Whisper Softly ให้รักโยงใจไว้ด้วยกัน -ทำมือ REUP

ตอนที่ 58 : บทที่ 20 เพียงเธอที่อยู่ในใจ (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,292
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 100 ครั้ง
    1 ม.ค. 62

ศีรษะได้รูปเริ่มผงกขึ้น ก่อนจะค่อย ๆ ปรับสายตาให้เป็นปกติ เธอเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นร่างสูงที่ควรจะนอนทอดอยู่ตรงหน้ากลับนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันและกำลังมองมาที่เธอ

“ตื่นแล้วเหรอ”

เขาถามอย่างอ่อนโยน ทำเอาคนที่ถือวิสาสะเข้ามาโดยไม่บอกไม่กล่าวอายขึ้นเล็กน้อย

“คุณ…ตื่นนานแล้วเหรอคะ” พัฒน์ธิดาเม้มปากแน่นก่อนจะเงยหน้ามองคนตื่นก่อนแล้วไม่ยอมปลุกกันบ้าง

มุมปากของภูพรพงษ์ยกยิ้มขึ้นขณะที่มือของเขาวาด ๆ เขียน ๆ อะไรบางอย่างบนตัก “ก็ตื่นทันมาเห็นใครบางคนหลับน้ำลายยืดน่ะสิ”

“ฮะ! จริงเหรอคะ?” คนหลับไปไม่รู้ตัวรีบสำรวจตัวว่ามีร่องรอยที่ตัวเองเผลอทิ้งไว้ให้เขาเห็น แม้จะเชื่อว่าไม่มี แต่เธอก็ไม่มั่นใจนักจนกระทั่งอีกฝ่ายหัวเราะ หญิงสาวจึงรู้ทันทีว่าโดนแกล้ง

“ไม่มีสักหน่อย!”

เขายิ้มและไม่ตอบ หญิงสาวจึงแสร้งชักสีหน้าใส่อย่างไม่จริงจังก่อนจะขึ้นไปนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันเพื่อมองว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ ทว่าพอได้เห็นกระดาษในมือแล้ว…

“น่ะ นี่คุณวาดรูปแพมตอนหลับเหรอ” มันสวยเสียยิ่งกว่าจิตรกรมืออาชีพวาด แต่ไอ้ท่าทางการเผยอปากนั้นออกจะน่าเกลียดไปหน่อย

“อืม สวยกว่าตัวจริงด้วยนะ”

ภูพรพงษ์ยังไม่วายยอตัวเองจนคนที่นึกชื่นชมต้องแสร้งเบ้ปากใส่

“ตัวจริงสวยกว่าเยอะค่ะ ตอนนี้แพมตื่นแล้ว คงไม่ได้เป็นแบบให้คุณวาดต่อ แพมขอกระดาษแผ่นนี้นะ”

ว่าแล้วคุณหนูสาวก็เตรียมจะฉกเมื่อเห็นเขาเงียบเป็นเชิงอนุญาต แต่มือหนากลับยกกระดาษนั้นขึ้นสูง แขนยาว ๆ ของเขาทำให้เธอเอื้อมไม่ถึงจนต้องพยายามยืดตัวเพื่อแย่งชิง

“ผมยังไม่ได้บอกเลยนะว่าจะให้”

“แต่มันเป็นรูปแพมนะ คุณต้องให้สิ!” พัฒน์ธิดายืดตัวขึ้นอีก…เกือบถึงแล้ว

“แต่ผมเป็นคนวาดนะ ก็ต้องเป็นเจ้าของภาพสิ”

“ขี้ตู่ คุณยังไม่ได้ขอให้แพมเป็นแบบสักคำเลย ภาพอย่างนั้นทิ้งมันไปเถอะค่ะ น่าเกลียด”

“ไม่ได้ ผมจะเก็บไว้ยังไงก็เป็นสิทธิ์ของผม”

พัฒน์ธิดาพยายามเอื้อมอีกนิดเดียว…ได้แล้ว ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่เธอสังเกตได้ว่าตัวเองขึ้นมาปีนอยู่บนตักชายหนุ่ม

“ขอโทษค่ะ!!!”

คนที่เพิ่งรู้ตัวว่าเผลอทำอะไรลงไปรีบปีนจากตักลงมา ก่อนจะเว้นระยะห่างขอโทษขอโพยเขา เธอก้มหน้าลงเพื่อหนีอายเพราะเหมือนรู้ตัวว่าเมื่อครู่ไปทับกับก้อนอะไรเข้า!

หากแต่ยิ่งเขินเข้าไปใหญ่เมื่อได้กลิ่นจากอีกฝ่าย ขณะที่เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้จน ใจของสาวน้อยเต้นแรง เธอตัดสินใจหลับตาปี๋เมื่อเขาเชยคางของเธอ และ…

แย่งกระดาษในมือของเธอไป!

“ผมเป็นคนวาดก็ต้องเป็นของผมสิ” เขาคลี่กระดาษที่เธอเผลอขยำอย่างทะนุถนอมก่อนจะนำมันวางไว้ที่โต๊ะข้างโซฟาทางฝั่งเขา

หน็อยยย แก่แล้วยังมาใช้วิธีขี้โกงกันอีก!

“เชิญ! งั้นแพมก็จะคอยเข้าฝันหลอกคุณทุกคืนเลย” หญิงสาวพูดอย่างเข่นเขี้ยว แต่ถึงอย่างไรก็อดอายไม่ได้ว่าเขามีรูปไม่สวยของเธอไว้ดูต่างหน้า

“ยินดี”

คนยียวนทำให้พัฒน์ธิดาต้องเบ้ปากใส่ เธออดจะกระฟัดกระเฟียดนั่งหน้ามุ่ยอย่างเจ็บใจปนเขินไม่ได้

“แล้วนี่มีอะไรรึเปล่า ถึงได้มาถึงที่นี่”

คนถูกถามสะดุ้ง พยายามไม่สบตาคนซักไซ้ “ก็…พอดีว่าไปเยี่ยมยายกับป้ามา ก็เลยเอาของฝากมาเยี่ยมคุณลุงกับคุณป้า”

“แล้วที่ขึ้นมา?

“ก็…คุณป้าบอกว่าถ้าไม่ขึ้นมาหาคุณ…อาจจะน่าเกลียดไปหน่อย”

ก็เธอเป็นคู่หมั้นเขานี่

เธอบอกเสียงเบา ถึงกระนั้นอีกฝ่ายก็ยังได้ยินชัด

“นึกว่าคิดถึงกันซะอีก”

นี่…ไม่ได้ยินผิดไปใช่ไหม

“บ้า! ใครจะไปคิดอย่างนั้นกันเล่า” เธอปฏิเสธเสียงแข็งก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง “ว่าแต่แพมไม่มีอะไรติดมือมาให้คุณเลย…ไว้คราวหน้าแพมจะหาของฝากมาให้นะคะ”

เขาส่ายหน้า ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาใกล้อีกครั้ง…ห่างกันเพียงแค่หนึ่งไม้

บรรทัด

ยิ่งแขนของเขาที่วางไว้อยู่บนพนักพิงที่เธอนั่งอิง จึงไม่ต่างกับว่าเขากำลังกอดเธออยู่กลาย ๆ

“แค่ตัวมาก็พอแล้ว ของไม่ต้องหรอก”

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 100 ครั้ง

1,086 ความคิดเห็น

  1. #1054 Witchiizz (@Witchiizz) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 12:02
    แค่ตัวก็พอ55555 พี่ภู คิดอะไรคะ ?????
    #1054
    0
  2. #1053 ML2499 (@ML2499) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 12:02
    ฮิ้ววววววว
    #1053
    0
  3. #376 AijaSolothurn (@AijaSolothurn) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 19:29
    ไรท์จ๋าตอนนี้ทุกคนรู้เห็นเป์นใจแล้วจับกดได้แล้วมังอ่ะ❤❤❤
    #376
    0
  4. #375 Nisarmaneetang (@Nisarmaneetang) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 19:20
    ไรท์ฝากบอกป๊า ทีว่าควรบอกลูกสาวตัวเอง55+/รอไรท์นะคะ
    #375
    0