Whisper Softly ให้รักโยงใจไว้ด้วยกัน -ทำมือ REUP

ตอนที่ 60 : บทที่ 21 เพียงเธอที่อยู่ในใจ 2 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,861
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    9 ม.ค. 62

“ฮึ ถามอะไร” พัฒน์ธิดาเลิกคิ้ว นึกสงสัยกับท่าทีของเพื่อน

“ตอนนี้ แกรัก…คู่หมั้นแกไปแล้วใช่ไหม”

ดวงตาของคนถูกถามเบิกกว้างไปวูบหนึ่ง เพราะไม่คิดว่าจะโดนยิงคำถามอะไรเช่นนี้ ก่อนจะมีท่าทีสงบลงและยอมจำนนด้วยการพยักหน้าอย่างจำใจ

“อืม…ฉันรักเขา แล้วก็ดูเหมือน...จะรักมากด้วย”

 

ลักษญาเพิ่งรู้จากเพื่อนในสังคมที่เธอให้ไปสืบมาว่าคู่หมั้นของภูพรพงษ์เป็นทายาทสาวเพียงคนเดียวของเจ้าของห้างสรรพสินค้ากลางกรุงซึ่งแน่ละว่าเธอไม่เคยเห็นหน้า แต่ก็ไม่เกินความสามารถที่จะแสวงหาเบาะแสมาได้ เธอจึงได้รู้ว่าผู้หญิงที่โชคดีคนนั้นเป็นคนเดียวกับยายเด็กหน้าเชิดที่ทำเป็นหวงอาจารย์ราวกับงูจงอางหวงไข่เมื่อวันที่เธอพบเขาในร้านหนังสือ

ไม่น่าล่ะ ถึงได้ผยองไม่ยอมรับเงิน แถมยังมองตาขวางอีก

เรื่องนี้ทำให้ลักษญากระวนกระวายจนไม่เป็นสุข ทั้งเจ็บใจที่เขาไม่ได้นึกชอบเธอ และเสียหน้าหนักที่พ่ายแพ้ต่อยายเด็กแก่แดดบ้านั่น

“อ้าว คุณมาทำอะไรที่นี่” เป็นคำทักทายแรกเมื่อเธอเดินทางมาถึงที่ทำงานของหนุ่มในดวงใจ

“ฉันมาพบคุณแม็กซ์ ไม่ทราบว่าอยู่ไหม” ไหน ๆ เธอก็มาถึงหน้าห้องทำงานของเขาแล้ว พอได้ทีเจอเพื่อนของเขาก็ถือโอกาสถามเสียเลย

“ไม่อยู่หรอก ปกติวันทำงานถ้าไม่มีธุระสำคัญเจ้าแม็กซ์จะไม่เข้าออฟฟิศ ยิ่งช่วงนี้เป็นช่วงสอบ อย่าหวังเลย” กฤษณะมองแม่สาวอวบอิ่มที่ชักสีหน้าไม่พอใจ ก่อนจะเหยียดยิ้มพูดต่อ “ที่มานี่ไม่ใช่เรื่องงานสินะ”

“ธุระอะไรคงไม่จำเป็นต้องบอกมั้งคะ” เธอพูดเพียงเท่านั้นก็หมุนตัวกลับ ทั้งที่มั่นใจแล้วว่าจะเปิดใจคุยกับภูพรพงษ์ แต่ดันผิดหวังซะนี่

“แต่ถ้าอยากทราบเรื่องเจ้าแม็กซ์ถามผมแทนได้นะ” กฤษณะพูดหยอกคนที่แต่งตัวจัดเต็มมาเพื่อพบเพื่อนของเขา

“ไม่จำเป็นหรอกค่ะ เพราะดิฉันคิดว่าถ้าทราบเรื่องจากตัวเขาเองน่าจะดีกว่า” ริมฝีปากสวยเหยียดยิ้มสู้ ทว่าหญิงสาวก็ต้องชะงักเมื่อเขาเอ่ยต่อ

“รู้เรื่องของเขาแน่เหรอ…อย่างเช่น เขามีแฟนรึยัง และเขาก็รักแฟนมาก…”

“ไม่จริง! เขาไม่ได้รักยายนั่นสักหน่อย!” ด้วยความโมโห เธอจึงเผลอตวาดเสียงลั่นโดยไม่สนพนักงานรอบข้างที่พอเดินผ่านไปมา

“เฮ้ย ๆ คุณใจเย็น ๆ สิ…แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่าเขาไม่ได้รักแฟนเขา ฮะ?

“ฉัน…ฉันมั่นใจละกัน!”

จู่ ๆ คนที่เป็นโสดมานานกลับมีการหมั้นอย่างเงียบ ๆ เธอจึงคิดว่ามันต้องเป็นเหตุการณ์บังคับ

“อยากเข้าใจอย่างนั้นก็แล้วแต่ แต่ผมจะบอกอะไรให้อย่างนะว่าไอ้แม็กซ์มันรักแฟนมาก ถึงขนาดว่าเดือนหน้าจะพาแฟนกับครอบครัวไปเที่ยวเขาใหญ่ด้วยกัน ปกติแล้วคนอย่างมันชอบเที่ยวชอบดูแลใครซะที่ไหน”

“…อะไรนะ”

ลักษญาแทบเค้นเสียงพูดออกมาจากลำคอ และหวังว่าตัวเองจะได้ยินผิดไป

“ถ้ารู้อย่างนี้ก็ห่าง ๆ มันไว้เถอะ ผมเตือนด้วยความหวังดี รักคนมีเจ้าของมันเจ็บนะคุณ หันมามองหาคนอื่นที่เขาสนใจคุณบ้าง...น่าจะดีกว่า” เอ่ยจบคนพูดก็หรี่ตามองหญิงสาวที่มีแววเจ็บช้ำ แม้จะเข้าใจความเจ็บปวดดี แต่เขาเชื่อว่าเวลาจะเยียวยาได้

เรื่องนี้เขาได้ยินมาจากเจ้าตัวเอง ทั้งที่เวลาว่างแทบไม่มีแต่ภูพรพงษ์ก็ยังเจียดไปเที่ยวกับคู่หมั้นและครอบครัว ถ้าหากไม่สำคัญมีหรือที่คนอย่างเพื่อนเขาที่หมางเมินผู้หญิงมานานจะใส่ใจถึงขนาดนี้

ร่างอวบอิ่มไม่ได้พูดอะไร นอกจากเม้มปากแน่น แล้วรีบเดินกลับไปอย่างเจ็บใจ

แม้ว่าจะพ่ายแพ้เพราะช้าเกินไป แต่เธอจะไม่ปล่อยให้ครั้งหน้าเป็นเช่นนี้อีก!

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

1,086 ความคิดเห็น