ของเธอกลาย ๆ

อีกแล้วทำเหมือนกอดเธออีกแล้ว!

แทนที่จะเขินแต่ตอนนี้ความสับสนทำให้เธอลืมความรู้สึกเหล่านั้นไปหมด

“แพมถามคุณหน่อยสิคะ…คุณรำคาญแพมบ้างไหม” เธอสบตากับเขาอย่างหวาดหวั่น

“ไม่มีเหตุผลอะไรที่ทำให้ผมต้องคิดอย่างนั้น” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ตาเรียวคมมองเธออย่างสงสัยเพราะคำถามแปลก ๆ

“ก็…แพมเป็นคนเอาแต่ใจ เรื่องมาก ขี้เรียกร้อง บางที…แพมก็นิสัยไม่ดี อย่างเช่นแกล้งเดินไม่ไหว แต่คุณยังอุตส่าห์แบกกลับโดยไม่บ่น…คุณไม่รำคาญ ไม่โกรธ ไม่แขยงผู้หญิงอย่างแพมจริง ๆ เหรอคะ”

สีหน้าของภูพรพงษ์ออกจะขบขันก่อนใบหน้าหล่อเหลาจะส่ายหน้า

“แล้วมันเป็นเพราะอะไรล่ะคะ ทำไมคุณต้องทำเพื่อแพมขนาดนี้…นี่ยังไม่รวมเรื่องพาไปเดินป่า ทั้งที่ยุ่งแต่คุณยังปลีกเวลามา…แพมอยากรู้ว่าที่จริงแล้วคุณแค่ทำตามใจป๊าเพราะเกรงใจท่าน หรือว่า…” เธอรู้ว่าภูพรพงษ์นับถือบิดาเป็นผู้ใหญ่ที่เคารพท่านหนึ่ง ทั้งท่านยังสนิทกับพ่อและแม่บุญธรรมของเขามาก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 116 ครั้ง

1,086 ความคิดเห็น

  1. #1059 puthtachat7653 (@puthtachat7653) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:38

    งงื้ออออนุงแพมไหนว่าจะโกรธไงงงงงงว

    #1059
    0
  2. #1058 FaiiSomjai (@FaiiSomjai) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:22
    ไรท์มาแล้ววววว..คิดถึงจะแย่
    #1058
    0
  3. #528 jamkanitta (@jamkanitta) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 09:29
    เตรียมทิชชู่ตามที่ไรท์บอกเลยค่ะ5555
    #528
    0
  4. #527 Wiwan Truadngu (@wiwan9255) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 09:28
    ขอบคุณคะ. สะใจ.
    #527
    0