Whisper Softly ให้รักโยงใจไว้ด้วยกัน -ทำมือ REUP

ตอนที่ 59 : บทที่ 21 เพียงเธอที่อยู่ในใจ 2 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,823
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    8 ม.ค. 62

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนรู้ตัวอีกทีก็ถึงเวลาสอบปลายภาคกันแล้ว

พอออกจากห้องสอบนักศึกษาปีสามหลายคนก็บ่นถึงความยากของข้อสอบในข้อที่อาจารย์พูห์ออก

“ไอ้ข้อนั่นอ่ะ ที่เกี่ยวกับ Trade policy เรื่อง Effect of consumer, Producer surplus เมื่อถูกจำกัดด้วยการกำหนด Import quota ที่มันให้วาดกราฟตอบอ่ะ แกวาดยังไง” เกริกเกียรติถามเพื่อนที่เรียนเก่งที่สุดในกลุ่มและแทบจะที่สุดในรุ่น

“ไม่ต้องไปบอกมันหรอกอ้อม บอกไปจัสมันก็คิดมากเปล่า ๆ” พัฒน์ธิดาตัดบท รู้ไปก็มีแต่จะมีแต่จะรั้งให้เจ้าตัวคิดมากเพราะแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว

“โอ๊ยยย ฉันจะได้ทำใจไงแพม เทอมนี้ฉันอาจจะเอฟนะเว้ย” เกริกเกียรติเริ่มแสดงสีหน้าวิตก แต่ก็ไม่จริงจังนักตามนิสัย

“ไม่หรอกน่า…ถ้าเป็นงั้น เทอมหน้าฉันจะติวให้แกเอง”

“หืออ นี่แกทำได้เหรอ มั่นใจว่าจะเหนือด็อก?” เพื่อนสาวสวยเกินหญิงขมวดคิ้วให้กับคุณหนูที่ออกตัวเรื่องการเรียนอย่างไม่เคยเป็น

“…เอ่ออ ไม่รู้สิ แต่คิดว่าน่าจะทำได้นะ”

พัฒน์ธิดาคิดว่าคำตอบของเธอน่าจะถูก เพราะเธอทำความเข้าใจมาและอ่านหนังสือมาอย่างหนัก

นอกจากนี้เธอยังมีติวเตอร์ดี เขาเป็นกำลังใจสำคัญที่ทำให้เธอตั้งใจเรียนด้วย

หญิงสาวไม่สามารถตอบอะไรได้นอกจากรอผลการสอบเท่านั้น ซึ่งเธอก็จะไม่คิดมาก เพราะนอกจากจะไม่มีประโยชน์อะไรก็ยังจะพานให้ทริปที่เธอตั้งใจพาบิดาไปพักผ่อนที่เขาใหญ่ไม่สนุกขึ้นทันตา

“ก็อย่างที่แพมบอกน่ะแหละ ถึงรู้ไปแกก็คิดมาก อย่ารู้เลยดีกว่า”

เดือนสวรรค์เอ่ยปลอบเพื่อน พลันสายตาก็เห็นนงค์นภัสและรัชฏาภรณ์ที่กำลังเดินเฉียดมา ซึ่งทั้งคู่ไม่ได้เดินเข้ามาหาเรื่องหรือพูดจิกกัดเช่นทุกครา แต่ก็มิวายที่จะเบ้ปากใส่พวกเธอ

“แหม ชาติที่แล้วเกิดเป็นทิชชู่หรือไงยะ ถึงได้เอาแต่ชอบทำหน้ายับใส่ชาวบ้านเขาอย่างนี้”

“ไม่เอาน่าจัส มันไม่หาเรื่องก็ดีเท่าไรแล้ว” พัฒน์ธิดาบอกเพื่อนให้สงบก่อนจะบอกลาแล้วค่อยแยกย้ายกันไป

เนื่องจากเกริกเกียรตินัดกับพี่สาวว่าจะไปดูหนังกันที่ห้างฯ แห่งหนึ่งจึงเหลือเพียงเธอและอรพรรณที่ตั้งใจกันไว้ว่าจะไปหาอะไรรับประทานเล่นกันที่ศูนย์การค้าที่มีตลาดนัดด้านหน้าซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกล

“อ้อม ปิดเทอมนี้แกมีแพลนไปไหนรึยัง” พัฒน์ธิดาถามเพื่อนที่นั่งอ่านหนังสือฆ่าเวลาด้วยกันระหว่างรอคนขับรถมารับ

“ก็กลับบ้าน ทำไมเหรอ” ทุกปิดเทอมเธอจะกลับบ้านที่ต่างจังหวัดเพื่อไปเยี่ยมพ่อกับแม่อยู่แล้ว

“อาทิตย์หน้านี้ ฉันจะไปเขาใหญ่ จะพาป๊าไปพักผ่อน คือ…ช่วงนี้ป๊าไม่ค่อยแข็งแรงน่ะ เลยอยากจะพาไปสูดอากาศดี ๆ แกไปด้วยกันไหม” พัฒน์ธิดาชวนอรพรรณเพราะว่าเพื่อนสาวไม่ค่อยได้เที่ยวเหมือนคนอื่น กลับบ้านไปหล่อนก็เอาแต่กลับไปอ่านหนังสือ

เธอบอกความจริงที่จำเป็นหมั้นกับภูพรพงษ์็เนื่องจากความต้องการของบิดา แต่ไม่ได้บอกว่าท่านเป็นอะไร

“แกไปกับครอบครัว ฉันจะไปรบกวนได้ยังไง”

“ไม่หรอก ไปพักผ่อนไง ธามก็ไปนะ ไปกันหลาย ๆ คนสนุกดี”

อรพรรณเบิกตากว้าง ธามไทคือเพื่อนของพัฒน์ธิดา หรือลูกชายของแม่เลี้ยงหล่อน ซึ่งเธอได้รู้จักเขามากขึ้นหลังจากที่บังเอิญร่วมชมรม Crossword ด้วยกัน

“อ้อ งั้นไปก็ได้ ว่าแต่อา…คู่หมั้นแกอ่ะ ไปด้วยไหม” อรพรรณเลี่ยงเรียกอาจารย์เพราะกลัวว่าจะมีคนมาได้ยิน

“อืม ไป” เขาตอบตกลงเธอเมื่อวันก่อนว่าจะไปด้วยกัน ซึ่งนั่นทำเอาหญิงสาวฉีกยิ้มแทบจะถึงใบหูทุกวันจนตอนนี้หัวใจก็ยังพองโตทุกครั้งที่คิดว่าเขาใส่ใจกับการร่วมกิจกรรมกับที่บ้านเธอ

อรพรรณที่เห็นท่าทีคนยินดีเหลือเกินในยามที่นึกถึงคู่หมั้นหนุ่ม ตลอดภาคเรียนที่ผ่านมาเธอลอบสังเกตเห็นว่าพัฒน์ธิดามีท่าทีที่เปลี่ยนไปต่ออาจารย์มาก จากที่แอนตี้ก็กลายเป็นชื่นชม ซ้ำทุกครั้งที่พวกเขาเผลอสบตากันเธอก็สัมผัสได้ถึงสายใยบางอย่างที่เริ่มถักทอหนาขึ้นจนเกินคำว่าคนรู้จักหรือคู่หมั้นกำมะลอตามที่อีกฝ่ายเคยบอก

“แพม ฉันถามอะไรหน่อยสิ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

1,086 ความคิดเห็น